ตอนที่ 25 แชคกี้และการรวบรวมข้อมูล

“โอหังนัก!”

ห้าผู้เฒ่าได้รับข่าวการปฏิเสธของแซนเดอร์สอย่างรวดเร็ว

ผู้เฒ่าหัวโลนทุบหอยทากสื่อสารลงกับพื้นอย่างรุนแรง สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ

“หมอนั่นคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? กล้าดีอย่างไรถึงได้ข่มขู่รัฐบาลโลก!”

“สั่งเซนโงคุให้ส่งพลเรือเอกไปจับเขาทันที!”

อย่างไรก็ตาม ผู้เฒ่าผมขาวที่มีหนวดงอเป็นลอนกลับยังคงใจเย็น

“นี่มันก็เป็นสิ่งที่เราคาดไว้ไม่ใช่หรือ? ไม่จำเป็นต้องโมโหกับไอ้เด็กอวดดีนั่นหรอก”

“แล้วจะให้เราทำยังไงตอนนี้?”

“ด้วยพลังของแซนเดอร์ส เขาถือเป็นภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อพวกขุนนางโลกนอกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เราจะปล่อยให้พวกมันต้องกักตัวอยู่ในแมรี่จัวส์ร์ไปตลอดเลยหรือ?” ผู้เฒ่าหัวโลนกล่าวด้วยเสียงเย็นเยียบ

“แจ้งให้กองทัพเรือทราบว่าแซนเดอร์สอยู่ที่หมู่เกาะชาบอนดี้ ส่วนจะส่งพลเรือเอกไปจับไหม... ให้เซนโงคุตัดสินใจเอง” ผู้เฒ่าหนวดขาวตอบกลับ

“พลังอำนาจในนิวเวิลด์กำลังปั่นป่วน หลังจากแชงค์ผมแดงกลายเป็นจักรพรรดิ กองทัพเรือเองก็กำลังยุ่งหนัก โดยเฉพาะเมื่อแมกเจลแลนบาดเจ็บสาหัส คงยากจะส่งกำลังไปจับแซนเดอร์สได้,” ผู้เฒ่าหัวเถิกกล่าวเสริม

แม้พวกเขาจะสามารถส่งพลเรือเอกออกไปได้ แต่มันต้องใช้เวลา

พอถึงเวลาที่พลเรือเอกมาถึง แซนเดอร์สอาจออกจากชาบอนดี้ไปแล้วก็ได้

และจากคำบรรยายของแมกเจลแลน พลังของแซนเดอร์สก็อยู่ในระดับเดียวกับพลเรือเอกแน่นอน

การจับตัวผู้ที่ครอบครอง ผลสายฟ้า  จำเป็นต้องใช้มากกว่าพลเรือเอกหนึ่งคน อย่างน้อยก็สอง

และถึงอย่างนั้น ก็ยังไม่มีอะไรรับประกันว่าจะจับเขาได้

ระดับพลังแบบนั้น แทบจะเรียกได้ว่า “จับไม่ได้”

ถ้ามันง่ายขนาดนั้น นิวเวิลด์ก็คงไม่มีพวกจักรพรรดิโจรสลัดหรอก

ข้อเสนอของผู้เฒ่าหัวโลนได้รับความเห็นพ้องจากทุกคน

ในไม่ช้า เซนโงคุก็ได้รับข้อมูลตำแหน่งของแซนเดอร์ส

“ซึรุ เธอคิดว่าฉันควรรวบรวมพลเรือเอกเพื่อจับแซนเดอร์สที่ชาบอนดี้ไหม?”

