เมื่อสายลับโคโนฮะถูกเปิดโปง ใครฆ่าโฮคาเงะตอนที่23

บทที่ 23 ข้าคือไอดอลของท่าน

หลังจากฟังการวิเคราะห์ของนามิคาเสะ มินาโตะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผลทีเดียว

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นสูบไปป์ของเขาหนึ่งครั้ง พ่นควันออกมาเป็นกลุ่มก้อน แล้วจึงถามขึ้น “ถ้าเช่นนั้น แม้ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นสายลับ แต่ก็อาจกล่าวได้ว่าเป็นหมากที่ถูกหมู่บ้านซึนะงาคุเระทอดทิ้ง และเป็นเพราะความไม่สำคัญของเขานี่เอง คุโตะจึงส่งเขามายังโคโนฮะในฐานะสายลับ

อย่างไรเสีย การที่ห้าแคว้นนินจาผู้ยิ่งใหญ่ต่างส่งสายลับให้กันและกันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แม้ว่าเรารู้ว่าเด็กคนนั้นเป็นสายลับ เราก็ไม่สามารถได้อะไรจากหมู่บ้านซึนะงาคุเระโดยตรงผ่านทางเขาได้อยู่ดี”

นามิคาเสะ มินาโตะพยักหน้าเห็นด้วย “ครับ ยิ่งไปกว่านั้น เด็กคนนี้ไม่รู้ข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับหมู่บ้านซึนะงาคุเระเลย และในเบื้องหน้า เด็กคนนี้เป็นเครื่องต่อรองในข้อตกลงระหว่างหมู่บ้านซึนะงาคุเระและอิวะงาคุเระที่เราสกัดไว้ หมู่บ้านซึนะงาคุเระไม่มีทางยอมรับเด็ดขาดว่าเด็กคนนี้เป็นสายลับ และพวกเขาอาจจะร่วมมือกับอิวะงาคุเระเพื่อใช้เด็กคนนี้เป็นข้ออ้างในการสร้างปัญหาให้กับโคโนฮะของเราด้วยซ้ำ”

สีหน้าของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย: “ถ้าอย่างนั้นเด็กคนนี้ก็ดูเหมือนจะกลายเป็นเผือกร้อนไปเสียแล้ว เจ้าเฒ่าโอโนกินั่นไม่มีทางพอใจแน่ที่เด็กซึ่งมีขีดจำกัดสายเลือดคาถาแม่เหล็กถูกพวกเราชิงตัวไปง่ายๆ เขาอาจจะกำลังเตรียมหาเรื่องพวกเราอยู่ก็ได้ มินาโตะ เจ้าคิดว่าเราควรจะทำอย่างไรกับเด็กคนนี้ดี?”

นามิคาเสะ มินาโตะกล่าวอย่างจริงจังและตรงไปตรงมา “ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สามครับ ข้าไม่คิดว่าเด็กคนนี้เป็นเผือกร้อน ในความเห็นของข้า ชินไดมีคุณค่าและล้ำค่าอย่างยิ่งต่อโคโนฮะของเรา

ประการแรก แม้ว่าเด็กคนนี้จะเป็นสายลับ แต่เราก็รู้ตัวตนของเขาแล้ว และเร็นอิงของเขาก็สามารถติดต่อโดยตรงกับคาเสะคาเงะได้ เราสามารถใช้เด็กคนนี้เพื่อป้อนข้อมูลเท็จและข่าวกรองบางอย่างให้กับคาเสะคาเงะได้

ประการที่สอง พรสวรรค์ของชินไดสูงมาก ก่อนหน้านี้ที่กองกำลังรักษาการณ์ของโคโนฮะ ข้าได้ส่งไดชิและคาคาชิไปทดสอบชินได และการต่อสู้ของชินไดก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย ข้าสงสัยว่าชินไดมีฝีมือระดับโจนินแล้ว”

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นดูประหลาดใจและถามด้วยความตกตะลึง “เด็กคนนั้นอายุเท่าไหร่?”

นามิคาเสะ มินาโตะตอบ “ข้าถามชินไดแล้ว เขาอายุสิบขวบ เท่ากับคาคาชิและคนอื่นๆ ครับ”

ดวงตาของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

อายุสิบขวบ มีฝีมือระดับโจนินงั้นรึ?

