ตอนที่ 19 ดาร์กเอลฟ์มาถึงเทือกเขาดอร์คาฟาร์

ข้าวของเครื่องใช้ของดาร์กเอลฟ์ไม่ได้หรูหราอะไรนัก ส่วนใหญ่เป็นเพียงเฟอร์นิเจอร์ธรรมดา ๆ เช่นเก้าอี้และม้านั่ง บางคนถึงกับถอดเตียงของตัวเองออกมาด้วยซ้ำ ทำเอาไอนีเวนโกรธจัด

"พวกเจ้าถอดเตียงมาทำไม?! ไว้ไปทำใหม่ที่เทือกเขาดอร์คาฟาร์ก็ได้นี่นา!" ไอนีเวนอดไม่ได้ที่จะตำหนิ

พฤติกรรมดาร์กเอลฟ์ของเจ้าพวกนี้ทำให้เผ่าดาร์กมูนดูเหมือนพวกยากจนอนาถา โดยเฉพาะเมื่อมีคนนอกมองอยู่

"เอ่อ...ราชินีไอนีเวน คือว่าถ้าเปลี่ยนเตียงแล้ว ข้าอาจจะนอนไม่หลับ..."

"ทิ้งไปก็น่าเสียดายนี่น่าราชินีไอนีเวน"

"วางใจเถิดราชินี เตียงของท่านเราก็ถอดมาให้แล้ว"

"ไปให้พ้น!"

ไอนีเวนเตะดาร์กเอลฟ์ที่อยู่ตรงหน้าอย่างฉุนเฉียว

ชิ้นส่วนโครงเตียงกระทบพื้นดังปั้ง ๆ เกือบจะฝังดาร์กเอลฟ์คนนั้นลงไปทั้งเป็น

คริสอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ดาร์กเอลฟ์พวกนี้น่าสนใจนัก เตียงอะไรนั่น โนลล์อย่างพวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้เลย เพียงแค่ปูฟางในถ้ำก็เพียงพอสำหรับการนอนแล้ว จะมาลำบากกับเตียงทำไม ถ้าให้โนลล์นอนบนเตียง พวกมันคงไม่ชินแน่

"พวกเจ้าเอามาแค่ของใช้หรือ แล้วพวกปศุสัตว์ล่ะ? สัตว์พาหนะล่ะ?" ไอนีเวนระงับความโกรธที่อยากจะซ้อมมีฟา พลางถามอย่างอดทน

"เรา...ลืมไปเลยราชินีไอนีเวน"

ปัง!

"เช่นนั้นยังไม่รีบไปอีกหรือ?!"

"รับคำสั่ง!"

หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดดาร์กเอลฟ์ก็จัดการข้าวของเสร็จสิ้น

เอลฟ์ที่นับถือเทพธิดาแห่งธรรมชาติไม่กินเนื้อ แต่ดาร์กเอลฟ์กลับตรงกันข้าม พวกเขาที่ละทิ้งความเชื่อไปแล้วได้เรียนรู้ที่จะกินเนื้อ

ในค่ายของพวกเขามีการเลี้ยงหมูป่าและปลูกพืชเพื่อยังชีพ ไม่ได้พึ่งพาการล่าสัตว์เพียงอย่างเดียว

"พวกเจ้าเลี้ยงหมูป่าเยอะขนาดนี้เชียวหรือ?"

คริสตาเห็นแล้วตาเป็นประกาย น้ำลายสอ

อสูรส่วนใหญ่ไม่มีนิสัยเลี้ยงปศุสัตว์ อย่างแรกคือพวกเขาไม่มีความสามารถ อย่างที่สองคือถึงจะมี ก็อดไม่ได้ที่จะกินก่อนมันจะโตเต็มวัย ดังนั้นจึงไม่สามารถเลี้ยงสัตว์ให้โตได้สำเร็จ

"พวกเราดาร์กเอลฟ์ไม่ได้พึ่งพาการล่าสัตว์เป็นหลัก เจ้าเองก็รู้ดีว่าการล่าสัตว์มีความเสี่ยงเพียงใด" ไอนีเวนกล่าว

