ตอนที่ 15 ล้อม

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการรุมโจมตีจากทุกฝ่าย ฉลามกิ้งก่าก็ทำสิ่งที่ทำให้ทุกคนในที่นั้นต้องตกตะลึง

ร่างที่ดูใหญ่โตและอุ้ยอ้ายของมัน ในวินาทีนั้นกลับพุ่งกระโดดขึ้นสูงในอากาศถึงห้าเมตร ทำให้พญาอินทรีแห่งพงไพรที่บินอยู่บนท้องฟ้าตกใจเป็นอย่างมาก โชคดีที่มันกระโดดได้ไม่สูงไปกว่านั้น มิฉะนั้นพวกมันคงต้องเดือดร้อนแน่

จากนั้นฉลามกิ้งก่าก็ใช้ขาแข็งแรงทั้งสี่ของมันเหยียบลงบนพื้นดินอย่างแรง

ปัง!!!

ฝุ่นทรายฟุ้งปลิวกระหน่ำพัดซัดไปรอบทิศ

แรงอัดนั้นส่งคลื่นกระแทกจนเหล่าอสูรปลิวกระเด็นไกลออกไป

บางตัวกระแทกลงในป่าระยะไม่ไกลนัก บางตัวโชคร้ายปลิวไปไกลกว่าเพื่อน หรือกระทั่งบางตัวแม้ยังไม่ทันได้ชนอะไรก็กลิ้งตกหน้าผาไปเสียแล้ว

"แค่ก แค่ก แค่ก"

เนื่องจากคลื่นกระแทกเมื่อครู่ส่งผลให้คริสตกจากหลังวอร์กจนต้องกินฝุ่นเข้าไปเต็ม ๆ

ท่ามกลางฝุ่นทรายที่ฟุ้งตลบ สามารถมองเห็นฉลามกิ้งก่ากำลังกลืนกินเหล่าอสูรที่ล้มอยู่บนพื้นได้

ฟุ่บ!

เงาร่างหนึ่งวิ่งผ่านข้างตัวคริสไปอย่างรวดเร็ว เมื่อมองดูให้ดี ๆ ก็คือไอนีเวน

"ปล่อยคนของข้าซะ!"

ไอนีเวนหมุนดาบคู่ในมือ พุ่งเข้าหาฉลามกิ้งก่า

เมื่อเห็นเหยื่อวิ่งเข้ามาเองเช่นนี้ ฉลามกิ้งก่าก็ยกขาหน้าขึ้นหมายจะทุบเหยื่อให้แบน

ฉวยจังหวะตอนที่มันยกขาขึ้น ย่อตัวลงอย่างรวดเร็ว สไลด์ลอดใต้ท้องฉลามกิ้งก่า ยกดาบเล่มหนึ่งขึ้นฟันเข้าที่ท้องของมัน

ฉึก ๆ ๆ

เมื่อคมดาบสัมผัสกับท้องของฉลามกิ้งก่า เกิดประกายไฟร้อนระอุ นอกจากรอยขีดข่วนสีขาวแล้ว ไม่มีแม้แต่เลือดสักหยด

"แม้แต่ท้องก็ยังแข็งขนาดนี้เชียวหรือ?"

ไอนีเวนพลิกตัวลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว

นางตั้งใจจะลองดูว่าสามารถทำความเสียหายจากท้องของฉลามกิ้งก่าได้หรือไม่ เนื่องจากสัตว์ร้ายที่เกราะแข็งแกร่งมักมีจุดอ่อนที่ท้อง

ไม่คาดคิดว่าแม้แต่ท้องของฉลามกิ้งก่าก็แข็งแกร่งขนาดนี้

"โฮก!"

แม้การโจมตีเมื่อครู่จะไม่สามารถทำร้ายฉลามกิ้งก่าได้ แต่ดูเหมือนจะทำให้มันโกรธ

ฉลามกิ้งก่าพุ่งเข้าโจมตีไอนีเวนด้วยกรงเล็บและเขี้ยว ทุกย่างก้าวที่มันเหยียบลงบนพื้นดิน เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

"มาทางนี้! ไอ้สารเลว!"

ปัง!

