บทที่ 383: ทางเลือกที่ยากลำบาก

“สวัสดีตอนเช้า ท่านทูต!” วิลเลียม เจนนิงส์ ไบรอันยิ้มแย้มบนใบหน้า

แม้ว่าสหรัฐอเมริกาจะหวังเป็นเจ้าโลกสักวันหนึ่ง แต่จากสถานการณ์ปัจจุบัน สหรัฐอเมริกายังห่างไกลจากเป้าหมายนั้น ส่วนจักรวรรดิเยอรมันดูเหมือนอยู่ห่างจากตำแหน่งเจ้าโลกเพียงก้าวเดียว ดังนั้น แม้จะเผชิญหน้ากับเพียงเอกอัครราชทูตของจักรวรรดิเยอรมัน รัฐมนตรีไบรอันก็ไม่กล้าวางมาด

“ท่านรัฐมนตรี สวัสดี ขออภัยที่รบกวนแต่เช้า!” เอกอัครราชทูตกลาสกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา แม้จะกล่าวคำขอโทษ แต่ใบหน้าของเขาไม่แสดงความรู้สึกผิดใด ๆ

“ท่านทูต ทุกอย่างเพื่อภารกิจ ข้าพเจ้าเข้าใจ ไม่ทราบว่าการพบกันครั้งนี้ ท่านมีเรื่องอะไร?” ไบรอันถาม ท่าทีของเอกอัครราชทูตกลาสทำให้เขายิ่งกังวล ดูเหมือนผู้มาเยือนจะไม่เป็นมิตร!

“ท่านรัฐมนตรี ในนามของจักรวรรดิเยอรมัน ข้าพเจ้าขอประท้วงต่อประเทศของท่าน การที่สหรัฐอเมริกาละเมิดกฎความเป็นกลางด้วยการขนส่งอาวุธ อุปกรณ์ และวัตถุดิบสงครามไปยังอังกฤษและฝรั่งเศส ได้สร้างความเสียหายร้ายแรงต่อผลประโยชน์ของจักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิไม่อาจยอมให้สถานการณ์นี้ดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น จักรวรรดิเรียกร้องให้สหรัฐอเมริกาหยุดการขนส่งอาวุธ อุปกรณ์ และวัตถุดิบสงครามไปยังอังกฤษและฝรั่งเศสนับจากนี้ เพื่อไม่ให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศเสียหาย!” เอกอัครราชทูตกลาสกล่าว

สีหน้าของรัฐมนตรีไบรอันเปลี่ยนเป็นไม่น่าดูทันที ในฐานะรัฐมนตรีต่างประเทศ เขาทราบดีถึงการที่สหรัฐอเมริกาขนส่งวัตถุดิบไปยังฝ่ายสัมพันธมิตร ยิ่งกว่านั้น นี่คือกลยุทธ์ที่คณะรัฐมนตรีสหรัฐกำหนดขึ้น เพื่อใช้มือของอังกฤษ ฝรั่งเศส และชาติอื่น ๆ ในการลดทอนพลังของเยอรมนี เตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันเพื่อครองตำแหน่งเจ้าโลกในอนาคต

เพียงแต่ก่อนหน้านี้ เยอรมันมักหลับตาข้างหนึ่งต่อเรื่องนี้ ไม่คาดคิดว่าเดี๋ยวนี้เยอรมันจะเปิดเผยเรื่องนี้โดยตรง เห็นได้ชัดว่า หลังจากชัยชนะในแนวรบด้านตะวันออก เยอรมนีเริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น และไม่กลัวว่าสหรัฐอเมริกาจะเข้าร่วมฝ่ายสัมพันธมิตร

“บ้าเอ๊ย ดูเหมือนสมดุลถูกทำลายแล้ว เยอรมันคิดว่าพวกเขาชนะแล้ว และไม่สนใจเราเลย” รัฐมนตรีไบรอันคิดในใจทันที อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับสหรัฐอเมริกา

“ท่านทูต ข้าพเจ้าคิดว่าต้องมีความเข้าใจผิดแน่ สหรัฐอเมริกาคงความเป็นกลางอย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด เราไม่เคยทำสิ่งที่ละเมิดกฎความเป็นกลาง” ไบรอันปฏิเสธข้อกล่าวหาของเอกอัครราชทูตกลาสอย่างสิ้นเชิง

เรื่องเช่นนี้ย่อมยอมรับไม่ได้ หากยอมรับ ไม่เพียงแต่จะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของสหรัฐอเมริกา แต่ยังทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและเยอรมนีกลายเป็นศัตรูทันที แม้ว่าอเมริกันจะพยายามหาทางขัดขวางเยอรมนี แต่หากต้องเผชิญหน้ากับเยอรมนีอย่างเปิดเผย พวกเขาไม่กล้า อย่างน้อยในตอนนี้ พวกเขายังไม่พร้อม

“ท่านรัฐมนตรี หากเป็นความเข้าใจผิด นั่นจะดีที่สุด อย่างไรก็ตาม จักรวรรดิเยอรมันจะไม่ยอมให้ความเข้าใจผิดกลายเป็นความจริง เราจะใช้มาตรการที่เหมาะสม แต่หากพิสูจน์ได้ว่านี่ไม่ใช่ความเข้าใจผิด แต่เป็นความจริง ทุกฝ่ายจะดูไม่ดี” กลาสเตือน

