ตอนที่ 31 เวทมังกร
ตอนที่ 31 เวทมังกร
เกวนโดลินไม่ค่อยเข้าใจความหมายของซีมู่เท่าไหร่นัก เพราะตลอดบ่ายวันนี้ ซิลเวียเล่าความรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์ให้ฟังมากมาย แต่ไม่เคยกล่าวถึงสิ่งที่เรียกว่า “เวทภาษามังกร” เลย
"ฝ่าบาท ท่านจะสอนเวทภาษามังกรให้เกวนโดลินหรือเพคะ?" ซิลเวียเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ
ก่อนหน้านี้นางก็เคยได้ยินมาเช่นกัน ว่านอกจากเวทธาตุแล้ว ยังมีเวทพิเศษอีกหลายชนิด เวทภาษามังกรเองก็คือหนึ่งในนั้น
เวทภาษามังกรเป็นการโจมตีด้วยเวทธาตุที่เป็นเอกลักษณ์ตามคุณสมบัติของมังกรแต่ละตน เช่นซีมู่ที่เป็นมังกรแดง ก็สามารถใช้เวทภาษามังกรธาตุไฟได้
พลังของเวทภาษามังกรจะแข็งแกร่งกว่าเวทของมนุษย์ทั่วไป ด้วยเหตุนี้เอง ในหมู่มนุษย์จึงเกิดอาชีพที่เรียกว่า "จอมเวทภาษาเวทภาษามังกร" ขึ้นมา เพื่อพวกเขาจะได้แลกผลประโยชน์แก่สิ่งมีชีวิตกึ่งมังกรที่เป็นกลางและเข้าใจภาษามังกร เพื่อให้สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นสอนภาษาโบราณที่เข้าใจยากให้แก่พวกเขา
ทว่าแม้จะครู ภาษามังกรก็ยากล้ำ ในหนึ่งล้านคน อาจมีเพียงคนเดียวที่สามารถเรียนรู้ภาษาโบราณได้สำเร็จ
กระนั้น ภาษานี้กลับเป็นภาษาโดยกำเนิดของเหล่ามังกร
"อืม เกวนโดลินมีสายเลือดมังกรแดงของข้า ถึงจะไม่ได้พูดภาษามังกรโดยกำเนิด แต่ย่อมต้องเรียนรู้ได้อย่างแน่นอน" ซีมู่กล่าว
การเรียนรู้เวทภาษามังกรจะทำให้เกวนโดลินกลายเป็นจอมเวทภาษามังกรและแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม
หลังจากได้รับพรสวรรค์ "สัมพันธ์เวทมนตร์" จากเกวนโดลิน พรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ของซีมู่ก็เองพุ่งสูงขึ้นเช่นกัน
โดยทั่วไปแล้วมังกรแดงไม่เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์ อาวุธที่ทรงพลังที่สุดของคือลมหายใจและร่างกายอันแข็งแกร่ง
ในบรรดามังกรห้าสี มังกรเขียวเชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์มากที่สุด แต่ร่างกายของมังกรเขียวก็อ่อนแอที่สุดเช่นกัน ด้อยกว่ามังกรขาวบางตัวที่สติปัญญาไม่สมบูรณ์เสียอีก
เวทภาษามังกรที่ทรงพลังทำให้มังกรเขียวครองอันดับสามในบรรดามังกรห้าสี ซึ่งจะแข็งแกร่งเหนือกว่ามังกรดำและมังกรขาว
ตอนนี้เมื่อมีพรสวรรค์ "สัมพันธ์เวทมนตร์" ระดับ S+ แล้ว ซีมู่เองก็สามารถเชี่ยวชาญเวทภาษามังกรได้มากขึ้น และเพียงพอที่จะเป็นอาจารย์ให้เกวนโดลินได้
"เยี่ยมไปเลย" ซิลเวียดีใจกับลูกสาวจากใจจริง
ตอนแรกที่นางกลายเป็นคู่ครองของซีมู่ ซีมู่ก็เคยคิดที่จะสอนภาษามังกรให้นาง เพื่อดูว่านางจะสามารถเป็นจอมเวทภาษามังกรได้หรือไม่
แต่ผลปรากฏว่า แม้พรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ของซิลเวียจะดี แต่พรสวรรค์ด้านการเรียนรู้ภาษามังกรกลับแทบจะเป็นศูนย์ ไม่ว่าซีมู่จะสอนอย่างไร ซิลเวียก็เรียนรู้ไม่ได้เลย นานวันเข้า ซีมู่ก็ล้มเลิกความคิดนี้ ในเมื่อเรียนรู้ไม่ได้ ก็ไม่ควรเสียเวลา
"เย้! ข้าจะเรียนเวทภาษามังกร!"
