ตอนที่ 40 คริสที่ได้รับการวิวัฒน์

ภายในรังมังกร

"ครั้งนี้เจ้าทำได้ดีมาก คริส ผลงานทั้งหมดข้าได้เห็นเองกับตา ในบรรดาพวกเจ้า คริสคือผู้ที่มีผลงานมากที่สุด พวกเจ้ามีความเห็นขัดข้องหรือไม่?"

ซีมู่จงใจเลือกคริสขึ้นมาชม

"ไม่มีขอรับ ความเห็นของฝ่าบาทคือความเห็นของพวกเรา"

"ใช่แล้วฝ่าบาท พวกเรานับถือหัวหน้าคริสเป็นอย่างมาก"

"หัวหน้าคริสสมควรได้รับเกียรติสูงสุด"

เหล่าอสูรพากันรีบพยักหน้าแทบไม่ทัน มีหรือจะกล้าแย้งในสิ่งที่ฝ่าบาทตรัส?

ใครกล้าออกความเห็นต่าง ก็อย่าหวังจะอยู่ในเผ่าซีมู่ต่อได้

"ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณการชี้แนะของฝ่าบาท หากไม่มีฝ่าบาท ก็ไม่มีคริสในวันนี้ ทุกสิ่งที่คริสมีล้วนเป็นสิ่งที่ฝ่าบาทประทานให้"

คริสเพลิดเพลินกับสายตาอิจฉาจาจากเหล่าหัวหน้าเผ่าอสูรตนอื่น ๆ เขายืดอกขึ้น ท่าทางภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง

ใครใช้ให้เขาเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาทขนาดนี้กันเล่า

"คริส ข้าตัดสินใจจะมอบรางวัลให้เจ้า" ซีมู่กล่าว

"รางวัลหรือขอรับ? ขอบพระทัยฝ่าบาท!"

คริสตกตะลึง ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความดีใจอย่างสุดขีด

ครั้งนี้ฝ่าบาทไม่ได้แค่กล่าวชมเชยเฉย ๆ แต่จะมอบรางวัลให้จริง ๆ หรือ?

แม้จะรู้ว่าฝ่าบาทชอบพูดจาวาดภาพฝัน แต่คริสก็ยังยินดีที่จะติดตาม

เพียงเพราะซีมู่เป็นมังกรที่กำลังจะเติบโตเต็มวัย เมื่อซีมู่เติบโตเป็นผู้ใหญ่เมื่อไหร่ ก็จะสามารถประทาน “โลหิตแห่งมังกรแดง” อันสูงส่งให้แก่เขาได้ และทำให้เขาได้วิวัฒนาการ กลายเป็นโนลล์สายเลือดมังกร

แค่นี้ก็เพียงพอที่จะแทนที่รางวัลอื่น ๆ ทั้งหมดแล้ว

"ในบรรดาของที่ยึดมาได้ครั้งนี้ มียาที่นักเล่นแร่แปรธาตุทิ้งไว้ ข้าตรวจสอบแล้ว เห็นว่าน่าจะเป็นของที่มีประโยชน์ต่อเจ้า เมื่อการประชุมสิ้นสุด เจ้ามารับไปเสีย" ซีมู่กล่าว

ตอนกลับหลังเสร็จศึก เขาได้ตรวจสอบของที่ยึดมาอย่างละเอียด เพื่อดูว่ามีของดีอะไรที่น่าสนใจบ้าง และก็พบของดีอยู่สองสามอย่าง

หนึ่งในนั้นคือยาเสริมพลังที่นักเล่นแร่แปรธาตุ มันสามารถช่วยปลดปล่อยศักยภาพที่ยังไม่ถูกพัฒนาในร่างกายของมนุษย์ได้ และแน่นอนว่าสิ่งนี้ก็มีประโยชน์ต่อเหล่าอสูรเช่นกัน

"ขอบพระทัยฝ่าบาทสำหรับรางวัลที่ประทานให้ แสงสว่างอันเจิดจ้าของท่าน ช่างทำให้ข้าอยากจะควัก..."