ใครจะรู้ว่าตอนล่าสัตว์จะเจอกับอสูรอะไรบ้าง

"เข้าใจแล้ว ถ้าฝ่าบาทรู้ว่าพวกเจ้ามีทักษะเลี้ยงสัตว์เช่นนี้ด้วย คงจะดีใจมากแน่ ๆ"

เมื่อมีแหล่งอาหารที่มั่นคง จำนวนอสูรก็จะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

คริสเคยคิดเรื่องถึงนี้มาก่อนหน้าเช่นกัน แต่น่าเสียดายที่ไม่มีอสูรตนใดในเผ่าซีมู่ที่มีความสามารถทางด้านนี้เลย

"หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น ไปเถอะ ข้าวของของเผ่าดาร์กมูนของเราครบแล้ว"

ไอนีเวนพลิกตัวขึ้นขี่ม้าดำ ในเผ่าดาร์กมูนมีม้าอยู่สิบกว่าตัว ทั้งหมดเป็นม้าที่พวกเขาจับมาจากป่าแล้วนำมาฝึกให้เชื่อง รวมถึงหมูป่าด้วย

โชคดีที่ม้าฝูงนี้วิ่งเร็ว และดาร์กเอลฟ์สามารถดึงความสนใจของฉลามกิ้งก่าไว้ได้ มิฉะนั้นสัตว์ขี่ของพวกเขาคงถูกฉลามกิ้งก่ากินเข้าไปแล้ว

"อืม ไป! ไอ้พวกลูกหมา! กลับเทือกเขาดอร์คาฟาร์กัน!"

"โฮก!"

...

หนึ่งวันต่อมา

ณ เทือกเขาดอร์คาฟาร์ บริเวณใกล้รังมังกร

"นี่คือที่ที่พวกเจ้าอาศัยอยู่หรือ?"

ไอนีเวนมองดูถ้ำที่เป็นหลุมเป็นบ่อโดยรอบ พลางขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจเล็กน้อย

ดาร์กเอลฟ์ไม่เคยอาศัยอยู่ในถ้ำขุดเองแบบนี้ พวกนางจะสร้างกระโจมขนาดใหญ่และอาศัยอยู่ในนั้น บางคนก็อาศัยอยู่ในโพรงไม้

ไม่มีทางที่จะอาศัยอยู่ในถ้ำใต้ดินเช่นนี้

"ถ้าพวกเจ้าดาร์กเอลฟ์ไม่อยากอยู่ในถ้ำ ก็ไปสร้างที่อยู่ตามวิถีชีวิตของพวกเจ้าเองเถอะ ไม่ต้องสนใจพวกเรา"

คริสตอบอย่างไม่สนใจ เพราะอสูรอย่างพวกเขาคุ้นเคยกับมันแล้ว และรู้สึกว่าถ้ำดินแบบนี้ก็สะดวกดี หากจะย้ายไปไหนก็แค่ขุดใหม่อีกอัน

ต่างจากดาร์กเอลฟ์ ที่ตอนย้ายของวุ่นวายไปหมด

"ไม่ต้องบอกข้าก็จะทำเช่นนั้น" ไอนีเวนไม่เต็มใจที่จะอยู่ในถ้ำ

"หัวหน้าคริสกลับมาแล้ว!"

"นี่คือดาร์กเอลฟ์หรือ?"

"กินได้ไหม?!"

"ไอ้โง่! พวกเขากลับมาด้วยกัน ยังจะคิดอะไรอยู่อีก?!"

