บทที่ 289 ส่งเจ้าไปสู่ความตาย

“บ้าชะมัด รัสเซียโจมตีก่อนที่เราจะสร้างแนวป้องกันเสร็จ ถ้าเป็นแบบนี้ ความสูญเสียของเราจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!” พลตรีเบสเซน ผู้บังคับการกองพลทหารราบที่ 24 ของกองทัพเยอรมัน วัยกลางคน ดูโกรธจัด

“นายพล ทำอะไรไม่ได้ครับ รัสเซียไม่โง่ พวกเขารู้ว่าถ้าแนวป้องกันของเราสร้างเสร็จ การโจมตีอีกครั้งจะต้องจ่ายด้วยชีวิต แถมยังไม่ต่างจากหาความตาย ถ้าสมองของรัสเซียไม่ได้ถูกประตูหนีบ พวกเขาจะไม่ให้เวลาเรามากกว่านี้” พันเอกกูเดเรียน ผู้บังคับการกองพลยานเกราะที่ 8 กล่าวอย่างจนปัญญา

“อืม! แต่ถึงอย่างนั้น รัสเซียก็อย่าหวังจะยึดปูวาวีคืน! ฝ่าบาทสั่งให้เรายึดที่นี่ไว้สองวัน เราทำได้แน่” พลตรีเบสเซนกล่าวอย่างมั่นใจ

ถึงแม้ความสูญเสียในศึกนี้อาจเกินกว่าที่เขาคาดไว้ แต่พลตรีเบสเซนยังเชื่อว่ากองทัพเยอรมันชั้นยอดสามารถยึดที่นี่ไว้ได้ราวกับตะปูที่ตอกแน่น จนกว่ากองทัพหลักจะมาถึง

“ครับ นายพล ผมก็คิดแบบนั้น ถ้าการรุกของรัสเซียรุนแรงเกินไป กองพลยานเกราะที่ 8 จะส่งรถถังออกไปบดขยี้รัสเซียโดยตรง ผมเชื่อว่าเราจะทำลายแผนของพวกเขาได้” พันเอกกูเดเรียนเต็มไปด้วยความมั่นใจ

หลังจากการรบหลายครั้งติดต่อกัน กองพลยานเกราะที่ 8 ชนะทุกครั้ง จนกลายเป็นสัญลักษณ์ของชัยชนะ ทำให้พันเอกกูเดเรียนยิ่งมั่นใจมากขึ้น

พลตรีเบสเซนพยักหน้า หากมีเพียงกองพลทหารราบที่ 24 เขาเชื่อว่าแม้จะหยุดยั้งกองทัพรัสเซียได้ แต่จะสูญเสียหนัก อย่างไรก็ตาม ด้วยความช่วยเหลือจากกองพลยานเกราะที่ 8 ทุกอย่างเปลี่ยนไป แม้กองพลยานเกราะที่ 8 จะสูญเสียรถถังไปมาก รถถังที่เหลือร้อยคันก็ยังเป็นฝันร้ายของรัสเซีย รัสเซียไม่มีวันฝ่าแนวป้องกันของพวกเขาได้

“ยิง!”

“ตูม! ตูม! ตูม!”

ปืนใหญ่ของกองพลทหารราบที่ 24 เยอรมันเริ่มยิง ปืนใหญ่หนัก 150 มม. 18 กระบอก ปืนใหญ่เบา 105 มม. 36 กระบอก และปืนใหญ่สนาม 75 มม. 54 กระบอก ที่เข้าสู่ตำแหน่งปืนใหญ่ เริ่มยิงอย่างบ้าคลั่ง

กระสุนปืนใหญ่คำรามพุ่งเข้าสู่แถวกองทัพรัสเซีย กระสุนระเบิดราวกับเคียวแห่งความตาย คร่าชีวิตทหารรัสเซียที่อยู่ใกล้เคียงทันที ทิ้งไว้เพียงแขนขาที่ขาดและหลุมลึกบนพื้นดิน

เมื่อเทียบกับกองพลทหารราบของประเทศอื่น ปืนใหญ่ของกองพลทหารราบของกองทัพที่ 8 เยอรมันได้รับการปรับปรุงอย่างมาก กองพลทหารราบหนึ่งหน่วยมีปืนใหญ่ 108 กระบอกหลากขนาด รวมถึงปืนใหญ่หนัก 150 มม. นอกจากมหาอำนาจอย่างจักรวรรดิอเมริกาอีกฝั่งมหาสมุทร คงมีเพียงพวกเขาเท่านั้น แน่นอนว่านี่ต้องใช้เงินจำนวนมาก แต่ในสงคราม ปืนใหญ่ที่ทรงพลังเหล่านี้มีบทบาทสำคัญ ไม่ว่าจะรุกหรือรับ การโจมตีแรกที่ศัตรูต้องเผชิญคือพลังยิงที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งไม่เพียงก่อความสูญเสียให้ศัตรู แต่ยังกระทบขวัญกำลังใจอย่างหนัก

กระสุนตกลงมาเหมือนฝน คร่าชีวิตและบาดเจ็บทหารรัสเซียอย่างต่อเนื่อง แม้ทหารรัสเซียยังคงรุกด้วยการตะโกน “อุลลา” ความกลัวบนใบหน้าของทุกคนยิ่งทวีขึ้น

ถึงแม้แนวป้องกันของกองพลทหารราบที่ 24 เยอรมันจะยังไม่สมบูรณ์ แต่พลังยิงที่มีนั้นไม่ขาดแคลน ปืนครก เครื่องยิงระเบิด ปืนกลอเนกประสงค์ และปืนกลประจำหมู่มีครบ เพียงแต่ไม่สามารถจัดวางในจุดยิงที่แข็งแกร่งได้ ต้องวางในสนามเพลาะโดยตรง แต่พลังของอาวุธเหล่านี้ก็ยังแสดงผลได้

“ยิง! สังหารรัสเซียพวกนี้!”