ฉลามกิ้งก่าเพิ่งก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกคริสโจมตีอย่างแรงจากด้านหลัง

เมื่อคมขวานฟันเข้าที่ร่างของฉลามกิ้งก่า แรงสะท้อนทำให้มือของคริสชาจนเกือบจะปล่อยอาวุธหลุดมือ

"โฮก!"

ฉลามกิ้งก่าหันกลับมามองคริสอีกครั้ง

คริสไม่กลัว กลับยืดอกขึ้น "มองอะไร ไอ้สารเลว สายตาและอำนาจของแกเทียบกับฝ่าบาทซีมู่ไม่ได้แม้แต่น้อย!"

เพราะได้เข้าเฝ้ามังกรอยู่บ่อย ๆ จึงไม่กลัวต่อแรงกดดันของฉลามกิ้งก่า แม้แรงกดดันของฉลามกิ้งก่าแข็งแกร่งเพียงใดก็ไม่อาจเทียบกับมังกรได้

ทั้งสองแตกต่างกันมากนัก

"โฮก!"

ฉลามกิ้งก่าไม่อาจเข้าใจคำพูดของคริส เพราะมันมีสติปัญญาต่ำ ไม่เข้าใจภาษาใด ๆ รู้เพียงแต่ว่าการกระทำของคริสเมื่อครู่คือการยั่วยุ มันจึงรู้สึกโกรธเล็กน้อย

"ไม่หนีหรือ?"

ไอนีเวนหมุนดาบเป็นวงกลม พลางเลิกคิ้ว

นางแปลกใจเล็กน้อย คิดว่าโนลล์อย่างคริสจะฉวยโอกาสตอนที่นางดึงดูดความสนใจของฉลามกิ้งก่าแล้วหนีไป แต่นอกจากจะไม่หนีกลับกันยังช่วยชีวิตนางไว้อีก

เหตุผลที่คริสเลือกช่วยไอนีเวนนั้นง่ายมาก

หนึ่ง นี่เป็นโอกาสที่ดีในการสยบดาร์กเอลฟ์

สอง เขากำลังพิสูจน์ให้ไอนีเวนเห็นว่าหัวหน้าโนลล์ไม่ด้อยไปกว่าราชินีดาร์กเอลฟ์อย่างนาง!

"มัวแต่เหม่ออะไรเล่า! มาช่วยข้าเร็ว!"

ปัง! ปัง! ปัง!

เมื่อเผชิญกับการโจมตีของฉลามกิ้งก่า คริสทำได้เพียงวิ่งหนี ไม่สามารถต่อสู้ตรง ๆ ได้

เมื่อเขาหันกลับไปพบว่าไอนีเวนยืนนิ่งอยู่ก็ตะโกนด้วยความโกรธ

หรือดาร์กเอลฟ์คนนี้คิดจะขายเขา?

"หึ~ มาแล้ว!"

ไอนีเวนไม่คิดทรยศ เกียรติของดาร์กเอลฟ์ไม่อนุญาตให้นางทำเช่นนั้น

เหล่าอสูรและดาร์กเอลฟ์คนอื่น ๆ ถูกคลื่นกระแทกจนสูญเสียความกล้าที่จะต่อสู้

มีเพียงสองผู้นำ คริสและไอนีเวนเท่านั้นที่กำลังต่อสู้กับฉลามกิ้งก่า

แม้จะบอกว่าต่อสู้ แต่จริง ๆ แล้วคือการผลัดกันดึงความเกลียดชังของฉลามกิ้งก่า และถูกฉลามกิ้งก่าไล่ตามทีละคนมากกว่า

ความแข็งแกร่งและขนาดตัวของพวกเขานั้นแตกต่างกันมาก ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของฉลามกิ้งก่าได้ จึงทำได้เพียงยื้อเวลา

ยื้อจนกว่าฉลามกิ้งก่าจะเบื่อพวกเขา!

"จริงอยู่ที่พวกเขาทั้งสองรวดเร็วอย่างมาก...แต่แบบนี้จะไหวหรือ?"

"ไม่รู้สิ แต่เราจะทำอะไรได้นอกจากดูอยู่เฉย ๆ"

"เกราะของมันแข็งเกินไป กรงเล็บของเราทำอะไรไม่ได้"

พญาอินทรีแห่งพงไพรมองลงมาด้วยความกังวล แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

เมื่อครู่พวกมันยังพอช่วยเหลือคริสได้บ้าง แต่กรงเล็บที่พวกเขาภาคภูมิใจ ไม่สามารถทำความเสียหายให้ฉลามกิ้งก่าได้เลย

ส่วนที่แข็งที่สุดของฉลามกิ้งก่าคือเกราะหลัง และพญาอินทรีแห่งพงไพรทำได้เพียงโจมตีที่เกราะหลังเท่านั้น จึงไม่สามารถให้ความช่วยเหลือคริสได้

แม้แต่การก่อกวนก็ยังยาก

ปัง!

"ครั้งหน้าถ้ามีโอกาส ข้าจะเลือกเป็นนักเวทดาร์กเอลฟ์ซะ!"

ไอนีเวนหลบการโจมตีของฉลามกิ้งก่าได้อย่างหวุดหวิด อดไม่ได้ที่จะพูด

ตอนเลือกอาชีพ ไอนีเวนเลือกนักรบ เพราะนางชอบความรู้สึกของการได้ต่อสู้ระยะประชิดที่เหงื่อไหลไคลย้อย เพียงแต่ไม่คาดคิดว่าจะต้องมาเจอสถานการณ์ที่เลวร้ายเช่นนี้ในวันนี้

อาวุธของนางด้อยเกินไป ไม่สามารถทำความเสียหายให้ฉลามกิ้งก่าได้

แม้ว่านางจะเป็นนักรบระดับสูง แต่ก็ไม่สามารถใช้พลังของตนเองได้อย่างเต็มที่เพราะอุปกรณ์

พละกำลังเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว ไม่นานนางอาจอ่อนล้าจนล้มลง

"เอลฟ์แห่งเผ่าดาร์กมูนทุกคนฟังคำสั่ง! จงถอยออกจากที่นี่ซะ!"

ไอนีเวนเตรียมใช้อำนาจสุดท้ายในฐานะราชินี

ดูเหมือนว่าวันนี้อาจเป็นวันสิ้นชีพของนาง

"ไม่! ราชินี! เราจะอยู่กับท่าน!"

เมื่อได้ยินคำพูดของราชินีไอนีเวน ดาร์กเอลฟ์ต่างส่ายหน้า พวกเขาไม่สามารถทิ้งไอนีเวนไปได้

ดาร์กเอลฟ์ที่ยังพอมีแรงทยอยลุกขึ้นและหยิบอาวุธของตนเองขึ้นมาใหม่

"เราคือนักรบที่กล้าหาญของเผ่าดาร์กมูน เราจะไม่ถอย!"

ดาร์กเอลฟ์ต่างพุ่งเข้าใส่

ไอนีเวนเห็นแล้วก็ทั้งยินดีและถอนหายใจ

ยินดีในความกล้าหาญของเหล่าเอลฟ์ ถอนหายใจที่เผ่าดาร์กมูนอาจต้องล่มสลายในวันนี้

เมื่อเห็นดาร์กเอลฟ์มากมายเข้ามายื้อเวลา คริสก็หาโอกาสหลบออกมาพักผ่อนข้าง ๆ ได้

แม้เหล่าเอลฟ์จะสู้จนตัวตาย แต่เขาจะไม่ขอสู้เช่นนั้นด้วย

หากขืนยังสู้ต่อไปเขาต้องตายแน่ ต้องพักผ่อนให้ดีเสียก่อน

"หัวหน้าคริส ดูนั่น!"

โนลล์คนหนึ่งดึงไหล่คริสอย่างกะทันหัน ชี้ไปยังขอบฟ้าที่อยู่ไม่ไกล

"ดูอะไรอีก?!"

คริสพูดอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองตามสายตาของลูกน้อง

ท้องฟ้าครึ่งหนึ่งที่เคยเป็นสีฟ้าครามค่อย ๆ กลายเป็นเมฆเปลวเพลิงร้อนฉ่า

“นั่น... ฝ่าบาทซีมู่!”

“โฮกกก!!!!”

มังกรมาแล้ว!

เสียงคำรามอันน่าเกรงขามของมังกรดังก้องไปทั่ว ทำให้เหล่าดาร์กเอลฟ์ที่กำลังเตรียมตัวสู้จนตัวตายต่างหยุดชะงักอยู่กับที่ รวมไปถึงฉลามกิ้งก่าด้วย