"พวกเขาคงเข้าร่วมเผ่าซีมู่ของเราแล้ว ระวังหน่อยสิ อย่าทำให้ฝ่าบาทโกรธ"

ก็อบลินที่ฉลาดบางตัวมองเห็นปัญหา จึงเตือนสหายที่โง่กว่าไม่ให้เคลื่อนไหวโดยไม่คิด

เมื่อมาถึงค่ายหลัก ถูกอสูรมากมายจ้องมอง ดาร์กเอลฟ์ก็อดไม่ได้ที่ตื่นตระหนก

ไอนีเวนไม่ได้รู้สึกอะไร นางยังคงสง่างามไม่หวั่นไหว ตอนนี้นางเป็นสมาชิกของเผ่าซีมู่แล้ว อสูรพวกนี้ไม่สามารถทำร้ายนางได้

"จัดแจงคนของเจ้าเถอะ แล้วเตรียมตัวเข้าเฝ้าฝ่าบาทในรังมังกร" คริสหยุดฝีเท้า

"มีฟา เจ้าพาทุกคนไปสร้างกระโจมง่าย ๆ ใกล้ ๆ นี้ก่อน อีกเดี๋ยวก็จะมืดแล้ว รีบหน่อย"

ไอนีเวนพยักหน้า หันไปสั่งการคนในเผ่า

"เจ้าค่ะราชินี ทุกคน! หาวัสดุจากบริเวณใกล้ ๆ แล้วเริ่มสร้างได้!"

มีฟาถ่ายทอดคำสั่งของไอนีเวน

...

ณ รังมังกร

"ฝ่าบาทซีมู่ผู้ยิ่งใหญ่ คริส ผู้รับใช้ภักดีของท่าน ในที่สุดก็ได้เห็นพระพักตร์อันสง่างามของพระองค์อีกครั้ง โปรดประทานเกียรติอันสูงสุดแก่ข้าด้วย"

เมื่อคริสคุกเข่าลง ก็เริ่มประจบประแจงทันที ราวกับว่าการได้เห็นซีมู่เหมือนได้เห็นพระเจ้า

ซีมู่ฟังด้วยความพึงใจ แม้รู้ว่าคริสประจบ แต่ก็ยังรับฟังด้วยความสบายใจ

ไอนีเวนอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองคริส ตอนที่เจอกับคริสก่อนหน้านี้ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคริสจะเป็นโนลล์แบบนี้

แต่นางก็รีบดึงสติกลับมา

"ฝ่าบาทซีมู่ผู้ยิ่งใหญ่ ไอนีเวน ผู้นำเผ่าดาร์กมูนแห่งดาร์กเอลฟ์ ขอถวายความเคารพอย่างสูงสุด และขอถวายวิญญาณแก่พระองค์"

ตอนที่เผ่าดาร์กมูนสวามิภักดิ์ต่อซีมู่ ไอนีเวนลืมที่จะแสดงความภักดีของตนเสียสนิท เมื่อได้พบซีมู่อีกครั้ง นางจึงรีบกล่าวคำนี้เพื่อแสดงความภักดี

ขณะที่แอบมองซีมู่ ไอนีเวนก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ามีหญิงสาวมนุษย์ท้องโตอยู่ข้างกายซีมู่!

เป็นไปได้อย่างไร! ทำไมมีผู้หญิงอยู่ข้างกายมังกร?!

ไอนีเวนแอบมองเพียงแวบเดียวก็ก้มหน้าลงอีกครั้ง ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

สิ่งที่นางไม่รู้คือ ซิลเวียกำลังลูบท้องของตนเองพลางมองนางอยู่

"เผ่าดาร์กมูน... ไอนีเวน พวกเจ้าเผ่าดาร์กมูนอาศัยอยู่ในป่านั้นมานานแล้วหรือ?" ซีมู่ถาม

"ใช่...ใช่ ฝ่าบาท เผ่าดาร์กมูนอาศัยอยู่ในป่านั้นมาสองร้อยกว่าปีแล้ว ข้าคือผู้นำรุ่นที่สี่"

ต่อหน้าซีมู่ ไอนีเวนไม่อาจเรียกตัวเองว่าราชินีได้อีกต่อไป เป็นได้แค่ผู้นำเท่านั้น

"สี่รุ่นหรือ? ข้าจำได้ว่าอายุขัยของดาร์กเอลฟ์พวกเจ้ายาวนานมากไม่ใช่หรือ?"