บทที่ 61: กวาดเรียบทั่วโลก

มิถุนายน ค.ศ. 1906 กรุงเบอร์ลิน ถนนลินเดน ณ อาคารสำนักงานใหญ่ของบริษัทสลากกินแบ่งดอยช์

ผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาบริเวณนี้สังเกตเห็นว่า ผนังของอาคารถูกปกคลุมด้วยผ้าใบสีดำอย่างกะทันหัน หลายคนสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น บางคนอยากรู้อยากเห็นถึงกับเข้าไปสอบถาม แต่คำตอบที่ได้คือทุกอย่างจะได้รับการเปิดเผยในไม่ช้า

วันที่ 18 มิถุนายน เมื่อผู้คนเดินผ่านอีกครั้ง พวกเขาพบว่าผ้าใบสีดำหายไป แทนที่ด้วยโปสเตอร์ขนาดยักษ์ โปสเตอร์แบ่งเป็นสองส่วน ด้านซ้ายเป็นภาพชายหนุ่มรูปงาม ขี่รถจักรยานยนต์ที่ดูแข็งแกร่งและทรงพลัง ให้ความรู้สึกเท่และน่าดึงดูดอย่างบอกไม่ถูก ส่วนด้านขวาเป็นหญิงสาวผมบลอนด์ ขี่รถจักรยานยนต์ขนาดเล็กที่ออกแบบอย่างประณีตและน่ารัก ตัวรถทาด้วยสีแดงสดใส จนแทบไม่มีหญิงสาวคนไหนต้านทานความเย้ายวนนี้ได้

"พระเจ้า! นั่นอะไรกัน? รถจักรยานยนต์หรือ? ทำไมถึงดูเท่ขนาดนี้!" ชายหนุ่มคนหนึ่งจ้องโปสเตอร์ตาค้าง ราวกับเสียสติ สิ่งเดียวที่เขาคิดได้คืออยากซื้อรถจักรยานยนต์คันนี้ทันที

"สวรรค์! มันสวยและน่ารักเหลือเกิน มีใครรู้บ้างว่ารถจักรยานยนต์ในโปสเตอร์นี้ขายที่ไหน? ฉันต้องซื้อให้ได้!" หญิงสาวคนหนึ่งร้องอุทานด้วยความตื่นเต้น

โปสเตอร์นี้ทำให้ผู้คนจำนวนมากหยุดดูและพูดคุยกันอย่างคึกคัก ไม่เคยมีใครเห็นรถจักรยานยนต์ที่มีดีไซน์เช่นนี้มาก่อน และทุกคนต่างรู้สึกทึ่งจนแทบไม่อยากเชื่อสายตา

โปสเตอร์แบบเดียวกันไม่ได้ปรากฏแค่ในเบอร์ลิน แต่แทบทุกเมืองใหญ่ในเยอรมนีต่างมีโปสเตอร์นี้ นอกจากนี้ รถจักรยานยนต์ทั้งสองรุ่นของเดมเลอร์ยังถูกนำไปโปรโมตผ่านตั๋วลอตเตอรี่ของบริษัทสลากกินแบ่งดอยช์ในจุดจำหน่ายต่าง ๆ ทำให้รถทั้งสองรุ่นเป็นที่รู้จักไปทั่วเยอรมนีในทันที

พร้อมกันนั้น เดมเลอร์ยังซื้อพื้นที่โฆษณาขนาดใหญ่ในหนังสือพิมพ์ชั้นนำเพื่อประชาสัมพันธ์ โดยไม่เพียงแนะนำสมรรถนะของรถจักรยานยนต์ทั้งสองรุ่น แต่ยังระบุวันวางจำหน่ายอย่างชัดเจน

"โธ่! จะให้รอถึงอีกหนึ่งเดือนเลยหรือ? ฉันยอมจำนนต่อรถคันนี้แล้ว อยากได้เดี๋ยวนี้เลย!" ชายหนุ่มคนหนึ่งร้องขณะเกาหัวด้วยความหงุดหงิด

"ผู้ผลิตนี่มันร้ายกาจจริง ๆ จะช้าไปไม่ได้หรือไง? ไม่รู้หรือว่าการยั่วให้คนอยากได้แบบนี้มันน่าหงุดหงิดแค่ไหน!" หญิงสาวคนหนึ่งกัดฟันพูดด้วยความโมโห

รถจักรยานยนต์ทั้งสองรุ่นของเดมเลอร์ แม้ยังไม่วางจำหน่าย แต่ก็โด่งดังไปทั่วเยอรมนีแล้ว ผู้คนที่มีความต้องการซื้อต่างนับวันรอด้วยใจจดจ่อ คาดหวังให้รถวางจำหน่ายเร็ว ๆ

ในหนึ่งเดือนนั้น เดมเลอร์ใช้เวลาในการซื้อหรือเช่าร้านค้าในเมืองใหญ่ทั่วเยอรมนีเพื่อจำหน่ายรถจักรยานยนต์และรถยนต์ในอนาคต พร้อมให้บริการบำรุงรักษา ซึ่งเป็นต้นแบบของร้านค้าแบบ 4S ในยุคหลัง

