บทที่ 371 การประนีประนอม

วันที่ 23 ธันวาคม วันก่อนคริสต์มาส อุลยานอฟจัดการประชุมสภาสูงสุดอีกครั้งที่พระราชวังฤดูหนาว หัวข้อการประชุมมีเพียงเรื่องเดียว นั่นคือจะรับมือกับภัยคุกคามทางทหารจากเยอรมนีอย่างไร

“สหายทั้งหลาย จากข้อมูลล่าสุดที่เราได้รับ เยอรมนีส่งกองทัพสองกองทัพเคลื่อนพลไปยังชายแดนแล้ว ดูเหมือนพวกเขาจะข้ามพรมแดนและโจมตีเราในไม่ช้า ถ้าเราไม่ยอมรับเงื่อนไขของพวกเขา กองทัพเยอรมันจะบุกเข้ามาทันที แม้ว่าสองกองทัพเยอรมันจะมีทหารแค่สามแสนกว่าคน แต่ทุกคนอย่าลืมว่าในแนวรบด้านตะวันออก เยอรมนีใช้ทหารไม่ถึงสองแสนนาย ทำลายกองทัพรัสเซียเกือบสองล้านคน! ถ้าเยอรมนีเปิดฉากโจมตี เราจะต้านได้ยังไง? เราไม่มีทางต้านได้เลย! ดังนั้น เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมรับข้อเรียกร้องของเยอรมนี” โจเซฟกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย

“หึ! ตอนนี้เป็นฤดูหนาว ถ้าเยอรมนีอยากโจมตีจริง พวกเขาไม่ทำตอนนี้หรอก นี่แค่การข่มขู่เราเท่านั้น” ทรอตสกีพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“สหายทรอตสกี มีความเป็นไปได้สูงที่เยอรมนีกำลังข่มขู่เรา แต่ถ้าไม่ใช่ล่ะ? ถ้าพวกเขามาเอาจริง เราจะทำยังไง? ด้วยกองทัพของเรา จะต้านการโจมตีของเยอรมนีได้หรือ?” โจเซฟถามต่อ

ทรอตสกีเงียบไปทันที แม้ว่าเขาจะเชื่อว่าเยอรมนีแค่ข่มขู่ด้วยกำลังทหาร แต่เขาไม่มั่นใจเต็มร้อย ดังนั้นเมื่อถูกโจเซฟถาม เขาตอบไม่ได้เลย เขาจะพูดขัดมโนธรรมไม่ได้ว่าแม้เยอรมนีจะโจมตี พวกเขาจะต้านได้ เพราะนี่คือกองทัพเยอรมนีที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก! ไม่มีกองทัพใดในโลกที่มั่นใจว่าจะต้านการโจมตีของพวกเขาได้

“สหายโจเซฟ นายได้รับผลประโยชน์อะไรจากเยอรมนีถึงได้พูดเข้าข้างพวกเขานัก?” คาเมเนฟเยาะเย้ย

“สหายคาเมเนฟ นี่มันใส่ร้าย! ใส่ร้ายชัด ๆ ฉันเป็นสมาชิกพรรคบอลเชวิคที่จงรักภักดี ทุกอย่างที่ฉันทำเพื่อผลประโยชน์ของพรรค ฉันแค่อยากปกป้องพรรคของเรา ความสำเร็จที่เรายากลำบากมาจะไม่ให้มันพังทลายลงง่าย ๆ” โจเซฟพูดด้วยท่าทีสูงส่ง

คาเมเนฟอยากจะโต้แย้ง แต่ถูกอุลยานอฟขัดขึ้น

“พอได้แล้ว ทุกคนเงียบ! เรากำลังหาทางแก้ปัญหา ไม่ใช่มานั่งโจมตีกันเอง” อุลยานอฟกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

ทุกคนเงียบลงทันที ไม่มีใครกล้าพูดอะไรต่อ ในพรรคบอลเชวิค ไม่มีใครมีสถานะเทียบเท่าอุลยานอฟ คำพูดของเขาแทบไม่มีใครกล้าคัดค้าน

“ทุกคน สถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างอันตราย ผมก็หวังว่าเยอรมนีแค่ข่มขู่เรา แต่ไม่มีใครแน่ใจว่านี่เป็นแค่การข่มขู่หรือสัญญาณว่าเยอรมนีกำลังจะโจมตีจริง ถ้าไม่มีกองกำลังฝ่ายตรงข้าม เราอาจเสี่ยงลองเดิมพันดูได้ ถ้าแพ้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่โชคร้ายที่ตอนนี้เราต้องเผชิญทั้งปัญหาภายในและภายนอก ประเทศที่ทรงพลังอย่างเยอรมนี การเป็นมิตรด้วยย่อมดีกว่าการเป็นศัตรู แม้ว่ามิตรภาพนี้จะไม่ยั่งยืน แต่เพื่อพรรคของเรา เพื่อชัยชนะที่ได้มาด้วยความยากลำบาก เราเสี่ยงไม่ได้” อุลยานอฟกล่าว