ในห้องทำงานของเขา เซนโงคุหันไปถามพลเรือโทหญิง ซึรุ

“จากคำบอกเล่าของแมกเจลแลนกับคิซารุ พลังของแซนเดอร์สเทียบเท่าพลเรือเอกแน่นอน การจะจับเขา ต้องใช้ไม่น้อยกว่าสองคน หรือมากกว่านั้น

และถ้าเกิดการต่อสู้ขึ้น ส่วนใหญ่ของหมู่เกาะชาบอนดี้อาจถูกทำลาย

ใครจะไปรู้ว่าชีวิตจะสูญเสียไปเท่าไหร่,” ซึรุพูดอย่างช้า ๆ

เธอไม่ได้ให้คำแนะนำตรง ๆ แต่เลือกจะวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียแทน

เซนโงคุถอนหายใจ เข้าใจสิ่งที่เธอต้องการจะสื่อ

เขารู้ดีว่า ตั้งแต่แซนเดอร์สหลบหนีออกมาจากอิมเพลดาวน์ มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะจับตัวเขาได้อีกครั้ง

การทำลายล้างหมู่เกาะชาบอนดี้ เป็นราคาที่พวกเขาไม่อาจยอมรับได้

“เราจะปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปจริง ๆ เหรอ?”

“นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายของเราที่จะจับแซนเดอร์สก็ได้”

เซนโงคุยังคงไม่ยอมแพ้ในใจ

ด้วยพลังของแซนเดอร์ส มันไม่ต้องใช้เวลานานเลยสำหรับเขาในการสร้างอำนาจของตนเองขึ้นมา

และถ้าจักรพรรดิอีกคนเกิดขึ้น ความกดดันต่อกองทัพเรือจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

“ถ้าเหตุการณ์นั้นไม่เกิดขึ้นเสียก่อน…”

เซนโงคุครุ่นคิดถึงเรื่องนี้อยู่ทุกวันในช่วงที่ผ่านมา

หากพ่อบุญธรรมของแซนเดอร์สไม่ตาย กองทัพเรือคงไม่ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากเช่นนี้

“การที่แซนเดอร์สลุกขึ้นมา อาจไม่ใช่เรื่องเลวร้ายก็ได้นะ,” ซึรุกล่าว

“นิวเวิลด์ มันไม่สามารถมีจักรพรรดิได้มากขนาดนั้นหรอก”

นิวเวิลด์มันมีขนาดจำกัด

หากมีจักรพรรดิอีกคน ก็หมายความว่าจะมีพื้นที่ให้น้อยลงสำหรับคนอื่น

และจักรพรรดิที่มีอยู่ก็จะไม่มีทางยอมสละอาณาเขตของตนอย่างง่ายดาย

ความขัดแย้งย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้

ถึงตอนนั้น กองทัพเรืออาจจะได้ประโยชน์จากสถานการณ์นั้นด้วยซ้ำ

“ก็ขอให้เป็นอย่างนั้น” เซนโงคุถอนหายใจ

ท้ายที่สุด กองทัพเรือตัดสินใจ ไม่ส่งพลเรือเอก ออกไปไล่ล่าแซนเดอร์ส

พลเรือเอกแต่ละคนมีภารกิจในพื้นที่ของตนเอง และด้วยอาการบาดเจ็บสาหัสของแมกเจลแลน คิซารุต้องไปรับผิดชอบดูแลอิมเพลดาวน์ชั่วคราว

ในขณะเดียวกัน แซนเดอร์สก็ไม่สนใจเลยว่า รัฐบาลโลกหรือกองทัพเรือกำลังวางแผนอะไรอยู่

เขายังคงเดินเที่ยวเล่นในหมู่เกาะชาบอนดี้อย่างสบายใจ แต่ก็ยังไม่พบร่องรอยของพวกมังกรฟ้า

หลังจากซื้อดอกไม้ช่อหนึ่งเพื่อไปเคารพพ่อบุญธรรมของเขา เขาก็มุ่งหน้าไปที่ร้านเหล้าของแชคกี้

ทันทีที่เขาเข้าไป เสียงจ้อกแจ้กจอแจในร้านก็ดังเข้าหูทันที

เขากวาดสายตามองรอบร้าน เห็นกลุ่มโจรสลัดนั่งคุยกันเสียงดังอยู่หลายกลุ่ม แต่ละคนมีแก้วเหล้าในมือ

ด้านหลังบาร์ มีหญิงร่างสูงคนหนึ่งนั่งสูบบุหรี่อยู่

“โถ่เอ๊ย คนดังมาเยือนถึงที่เลยนะ,” แชคกี้หัวเราะเบา ๆ ทันทีที่เห็นแซนเดอร์ส

“จะดื่มอะไรดีล่ะ?”

