บทที่ 189: การประลอง

“ท่านพลเรือโท ยืนยันแล้วว่าเป็นเรือรบครุยเซอร์ของอังกฤษ และน่าจะเป็นเรือรบครุยเซอร์ชั้นไลออนรุ่นล่าสุด” เจ้าหน้าที่รายงานต่อพลเรือโทสเป

“เรือรบครุยเซอร์ชั้นไลออน? สั่งเรือ หันหัวเรือ มุ่งหน้าไปยังเรือรบครุยเซอร์อังกฤษ มาดูกันว่าเรือรบครุยเซอร์ของใครแข็งแกร่งกว่ากัน!” พลเรือโทสเปออกคำสั่งทันที

ถึงแม้ว่าระวางขับน้ำเต็มพิกัดของเรือรบครุยเซอร์ชั้นไลออนจะมากกว่าเรือรบครุยเซอร์ชั้นมอลต์เกอ 2,000 ตัน แต่ชั้นไลออนไม่ได้ใช้ระวางนี้เพื่อเสริมการป้องกัน แต่ติดตั้งหม้อต้มมากขึ้นเพื่อเพิ่มความเร็ว ทำให้ความเร็วสูงสุดของชั้นไลออนถึง 28 น็อต ขณะที่ชั้นมอลต์เกอมีความเร็วสูงสุดเพียง 27 น็อต

“สั่งทุกหน่วย เตรียมพร้อมรบ! พร้อมกันนี้ ให้ ‘โกเบน’ และ ‘เซดลิตซ์’ เร่งความเร็วเข้ามาหาเรา ถ้าสามารถกำจัดเรือรบครุยเซอร์อังกฤษได้สักลำก็นับว่ายอดเยี่ยม!” พลเรือโทสเปสั่ง

ถึงแม้ว่าการปฏิบัติการครั้งนี้พวกเขาจะจมเรือพาณิชย์อังกฤษไปมากมาย แต่การจมเรือพาณิชย์ไม่ให้ความพึงพอใจเท่ากับการจมเรือรบ พลเรือโทสเปมั่นใจว่า หากโชคไม่แย่เกินไป เขาจะสามารถเอาชนะเรือรบครุยเซอร์ชั้นไลออนของกองทัพเรืออังกฤษได้

อีกด้านหนึ่ง พลเรือโทเดวิด เบตตีตะโกนบนเรือรบครุยเซอร์ ‘ไลออน’

“ไอ้เยอรมันบ้า ในที่สุดก็จับได้แล้ว สั่งเรือรบ เดินหน้าด้วยความเร็วเต็ม อย่าให้เยอรมันหนี!” พลเรือโทเดวิด เบตตีสั่ง

“ส่งโทรเลขไปยัง ‘รอยัลปริ๊นเซส’ และ ‘ควีนแมรี’ ให้เร่งความเร็วตามมา ครั้งนี้ต้องจมเรือรบเยอรมันให้ได้”

“ครับ ท่านพลเรือโท อย่างไรก็ตาม เยอรมันไม่ได้หนี พวกเขาปรับทิศทางและมุ่งมาหาเรา” เจ้าหน้าที่กล่าว

“อะไรนะ? เยอรมันไม่เพียงแต่ไม่หนี แต่ยังมาสู้กับเราด้วย?” เดวิด เบตตีตกใจราวกับไม่คาดคิดถึงผลลัพธ์นี้ แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการหรือ?

“ดีมาก ดีมาก ในเมื่อเยอรมันอยากตาย ก็จัดให้!” พลเรือโทเดวิด เบตตีดูมั่นใจในชัยชนะ

ในมุมมองของเขา พลังรบของกองทัพเรืออังกฤษเหนือกว่ากองทัพเรือเยอรมันอย่างแน่นอน แม้ว่าสมรรถนะของเรือรบทั้งสองฝ่ายจะไม่ต่างกันมาก คุณภาพของลูกเรืออังกฤษย่อมเหนือกว่า รอยัลนาวีครองโลกมานานหลายร้อยปี ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

เรือรบครุยเซอร์ทั้งสองเริ่มเข้าใกล้ด้วยความเร็วสูง ระยะห่างยิ่งใกล้เข้ามา

เมื่อระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายยังเหลือสิบห้ากิโลเมตร พลเรือโทสเปและพลเรือโทเดวิด เบตตีต่างสั่งให้หันหัวเรือ ทั้งสองฝ่ายค่อย ๆ เข้าสู่แนวขนาน มุ่งหน้าไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ

“ระดับการต่อเรือของเยอรมันแข็งแกร่งจริง ๆ รอยัลนาวีของจักรวรรดิอังกฤษใช้เวลาหลายร้อยปีพัฒนามาถึงปัจจุบัน แต่เยอรมันใช้เวลาเพียงไม่กี่ทศวรรษก็ตามทัน ถ้าปล่อยให้พวกเขาพัฒนาต่อไป อาจเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อรอยัลนาวี! การกำจัดกองทัพเรือเยอรมันและทำลายความทะเยอทะยานของพวกเขาขณะที่รอยัลนาวียังได้เปรียบคือทางเลือกที่ฉลาดที่สุด” พลเรือโทเดวิด เบตตีวางกล้องส่องทางไกลลงและกล่าว