วันที่ 18 กรกฎาคม เดมเลอร์วางจำหน่ายรถจักรยานยนต์ล็อตแรกจำนวน 20,000 คัน แบ่งเป็นรุ่นสำหรับผู้ชาย 10,000 คัน และรุ่นสำหรับผู้หญิง 10,000 คัน ราคาอยู่ที่ 1,500 มาร์คสำหรับรุ่นผู้ชาย และ 1,000 มาร์คสำหรับรุ่นผู้หญิง ราคานี้ในยุคปัจจุบันถือว่าแพงมาก ต้องใช้เงินเดือนของคนงานทั่วไปถึงสองปีจึงจะซื้อได้ แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่อาจหยุดยั้งความต้องการของผู้คน

"พระเจ้า! แพงขนาดนี้เชียว?" ชายหนุ่มคนหนึ่งบ่น

"โง่หรือไง รถจักรยานยนต์ที่ดูเท่ขนาดนี้จะถูกได้ยังไง ถ้าไม่ซื้อก็หลีกไป อย่ามาขวางทาง!" ชายร่างใหญ่ด้านหลังตะโกน

"ใครบอกว่าฉันไม่ซื้อ? แค่บ่นนิดหน่อย รถดีขนาดนี้ ใคร ๆ ก็อยากได้ ถ้าไม่ซื้อตอนนี้ ไม่รู้เมื่อไหร่จะมีโอกาสอีก" ชายหนุ่มบ่นพึมพำ เขาไม่ใช่คนโง่ รู้ดีว่ารถของเดมเลอร์จะต้องถูกแย่งซื้อทันทีที่วางจำหน่าย ถ้าไม่คว้าโอกาสนี้ อนาคตจะยิ่งซื้อได้ยาก

และแน่นอน รถจักรยานยนต์ 20,000 คันที่วางจำหน่ายครั้งนี้ขายหมดภายในหนึ่งวัน ผลลัพธ์นี้ไม่เพียงทำให้ผู้บริหารของเดมเลอร์ตกตะลึง แต่ยังทำให้ผู้ผลิตรถจักรยานยนต์รายอื่นอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่เคยคิดว่ารถของเดมเลอร์ที่ราคาแพงขนาดนี้จะขายดีถึงเพียงนี้ ก่อนหน้านี้ เมื่อรู้ราคา พวกเขายังคาดการณ์ว่ารถทั้งสองรุ่นนี้จะขายไม่ออก แต่ความจริงกลับตบหน้าพวกเขาอย่างแรง

ผู้ที่ตกตะลึงไม่แพ้กันคือคนที่ลังเลใจ ราคาที่สูงทำให้หลายคนชั่งใจ แต่ในขณะที่พวกเขายังตัดสินใจไม่ได้ รถก็ขายหมดเกลี้ยง นอกจากความตกใจ พวกเขายังเสียใจอย่างมาก บ่นว่าตัวเองไม่เด็ดขาด หากตัดสินใจซื้อทันที คงไม่พลาดโอกาสนี้ การจะซื้อในครั้งต่อไปไม่รู้ต้องรอนานแค่ไหน หลายคนเริ่มเขียนจดหมายถึงเดมเลอร์ ขอให้รีบวางจำหน่ายรถล็อตต่อไปเพื่อตอบสนองความต้องการของทุกคน

"ฝ่าบาท น่าเหลือเชื่อเกินไป รถจักรยานยนต์ 20,000 คันขายหมดในวันเดียว! ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คนเยอรมันมีกำลังซื้อขนาดนี้!" วันรุ่งขึ้น พอล เดมเลอร์รีบเดินทางมาที่เบอร์ลินเพื่อรายงานยอดขายต่อฉินเทียน บริษัทเดมเลอร์ทั้งหมดตกตะลึงกับความเร็วในการขายครั้งนี้

"คุณเดมเลอร์ นี่เพียงแค่จุดเริ่มต้น ด้วยการโฆษณาฟรีจากผู้ที่ซื้อรถของเรา รถจักรยานยนต์ของเราจะได้รับความนิยมไปทั่วเยอรมนี ยุโรป และทั่วโลกในไม่ช้า ถึงตอนนั้น คำสั่งซื้อจะไหลมาเหมือนหิมะที่โปรยปราย คุณและบริษัทพร้อมแล้วหรือยัง?" ฉินเทียนถามด้วยน้ำเสียงสงบ ราวกับไม่ประหลาดใจกับตัวเลขยอดขายเลย

"ฝ่าบาท บริษัทพร้อมเต็มที่ หลังหักยอดขาย 20,000 คัน เรายังมีรถในสต็อกอีก 20,000 คัน หลังจากขยายขนาดการผลิตแล้ว ในอนาคตเราจะสามารถจำหน่ายรถได้ 40,000 คันต่อเดือน" พอล เดมเลอร์กล่าว ในมุมมองของเขา นี่คือกำลังการผลิตที่สูงมากแล้ว เมื่อขยายโรงงาน เป็นฉินเทียนที่ยืนยันให้เพิ่มขนาดการผลิตถึงระดับนี้ มิฉะนั้น กำลังการผลิต 20,000 คันต่อเดือนอาจเป็นขีดจำกัด

"กำลังการผลิต 40,000 คันต่อเดือน เพียงพอจริงหรือ? บางทีอาจไม่พอตอบสนองความต้องการในยุโรปด้วยซ้ำ" ฉินเทียนส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม