ตอนที่ 34 สัตว์อัญเชิญระดับ D ตัวที่ 2

ตอนที่ 34 สัตว์อัญเชิญระดับ D ตัวที่ 2

วาตานาเบะ มูซ ตบไหล่ของซางกวนโม่ด้วยท่าทีสนิทสนม ก่อนจะแนะนำชายหนุ่มสองคนในชุดนินจาแห่งแคว้นทังซึ่งดูมีอายุราวยี่สิบต้น ๆ ให้เขารู้จักก

“ซางกวนโม่ นี่คือสมาชิกทีมที่ฉันเคยนำมาก่อน ฉันอยากให้พวกเจ้ารู้จักกันไว้ พวกเจ้าเป็นคนรุ่นใหม่ที่มีพรสวรรค์ ต่อไปหมู่บ้านก็ต้องฝากความหวังไว้กับพวกเจ้านี่แหละ”

พูดจบ เขาก็ชี้ไปที่ชายหนุ่มผมดำหน้าตาธรรมดาทางด้านซ้ายแล้วกล่าวว่า

“นี่คือนินจาจูนินจากหมู่บ้านอาเมะงาคุเระ ชื่อว่าเทียนเฟิง เชี่ยวชาญวิชาธาตุดินและยังเก่งด้านการต่อสู้ประชิดตัวไม่น้อย”

จากนั้นเขาก็หันไปทางขวา มองชายหนุ่มอีกคนที่มีสีผมน้ำตาลเหมือนกับเขา ใบหน้าดูจริงจังโดยธรรมชาติแฝงไปด้วยความภาคภูมิใจบางอย่าง

“นี่คือตอนเนริ วาตานาเบะ ลูกชายของข้า เป็นจูนินเหมือนกัน”

“ตอนเนริ วาตานาเบะ?”

ซางกวนโม่ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะมองไปอย่างสนใจ

เขาพบว่าชายหนุ่มที่ชื่อวาตานาเบะ ตอนเนรินั้นมีใบหน้าคล้ายกับมูซมาก ทั้งสีผมน้ำตาลและสีหน้าที่ดูจริงจังโดยธรรมชาติ

เขาพยักหน้าให้ทั้งสองคนพร้อมรอยยิ้มอ่อน ๆ

“ข้าชื่อซางกวนโม่ เป็นนักเรียนปีสี่ของโรงเรียนนินจา”

ทันทีที่ได้ยินการแนะนำตัวของเขา เทียนเฟิงกับตอนเนริ วาตานาเบะก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก มองหน้ากันด้วยความงุนงงว่าจะพูดอะไรดี

ชายหนุ่มผู้ซื่อสัตย์อย่างเทียนเฟิงยิ้มเกร็ง ๆ มองซางกวนโม่ที่สูงพอ ๆ กับตน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจนัก

“เอ่อ... เจ้าพูดจริงเหรอว่ายังเรียนอยู่ในโรงเรียนนินจา? อย่ามาหลอกกันเลย เจ้านี่ดูไม่ต่างจากพวกข้าเท่าไหร่เลยนะ!”

รอยยิ้มบนใบหน้าของซางกวนโม่ชะงักลงเล็กน้อย เขามองเข้าไปในดวงตาใสซื่อของเทียนเฟิง เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูดแกล้งหรือประชดอะไร

แต่พอเห็นใบหน้าซื่อตรงของเทียนเฟิง เขาก็อดสบถในใจไม่ได้ว่า

“ข้าไม่ใช่เด็กไม่กี่ปีที่อายุน้อยกว่าเจ้านะ พระเจ้า! หน้าข้าดูแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ฮะฮะ เทียนเฟิง ซางกวนโม่ยังอยู่ในโรงเรียนนินจาจริง ๆ นะ ปีนี้เพิ่งอายุสิบสี่เอง แค่ดูโตหน่อยเท่านั้นเอง ทั้งนิสัยก็เป็นผู้ใหญ่มาก แถมมีสัตว์อัญเชิญด้วย พลังของเขาอาจแข็งแกร่งกว่าพวกเจ้าสองคนรวมกันอีก”

วาตานาเบะ มูซพูดพลางหัวเราะ

“หา?”

เมื่อได้ยินบิดาพูดแบบนั้น วาตานาเบะ ตอนเนริก็ขมวดคิ้ว มองซางกวนโม่อย่างอยากรู้อยากเห็น

“ซางกวนโม่ ดูท่าว่าเจ้าจะไม่ธรรมดาจริง ๆ ถึงทำให้ท่านพ่อยอมรับได้ ข้าอยากลองประลองกับเจ้าสักครั้ง เมื่อไหร่จะดีล่ะ?”

“คงมีโอกาสแน่”

ซางกวนโม่เพียงยิ้มบาง ๆ ตอบกลับ

วาตานาเบะ มูซเลิกคิ้วขึ้นราวกับนึกได้ถึงเหตุผลที่เรียกซางกวนโม่มาหาในครั้งนี้

“ซางกวนโม่ ขอให้เจ้าส่งสัตว์อัญเชิญของเจ้าเข้าไปในเมืองเพื่อสืบหาตำแหน่งที่แน่นอนของลัทธิเทพชั่วร้าย เราจะได้ไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ”

“รับทราบครับ!”

