บทที่ 77: การสนับสนุนจากทหาร

วันที่ 26 ธันวาคม หลังคริสต์มาสเพียงวันเดียว การประชุมราชวงศ์เกี่ยวกับอนาคตของเยอรมนีจัดขึ้นในสำนักงานของจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 เหล่าขุนนางทหารและการเมืองระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมันที่เข้าร่วมต่างหน้าตาจริงจัง

"ทุกท่าน คงทราบเรื่องโชคร้ายของมกุฎราชกุมารวิลเลียมแล้ว โรงพยาบาลหลวงวินิจฉัยว่าเขาคงยากจะฟื้น" แววตาจักรพรรดิฉายความโศกนิด ๆ

"พระเจ้า! มกุฎราชกุมารผู้น่าสงสาร" นายกฯ แบร์นฮาร์ด ฟอน บือโลวหลุดพูด

รัฐมนตรีคนอื่นพยักหน้าตาม จริง ๆ คงไม่มีมกุฎราชกุมารคนไหนน่าสงสารเท่าวิลเลียม ทายาทของจักรวรรดิทรงพลังกลับกลายเป็นเจ้าชายนิทรา ต้องใช้ชีวิตที่เหลือบนเตียงหรือรถเข็น คิดแล้วก็น่าสงสาร

"เอาล่ะ ทุกท่าน ข้าเชื่อว่านี่คือเจตจำนงของพระเจ้า พระเจ้าจะคุ้มครองเจ้าชาย เด็กผู้น่าสงสาร" จักรพรรดิกล่าว

รัฐมนตรีทุกคนมองจักรพรรดิ รอคำพูดต่อไป ทุกคนรู้ว่า การกำหนดตัวมกุฎราชกุมารคนใหม่คือหัวข้อสำคัญของวันนี้

"ทุกท่าน เมื่อมกุฎราชกุมารวิลเลียมทำหน้าที่ต่อไม่ได้ จักรวรรดิต้องการมกุฎราชกุมารใหม่ ตามกฎสืบราชบัลลังก์ เจ้าชายไอเทล ฟรีดริช ทายาทลำดับสอง ควรเป็นมกุฎราชกุมารคนใหม่ ทุกท่านมีความเห็นอย่างไร?" จักรพรรดิถาม

"ฝ่าบาท เราเสียใจกับโศกนาฏกรรมของมกุฎราชกุมาร แต่ข้าคิดว่าเจ้าชายฟรีดริชไม่เหมาะสม มกุฎราชกุมารของจักรวรรดิต้องมีความสามารถโดดเด่นและมีคุณสมบัติเยี่ยม ข้าคิดว่าเจ้าชายออสการ์เหมาะสมที่สุด" จอมพลเคานต์ ทิร์พิทซ์ลุกขึ้นแสดงความเห็นเป็นคนแรก

รัฐมนตรีหลายคนพยักหน้าตามโดยไม่รู้ตัว ถ้าต้องเลือกระหว่างไอเทล ฟรีดริชกับฉินเทียน ฉินเทียนคือตัวเลือกที่ดีสุดแน่นอน ในฐานะรัฐมนตรีสำคัญของจักรวรรดิ พวกเขาหวังให้อนาคตของจักรวรรดิดีขึ้น ซึ่งต้องเลือกทายาทที่ยอดเยี่ยม ไม่ใช่คนไร้ความสามารถ

แต่ก็มีรัฐมนตรีที่ไม่เห็นด้วย เช่น หัวหน้าเสนาธิการ มอลต์เกอผู้น้อย เขาไม่คิดว่าฉินเทียนเหมาะสม จากมุมมองของเขา ทายาทที่แข็งแกร่งจะจำกัดอำนาจในมือเขา ยิ่งไปกว่านั้น เขาเคยขัดแย้งกับฉินเทียน เขาไม่อยากให้ฉินเทียนขึ้นสู่อำนาจ

ถ้าไอเทล ฟรีดริชได้เป็นมกุฎราชกุมารและจักรพรรดิในอนาคต จะควบคุมง่ายกว่า เพราะคนที่ไร้ความสามารถอย่างไอเทล ฟรีดริช ถ้าอยากรักษาตำแหน่ง ต้องพึ่งพาการสนับสนุนจากเขา

"ท่านทิร์พิทซ์ ข้าขอไม่เห็นด้วย ความสามารถของเจ้าชายออสการ์โดดเด่นมาก ข้าไม่คัดค้าน แต่ต้องยอมรับว่า ตามกฎสืบราชบัลลังก์ ออสการ์อยู่อันดับห้า รองจากไอเทล ฟรีดริช อดัลเบิร์ต และออกัสต์ วิลเลียม ถ้าออสการ์ได้เป็นมกุฎราชกุมาร เท่ากับเหยียบย่ำกฎสืบราชบัลลังก์ ต่อไปจะใช้เกณฑ์อะไรกำหนดทายาทของจักรวรรดิ? ทุกอย่างจะวุ่นวาย ข้าคัดค้านการให้ออสการ์เป็นมกุฎราชกุมาร ไอเทล ฟรีดริชควรสืบตำแหน่งตามกฎ" มอลต์เกอผู้น้อยลุกขึ้นคัดค้านชัดเจน