"พอแล้วๆ คริส เก็บคำพูดสอพลอนั่นไว้คราวหลังเถอะ”

ซีมู่ขัดจังหวะการพูดโอ้อวดของคริส เพราะหากปล่อยให้เขาพูดต่อ มีหวังได้ลากยาวถึงค่ำมืด

"ขอรับ~ ฮ่า ๆ"

คริสหัวเราะแห้ง ๆ ก่อนถอยร่นไปยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างสงบเสงี่ยม

"เอาล่ะ ของรางวัลก็ได้ให้ไปหมดแล้ว จงกลับไปทำธุระตามเดิมของพวกเจ้าเสีย"

เรื่องราวต่าง ๆ ได้ถูกหารือกันจนหมดสิ้น ซีมู่จึงไล่หัวหน้าเผ่าอสูรพวกนี้ออกไป

"ขอรับฝ่าบาท ขอให้พระองค์มีราตรีอันรื่นรมย์!”

หัวหน้าเผ่าอสูรพยักหน้า โค้งคำนับ ก่อนพากันทยอยออกจากรังมังกร

เมื่อออกจากถ้ำ หัวหน้าเผ่าอสูรต่างก็พูดกับคริสด้วยความอิจฉา

"คริสช่างโชคดีจริง ๆ ไม่เพียงแต่ได้รับคำชื่นชม แต่ยังได้รับรางวัลจากฝ่าบาทอีกด้วย"

"อิจฉาเผ่าทุบกระดูกของเจ้าจริง ๆ แต่ครั้งหน้าจะต้องเป็นเผ่าราชันเถื่อนที่ได้รับรางวัลจากฝ่าบาทแน่นอน!"

"หัวหน้าคริส ครั้งหน้าถ้ามีเรื่องดี ๆ อย่าลืมเรียกพวกเราด้วยล่ะ อย่าคิดกินคนเดียว!"

"วางใจได้เลย ข้าไม่ใช่โนลล์ประเภทนั้น ตราบใดที่ข้ามีเนื้อกิน ย่อมมีน้ำแกงให้พวกเจ้าได้ดื่มอย่างแน่นอน"

คริสคุยกับหัวหน้าเผ่าอสูรพวกนี้อย่างเป็นกันเองสองสามคำ จากนั้นก็ไปรับโอสถเสริมพลังตามที่ฝ่าบาทบอก

ในภาชนะใสขนาดเท่าฝ่ามือ มีน้ำยาสีเขียวเรืองแสงอยู่

"ของสิ่งนี้กินได้จริงหรือ?" คริสที่ไม่เคยเห็นของเช่นนี้มาก่อนจ้องมองพลางขมวดคิ้ว

แน่นอนว่าฝ่าบาทไม่มีเหตุผลที่จะทำร้ายเขา แต่ปัญหาก็คือเขาไม่เคยดื่มของแบบนี้มาก่อน หากร่างกายของโนลล์ตอบสนองแตกต่างออกไปจะทำอย่างไร

หากตายไป เขาจะไปเรียกร้องความเป็นธรรมจากใคร? แต่ฝ่าบาทคงไม่ดูผิดไปหรอก!

เมื่อคริสเปิดยา กลิ่นฉุนกึกก็พุ่งเข้าจมูก มันเหม็นเหมือนกับศพที่เน่าเปื่อยกลางแจ้งมาครึ่งเดือน โชคดีที่โนลล์สามารถปรับตัวได้

เพื่อความปลอดภัย คริสไม่ได้ดื่มทั้งหมดในคราวเดียว แต่ดื่มไปเพียงเล็กน้อย

อึก...

หลังจากดื่มยาเสริมพลังเข้าไป คริสก็หลับตาแน่น แต่ร่างกายกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ

"แปลกจัง? ทำไมไม่เห็นมี...?"

คริสกำลังจะเขย่ายาเสริมพลัง

ตึก~ ตึก~ ตึก~ ตึก~

"อ๊าก!"

ทันใดนั้นหัวใจเขาก็เต้นเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน ความเจ็บปวดราวกับอวัยวะภายในกำลังถูกฉีกขาดแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

คริสล้มลงกับพื้นด้วยความทรมาน ยาเสริมพลังหลุดจากมือตกพื้น น้ำยาจำนวนมากไหลทะลัก

เมื่อน้ำยาสัมผัสกับพื้นหญ้า หญ้าป่าก็ถูกกัดกร่อนจนแห้งเหี่ยวในทันที

เมื่อเห็นฉากนี้ หัวใจของคริสก็หล่นวูบ หากหญ้าป่ายังเป็นเช่นนี้ น้ำยาที่เขาดื่มเข้าไป จะไม่กัดกร่อนอวัยวะภายในของเขาจนหมดหรอกหรือ?

"หัวหน้าคริส!"

เหล่าโนลล์เห็นหัวหน้าของตนกำลังเจ็บปวดกลิ้งอยู่บนพื้น ก็รีบวิ่งกรูเข้ามาล้อมรอบด้วยความกังวล

พวกเขารู้ดีว่าเผ่าทุบกระดูกสามารถมีฐานะสูงส่งในเผ่าซีมู่ได้ก็เพราะมีหัวหน้าคริสอยู่ หากไร้หัวหน้าคริสแล้ว เผ่าทุบกระดูกก็ไม่อาจมีฐานะเช่นนี้ได้ และอาจจะตกต่ำลงอย่างรวดเร็ว

"เกิดอะไรขึ้น?"

ไอนีเวนและซิลเวียที่กำลังจะพาผู้หญิงไปหาฝ่าบาทได้ยินเสียงเข้าจึงรีบมาดู

หากสังเกตดี ๆ จะพบว่าจากเดิมที่มีผู้หญิงสิบห้าคน ตอนนี้เหลือเพียงห้าคนเท่านั้น

“เมื่อครู่ยังยืนยิ้มได้แท้ ๆ หรือว่า…เขาคงจะไม่ตายหรอกนะ...?”

บาดา ก็อบลินบั๊คแบร์เดินเข้าไปดู

หัวหน้าเผ่าอสูรหวังให้คริสเกิดเรื่อง พวกเขาจะได้มีโอกาสขึ้นมาแทน

แม้ว่าอสูรจะไม่แทงข้างหลัง แต่ในใจก็แอบสาปแช่งกันอยู่ไม่น้อย

แกร็ก~

จากนั้น

ก็มีเสียงกระดูกลั่นดังมาจากร่างของคริสที่อยู่บนพื้น เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ ร่างกายที่เดิมสูงสองเมตรสามสิบเซนติเมตร กลับสูงขึ้นเป็นสองเมตรห้าสิบเซนติเมตรอย่างน่าทึ่ง

ขนที่ท้ายทอยก็หนาขึ้น ขนสีเทาเหลืองก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้ม และดวงตาก็เช่นกัน

"ตายหรือ? ข้ายังสบายดี! ฮ่า ๆ ๆ ๆ!"

คริสที่ฟื้นสติกลับมา กุมศีรษะหัวเราะเสียงดัง พลังอัดแน่นทั่วร่างเหมือนจะระเบิดออกมา

ความรู้สึกนี้ช่างยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยมเหลือเกิน!

ไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อน

แค่ยาเสริมพลังเล็ก ๆ น้อย ๆ ยังได้ถึงขนาดนี้ หากเป็นสายเลือดที่ฝ่าบาทซีมู่ประทานให้จะทรงพลังกว่านี้เพียงใดกัน!

คริสแทบอดใจรอไม่ไหว

"น่าเบื่อเสียจริง"

เมื่อเห็นว่าคริสไม่เป็นอะไร ไอนีเวนและซิลเวียก็รีบจากไป เพื่อพาผู้หญิงไปหาฝ่าบาท

หลังจากผ่านการทดสอบของพวกนางแล้ว ผู้หญิงบางคนไม่เหมาะที่จะเป็นคู่ครองของฝ่าบาท และมีแนวโน้มที่จะทรยศ

ในที่สุดก็ผ่านการคัดเลือก จนเหลือเพียงห้าคนนี้