บทที่ 92: เรือรบชั้นไกเซอร์

"ดีมาก เรือรบที่ยอดเยี่ยม ชื่อก็ดีด้วย" จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 พยักหน้าด้วยความพอใจ

สมรรถนะของเรือลาดตระเวนรบที่ฉินเทียนออกแบบนั้นยอดเยี่ยมจริง ๆ ทำให้จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 พึงพอใจมาก สิ่งที่ทำให้พระองค์ยิ่งพอใจคือฉินเทียนรู้จักหาทางลดความขัดแย้งกับมอลต์เกอผู้น้อย แทนที่จะเผชิญหน้าตรง ๆ ในกรณีนี้ ฉินเทียนเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเป็นรัชทายาทในอนาคต เพราะการเป็นจักรพรรดิต้องมีใจที่กว้างขวาง

จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ต้องยอมรับว่าในด้านนี้ ฉินเทียนเหนือกว่ามกุฎราชกุมารวิลเลียมมาก จนพระองค์อดคิดไม่ได้ว่า การให้ฉินเทียนเป็นมกุฎราชกุมารในตอนนี้ และทิ้งตำแหน่งนี้ไว้ให้มกุฎราชกุมารวิลเลียม อาจเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด?

"เรือลาดตระเวนรบที่ออกแบบโดยเจ้าชายฉินเทียนแข็งแกร่งมาก ถ้าสร้างได้จริง จะยกระดับความแข็งแกร่งของกองทัพเรือเยอรมันขึ้นไปอีก" เคานต์ทิร์พิทซ์กล่าวถึงสมรรถนะของเรือลาดตระเวนรบชั้นมอลต์เกอด้วยความพึงพอใจ

จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 พยักหน้าและมองไปที่คณะกรรมการเทคนิคกองทัพเรือ ตามหลักการ เรือรบรุ่นใหม่ต้องได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการนี้ก่อนเริ่มสร้าง แน่นอนว่า จากประสบการณ์ของเรือรบชั้นนัสเซา คณะกรรมการนี้ไม่กล้าขัดขวางการออกแบบของฉินเทียนอีกแล้ว พวกเขาไม่อยากถูกฉินเทียนตบหน้าซ้ำอีก

"เอ่อ!" เคานต์ฟอนวอร์เรนกระแอมสองครั้งก่อนจะลุกขึ้น

"ฝ่าบาท เรือรบชั้นมอลต์เกอที่ออกแบบโดยเจ้าชายฉินเทียนยอดเยี่ยมในทุกด้าน คณะกรรมการเทคนิคกองทัพเรือเห็นว่านี่เป็นเรือรบที่ดีมาก อย่างไรก็ตาม ความกังวลเดียวของเราคือ ต้นทุนของเรือรบนี้คงจะสูงมาก!" เคานต์ฟอนวอร์เรนกล่าว เขาคัดเลือกคำพูดอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้ขัดใจฉินเทียน ซึ่งตอนนี้เป็นมกุฎราชกุมารแล้ว

ฉินเทียนพยักหน้า: "จริงครับ ตามประมาณการของเรา ต้นทุนของเรือลาดตระเวนรบชั้นมอลต์เกอจะสูงมาก คาดว่าลำละประมาณ 60 ล้านมาร์ก"

"ลำละ 60 ล้านมาร์ก?" ทุกคนสูดหายใจเฮือก ราคานี้สูงลิบลิ่ว แม้แต่จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ยังอดไม่ได้ที่มุมปากจะกระตุก ถ้าไม่ใช่เพราะฉินเทียนและราชวงศ์ให้กู้เงินกองทัพเรือปีละ 100 ล้านมาร์ก กองทัพเรือคงไม่มีเงินสร้างเรือรบราคาแพงขนาดนี้

"ทุกท่านครับ กองทัพเรือมันแพง โดยเฉพาะเมื่อเราไม่สามารถแข่งกับอังกฤษในด้านจำนวนเรือรบได้ เราเลยต้องพยายามเพิ่มประสิทธิภาพการรบของเรือแต่ละชั้นให้มากที่สุด แบบนี้ถึงจะเอาชนะศัตรูได้ด้วยจำนวนที่น้อยกว่าในสงครามทางเรือในอนาคต ราคาที่ต้องจ่ายก็แค่ต้นทุนสูงเท่านั้น เพราะสมรรถนะที่ยอดเยี่ยมของเรือรบต้องใช้เทคโนโลยีและอุปกรณ์ขั้นสูง ซึ่งแพงมาก" ฉินเทียนกล่าว

ทุกคนพยักหน้าหงึก ๆ เห็นด้วยกับคำพูดของฉินเทียน การยกระดับสมรรถนะของเรือรบแต่ละชั้นให้มากที่สุดคือหนทางเดียวที่กองทัพเรือเยอรมันจะไล่ตามกองทัพเรืออังกฤษได้ในตอนนี้ ถ้าแข่งด้านจำนวน อังกฤษสามารถสร้างเรือรบหลักได้มากกว่ากองทัพเรือเยอรมันถึงสองหรือสามเท่า ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น กองทัพเรือเยอรมันไม่มีทางชนะเลย

"มีใครคัดค้านอะไรไหม? ถ้าไม่มี ผมอนุมัติให้เริ่มสร้างเรือลาดตระเวนรบชั้นมอลต์เกอ" จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 กล่าว

ไม่มีใครคัดค้าน แม้แต่มอลต์เกอผู้น้อยที่มักจะต่อต้านฉินเทียนก็เงียบ คาดว่าเขาคงหวังให้เรือรบชั้นนี้ที่ตั้งชื่อตามลุงของเขาสร้างได้สำเร็จ!

จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 พยักหน้าและอนุมัติการสร้างเรือลาดตระเวนรบชั้นมอลต์เกอ

"พ่อครับ โปรดตั้งชื่อเรือลาดตระเวนรบชั้นมอลต์เกออีกสองลำด้วย" ฉินเทียนขอ เรือชั้นมอลต์เกอยังวางแผนสร้างสามลำ

จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 คิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า: "อีกสองลำชื่อ 'เกอเบน' และ 'เซดลิตซ์' ตามลำดับ!"

"ครับ พ่อ!" ฉินเทียนไม่มีข้อโต้แย้ง

"นอกจากเรือลาดตระเวนรบแล้ว เรายังต้องเริ่มสร้างเรือรบรุ่นใหม่ให้เร็วที่สุด เพื่อเป็นเรือรบต่อจากชั้นเฮลโกลันด์" ฉินเทียนกล่าวต่อ

จากนั้นเขาสั่งให้คนแขวนแบบแปลนขนาดใหญ่บนผนัง บนแปลนนั้นมีเรือรบขนาดมหาศาล ลักษณะคล้ายเรือรบชั้นเฮลโกลันด์ เรียกได้ว่าเป็นรุ่นปรับปรุงของชั้นเฮลโกลันด์

"ทุกท่านครับ เรือรบนี้ยาว 185 เมตร กว้าง 28.5 เมตร กินน้ำลึก 9.1 เมตร น้ำหนักระวางปกติ 28,500 ตัน และน้ำหนักเต็มพิกัด 32,500 ตัน อาวุธประกอบด้วยปืนใหญ่หลักขนาด 343 มม. 50 คาลิเบอร์ สามกระบอกต่อแท่น 14 ปืนรองขนาด 150 มม. 45 คาลิเบอร์ และปืนป้องกันตอร์ปิโด 16 กระบอกขนาด 88 มม. 45 คาลิเบอร์ ระบบขับเคลื่อนใช้หม้อน้ำมันซัลเซอร์รุ่นปรับปรุง 24 ตัว กังหันไอน้ำเคอร์ติสสี่ตัว กำลังเครื่องยนต์สูงสุด 60,000 แรงม้า ขับเคลื่อนสี่แกน ความเร็วสูงสุด 23 น็อต ส่วนเกราะป้องกัน เกราะหลักหนา 350 มม. เกราะด้านหน้าป้อมปืนและเกราะหอควบคุมหนา 350 มม. เกราะดาดฟ้าหนา 65 มม. เรียกได้ว่าเรือรบชั้นนี้เป็นรุ่นขยายของชั้นเฮลโกลันด์ แต่เราได้ปรับปรุงการออกแบบ โดยเฉพาะการเสริมเกราะป้องกัน" ฉินเทียนอธิบาย

ไม่มีใครคัดค้าน การปรับปรุงเรือรบจากรุ่นหนึ่งเพื่อเสริมสมรรถนะบางด้านแล้วสร้างเป็นอีกรุ่นเป็นเรื่องปกติ การออกแบบเรือรบใหม่ทุกชั้นคงไม่สมจริง

ฉินเทียนอยากติดตั้งปืนใหญ่หลักขนาด 380 มม. บนเรือรบหลักรุ่นต่อไป แต่เขารู้ว่านั่นไม่สมจริง บริษัทครุปป์เพิ่งพัฒนาปืน 305 มม. 50 คาลิเบอร์และส่งมอบให้อู่ต่อเรือ ส่วนปืน 343 มม. ยังอยู่ในขั้นตอนพัฒนาเต็มที่ คาดว่าจะทันการปล่อยเรือและติดตั้งในชั้นเฮลโกลันด์ ถ้าจะให้ครุปป์พัฒนาปืน 380 มม. อีก คงหนักเกินไป แน่นอน ฉินเทียนจะไม่ปล่อยให้พวกเขาผ่อนคลาย ปืน 380 มม. ต้องพัฒนาและติดตั้งบนเรือรบก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจะระเบิด เพื่อให้กองทัพเรือเยอรมันมีโอกาสชนะมากขึ้น

จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ถามทุกคนตามปกติว่า มีข้อคัดค้านอะไรเกี่ยวกับเรือรบชั้นนี้หรือไม่ ทุกคนส่ายหัว ไม่มีข้อคัดค้าน ทำให้แผนการสร้างเรือรบชั้นนี้ได้รับการอนุมัติ และชั้นนี้ถูกตั้งชื่อว่า "เรือรบชั้นไกเซอร์" โดยจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2