ตอนนี้เกวนโดลินยังไม่เข้าใจว่าเวทภาษามังกรดีอย่างไร แต่เมื่อเห็นแม่ดีใจ ก็คิดว่ามันต้องเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากแน่ ๆ เพราะแม้แต่แม่ก็ยังไม่ได้เรียน ถ้าตัวเองเรียนรู้ได้ ก็หมายความว่าตัวเองเก่งกว่าแม่ไม่ใช่หรือ?
ในขณะที่ครอบครัวกำลังเพลิดเพลินกับการสร้างความสัมพันธ์อันอบอุ่นในรังมังกร เหล่าอสูรที่อยู่ใกล้ ๆ ก็เริ่มเตรียมตัวสำหรับสงครามที่จะมาถึงในวันพรุ่งนี้
"ลับอาวุธให้คมกริบ!" คริสกำกับดูแลพวกก็อบลินที่กำลังลับอาวุธ
พรุ่งนี้จะเป็นการต่อสู้กับมนุษย์ครั้งแรกของเผ่าซีมู่ และเขายังได้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทัพ จำต้องทำให้ดีที่สุด
หากพลาดเพียงนิด ฐานะในสายตาฝ่าบาทอาจร่วงฮวบ และอาจถูกหัวหน้าเผ่าอสูรอื่น ๆ แย่งตำแหน่งไป
"โปรดวางใจเถิดหัวหน้าคริส อาวุธที่ผ่านการลับจากพวกเราก็อบลิน จะกลายเป็นคมดาบที่แหลมคมที่สุดในโลก"
วอล์คเกอร์ หัวหน้าเผ่าก็อบลินกล่าวอย่างโอ้อวด
"พอเถอะวอล์คเกอร์ อย่าลืมสิว่าข้าเป็นใคร? เรื่องคุยโวจะมีใครเข้าใจได้ดีไปกว่าข้าอีก ข้าไม่ต้องการคำเยินยอใด ๆ แต่ต้องการแค่ความจริง" คริสโบกมืออย่างไม่พอใจ
เขาคือ “เจ้าเลียเกล็ดมังกร” ประจำเผ่า ถ้อยคำยกยอทุกแบบ เขาคิดมาแล้วทั้งสิ้น คำอวดดีอย่างวอร์คเกอร์จึงยิ่งทำให้เขารำคาญ
"วางใจเถิด~ วางใจเถิด~" วอล์คเกอร์หัวเราะแห้ง ๆ
เขาแค่อยากจะเรียนรู้การพูดของคริสที่พูดกับฝ่าบาทบ้าง ดูว่าเขาจะสามารถเอาใจคริสได้หรือไม่ ... แต่ผลกลับตรงกันข้าม
"วอล์คเกอร์ อาวุธที่ข้าสั่งให้เจ้าสร้างเสร็จแล้วหรือยัง?"
