บทที่ 66: ถึงทางตัน

ทิร์พิทซ์ส่ายหัว "ครั้งนี้ ไม่แน่ว่ามกุฎราชกุมารวิลเลียมสั่งให้มอลต์เกอทำเช่นนี้ และเขาไม่มีอำนาจถึงขนาดนั้น แต่ความสัมพันธ์ระหว่างมอลต์เกอกับมกุฎราชกุมารเป็นที่รู้กันดี และตอนนี้ ท่านได้กลายเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อสถานะของมกุฎราชกุมารวิลเลียมแล้ว ไม่ว่าท่านจะยอมรับหรือไม่ ข้อเท็จจริงก็คือเช่นนั้น อย่างน้อย มกุฎราชกุมารก็คิดเช่นนั้น ดังนั้น ในอนาคต เขาจะต้องหาเรื่องท่านต่อไปแน่นอน"

ฉินเทียนพยักหน้า เขาไม่แปลกใจที่มกุฎราชกุมารวิลเลียมพุ่งเป้ามาที่เขา เขาคาดการณ์ไว้แล้ว อย่างไรก็ตาม ท่าทีที่ชัดเจนของมอลต์เกอเกินคาดไปบ้าง

"ฝ่าบาท ข้ามีข่าวจะบอก ท่านจักรพรรดิทรงบ่นไม่หยุดว่ามกุฎราชกุมารทรงหวาดระแวง คับแคบ และความสามารถจำกัด เกรงว่าจะปกครองจักรวรรดิได้ไม่ดี" ทิร์พิทซ์กล่าว

"ปัญหร้ายแรงถึงขนาดนั้นเลยหรือ?" ฉินเทียนอดไม่ได้ที่จะตะลึง แม้เขาจะรู้ว่าจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ยิ่งไม่พอใจในสิ่งที่มกุฎราชกุมารทำ แต่ไม่คาดว่าท่านจะบ่นถึงขนาดนี้ นี่แสดงว่าความอดทนของจักรพรรดิต่อมกุฎราชกุมารใกล้ถึงขีดสุดแล้ว มิฉะนั้น ด้วยความรักที่ท่านมีต่อบุตรชายคนโต สิ่งนี้คงไม่เกิดขึ้น

"ฝ่าบาท สาเหตุนี้มาจากท่าน!" ทิร์พิทซ์ถอนหายใจ

"ท่านจอมพล หมายความว่าอย่างไร?" ฉินเทียนแกล้งโง่ แม้เขาจะปรารถนาบัลลังก์ แต่เขาจะไม่ยอมรับจนกว่าทุกอย่างจะชัดเจน มิฉะนั้น ไม่เพียงไร้หวังในบัลลังก์ แต่เขาอาจประสบภัยพิบัติ

"เพราะการแสดงของท่านเจ้าชายโดดเด่นและเจิดจรัสเกินไป ซึ่งตัดกับมกุฎราชกุมารวิลเลียมอย่างสิ้นเชิง มกุฎราชกุมารรู้เพียงใช้อำนาจและสถานะสั่งการและแทรกแซงกิจการรัฐ แต่ในความเป็นจริง ทำอะไรไม่ได้เลย ยากจะจินตนาการว่าคนเช่นนี้ หากได้เป็นจักรพรรดิ จะนำจักรวรรดิไปในทิศทางใด" จอมพลเคานต์ ทิร์พิทซ์ส่ายหัว

ฉินเทียนเห็นด้วยกับมุมมองของทิร์พิทซ์เกี่ยวกับมกุฎราชกุมารวิลเลียม แต่เขาไม่แสดงออกชัดเจน

"ท่านจอมพล มกุฎราชกุมารใจร้อนเกินไป ทำให้ไม่ประสบความสำเร็จในหลายเรื่อง" ฉินเทียนกล่าว

จอมพลเคานต์ ทิร์พิทซ์พยักหน้า "ฝ่าบาท หากจักรพรรดิทรงตั้งท่านเป็นมกุฎราชกุมาร ท่านจะทำอย่างไร?"

"ท่านจักรพรรดิ กฎหมายของจักรวรรดิไม่อนุญาตให้เกิดเรื่องเช่นนั้น" ฉินเทียนส่ายหัว นี่อาจเป็นความแตกต่างใหญ่ระหว่างตะวันออกและตะวันตก มกุฎราชกุมารของจักรวรรดิตะวันออกขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของจักรพรรดิ แต่ในชาติตะวันตก ต้องยึดตามกฎหมาย กฎการสืบราชบัลลังก์ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

"จริงอยู่ สถานการณ์เช่นนั้นยากจะเกิดขึ้น แต่สุดท้าย ขึ้นอยู่กับพระราชประสงค์ของจักรพรรดิ หากท่านตั้งใจเปลี่ยนมกุฎราชกุมาร ทุกอย่างย่อมเป็นไปได้ หากวันนั้นมาถึง กองทัพเรือจะสนับสนุนท่านเต็มที่ เพราะข้าเชื่อมั่นว่าเฉพาะท่านเท่านั้นที่นำกองทัพเรือและจักรวรรดิเยอรมนีสู่ชัยชนะอันรุ่งโรจน์" จอมพลเคานต์ ทิร์พิทซ์กล่าวอย่างจริงจัง

