ตอนที่ 20 พี่ไอนีเวน

เอลฟ์ทั่วไปมีอายุขัยถึงเจ็ดร้อยปี แต่ดาร์กเอลฟ์ที่ทรยศต่อความเชื่อกลับถูกเทพธิดาแห่งธรรมชาติสาปแช่งให้มีอายุขัยเพียงสองร้อยปีเท่านั้น แต่เมื่อเทียบกับเผ่าพันธุ์อื่น ๆ แล้ว ก็ยังถือว่ามีข้อได้เปรียบอยู่บ้าง

เช่นมนุษย์ที่มีอายุขัยเพียงร้อยปี หากต้องการมีชีวิตที่ยืนยาวก็ต้องพึ่งพาวิธีการพิเศษ

แต่ด้วยอายุขัยสองร้อยปี ไม่ควรเปลี่ยนผู้นำหลายรุ่นขนาดนั้น

"คืออย่างนี้เพคะ ฝ่าบาทซีมู่ ผู้นำสามรุ่นก่อนหน้าต่างสละชีพในการต่อสู้เพื่อปกป้องเผ่าดาร์กมูน"

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ ไอนีเวนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกละอายใจ

ราชินีรุ่นก่อน ๆ ต่างสละชีพในสนามรบ มีเพียงนางเท่านั้นที่ยอมจำนน กลายเป็นบริวารของมังกรแดง

แต่นางไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ หากไม่ทำเช่นนั้น เผ่าดาร์กมูนจะต้องล่มสลายอย่างแน่นอน เช่นนั้นแล้วอนาคตจะเหลืออะไร

"เช่นนี้นี่เอง"

ซีมู่คิดว่าเกิดความขัดแย้งขึ้นภายในเผ่าดาร์กมูนเสียอีก

ไอนีเวนเผยอปากเล็กน้อย แต่ไม่รู้จะพูดอะไรดี

อันที่จริงแล้วนางอยากจะพูดถึงเรื่องที่คริสบอกนางเมื่อวาน แต่ก็ไม่มีความกล้ามากพอ กลัวว่าจะเป็นเรื่องโกหกแล้วต้องมาอับอายขายหน้าทีหลัง

"ฝ่าบาทซีมู่ผู้ยิ่งใหญ่ เรื่องที่ท่านทรงสั่งการข้าได้จัดการเรียบร้อยแล้ว ไอนีเวนยินดีที่จะเป็นคู่ครองของท่าน"

ในช่วงเวลาสำคัญนี้เอง คริสก็เป็นฝ่ายเปิดประเด็นขึ้นมา นี่เป็นภารกิจที่ฝ่าบาทมอบหมายให้เขา และเขาต้องทำให้ดีที่สุด

"ช...ใช่เพคะ ฝ่าบาท หาก...หากท่านไม่รังเกียจที่ข้าเป็นเอลฟ์ ข้าก็ยินดีที่จะเป็นคู่ครองของท่าน"

เมื่อได้ยินคริสพูดเช่นนั้น ไอนีเวนก็รู้ได้ทันทีว่าคริสไม่ได้ล้อเล่นจึงรีบกล่าวเสริม

ฟู่~ โชคดีที่คริสไม่ได้หลอกนาง มังกรสนใจนางจริง ๆ

"เช่นนั้นหรือ?"

หางของซีมู่ที่ซ่อนอยู่ข้างหลังขยับเล็กน้อย

คริสที่ตาไวมองเห็นสถานการณ์ จึงกระแอม

"แค่ก แค่ก~ ฝ่าบาทซีมู่ ข้าเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีเรื่องที่ต้องจัดการอยู่ ขอตัวก่อนนะขอรับ"

"อืม"

ทันทีที่สิ้นเสียง คริสก็รีบวิ่งออกไป ทิ้งพื้นที่ไว้ให้ฝ่าบาทและไอนีเวน

เมื่อเห็นคริสจากไป ซิลเวียที่ยังไม่ได้พูดอะไรสักคำก็เอ่ยปาก

"สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าชื่อซิลเวีย เป็นคู่ครองของฝ่าบาท"

