บทที่ 18: โอสถปรุงสำเร็จ, เหยาเหล่าต้องการรับศิษย์?

บทที่ 18: โอสถปรุงสำเร็จ, เหยาเหล่าต้องการรับศิษย์?

จูหลิงเทียนไม่รู้สึกเสียดายเลยที่มอบ ‘เห็ดหญ้าเจ็ดสมบัติอมรินทร์’ ให้เหยาชิงเฉิน ท้ายที่สุด นี่คือการลงทุนในพรหมยุทธ์วิญญาณสายรักษาระดับแปดสิบเก้า และมันก็ไม่ได้ล้ำค่าเกินไปสำหรับเขา

ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากจะหาได้จากระบบแล้ว เห็ดหลินจือชนิดนี้ยังสามารถพบได้ที่บ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง ซึ่งคาดการณ์อย่างต่ำๆ ว่ามี ‘เห็ดหลินจือม่วงเก้าชั้น’ อย่างน้อยหนึ่งดอก และอาจมี ‘เห็ดหญ้าเจ็ดสมบัติอมรินทร์’ หรือแม้แต่ระดับห้าชั้นอยู่ด้วย

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ถังซานอายุเพียงหนึ่งขวบ ทำให้จูหลิงเทียนมีเวลาเหลือเฟือ เมื่อเขาจัดการเรื่องในตระกูลเสร็จสิ้น ก็จะเป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดที่จะไปสกัดส่วนผสมยาจากบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง

หลังจากที่เหยาชิงเฉินได้ ‘เห็ดหญ้าเจ็ดสมบัติอมรินทร์’ ไป เขาก็ใช้เวลาอยู่ในห้องยานานมาก เพื่อจำลองการปรุงยาเม็ด นอกเหนือจากการจัดซื้อส่วนผสมอื่นๆ ที่จำเป็น

เขากระปรี้กระเปร่าขึ้น ราวกับว่ากลับไปเป็นหนุ่มขึ้นหลายสิบปีในทันที อย่างไรก็ตาม จูหลิงเทียนค้นพบผ่านระบบว่าเหยาชิงเฉินเป็นเพียงการฟื้นตัวชั่วคราวเท่านั้น สิ่งที่เดิมทีคือชีวิตหกเดือน ตอนนี้กลับลดลงครึ่งหนึ่ง

ดังนั้น ความสำเร็จของ ‘เห็ดหลินจือม่วงเจ็ดสมบัติ’ นี้ จึงตัดสินอย่างแท้จริงว่าเหยาชิงเฉินจะสามารถอยู่รอดต่อไปได้หรือไม่

...

แปดวันผ่านไปในพริบตา วันนี้ยังเป็นวันที่จูจู๋อวิ๋นใช้ ‘น้ำยาบ่มเพาะรากฐานกู้หยวน’ เป็นครั้งที่สิบด้วย

【ติ๊ง... ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ใช้ ‘น้ำยาบ่มเพาะรากฐานกู้หยวน’ กับลูกสาวจูจู๋อวิ๋น ทำให้เกิดรางวัลซูเปอร์แด๊ด 500 เท่า! รางวัลนี้คือ ‘ยาเม็ดชำระไขกระดูก’ * 1】

【ติ๊ง... ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ใช้ ‘น้ำยาบ่มเพาะรากฐานกู้หยวน’ กับลูกสาวจูจู๋เยว่ ทำให้เกิดรางวัลซูเปอร์แด๊ด 200 เท่า! รางวัลนี้คือ ‘โสมโลหิตพันปี’ * 1】

"ระบบ วันก่อนเจ้ารายงานไอ้ห้าพันเท่าเว่อร์ไปหรือเปล่า? รางวัลสูงสุดในแปดวันนี้มีแค่ 500 เท่าเอง!" จูหลิงเทียนคิดในใจ

ก็อย่างที่เขาว่า รางวัลในช่วงแปดวันนี้ล้วนธรรมดามาก ที่ดีที่สุดคือ ‘ยาเม็ดชำระไขกระดูก’ 500 เท่าที่เขาเพิ่งได้รับ

"ยาเม็ดชำระไขกระดูก? ดูเหมือนข้าก็ใช้ได้เหมือนกัน"