“เบียร์ แล้วเรย์ลี่อยู่ไหน?” แซนเดอร์สถามพลางนั่งลงที่เก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์

“ไม่รู้สิ น่าจะอยู่ที่โรงประมูลทาส กำลังหาทางแลกตัวเองเพื่อเอาเงินไปซื้อเหล้าอีกตามเคย,” แชคกี้ตอบพลางยื่นเบียร์ให้แซนเดอร์ส

เธอดูไม่แปลกใจเลยที่แซนเดอร์สรู้ว่าเรย์ลี่มักจะวนเวียนอยู่แถวร้านของเธอ

ซิลเวอร์ เรย์ลี่ มือขวาของเจ้าแห่งโจรสลัด โกล ดี. โรเจอร์ ปัจจุบันทำงานเป็นช่างเคลือบเรืออยู่ที่หมู่เกาะชาบอนดี้

เขามีนิสัยชอบขายตัวเองเป็นทาสเพื่อแลกเงินเล็กน้อยไว้ดื่มเหล้า

“เขาคงไม่อยู่ที่นั่นหรอก ฉันเพิ่งไปโรงประมูลมา ไม่เห็นเขาเลย” แซนเดอร์สส่ายหัว

ถ้าเรย์ลี่อยู่ที่นั่นจริง ฮาคิสังเกตของเขาจะต้องจับสัมผัสได้แน่นอน

“งั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีอาจไปทำงานอยู่ที่ไหนสักแห่ง” แชคกี้ยักไหล่

“นายมาหาเขามีธุระอะไรล่ะ?”

“หรือจะท้าประลองเขาเพื่อสร้างชื่อเสียง?”

แซนเดอร์สส่ายหัว

“ฉันไม่สนใจจะไปท้าชายแก่ที่เกษียณแล้วหรอก”

“ฉันมาหาเธอ”

“หาฉัน?” แชคกี้เลิกคิ้วด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

“ฉันต้องการข้อมูลบางอย่าง” แซนเดอร์สพูด

นอกจากจะเป็นเจ้าของร้านเหล้าแล้ว แชคกี้ยังทำธุรกิจค้าข้อมูลด้วย

“ข้อมูลแบบไหน? ราคาฉันสูงนะ,” แชคกี้ตอบพลางจุดบุหรี่มวนใหม่

“พวกหัวของโจรสลัดในร้านเธอมีตั้งเยอะ อย่าบอกนะว่าเธอไม่มีทางส่งต่อให้กองทัพเรือได้?” แซนเดอร์สยิ้มเย็น พลางพยักพเยิดไปยังพวกโจรสลัดในร้าน

นักล่าค่าหัวไม่จำเป็นต้องส่งหัวเองเสมอไป

นักล่าค่าหัวจำนวนมาก และแม้แต่โจรสลัดบางคน ก็จ้างคนกลางเพื่อส่งหัวแทน

สำหรับโจรสลัดบางคนที่แข็งแกร่ง การล่าโจรสลัดด้วยกัน ยังไวกว่าไปปล้นหมู่บ้านเสียอีก

“เอาล่ะ งั้นนายอยากรู้เรื่องอะไร?”

“มีรายงานการพบตัวของพวกมังกรฟ้าแถวนี้บ้างไหม?”

“ฉันเดินวนแถวโรงประมูลแล้ว แต่ไม่เห็นเลยสักตัว”