ในตอนนั้นเอง ไอนีเวนก็เดินเข้ามา แม้ว่านางกำลังตั้งครรภ์ แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งความกระหายในการต่อสู้ของนางได้
ก็แค่ตั้งครรภ์ อีกทั้งท้องก็ยังไม่โตเลย จะให้พักได้อย่างไร
"นายหญิงไอนีเวน อาวุธที่ท่านต้องการให้ซ่อมแซม ข้าได้สร้างให้ท่านเสร็จเรียบร้อยแล้ว"
วอล์คเกอร์รีบหันหลังเดินไปหยิบอาวุธ
ในขณะที่รออาวุธ คริสก็พูดขึ้น "นายหญิงไอนีเวน ท่านกำลังมีสายเลือดของฝ่าบาทอยู่ ควรรอข่าวดีของเราอยู่ในรังมังกรจะดีกว่า"
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมฝ่าบาทถึงอนุญาตให้ไอนีเวนไปสนามรบด้วย ถ้าไม่ตั้งครรภ์ คริสยังพอเข้าใจได้ แต่ตอนนี้นายหญิงไอนีเวนกำลังตั้งครรภ์อยู่ด้วยซ้ำ
"ไม่มีอะไรมาขวางดาร์กเอลฟ์ได้ โปรดเชื่อในความแข็งแกร่งของข้าเถอะคริส อีกอย่าง ข้าเชื่อว่าทารกที่มีทั้งสายเลือดมังกรแดงและดาร์กเอลฟ์เช่นนี้ ย่อมกระหายการต่อสู้มากกว่าข้าเสียอีก"
ไอนีเวนลูบท้องที่ป่องเล็กน้อยของตนเอง พลางยิ้มเบา ๆ
คริสเหลียวตามองท้องน้อยนั้น มุมปากกระตุกเล็กน้อย
ก้อนวุ้นนี่จะกระหายการต่อสู้ตั้งแต่ยังอยู่ในท้องเลยหรือ?
"นายหญิงไอนีเวน อาวุธที่ท่านต้องการมาแล้ว"
วอล์คเกอร์เดินถือดาบโค้งขนาดใหญ่สองเล่มกลับมาอยู่ข้างกายไอนีเวน
มันคืออาวุธเดิมของไอนีเวน แต่เนื่องจากผ่านการต่อสู้มาหลายครั้ง จึงสึกหรออย่างหนัก ดังนั้นไอนีเวนจึงโยนให้พวกก็อบลินไปซ่อมแซม
"ขอบใจเจ้ามาก วอล์คเกอร์"
ไอนีเวนมองดาบโค้งสองเล่มที่ถูกซ่อมแซมอย่างสวยงามตรงหน้า พูดอย่างพอใจ
ในที่สุดก็ไม่ใช่สภาพที่น่าเกลียดเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว
"ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้าเลยนายหญิงไอนีเวน นี่เป็นสิ่งที่ข้าควรทำอยู่แล้ว" วอล์คเกอร์รีบโบกมือ
งานของพวกก็อบลินในเผ่าซีมู่คือการเลี้ยงปศุสัตว์และม้า ทำอาหาร สร้างและบำรุงรักษาอุปกรณ์และอาวุธ นอกจากนี้แล้วแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย
พูดง่าย ๆ คือมีแต่ทำงานจิปาถะ ไม่ต้องไปสนามรบก็ได้รับการคุ้มครองจากทุกคน เรื่องดี ๆ แบบนี้พวกก็อบลินมีความสุขมาก
รวมถึงการต่อสู้กับมนุษย์ครั้งนี้ด้วย ก็อบลินไม่ต้องไปสนามรบ
เมื่อพิจารณาจากจำนวนและกำลังของพวกมันแล้ว คอยอยู่ข้างหลังจัดหาเสบียงและดูแลเรื่องอื่น ๆ ไปจะเป็นการดีกว่า
"อืม ข้าไปล่ะ" ไอนีเวนโบกมือ เก็บดาบคู่ของตนเองแล้วจากไป
"วอล์คเกอร์ วัสดุที่ใช้สร้างอาวุธของเผ่าเราล้วนเป็นแร่เหล็กธรรมดาใช่หรือไม่?" คริสที่นึกถึงเรื่องสำคัญขึ้นมารีบเอ่ยถาม
"ใช่แล้ว หัวหน้าคริส"
"อืม เข้าใจแล้ว"
หลังจากได้รับคำตอบจากวอล์คเกอร์ คริสก็คิดในใจว่าดูเหมือนว่าตอนบุกเมืองมนุษย์ จะต้องออกปล้นวัสดุสำหรับสร้างอาวุธให้มากที่สุดมากลับมาด้วย!