ถึงแม้ว่าพลเรือโทเดวิด เบตตีจะมีความหยิ่งผยองโดยกำเนิดของนายพลรอยัลนาวี เขาก็ต้องยอมรับว่าเรือรบของกองทัพเรือเยอรมันยอดเยี่ยม แม้ว่าตัวเรือจะดูแบนเล็กน้อย ไม่เพรียวและสวยงามเท่าเรือรบของรอยัลนาวี แต่โดยรวมก็ยังดีมาก

“เตรียมยิง ให้เยอรมันรู้ว่าเราเก่งแค่ไหน!” พลเรือโทเดวิด เบตตีออกคำสั่ง

ขณะนี้ ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายประมาณ 13,000 เมตร

ปืนหลักขนาด 343 มม. แบบคู่สี่กระบอกของเรือรบครุยเซอร์ ‘ไลออน’ ที่มีอัตราส่วน 45 เท่า ได้เล็งไปที่เรือรบครุยเซอร์ ‘มอลต์เกอ’ ในระยะไกล เช่นเดียวกัน ปืนหลักขนาด 343 มม. แบบสามกระบอกที่มีอัตราส่วน 50 เท่าของเรือรบครุยเซอร์ ‘มอลต์เกอ’ ก็ถอดปลอกปืนออกและพร้อมรบมานานแล้ว

เพื่อปกปิดพารามิเตอร์ของตนเอง เรือรบหลักของกองทัพเรือเยอรมันสวมปลอกปืนระหว่างการฝึกประจำวัน และจะถอดปลอกปืนเพื่อยิงกระสุนจริงเมื่อแน่ใจว่าไม่มีเรือสอดแนมจากชาติอื่นอยู่ใกล้ ๆ ดังนั้น กองทัพเรืออังกฤษจึงไม่เคยรู้ขนาดปืนของเรือรบหลักของเยอรมันชัดเจน ได้แต่คาดเดาจากข้อมูลบางส่วน

“ไอ้เยอรมันบ้า งานด้านข่าวกรองดีจริง ๆ พวกหน่วยข่าวกรองคิดว่าเรือรบหลักของเยอรมันติดตั้งปืนหลักขนาด 305 มม. นี่มันไร้สาระชัด ๆ! นั่นคือปืนหลักขนาด 343 มม. ชัด ๆ” ใบหน้าของพลเรือโทเดวิด เบตตีเริ่มไม่สู้ดี นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกหวั่นใจเมื่อคิดถึงการเอาชนะเรือรบระดับเดียวกันของเยอรมัน

แต่ถึงจุดนี้แล้ว ถอยไม่ได้ พลเรือโทเดวิด เบตตีไม่มีทางเลือกนอกจากต้องกัดฟันสั่งให้ทั้งเรือรบพร้อมเต็มที่

“โจมตี! ขอพระเจ้าคุ้มครองจักรวรรดิอังกฤษ!”

“พระเจ้าคุ้มครองจักรวรรดิอังกฤษ!”

“ตูม! ตูม!”

เรือรบครุยเซอร์ ‘ไลออน’ เริ่มยิงทดสอบ โดยยิงเพียงสี่กระบอกจากปืนหลักขนาด 343 มม. แบบคู่สี่กระบอกที่มีอัตราส่วน 45 เท่า กระสุนหนักหลายร้อยกิโลกรัมคำรามพุ่งไปยังเรือรบครุยเซอร์ ‘มอลต์เกอ’ ที่อยู่ห่างกว่าสิบกิโลเมตรด้วยพลังงานจลน์มหาศาล

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าลูกเรือของรอยัลนาวีจะฝึกมาดี แต่ด้วยข้อจำกัดด้านเทคโนโลยีของอุปกรณ์เล็ง ในระยะไกลขนาดนี้ก็ยังไม่สามารถยิงถูกได้ จุดกระแทกที่ใกล้ที่สุดห่างออกไปสองร้อยเมตร

แน่นอนว่า ผลลัพธ์เช่นนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว

“โต้กลับ!” พลเรือโทสเปออกคำสั่งโต้กลับทันที ปืนหลักขนาด 343 มม. แบบสามกระบอกที่มีอัตราส่วน 50 เท่าของเรือรบครุยเซอร์ ‘มอลต์เกอ’ เริ่มยิง

“ตูม! ตูม! ตูม!”

กระสุนหนักคำรามพุ่งไปยังเรือรบครุยเซอร์ ‘ไลออน’ กระสุนตกลงสู่ทะเล กระเซ็นน้ำพุ่งสูงขึ้นฟ้า

ชั่วขณะหนึ่ง เสียงปืนดังก้องบนผิวทะเลราวกับฟ้าร้อง

เรือรบครุยเซอร์ ‘มอลต์เกอ’ และเรือรบครุยเซอร์ ‘ไลออน’ ปะทะกันบนทะเลเหมือนอัศวินในชุดเกราะหนัก กระสุนที่พุ่งออกจากปากกระบอกปืนคือหอกในมือของอัศวิน

การดวลของเรือรบนั้นน่าตื่นเต้นอย่างไม่ต้องสงสัย แม้ว่าการดวลด้วยเรือใหญ่และปืนใหญ่แบบนี้จะเทียบไม่ได้กับการดวลของเรือบรรทุกเครื่องบินในยุคหลัง แต่กลยุทธ์การต่อสู้แบบประชิดตัวนี้แสดงถึงความเป็นชายชาตรีได้มากกว่า