สีหน้าของฉินเทียนเคร่งขรึม เขารู้ว่าจอมพลกำลังแสดงจุดยืน เว้นแต่มกุฎราชกุมารวิลเลียมจะไม่มีปัญหา หากจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ต้องการเปลี่ยนมกุฎราชกุมาร เขาจะได้รับการสนับสนุนจากกองทัพเรือ

"ท่านจอมพล จะบอกว่าไม่ต้องการเป็นมกุฎราชกุมารก็คงไม่จริง แต่ข้ารู้ว่ามันยากมาก ดังนั้น สิ่งสำคัญตอนนี้คือทำหน้าที่ของเราให้ดี ส่วนเรื่องอื่น ๆ ปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา หากข้ามีโอกาสนั้น ข้าจะทำหน้าที่ให้สมบูรณ์" ฉินเทียนกล่าว

จอมพลเคานต์ ทิร์พิทซ์พยักหน้าและไม่กล่าวอะไรต่อ

เมื่อฉินเทียนและจอมพลทิร์พิทซ์กลับถึงเบอร์ลิน มอลต์เกอ เสนาธิการทหารสูงสุด เดินทางไปยังพ็อตสดัมทันที ที่ฟาร์มชานเมืองพ็อตสดัม มอลต์เกอพบมกุฎราชกุมารวิลเลียม ฟาร์มนี้เป็นที่ดินของแกรนด์ดยุกแห่งเมคเลนบูร์ก-ชเวริน หลังจากวิลเลียมสมรสกับเซซิเลีย ฟาร์มนี้ถูกโอนให้อยู่ในชื่อของเธอ

"ท่านเสนาธิการ ท่านมาแล้ว เชิญนั่ง ลองไวน์แก้วนี้ที่ผลิตจากไร่ของเราเอง แม้ไม่เท่าไวน์แดงจากโรงกลั่นเก่าในบอร์โดซ์ ฝรั่งเศส แต่ก็มีเอกลักษณ์" มกุฎราชกุมารวิลเลียมกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมื่อเห็นท่าทีของมกุฎราชกุมารวิลเลียม มอลต์เกออดส่ายหัวในใจไม่ได้ พร้อมสงสัยว่าเขาตัดสินใจสนับสนุนมกุฎราชกุมารถูกหรือผิด มกุฎราชกุมารผู้นี้หมกมุ่นกับความสุข แม้มีความทะเยอทะยาน แต่ขาดความสามารถ นอกจากข้อได้เปรียบเล็กน้อยในฐานะบุตรชายคนโตของราชวงศ์ เขาไม่อาจเทียบกับเจ้าชายออสการ์ได้เลย เมื่อเปรียบเทียบ เจ้าชายออสการ์คือผู้เหมาะสมที่สุดสำหรับตำแหน่งมกุฎราชกุมาร

แต่มอลต์เกอรู้ว่าเขาไม่มีทางลงจากเรือลำนี้ หลังจากขัดแย้งกับฉินเทียน แม้จะอยากเปลี่ยนข้าง ก็อาจไม่ได้รับความไว้วางใจ สำหรับคนอย่างมอลต์เกอ การสูญเสียอำนาจยิ่งกว่าถูกฆ่า ดังนั้น เพื่อรักษาสถานะและอำนาจ เขาต้องสนับสนุนมกุฎราชกุมารวิลเลียมต่อไป

"ฝ่าบาท ท่านยังมีอารมณ์ดื่มไวน์อยู่อีกหรือ? สถานการณ์ตอนนี้ย่ำแย่มาก เจ้าชายออสการ์ตัดสินใจบริจาครถจักรยานยนต์มูลค่า 50 ล้านมาร์คให้กองทัพบก ทำให้เหล่านายพลพึงพอใจอย่างยิ่ง และทัศนคติของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก หากเจ้าชายออสการ์เพิ่มการลงทุนในกองทัพบก เกรงว่าเหล่านายพลจะหันไปสนับสนุนเขาในไม่ช้า นอกจากนี้ กองทัพเรือก็ตกเป็นของเจ้าชายออสการ์แล้ว ถึงตอนนั้น ฝ่าบาทจะไม่มีโอกาสชนะเลย" มอลต์เกอกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"อะไรนะ? เกิดอะไรขึ้น! บ้าเอ๊ย ออสการ์มันจะทำอะไร? มันครอบครองกองทัพเรือแล้ว ยังพยายามเอาชนะใจกองทัพบกอีก" มกุฎราชกุมารวิลเลียมโกรธจัด รอยยิ้มบนใบหน้าหายไป กลายเป็นสีหน้าดุร้าย

"ฝ่าบาท สถานการณ์ตอนนี้วิกฤตมาก หากยังเป็นเช่นนี้ ก็เท่ากับยอมมอบบัลลังก์ให้เจ้าชายออสการ์!" มอลต์เกอกล่าวจบแล้วหันหลังจากไป

"ไอ้สารเลว!" มกุฎราชกุมารวิลเลียมเดือดดาล ขว้างขวดไวน์ในมือลงพื้นจนแตกกระจาย ไวน์สีแดงเข้มเปรอะพื้น

"ออสการ์ เจ้าขอตายเอง เจ้าบีบข้า อย่าโทษข้า!" มกุฎราชกุมารวิลเลียมดื่มไวน์ในมือจนหมด แววตาเผยความโหดเหี้ยม