……

“สมาชิกของลัทธิเทพชั่วร้ายมากกว่าห้าร้อยคน? แถมยังมีผู้ต้องสงสัยว่าเป็นโจนินถึงห้าคน?”

วาตานาเบะ มูซขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเคร่งเครียด

เขาหันไปมองซางกวนโม่อย่างจริงจัง

ซางกวนโม่พยักหน้าเล็กน้อย

“สัตว์อัญเชิญของผมสามารถแชร์การมองเห็นกับผมได้ จากที่สังเกต พวกนั้นซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่ใต้ดินของเมือง มีทั้งหมดไม่ต่ำกว่าห้าร้อยคน ในจำนวนนี้มีห้าคนที่ดูเหมือนจะมีฐานะสูงมาก คาดว่าน่าจะเป็นโจนิน”

“ห้าโจนิน ถ้าเป็นจริงก็คงยุ่งยากไม่น้อย เราคงต้องรอให้หัวหน้ามาพร้อมนินจาชั้นยอดที่เหลืออยู่ในหมู่บ้านก่อนถึงจะลงมือได้ พวกที่อยู่ในลัทธินั้นบางส่วนอาจเป็นแค่คนธรรมดาไม่มีจักระ แบบนั้นไม่ต้องกังวลมากนัก”

วาตานาเบะ มูซพูดพลางทำหน้าหม่น

เมื่อได้ยินคำพึมพำของอีกฝ่าย ซางกวนโม่หรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนถามขึ้นว่า

“อีกนานแค่ไหนกว่าหัวหน้าจะมาถึง?”

วาตานาเบะ มูซหันไปมองเทียนเฟิงซึ่งเป็นคนติดต่อกับหมู่บ้านล่าสุด

“หัวหน้าออกเดินทางเมื่อวานนี้ ถ้าเดินทางด้วยความเร็วปกติ คงต้องใช้เวลาอีกหนึ่งวันกว่าจะถึงเมืองเฟร์ยเออร์ที่อยู่เหนือสุด”

เทียนเฟิงตอบโดยไม่ต้องคิดนาน

“เข้าใจแล้ว”

ซางกวนโม่พยักหน้าเบา ๆ

……

สงครามใกล้เข้ามา ซางกวนโม่จึงตัดสินใจแน่วแน่

เขากำลังจะสังเคราะห์สัตว์อัญเชิญระดับ D อีกตัว!

เพราะการต่อสู้ครั้งนี้จะมีนินจาหลายร้อยคนเข้าร่วม พลังของเขาเพียงลำพังย่อมเทียบไม่ได้เลย หากสามารถสังเคราะห์สัตว์อัญเชิญระดับ D ได้อีกตัว พลังโดยรวมของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอีกขั้น

“ถ้าอ่อนแอก็ต้องยอมรับว่ายังอ่อนแอ จากสีหน้าของวาตานาเบะ มูซ ดูเหมือนเขาเองก็ไม่มั่นใจนักว่าจะชนะศึกนี้ได้ สัตว์อัญเชิญระดับ D อีกตัวอาจช่วยหมู่บ้านได้บ้าง”

ส่วนวัตถุดิบที่เหลือสำหรับการสังเคราะห์ เขาไม่มีทางเลือกมากนักในตอนนี้ ทำได้เพียงหวังว่าดวงจะเข้าข้างเท่านั้น

……

[จักระธาตุไฟ] + [หมาป่าสีเทา] = ???

【ความเข้ากันได้】30%

“ต่ำเกินไป ถ้าสังเคราะห์ล้มเหลว คราวนี้ข้าคงขาดทุนยับแน่!”

ซางกวนโม่ส่ายหัว พลางสั่งให้เฟิงอิงจัดการกับหมาป่าสีเทาคุณภาพขาวตัวนั้น เขาไม่คาดหวังอะไรนัก

“จิ๊บๆๆ!”

เฟิงอิงแสดงสีหน้าผิดหวัง ก่อนจะกลืนหมาป่าตัวนั้นลงไปในคำเดียว

จากนั้นมันก็หันไปมองกิ้งก่าที่สัตว์อัญเชิญมังกรดินลากกลับมา พลางภาวนาในใจว่าอย่าให้ไอ้ตัวนั้นโดนเจ้านายเลือกเลย ไม่งั้นมันคงอายแย่

[จักระธาตุไฟ] + [กิ้งก่า] = ???

【ความเข้ากันได้】40%

“เฮ้อ ต่ำอีกแล้ว อัตราความสำเร็จน่าจะไม่ถึงครึ่ง แถมกิ้งก่าตัวนี้ก็แค่ระดับขาวอีก แบบนี้ชักจะปวดหัว...”