หลายคนคล้อยตามมุมมองของอุลยานอฟและพยักหน้าตาม แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่ไม่เห็นด้วย

“เอาล่ะ ผมพูดทุกอย่างที่ต้องพูดแล้ว งั้นมาลงคะแนนกัน!” อุลยานอฟกล่าว

เรื่องสำคัญเช่นนี้ แม้แต่ตัวเขาเองก็ตัดสินใจเพียงลำพังไม่ได้ ต้องอาศัยความเห็นจากทุกคน แต่ในฐานะผู้นำ ความเห็นของอุลยานอฟย่อมมีน้ำหนักที่สุด

จากนั้น สภาสูงสุดเริ่มลงคะแนน ปัจจุบันสภาสูงสุดของพรรคบอลเชวิคมีสมาชิก 13 คน ผลการลงคะแนนปรากฏว่า มีเพียง 5 คนที่สนับสนุนอุลยานอฟ ส่วน 8 คนคัดค้าน

“สหายทั้งหลาย นี่คือการตัดสินใจของพวกคุณหรือ? พวกคุณอยากเห็นการปฏิวัติของเราล้มเหลวงั้นหรือ? ตอนนี้เรายังอ่อนแอ เราต้องยอมจำนนก่อน เมื่อเราแข็งแกร่งขึ้น เราจะไม่กลัวเยอรมนีอีกต่อไป เราสามารถฉีกสนธิสัญญาได้ทุกเมื่อ สุดท้ายแล้ว โลกนี้พูดด้วยกำปั้น ใครกำปั้นใหญ่กว่าคนนั้นย่อมได้เปรียบ แม้ว่าเราจะอยากเผยแพร่การปฏิวัติไปทั่วโลก ช่วยเหลือคนยากจนที่ถูกกดขี่นับร้อยล้าน แต่หากไม่มีกำลังทหารที่แข็งแกร่ง เราก็ทำอะไรไม่ได้!” อุลยานอฟกล่าวด้วยน้ำเสียงโศกเศร้า

วันต่อมา สภาสูงสุดของพรรคบอลเชวิคจัดการลงคะแนนอีกครั้ง อุลยานอฟยังคงพยายามโน้มน้าว แต่ผลการลงคะแนนครั้งนี้คือ 6 ต่อ 7 ฝ่ายคัดค้านยังมีมากกว่าฝ่ายเห็นด้วยหนึ่งเสียง

อุลยานอฟถึงกับพูดไม่ออก เขาไม่คาดคิดว่าด้วยสถานะของเขาในพรรค จะเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้น เขาคิดว่าด้วยอิทธิพลของเขา ทุกคนจะต้องคล้อยตามคำแนะนำทันที แต่หลังจากโน้มน้าวอยู่นาน ทำไมคนพวกนั้นยังไม่เข้าใจสถานการณ์? นี่ทำให้อุลยานอฟโกรธมาก และในใจเริ่มรู้สึกระแวงมากขึ้น

“ดูเหมือนช่วงนี้ผมถูกคนพวกนี้หลอกมาโดยตลอด คิดว่าพวกเขาจะเชื่อฟังผม แต่ที่แท้พวกเขาแค่ตีหน้าเข้าหา หลังวิกฤตนี้ผ่านไป ผมต้องกำจัดคนพวกนี้ออก!” อุลยานอฟตัดสินใจในใจ

การลงคะแนนล้มเหลวอีกครั้ง ทำให้อุลยานอฟรู้สึกย่ำแย่สุดขีด

“สหายทรอตสกี มาที่ห้องทำงานผมหน่อย!” อุลยานอฟกล่าว

“ครับ ผู้นำ” ทรอตสกีพยักหน้า

เมื่อทรอตสกีมาถึงห้องทำงาน อุลยานอฟปรากฏตัวด้วยสีหน้าดำมืด

“สหายทรอตสกี คุณไม่เห็นด้วยกับการประนีประนอมกับเยอรมนีใช่ไหม?” อุลยานอฟถาม

“ใช่ครับ ผู้นำ ผมคิดมาโดยตลอดว่าเยอรมนีแค่ข่มขู่เราด้วยกำลังทหาร!” ทรอตสกีตอบ

“ถ้าเยอรมนีลงมือจริง ๆ ล่ะ? เราจะทำยังไง? จะปล่อยให้การปฏิวัติของเราล้มเหลวหรือ?” อุลยานอฟถามต่อ

ทรอตสกีถึงกับพูดไม่ออกชั่วขณะ

“สหายทรอตสกี ทุกสิ่งที่เราทำเพื่อชัยชนะของการปฏิวัติ! การยอมจ่ายบางอย่างตอนนี้เพื่อชัยชนะในอนาคต เป็นสิ่งที่ยอมรับได้” อุลยานอฟเริ่มโน้มน้าวด้วยความจริงจัง