“ท่านทูต วางใจได้ สหรัฐอเมริกาจะยึดมั่นในกฎความเป็นกลางอย่างเคร่งครัด เราเห็นเยอรมนีเป็นมิตรเสมอ และจะไม่ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศอย่างแน่นอน” รัฐมนตรีไบรอันกล่าว

หลังจากทั้งสองแลกเปลี่ยนคำพูดสุภาพที่ไร้สาระ เอกอัครราชทูตกลาสก็จากไป

เมื่อประตูสำนักงานปิดลง สีหน้าของรัฐมนตรีไบรอันเปลี่ยนเป็นไม่น่าดูทันที

“ไอ้เยอรมันบ้า พวกเขาคิดว่าชนะสงครามและกลายเป็นเจ้าโลกแล้วหรือ?” รัฐมนตรีไบรอันสาปแช่ง

หลังจากระบายความโกรธในใจ ไบรอันเรียกเลขานุการเข้ามา

“เตรียมรถ ฉันจะไปทำเนียบขาว พร้อมกันนี้ แจ้งรัฐมนตรีคณะอื่น ๆ ที่ยังอยู่ในวอชิงตันให้ไปที่ทำเนียบขาว” ไบรอันสั่ง

“ครับ ท่านรัฐมนตรี” เลขานุการพยักหน้า และรีบออกไปจัดการ

สิบนาทีต่อมา รัฐมนตรีไบรอันขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังทำเนียบขาว พร้อมกันนี้ รัฐมนตรีคณะอื่น ๆ ก็รีบไปยังทำเนียบขาวด้วยรถยนต์ พวกเขาทราบว่ามีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน รัฐมนตรีต่างประเทศวิลเลียม เจนนิงส์ ไบรอัน และคณะรัฐมนตรีรวมตัวกันในห้องประชุมของทำเนียบขาว ซิการ์ถูกจุดทีละมวน ห้องประชุมเต็มไปด้วยควันในไม่ช้า

“ท่านรัฐมนตรี เกิดอะไรขึ้น?” ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสันถาม เขายังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

“ท่านประธานาธิบดี ท่านรัฐมนตรีทุกท่าน เยอรมันรู้เรื่องการสนับสนุนลับของเราต่ออังกฤษและฝรั่งเศสแล้ว” ไบรอันกล่าว

“พวกเขาไม่รู้เรื่องนี้มานานแล้วหรือ?” รองประธานาธิบดีมาร์แชลประหลาดใจเล็กน้อย ด้วยความสามารถของหน่วยข่าวกรองเยอรมัน สหรัฐอเมริกาแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะปกปิดเรื่องนี้อย่างสมบูรณ์

ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสันขมวดคิ้ว

“ใช่ เยอรมันรู้เรื่องนี้มานานแล้ว อย่างไรก็ตาม พวกเขาแสร้งทำเป็นไม่รู้มาก่อน แต่ปัญหาคือ เอกอัครราชทูตเยอรมันประจำสหรัฐอเมริกาได้เตือนเราอย่างเป็นทางการ และขอให้เราไม่ส่งอาวุธ อุปกรณ์ และวัตถุดิบสงครามไปยังฝ่ายสัมพันธมิตร มิฉะนั้น พวกเขาจะดำเนินการ! เห็นได้ชัดว่าท่าทีของเยอรมันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง” ไบรอันกล่าว

“อะไรนะ? เยอรมันกล้าเตือนเรา? พวกเขาไม่รู้หรือว่าการกระทำเช่นนี้มีแนวโน้มจะผลักดันเราให้เข้าร่วมฝ่ายสัมพันธมิตร? ซึ่งจะไม่เป็นประโยชน์ต่อพวกเขา” รัฐมนตรีคลังแมคอาดูร้องออกมา

สงครามปะทุมาเพียงครึ่งปี แต่สหรัฐอเมริกาเร่งพัฒนาเศรษฐกิจอย่างมากจากการขายวัตถุดิบสงครามให้ฝ่ายสัมพันธมิตร หากได้รับผลกระทบจากเรื่องนี้ เศรษฐกิจสหรัฐอเมริกาจะได้รับผลเสียอย่างรุนแรง

“ทุกท่าน ดูเหมือนว่าเราต้องเผชิญกับทางเลือกที่ยากลำบากอีกครั้ง เยอรมันเปิดไพ่แล้ว พวกเขาไม่ต้องการให้เราเล่นกลลับ ๆ ล่อ ๆ อีกต่อไป แล้วเราจะทำอย่างไร?” วูดโรว์ วิลสันถอนหายใจ หากเป็นไปได้ เขาหวังว่าสงครามจะยืดเยื้อนานที่สุด เพื่อให้สหรัฐอเมริกาเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้เพียงพอ เมื่อทวีปเก่าพังทลาย สหรัฐอเมริกาจะฉกฉวยโอกาสครองความเป็นผู้นำของโลก