"ระบบ เปิดหน้าต่างคุณสมบัติของข้า"

โฮสต์: จูหลิงเทียน

อายุ: 36 ปี

สถานะ: แข็งแรง

วิญญาณยุทธ์: วิฬารโลกันตร์นรก

พลังวิญญาณ: 70 (1.12) ระดับ

พลังจิต: 79 ระดับ

วงแหวนวิญญาณ: เหลือง, เหลือง, ม่วง, ม่วง, ดำ, ดำ

เคล็ดวิชาบ่มเพาะพลัง: เคล็ดวิชาเนตรทมิฬ ชั้นที่เจ็ด

ทักษะวิญญาณ: ก้าวย่างทมิฬ (เริ่มต้น), เก้ากรงเล็บทมิฬ (หกกระบวนท่าแรก เริ่มต้น), เนตรทมิฬ (เริ่มต้น)

ครั้งนี้ พลังวิญญาณของจูหลิงเทียนมาถึงจุดสูงสุดของระดับเจ็ดสิบแล้ว เนื่องจากเขาได้กิน ‘ยาเนตรทมิฬ’ ไปแปดเม็ด และ ‘ยาเม็ดรวบรวมแก่นแท้’ อีกหลายเม็ด

ประกอบกับความจริงที่ว่าตัวจูหลิงเทียนเองก็ใช้เวลาบ่มเพาะพลังอย่างหนักในช่วงแปดวันที่ผ่านมา พลังวิญญาณทั้งหมดของเขาจึงแตะขอบเขตของระดับเจ็ดสิบเอ็ดแล้ว หมายความว่าพลังวิญญาณปัจจุบันของเขาควรจะเป็น 71.12

อย่างไรก็ตาม เพราะเขายังไม่มีวงแหวนวิญญาณ พลังวิญญาณของเขาจึงทำได้เพียงคงอยู่ที่ระดับเจ็ดสิบ หากเขาดูดซับวงแหวนวิญญาณตามปกติ มันมีแนวโน้มสูงมากที่จะเพิ่มพลังวิญญาณของเขาไปที่ระดับ 72 โดยตรง

แน่นอน จูหลิงเทียนยังรู้สึกว่าเขาสามารถลองดูดซับวงแหวนวิญญาณที่เกินระดับปัจจุบันของเขาได้ วงแหวนวิญญาณวงที่หกของเขามาจากสัตว์วิญญาณอายุกว่าหนึ่งหมื่นเก้าพันปี

ต้องรู้ว่าขีดจำกัดสำหรับวงแหวนวิญญาณวงที่หกของคนทั่วไปคือ 20,000 ปี ดังนั้นเขาจึงถือว่าได้ดูดซับใกล้เคียงกับขีดจำกัดแล้ว

เมื่อมาถึงระดับเจ็ดสิบ ขีดจำกัดในการดูดซับวงแหวนวิญญาณคือ 50,000 ปี สามารถดูดซับอายุเท่าใดก็ได้ภายในขอบเขตนี้

หากเกิน 50,000 ปี ก็จะเป็นอันตราย

แต่ด้วยร่างกายปัจจุบันของจูหลิงเทียน ประกอบกับการช่วยเหลือของเคล็ดวิชาเนตรทมิฬ เขาสามารถลองพยายามดูดซับวงแหวนวิญญาณที่มีอายุสูงกว่าขีดจำกัดได้อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ควรจะสูงแค่ไหนนั้นยังคงต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ แต่ก็ต้องทำให้เสร็จภายในยี่สิบวันที่เหลืออยู่

แม้ว่าเขาจะได้เรียนรู้ทักษะวิญญาณทั้งหมดของเคล็ดวิชาเนตรทมิฬแล้ว แต่ก็ยังอยู่ในระดับเริ่มต้นเท่านั้น ตามแผนของจูหลิงเทียน มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะบรรลุขั้น 'เชี่ยวชาญระดับต้น' ในทักษะวิญญาณทั้งสามนี้ก่อนที่จะท้าทายสภาผู้อาวุโส

อย่างไรก็ตาม การที่จะเอาชนะผู้อาวุโสใหญ่ ผู้ซึ่งครอบครองกระดูกวิญญาณ ด้วยระดับ 70 นั้น ปัจจุบันจูหลิงเทียนมีโอกาสสำเร็จน้อยกว่าสิบเปอร์เซ็นต์

"ท่านพ่อ วันนี้เสร็จแล้วเหรอคะ?" ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด จูจู๋อวิ๋นก็ลืมตาขึ้นและถามอย่างกระตือรือร้น

จูหลิงเทียนกล่าว "เสร็จแล้ว!"