ตามคำสั่งของผู้บังคับการแนวหน้า ปืนครก เครื่องยิงระเบิด ปืนกลอเนกประสงค์ และปืนกลประจำหมู่เริ่มยิงพร้อมกัน พลังยิงหนาทำให้กองทัพรัสเซียที่รุกเข้ามาต้องจ่ายราคาแพง ทหารรัสเซียนับไม่ถ้วนกรีดร้องและล้มลง ร่างกายเต็มไปด้วยรอยกระสุน บางนายถูกฉีกเป็นเสี่ยงๆ

“พลังยิงของเยอรมันรุนแรงเกินไป! การสู้กับกองทัพแบบนี้โดยไม่มีพลังยิงที่แข็งแกร่งเป็นการเสียเปรียบจริงๆ” นายพลรัสเซียคนหนึ่งวางกล้องส่องทางไกลลงและกล่าวด้วยความรู้สึก

“ทั่วยุโรปและทั่วโลก อาจมีแค่เยอรมันที่มีทุนในการติดตั้งกองทัพด้วยพลังยิงขนาดนี้!”

“ได้ยินว่าแม้แต่กองทัพบกเยอรมันทั่วไปก็ไม่มีอุปกรณ์แบบนี้ มีแค่กองทัพที่ 8 เท่านั้นที่ติดตั้งพลังยิงรุนแรงขนาดนี้”

นายพลรัสเซียเริ่มพูดคุยกัน แม้กองทัพเยอรมันจะสังหารทหารของพวกเขาด้วยพลังยิงอันทรงพลัง แต่ก็ไม่ขัดขวางความอิจฉาของพวกเขา พวกเขายังจินตนาการว่าถ้ากองทัพของตนมีพลังยิงเช่นนี้ อาจไม่ต้องพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ แน่นอนว่านี่เป็นแค่ความคิด พวกเขารู้ดีว่าด้วยทรัพยากรของรัสเซีย เป็นไปไม่ได้ที่กองทัพรัสเซียจะติดตั้งอุปกรณ์ฟุ่มเฟือยขนาดนี้ อีกทั้งจุดแข็งของกองทัพรัสเซียไม่ได้อยู่ที่อาวุธ แต่เป็นจำนวน การใช้กำลังท่วมท้นศัตรูคือสิ่งที่พวกเขาถนัด

ทหารรัสเซียกล้าหาญมาก พวกเขารุกเข้าใส่พลังยิงหนาที่ยิงของเยอรมัน แต่การโจมตีเช่นนี้เหมือนการหาความตาย ชีวิตของทหารรัสเซียเหมือนไร้ค่า บทบาทที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาคือการบริโภคกระสุนของเยอรมัน

กองทัพอากาศที่ 8 เยอรมันก็มาช่วย นักบินเหล่านี้เต็มไปด้วยความโกรธต่อรัสเซีย การที่รัสเซียใช้กลยุทธ์เดินทัพทั้งวันทั้งคืนทำให้พวกเขาแทบไร้ประโยชน์ พวกเขาไม่อยากเป็นแค่ผู้ชมในสงครามนี้ ดังนั้น เมื่อทราบว่ารัสเซียโจมตีปูวาวี พลจัตวาคอรี ผู้บัญชาการกองทัพอากาศที่ 8 ขออนุญาตรบจากออสก้าทันที และออสก้าก็อนุมัติ

กองบินขับไล่ F2 สองหน่วยและกองบินทิ้งระเบิด H1 หนึ่งหน่วยปรากฏเหนือสนามรบ การมาถึงของพวกเขาทำให้กองทัพรัสเซียบนพื้นดินตื่นตระหนก หลายนายถึงกับหันหลังหนี กองทัพรัสเซียที่ไม่หวั่นเกรงพลังยิงหนาที่ยิงของเยอรมัน กลับหวาดกลัวเครื่องบินเยอรมัน

แต่นักบินของกองทัพอากาศที่ 8 ไม่ปล่อยให้รัสเซียรอดง่ายๆ พวกเขาโจมตีทันที

“ตั้กๆๆ!”

กระสุนปืนกลการบินของเครื่องบินขับไล่ F2 ไล่ล่ากองทัพรัสเซีย ทหารรัสเซียนับไม่ถ้วนถูกฉีกเป็นเสี่ยงๆ ภายใต้แรงกระแทกของกระสุนปืนกลการบินอันทรงพลัง

เครื่องบินทิ้งระเบิด H1 เริ่มทิ้งระเบิด โยนระเบิดลงสู่แถวรัสเซียเหมือนเกี๊ยว คร่าชีวิตของพวกเขาไป