ซิลเวียทักทายไอนีเวนอย่างเป็นมิตร ยื่นมือขวาที่ขาวเนียนออกมา

"ซิลเวีย? สวัสดี ข้าชื่อไอนีเวน" ไอนีเวนพยักหน้าอย่างงุนงง ก่อนจะจับมือกับซิลเวีย

จากนั้นซิลเวียก็ดึงนางให้ลุกขึ้นยืน ไม่ว่าจะเป็นส่วนสูงหรือรูปร่าง นางก็เหนือกว่าซิลเวียทุกอย่าง

ดาร์กเอลฟ์มีความสูงเฉลี่ยประมาณ1.9เมตร ไอนีเวนในฐานะราชินีสูงถึง2.1เมตร

ซิลเวียในฐานะมนุษย์ธรรมดา ย่อมไม่สูงเท่า มีความสูงเพียง1.7เมตร

"เจ้าสูงจังเลย" ซิลเวียเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนา

"อย่างนั้นหรือ? ก็ไม่สูงเท่าไหร่นะ พวกเราดาร์กเอลฟ์สูงประมาณนี้กันทั้งนั้น" ไอนีเวนเกาหัวอย่างเขินอาย นิสัยห้าวหาญและองอาจที่เคยมีในหมู่ดาร์กเอลฟ์หายไปจนหมดสิ้น

ไม่อยากเชื่อว่ามนุษย์ตรงหน้าซึ่งเป็นคู่ของฝ่าบาทจะเป็นคนอ่อนโยนเช่นนี้

ถ้าอย่างนั้นท้องที่โตขึ้นนั้นคงจะมีลูกของฝ่าบาทอยู่สินะ

"อืม ถ้าอย่างนั้นนับจากนี้ไป เราก็เป็นพี่น้องกันแล้วนะ"

ดวงตาสวยของซิลเวียโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ยิ้มแย้ม สุขใจที่มีเพื่อนร่วมทาง

"พี่น้องงั้นหรือ อืม! ถ้าอย่างนั้นข้าควรเรียกเจ้าว่าพี่หรือน้องดี?" ไอนีเวนถามอย่างสงสัย

"ไม่ต้องมาลำดับก่อนหลังหรอก นับตามอายุดีกว่า ข้าอายุสิบแปดปี แล้วเจ้าละ?"

ซิลเวียไม่อยากใช้อำนาจกดขี่ แม้ว่านางจะกลายเป็นคู่ครองของฝ่าบาทซีมู่ก่อนไอนีเวนครึ่งปี นางก็ไม่คิดจะเอาเปรียบ

"สิบแปดหรือ?เจ้า ยังเด็กจังเลยนะ ถ้าเป็นพวกเราดาร์กเอลฟ์ อายุเท่านี้ยังไม่ถือว่าบรรลุนิติภาวะเลยด้วยซ้ำ ข้าอายุสี่สิบปีแล้ว"

ไอนีเวนประหลาดใจกับอายุของซิลเวียไม่น้อย

สมกับเป็นมนุษย์ อายุสิบแปดปีก็โตขนาดนี้แล้วหรือ ถ้าเป็นดาร์กเอลฟ์อายุสิบแปดปี ยังเป็นได้แค่เด็กน้อยอยู่แท้ ๆ

ดาร์กเอลฟ์จะบรรลุนิติภาวะเมื่ออายุสามสิบปี หรือก็คือไอนีเวนเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะมาได้สิบปีเท่านั้น

"สี่สิบ?!" ซิลเวียตกใจยิ่งกว่าไอนีเวน

รูปลักษณ์ของไอนีเวนไม่เหมือนคนอายุสี่สิบเลยสักนิด แม้แต่ในราชวงศ์ที่นางเคยอยู่ แม่ของนางและขุนนางหญิงในวัยสี่สิบก็ยังมีริ้วรอยที่เห็นได้ชัดที่หางตา แต่ไอนีเวนกลับไม่มีเลย

