ตอนที่ 17 ดาร์กเอลฟ์ยอดเยี่ยมจริงๆ

กลิ่นกำมะถันฉุนกึกจมูกซีมู่ ฉลามกิ้งก่าที่อยู่เบื้องล่างเมื่อได้กลิ่นก็ร้องครวญครางด้วยความหวาดกลัว

แม้ไม่รู้ว่าซีมู่จะทำอะไรต่อไป แต่ฉลามกิ้งก่าสัมผัสได้ถึงแรงกดดันแห่งความตายที่กำลังเข้ามาใกล้

ไม่ว่ามันจะดิ้นรนเพียงใดก็ไม่อาจหลุดจากพันธนาการมือของซีมู่ได้

กรงเล็บที่เอาไว้ขุดดิน เมื่อฟาดฟันลงบนเกล็ดมังกรของซีมู่ก็ทำได้เพียงทิ้งรอยขีดข่วนจาง ๆ ไม่สามารถทะลุทำลายเกราะของมังกรได้เลย

ภาพฉากนี้ช่างเหมือนกับตอนที่ไอนีเวนสู้กับฉลามกิ้งก่าไม่มีผิด โชคชะตาช่างเล่นตลกเสียจริง

"โฮก!!!"

เตรียมพร้อม!

ไร้ซึ่งความลังเล ซีมู่พ่นเปลวไฟทรงกระบอกออกจากปากเข้าสู่ปากของฉลามกิ้งก่าโดยไม่ยั้ง

ความร้อนสูงจนถึงขนาดบิดเบือนพื้นที่โดยรอบเป็นพัก ๆ

ท้องของฉลามกิ้งก่าค่อย ๆ สว่างขึ้นจากเปลวเพลิงที่ทะลุผ่าน แม้จะมองผ่านเกราะที่หนาเตอะก็ยังสามารถเห็นแสงสว่างในท้องของฉลามกิ้งก่าได้อย่างเลือนลาง

เสียงคร่ำครวญทรมานของฉลามกิ้งก่าดังกระหึ่มไปทั่ว ทำให้เหล่าอสูรต่างถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

ช่างน่ากลัวเหลือเกิน พวกมันไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเปลวเพลิงนี้พุ่งมาหาพวกมันจะเป็นอย่างไร

ดาร์กเอลฟ์วัยเยาว์บางคนซบหน้าเข้ากับอกพ่อแม่ เพราะกลัวจนไม่กล้ามองภาพตรงหน้า

"นี่...นี่คือมังกรหรือ?"

ไอนีเวนไม่เคยเห็นมังกรด้วยตาตัวเองมาก่อน เคยได้ยินเพียงตำนานผ่านหูเท่านั้น

เมือ่ได้พบเจอตัวเป็น ๆ นางจึงเข้าใจอย่างแท้จริง ว่ามังกรนั้นน่ากลัวและทรงพลังยิ่งกว่าตำนานใด

สมกับเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกยกย่องว่าแข็งแกร่งที่สุดในทวีป

ที่สำคัญที่สุดคือมังกรไม่จำเป็นต้องฝึกฝน แค่เติบโตไปเรื่อย ๆ ความแข็งแกร่งของพวกมันก็สามารถแซงหน้าผลลัพธ์ที่ดาร์กเอลฟ์พยายามมาทั้งชีวิตได้แล้ว

จากนั้นการเคลื่อนไหวของฉลามกิ้งก่าก็ค่อย ๆ ช้าลง จนในที่สุดก็หยุดนิ่งไป

กลิ่นเนื้อย่างโชยมาจากร่าง มันถูกลมเพลิงย่างให้สุกภายในทันที

เมื่อได้กลิ่นเนื้อย่าง ซีมู่ก็เลียริมฝีปาก เริ่มกัดกินซากของฉลามกิ้งก่าต่อหน้าทุกคน

ไม่ว่าจะเป็นอสูรของเผ่าซีมู่หรือดาร์กเอลฟ์ของเผ่าดาร์กมูน ทุกคนต่างยืนนิ่งไม่ไหวติง เฝ้ามองมังกรกินอาหารอย่างเงียบ ๆ