จูจู๋อวิ๋นยิ้มและกล่าวว่า "ท่านพ่อ วันนี้เป็นวันที่สิบแล้ว และข้าก็ได้แช่ ‘น้ำยาบ่มเพาะรากฐานกู้หยวน’ ครบสิบครั้งแล้ว! คิกคิก... ท่านพ่อ ตอนนี้ข้าไปดูดซับวงแหวนวิญญาณวงแรกได้หรือยังคะ?"

อันที่จริงจูหลิงเทียนเตรียมการเรื่องนี้ไว้นานแล้ว และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "แน่นอน พรุ่งนี้เช้า พ่อจะพาเจ้าไปที่ป่าล่าวิญญาณหลวงนอกเมืองซิงหลัว"

เมื่อได้ยินดังนั้น จูจู๋อวิ๋นก็เล่นน้ำในถังอย่างมีความสุข "เยี่ยมไปเลย! ข้ากำลังจะได้เป็นวิญญาจารย์แล้ว!"

"ยินดีด้วยค่ะ ท่านพี่! น่าเสียดายที่ข้ายังเหลืออีกหลายเดือนเลย!" จูจู๋เยว่มองจูจู๋อวิ๋นอย่างอิจฉา

เมื่อจูหลิงเทียนจัดการธุระให้ลูกสาวทั้งสองเสร็จเรียบร้อย เหยาชิงเฉินก็มาหาเขาด้วยตัวเอง

เหยาชิงเฉินมองจูหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม และเหลือบมองลูกสาวทั้งสองของจูหลิงเทียนด้วย แต่ก็ยังกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า "หลิงเทียน มันสำเร็จแล้ว! ดูข้าตอนนี้สิ?"

จูหลิงเทียนมองไปที่เหยาชิงเฉินที่ดูหนุ่มลงเล็กน้อยอยู่ตรงหน้า จากนั้นจึงตรวจสอบข้อมูลของเขาในระบบ เหยาชิงเฉินที่เดิมทีเหลือเวลาอีกเพียงห้าเดือน ตอนนี้กลับมีเวลาปีครึ่ง พูดอีกอย่างก็คือ ‘ยาเม็ดเห็ดหลินจือม่วงเจ็ดสมบัติ’ นี้ ช่วยยืดชีวิตของเขาออกไปได้หนึ่งปี

"ผู้อาวุโสเหยา ยินดีด้วยครับ!" จูหลิงเทียนกล่าว

เหยาชิงเฉินพยักหน้าและกล่าวว่า "ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณยาและตำรับยาของเจ้า หลิงเทียน! นี่คงเป็นลูกสาวทั้งสองของเจ้า จูจู๋อวิ๋นและจูจู๋เยว่ ใช่ไหม? อืม พวกนางสวยกว่าพวกพี่สาวของเจ้าตอนเด็กๆ เสียอีก"

จูหลิงเทียนรีบพูดกับลูกสาวทั้งสองทันที "เร็วเข้า เรียกท่านปู่เหยา!"

"ท่านปู่เหยา!" จูจู๋อวิ๋นและจูจู๋เยว่ร้องเรียก

"อืม!" เหยาชิงเฉินตอบรับ จากนั้นก็หยิบถุงยาเล็กๆ ออกมาจากเครื่องมือวิญญาณทันทีและกล่าวว่า "นี่เป็นผงยาบางอย่างที่ข้าเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ มันมีกลิ่นหอม และการพกติดตัวไว้ก็จะช่วยให้พวกเจ้ามีสมาธิในการบ่มเพาะพลังด้วย!"