"ใช่ ถ้าวัดตามมาตรฐานของพวกเราดาร์กเอลฟ์ ข้ายังเด็กนัก ยังไม่เข้าสู่วัยผู้ใหญ่เต็มที่" ไอนีเวนครุ่นคิด

สำหรับมนุษย์แล้ว อายุสี่สิบปีก็เท่ากับครึ่งชีวิต แต่สำหรับดาร์กเอลฟ์แล้ว นี่เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

"ดีจังเลยนะ" ซิลเวียอิจฉาเล็กน้อย ถ้าตัวเองมีอายุยืนยาวขนาดนั้นได้ก็คงดี จะได้อยู่เคียงข้างฝ่าบาทได้นานขึ้น

ไอนีเวนสัมผัสได้ถึงสายตาอิจฉาของซิลเวีย แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมซิลเวียถึงมองนางเช่นนั้น

"ถ้าอย่างนั้นข้าจะเรียกเจ้าว่าพี่นะ พี่ไอนีเวน" ซิลเวียลองเรียก

"อืม น้องซิลเวีย ถ้ามีเรื่องอะไรก็บอกพี่ได้เลย ถือว่าพี่ช่วยน้องนะ"

เมื่อได้ยินซิลเวียเรียกตัวเองว่าพี่ ไอนีเวนก็รู้สึกอบอุ่นในใจ อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบหัวซิลเวีย

"ได้เลย ถ้าถึงตอนนั้นคงต้องรบกวนพี่ไอนีเวนแล้ว"

"ฮ่า ๆ จะรบกวนอะไรกัน"

"ดูท่าพวกเจ้าคุยกันถูกคอดีนะ?"

ในขณะที่ซิลเวียและไอนีเวนกำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน ซีมู่ก็เอ่ยปาก

"ฝ่าบาท ข้าชอบพี่ไอนีเวนคนนี้มากเลยเพคะ" ซิลเวียยิ้มเบา ๆ

"ชอบก็ดีแล้ว" การที่เหล่านางสนมไม่ทะเลาะกันย่อมเป็นสิ่งที่ซีมู่ต้องการเห็น แต่ถึงจะทะเลาะกัน เขาก็มีความสามารถที่จะจัดการได้

แต่เรื่องในวันนี้ก็เป็นเครื่องเตือนใจเขาเช่นกัน เขาไม่สามารถให้ความสนใจกับพวกนางทั้งหมดได้ จำเป็นต้องมีผู้ที่เป็นเสาหลักคอยดูแลขึ้นมาคนหนึ่งเพื่อช่วยเขาจัดการ เหมือนกับจักรพรรดินีในวังหลวงที่คอยดูแลเหล่าสนม

"คุยกันมาตั้งนานแล้ว พี่ไอนีเวน ท่านรู้หรือไม่ว่าต้องทำอะไรกับฝ่าบาทต่อไป?" ซิลเวียถาม

"ข...ข้ารู้แล้ว"

ในทันใดนั้น ใบหน้าสีม่วงอ่อนของไอนีเวนก็แดงระเรื่อขึ้นมาด้วยความเขินอาย

แม้นางจะดูดุดันและร้อนแรงเช่นนี้ แต่อันที่จริงแล้วนางยังเป็นสาวบริสุทธิ์

"ถ้าอย่างนั้นข้าไม่รบกวนพี่ไอนีเวนกับฝ่าบาทแล้วดีกว่า"

ซิลเวียเป็นคนรู้ความเหมือนกับคริส ทิ้งพื้นที่ในรังมังกรให้ไอนีเวนและซีมู่ทั้งหมด

นางเพียงส่งยิ้มบาง ๆ แล้วเดินออกจากรังมังกรไป

"ฝ่าบาท..."

เมื่อเห็นซิลเวียจากไป ไอนีเวนก็เอ่ยเสียงหวานเขินอาย

"มานี่สิ ไอนีเวน"

ซีมู่ร่ายมนตร์สร้างอาคมกั้นเสียงและภาพภายในรังมังกรไว้เป็นส่วนตัว