ในพริบตา

ฉลามกิ้งก่าที่ยาวกว่ายี่สิบเมตรก็ถูกซีมู่กินไปครึ่งตัว

น้ำย่อยของมังกรเรียกได้ว่าแข็งแกร่งที่สุด สามารถย่อยได้เกือบทุกอย่าง มังกรบางตัวถ้าหิวจัด ๆ ก็สามารถกินดินเพื่อบรรเทาความหิวได้เช่นกัน

กระเพาะของมังกรแดงเปรียบเสมือนเตาหลอมที่ร้อนระอุ อาหารทุกอย่างที่เข้าไปในกระเพาะจะถูกละลายและย่อยอย่างรวดเร็ว แต่พวกมันสามารถควบคุมความเร็วในการย่อยอาหารได้

ดังนั้นในทางทฤษฎีแล้ว ซีมู่สามารถกลืนฉลามกิ้งก่าที่เล็กกว่าตัวเองเล็กน้อยลงท้องได้สบาย

แต่ซีมู่ไม่ได้ทำเช่นนั้น เขาเพียงแค่สนองความอยาก แต่เป้าหมายหลักของการมาครั้งนี้คือดาร์กเอลฟ์

เดิมทีเขาตั้งใจจะมอบหมายเรื่องนี้ให้คริสจัดการทั้งหมด แต่ไม่คาดคิดว่าจะได้รับข่าวจากดามาร์ที่รีบกลับมารายงานว่ามีฉลามกิ้งก่าโผล่มากลางทาง จึงต้องรีบลงมาจัดการเอง

ฉลามกิ้งก่าไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่โนลล์จะเอาชนะได้ ยิ่งไปกว่านั้น โนลล์ที่คริสนำมามีจำนวนเพียงร้อยกว่าตัวเท่านั้น

หากต้องการเอาชนะฉลามกิ้งก่า จำนวนคนอย่างน้อยต้องเพิ่มขึ้นอีกสิบเท่า และนี่คือในกรณีที่ฉลามกิ้งก่าไม่หนีลงใต้ดิน

ดวงตาที่ก้าวร้าวของซีมู่มองไปยังดาร์กเอลฟ์

ดาร์กเอลฟ์ก็ไม่เลวเหมือนกัน~

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาและแรงกดดันของมังกร ไอนีเวนในฐานะราชินีจึงก้าวออกมาบังคนในเผ่าของตนไว้

"ม...มังกรที่แท้จริงผู้ยิ่งใหญ่ พวกเราชาวเอลฟ์แห่งเผ่าดาร์กมูนไม่มีความขัดแย้งใด ๆ ต่อท่าน หากท่านต้องการดินแดนของเรา เราก็จะยกให้"

"โปรดอภัยให้การกระทำเมื่อวันก่อนของเราด้วย เราไม่รู้ว่าโนลล์กลุ่มนี้คือบริวารของท่าน"

เมื่อไม่รู้ว่าคริสคือบริวารของมังกร ไอนีเวนก็เรียกเขาว่า "หมา" เป็นระยะ ๆ แต่เมื่อรู้ตัวตนของคริสแล้ว นางก็เปลี่ยนเป็น "โนลล์" ในทันที

ต้องยอมรับว่าโลกใบนี้ช่างโหดร้าย กำปั้นใหญ่คือราชา

"การกระทำของพวกเจ้าข้าไม่สนใจ เพราะเป้าหมายของข้าคือพวกเจ้า"

ซีมู่เดินมาอยู่ตรงหน้าดาร์กเอลฟ์ ขดตัวลง หางยาวที่หนาและแข็งแรงม้วนอยู่ข้างตัว จ้องมองสำรวจดาร์กเอลฟ์ตรงหน้า

อืม~ ต้องยอมรับว่าเอลฟ์นั้นงดงามอย่างมาก แม้ผิวจะเปลี่ยนเป็นสีม่วงเพราะคำสาป แต่ก็ยังเข้าตาเขาอยู่

แต่ไม่ใช่ทุกตัวจะคู่ควรกับเขา ในที่สุดสายตาของซีมู่ก็หยุดอยู่ที่ไอนีเวน

ดูแวบเดียวก็รู้ว่าดาร์กเอลฟ์หญิงคนนี้คือผู้นำเผ่า

"เป้าหมายคือพวกเรางั้นหรือ?!"