"ขอบคุณค่ะ ท่านปู่เหยา!" จูจู๋อวิ๋นและจูจู๋เยว่ชอบกลิ่นหอมจางๆ นี้มากหลังจากได้ดม เนื่องจากเด็กผู้หญิงมักจะอ่อนไหวและชื่นชอบกลิ่นหอม

แม้ว่าถุงยาทั้งสองซองจะดูไม่มีค่ามากมายนัก แต่มันก็เป็นสิ่งเดียวที่เหยาเหล่ามีติดตัวซึ่งพอจะมอบให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ได้

จากนั้นเหยาชิงเฉินก็มองไปที่จูหลิงเทียนและกล่าวอย่างจริงจัง "หลิงเทียน? แนวทางของเจ้านั้นดีและกล้าหาญมาก ท่านปู่ของเจ้า รวมถึงพ่อของเจ้า จริงๆ แล้วก็ไม่ต้องการให้พี่สาวของเจ้าแต่งงานกับราชวงศ์ในตอนนั้น แต่เมื่อต้องเผชิญกับแรงกดดันจากตระกูล พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ ข้าได้ยินมาว่าเจ้าต้องการท้าทายสภาผู้อาวุโส ข้าสนับสนุนเจ้า รับ ‘ยาเม็ดเห็ดหลินจือม่วงเจ็ดสมบัติ’ สองเม็ดนี้ไปใช้ ข้าหวังว่ามันจะช่วยเจ้าได้"

จูหลิงเทียนกล่าว "ผู้อาวุโสเหยา ยานี้มีประโยชน์กับท่านมาก ท่านควรเก็บไว้เถอะครับ!"

เหยาชิงเฉินส่ายหน้าและกล่าวว่า "ไม่ต้องห่วง ข้ายังมีส่วนผสมอีกสองชุด และข้ามั่นใจว่าอย่างน้อยๆ ก็สามารถปรุงยาสำเร็จได้อีกหนึ่งเม็ด"

เมื่อได้ยินเหยาชิงเฉินพูดเช่นนี้ จูหลิงเทียนก็ไม่เกรงใจอีกต่อไปและกล่าวว่า "ถ้าอย่างนั้นก็ได้ครับ ขอบคุณครับ ผู้อาวุโสเหยา!"

"ไม่ต้องเกรงใจ ถ้าเจ้าต้องการอะไรในอนาคต ก็แค่บอกข้า ข้าจะกลับไปเตรียมปรุงส่วนผสมสองชุดสุดท้ายแล้ว"

หลังจากพูดจบ เหยาชิงเฉินก็มองไปที่ลูกสาวทั้งสองของจูหลิงเทียนอีกครั้ง และขณะที่เขาจากไป เขาก็ส่งกระแสจิตถึงจูหลิงเทียนว่า: "หลิงเทียน ถ้าเจ้าทำสำเร็จได้จริงๆ ข้าสามารถถ่ายทอดวิชาความรู้ทั้งหมดในชีวิตของข้าให้เจ้า หรือให้ลูกสาวของเจ้า ตราบใดที่พวกนางเต็มใจที่จะเรียน ข้าจะสอนพวกนางอย่างไม่ปิดบัง"

จูหลิงเทียนตอบกลับ "ตกลงครับ ผู้อาวุโสเหยา ข้าจำไว้แล้ว และท่านห้ามกลับคำพูดเด็ดขาด!"

"แน่นอนอยู่แล้ว!" เหยาชิงเฉินกล่าว

เหยาชิงเฉินรู้สภาพร่างกายของตัวเองดี แม้ว่าการกิน ‘ยาเม็ดเห็ดหลินจือม่วงเจ็ดสมบัติ’ จะช่วยให้ดีขึ้นมาก แต่ก็ยังไม่สามารถเปลี่ยนแปลงร่างกายที่แก่ชราของเขาได้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเขาจึงต้องการผู้สืบทอดเพื่อส่งต่อความรู้และการวิจัยตลอดชีวิตของเขา

สำหรับจูหลิงเทียน เขาไม่สนใจเรียนวิชาปรุงยามากนัก แต่มันก็เป็นเรื่องดีที่ลูกสาวของเขาจะได้ฝึกฝนทักษะ ตราบใดที่ลูกสาวของเขาสนใจ เขาก็พร้อมสนับสนุนอย่างเต็มที่