ต้องยอมรับว่าสิ่งที่มอลต์เกอพูดมีเหตุผล ชาวเยอรมันมีนิสัยเข้มงวดและยึดมั่นในกฎ การให้พวกเขาเหยียบย่ำกฎนั้นยากยิ่ง

แม้แต่จักรพรรดิยังพยักหน้า เขาเริ่มลังเลกับความคิดตั้งฉินเทียนเป็นมกุฎราชกุมาร นี่ดีต่อเยอรมนีจริงหรือ?

"ไอ้บ้า มอลต์เกอผู้น้อย ไอ้แก่เนี่ย เห็นชัดว่าทำเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง ไม่สนใจจักรวรรดิ!" ทิร์พิทซ์ด่าในใจ

ทิร์พิทซ์รู้ดีว่ามอลต์เกอเป็นคนยังไง เขายังรู้ว่าฉินเทียนไม่ชอบมอลต์เกอ ในสถานการณ์นี้ เพื่อรักษาอำนาจ มอลต์เกอต้องทำทุกอย่างเพื่อขัดขวางฉินเทียนขึ้นบัลลังก์

"กฎสืบราชบัลลังก์เหยียบย่ำไม่ได้ แต่จักรวรรดิกำลังเผชิญสงครามใหญ่ที่เกี่ยวกับอนาคตของเยอรมนี เราต้องเลือกทายาทที่ยอดเยี่ยมให้จักรวรรดิ เท่านั้นถึงจะมั่นใจว่าจักรวรรดิจะชนะสงคราม" ทิร์พิทซ์ยืนกราน

"ท่านทิร์พิทซ์ เจ้าชายออสการ์ช่วยกองทัพเรือมากจริง แต่ท่านจะเหยียบย่ำกฎของจักรวรรดิเพราะเหตุนี้ไม่ได้ ข้าไม่ปฏิเสธว่าออสการ์เป็นเจ้าชายที่ยอดเยี่ยม แต่เขาอายุแค่ 18 อนาคตจะเป็นยังไงไม่มีใครรู้ ยิ่งไปกว่านั้น แม้ออสการ์ไม่ได้เป็นมกุฎราชกุมาร ด้วยความสามารถของเขา เขาก็ยังช่วยเสริมแกร่งและพัฒนาทหารของจักรวรรดิได้" มอลต์เกอโต้กลับ

มอลต์เกอรู้ว่าคำพูดเขาจะถึงหูฉินเทียนเร็ว ๆ นี้ และการทำแบบนี้จะทำให้ฉินเทียนโกรธสุด ๆ แต่ตอนนี้เขาขี่เสือแล้วลงไม่ได้ เพื่อตำแหน่งและอำนาจ เขาต้องทำ

จักรพรรดิขมวดคิ้ว พระองค์ไม่คาดว่าทิร์พิทซ์กับมอลต์เกอจะโต้กันหนักขนาดนี้เรื่องฉินเทียนเป็นมกุฎราชกุมาร เดิมคิดว่าด้วยความสามารถของฉินเทียน รัฐมนตรีจะเห็นชอบง่าย ๆ แต่ตอนนี้ เรื่องดูเกินคาด ทั้งสองเป็นขุนนางที่พระองค์ไว้ใจ ความเห็นที่ต่างกันสุดขั้วทำให้พระองค์เริ่มสงสัย

"มอลต์เกอผู้น้อย อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้ามีแผนอะไร เจ้าไปขัดใจเจ้าชายออสการ์เอง และกลัวว่าเขาจะเป็นมกุฎราชกุมารแล้วปลดเจ้าจากหัวหน้าเสนาธิการ" ทิร์พิทซ์กล่าว

"ทิร์พิทซ์ เจ้าพูดบ้าอะไร ข้าจะไปขัดใจเจ้าชายออสการ์เมื่อไหร่? ถึงขาดก็เพื่อผลประโยชน์ของจักรวรรดิ ข้าคิดว่าออสการ์คงไม่ละเลยผลประโยชน์ของจักรวรรดิขนาดนั้น" มอลต์เกอเริ่มโมโหจนอาย

"พอ ทั้งสองท่าน ยั้ง ๆ หน่อย การประชุมวันนี้ให้ทุกคนแสดงความเห็นเรื่องมกุฎราชกุมาร ไม่ใช่เรื่องอื่น" จักรพรรดิกล่าวอย่างไม่พอใจ