หัวใจของดาร์กเอลฟ์ในที่นั้นเย็นลงไปครึ่งหนึ่ง ว่ากันว่ามังกรชอบกินเอลฟ์และมนุษย์ วันนี้พวกเขาคงได้เข้าใจความจริงข้อนี้เสียที

ไอนีเวนกัดฟัน กำดาบคู่แน่น หากอย่างไรต้องตาย ก็ขอสู้กับมันให้ตายไปข้างหนึ่ง!

ถ้าโชคดีอาจจะฉีกเนื้อของอีกฝ่ายได้สักชิ้น ให้ศัตรูเจ็บปวดไปสักสองสามวัน

เมื่อเห็นการกระทำของไอนีเวน เหล่าอสูรต่างชักอาวุธออกมา ทั้งสองฝ่ายเข้าสู่สถานะเผชิญหน้า

ซีมู่ขี้เกียจอธิบายความหมายของตนให้ดาร์กเอลฟ์ฟัง พวกเขาไม่คู่ควรที่จะฟังคำอธิบายจากมังกร จึงส่งสายตาไปทางคริส

เมื่อได้รับสายตาจากฝ่าบาท คริสก็เข้าใจในทันที รีบก้าวออกมา

"ความคิดของมังกรแท้จริง ไหนเลยที่พวกเอลฟ์ต่ำต้อยอย่างพวกเจ้าจะเดาได้ ให้ข้าซึ่งเป็นผู้รับใช้ที่ภักดีที่สุดของฝ่าบาทมาบอกพวกเจ้าสักสองสามคำ ... ฝ่าบาทผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้อยากกินพวกเจ้า แต่ต้องการให้พวกเจ้าดาร์กเอลฟ์เข้าร่วมเผ่าซีมู่เพื่อรับใช้มังกรที่แท้จริง"คริสอธิบาย

ตอนแรกเมื่อได้ยินว่ามังกรไม่ได้อยากกินพวกเขา ดาร์กเอลฟ์ทุกคนก็ถอนหายใจโล่งอก แต่พอได้ยินว่าต้องเข้าร่วมเผ่าของมังกร ทุกคนก็กลับมาตึงเครียดอีกครั้ง

แม้ดาร์กเอลฟ์จะถูกเทพธิดาแห่งธรรมชาติทอดทิ้ง แต่พวกเขาก็ยังเป็นสิ่งมีชีวิตที่รักสงบและเป็นมิตร

ให้พวกเขาเข้าร่วมกลุ่มอสูรที่วุ่นวายและชั่วร้าย นี่จะไม่ขัดต่อความคิดที่รักอิสระของพวกเขาหรือ?!

แต่หากปฏิเสธ ผลลัพธ์คงไม่ต้องเดา พวกเขาต้องถูกมังกรที่โกรธเกรี้ยวฉีกเป็นชิ้น ๆ หรือกระทั่งกินเข้าไปเป้นแน่แท้

ในที่สุดหลังจากลังเลอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดาร์กเอลฟ์ที่ไม่ยอมละทิ้งความคิดของตนก็หันไปมองไอนีเวนด้วยความกดดัน

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของนาง

นางคือราชินีของเผ่าดาร์กมูน

หากไอนีเวนเลือกที่จะปกป้องเกียรติยศ พวกเขาก็จะสู้ให้ตายไปข้างหนึ่ง อย่างมากก็ตายเพื่ออิสรภาพ

แต่ถ้าไอนีเวนเลือกที่จะยอมจำนนต่อมังกรเพื่อเอาชีวิตรอด พวกเขาก็สามารถปลอบใจตัวเองได้ว่านี่คือการตัดสินใจของราชินีไอนีเวน และเป็นไอนีเวนเองที่ทรยศต่อเจตจำนงของดาร์กเอลฟ์

การได้เป็นราชินี ไม่เพียงแต่ต้องมีพลังที่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังต้องมีสติปัญญาในระดับหนึ่งด้วย

ไอนีเวนเข้าใจความหมายในสายตาของคนในเผ่าเหล่านี้เป็นอย่างดี และในทันใดนั้นก็รู้สึกกดดันอย่างมาก

ด้านหนึ่งคืออิสรภาพที่ไม่ยอมแพ้ของดาร์กเอลฟ์ ด้านหนึ่งคือความปลอดภัยของคนในเผ่า

"ข้า..."