ซางกวนโม่ถอนหายใจอย่างหงุดหงิด แล้วหันไปมองสิ่งมีชีวิตตัวสุดท้ายโดยไม่คาดหวังอะไรอีก

สัตว์ตัวใหญ่ระดับขาวก็ยังอ่อนเกินไป ตัวที่มังกรดินหาให้คราวนี้เล็กจิ๋วเสียยิ่งกว่า...

“หืม? เจ้านี่มัน... มดเหรอ?”

ซางกวนโม่เลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ มองมดอ้วนท้วนตัวหนึ่งที่อยู่ตรงเท้าพร้อมตรวจสอบข้อมูลในระบบ

【ราชินีมดเพลิง】

ระดับ: D

เขามองตัวอักษรที่ระบุระดับอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด

“เป็นระดับ D จริง ๆ ด้วย!”

ใบหน้าของซางกวนโม่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง

“อาจเพราะมันเป็นราชินีของฝูงมดสินะ ถ้าความเข้ากันได้เกิน 50% ข้าจะเสี่ยงดูก็แล้วกัน!”

เขากัดฟันแน่น

นี่เป็นสิ่งมีชีวิตระดับ D ที่หาได้ยาก แถมอีกไม่นานก็ต้องออกรบ เขาจึงต้องการสัตว์อัญเชิญที่แข็งแกร่งกว่านี้อย่างเร่งด่วน

[จักระธาตุไฟ] + [ราชินีมดเพลิง] = ???

【ความเข้ากันได้】70%

[วัตถุดิบ: จักระธาตุไฟ (คุณภาพสีเขียว)]

[สิ่งมีชีวิต: ราชินีมดเพลิง (ระดับ D)]

[อัตราความสำเร็จในการสังเคราะห์] 90%

[จักระที่ต้องใช้] 200

【ต้องการสังเคราะห์หรือไม่】

“ฮึ!”

ซางกวนโม่สูดลมหายใจแรง — อัตราสำเร็จเก้าสิบเปอร์เซ็นต์! เจ้ามังกรดินทำดีมากคราวนี้!

เขาไม่ลังเลอีกต่อไป กดเลือก [ยืนยันการสังเคราะห์] ทันที

จักระธาตุไฟร้อนระอุในมือซ้ายของเขาค่อย ๆ หายไป ร่างของราชินีมดเพลิงใต้เท้าเริ่มมีเปลวไฟสีแดงพวยพุ่งขึ้น เงาดำมากมายระเบิดออกจากเปลวไฟนั้น ราวกับสิ่งสกปรกในร่างมันกำลังถูกเผาไหม้และแปรสภาพใหม่ทั้งร่าง

หลังจากผ่านไปยี่สิบวินาที เปลวไฟก็ค่อย ๆ มอดลง

ซางกวนโม่เปิดหน้าต่างระบบอย่างร้อนใจ

【สัตว์อัญเชิญ · ราชินีมดเพลิง】

ระดับ: D

เผ่าพันธุ์: มดเพลิงในตระกูลฟอร์มิคิแด

ธาตุ: ไฟ, พิษ

ความสามารถ:

การขยายพันธุ์อย่างรวดเร็ว (ติดตัว) — ราชินีเพลิงสามารถผลิตมดเพลิงงานได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพัก

(มดเพลิงงานแต่ละตัวมีขนาดเฉลี่ยราว 5 มิลลิเมตร มีความดุร้ายสูง และมีพิษไฟร้ายแรง พิษเพลิงในร่างของมดเพลิงงานเพียงหนึ่งตัวสามารถฆ่าผู้ใหญ่ได้ในไม่กี่วินาที แต่ตัวมันเองบอบบางและตายง่าย)

(ราชินีเพลิงกินสิ่งมีชีวิตที่มีโปรตีนสูง ยิ่งอาหารอุดมสมบูรณ์เท่าไหร่ การสืบพันธุ์ก็จะเร็วขึ้นเท่านั้น)

คำประเมินของระบบ:

“ข้าจะกลับมาแทนผู้ที่ไม่มีวันได้กลับมา!”

“เหลือเวลาอีกแค่วันเดียว... ข้าอยากรู้จริง ๆ ว่าเจ้าจะสร้างมดเพลิงงานได้กี่ตัวกันแน่!”

ซางกวนโม่จ้องราชินีมดเพลิงร่างอวบใต้ฝ่าเท้าอย่างคาดหวัง เขาอยากรู้ว่าพิษเพลิงที่ระบบบรรยายไว้นั้น จะร้ายแรงขนาดไหน

“เจ้าแมลงวันระเบิดตัว ไปหาอาหารที่มีโปรตีนสูงมาให้หน่อย”

ซางกวนโม่ออกคำสั่ง

“อาหารที่มีโปรตีนสูงคืออะไรเหรอ?”

สัตว์อัญเชิญทั้งสองพร้อมแมลงวันระเบิดตัวที่บินวนอยู่บนฟ้า ต่างเอียงคอถามอย่างงุนงง...