หากเขาไม่รู้ว่านามิคาเสะ มินาโตะเป็นคนพิถีพิถันอย่างมาก ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นอาจจะคิดว่านามิคาเสะ มินาโตะกำลังพูดจาโอ้อวด

“แต่ว่า...” นามิคาเสะ มินาโตะเปลี่ยนเรื่อง “เด็กคนนั้นกลัวการต่อสู้มากและเห็นได้ชัดว่าไม่เคยมีประสบการณ์ในการต่อสู้จริง ความคิดของเขาระหว่างการต่อสู้ไม่ใช่การเอาชนะคู่ต่อสู้ แม้กระทั่งเมื่อสร้างโอกาสที่จะทำให้คู่ต่อสู้บาดเจ็บสาหัสได้ เขากลับคิดหาวิธีที่จะหลบหนี ผลก็คือ แม้จะมีฝีมือ แต่เขาก็ไม่สามารถใช้มันได้อย่างเต็มที่ เป็นการต่อสู้ที่อาศัยแค่พละกำลังล้วนๆ”

นามิคาเสะ มินาโตะรู้สึกว่ามันยากที่จะอธิบายเมื่อนึกถึงการต่อสู้ของชินไดในวันนั้น

ถ้าเป็นเขา ตราบใดที่สามารถกดดันคู่ต่อสู้ได้ เขาจะถือว่าตัวเองแพ้หากปล่อยให้คู่ต่อสู้มีโอกาสได้หายใจ

นามิคาเสะ มินาโตะกล่าวต่อ “ที่สำคัญกว่านั้น เด็กคนนั้นไม่ได้มีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งกับหมู่บ้านซึนะงาคุเระอย่างแรงกล้า ดังนั้น ข้าเชื่อว่าเราสามารถทำให้ชินไดยอมรับในโคโนฮะ ทำให้ชินไดเข้าร่วมกับโคโนฮะอย่างแท้จริงและกลายเป็นส่วนหนึ่งของโคโนฮะได้

ดังนั้น ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สามครับ ข้าหวังว่าจะรับชินไดมาอยู่ภายใต้การดูแลของข้า ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ชินไดยอมรับในอุดมการณ์ของโคโนฮะและกลายเป็นส่วนหนึ่งของโคโนฮะ ในขณะเดียวกัน ข้าก็ต้องการจะเปลี่ยนความกลัวในการต่อสู้ของชินไดด้วย

ด้วยวิธีนี้ เมื่อถึงวันที่ชินไดยอมรับในโคโนฮะ โคโนฮะของเราก็จะได้นินจาที่แข็งแกร่งมาครอบครอง”

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นตอบตกลงกับนามิคาเสะ มินาโตะโดยไม่ลังเล: “ตกลง มินาโตะ เด็กคนนั้นจะถูกมอบหมายให้เจ้าเป็นผู้ชี้นำ”

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธข้อเสนอของนามิคาเสะ มินาโตะ

ถ้านามิคาเสะ มินาโตะทำสำเร็จ โคโนฮะก็จะมีนินจาผู้มีขีดจำกัดสายเลือดคาถาแม่เหล็กคนแรก

ไม่เพียงแค่นั้น หลังจากที่ชินไดตั้งรกรากในโคโนฮะแล้ว ในอนาคตเขาอาจจะสร้างตระกูลนินจาผู้ใช้คาถาแม่เหล็กขึ้นมาก็ได้

นั่นคงจะวิเศษสุดๆ ไปเลย!

ต้องขอบคุณคาเสะคาเงะรุ่นที่สามแห่งหมู่บ้านซึนะงาคุเระเสียแล้ว ที่อุตส่าห์ส่งผู้มีขีดจำกัดสายเลือดมาให้!

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ถ้าอย่างนั้น มินาโตะ ให้เด็กคนนั้นเข้ามาพบข้าหน่อย”

นามิคาเสะ มินาโตะพยักหน้า “ได้ครับ ข้าจะเรียกพวกเขาขึ้นมาเดี๋ยวนี้”

หลังจากนามิคาเสะ มินาโตะออกจากห้องทำงาน เขาก็ไปที่ห้องโถงของอาคารโฮคาเงะและพบกับชินไดและคนอื่นๆ

“ชินได ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สามต้องการพบเจ้า ขึ้นมากับข้าสิ คาคาชิ พวกเจ้าไปบ้านพักผ่อนได้หลังจากรายงานและส่งมอบภารกิจเสร็จแล้ว”

คาคาชิ โอบิโตะ และโนฮาระ รินแยกย้ายไปส่งมอบภารกิจ

ในขณะเดียวกัน ชินไดที่รู้สึกประหม่า ก็เดินตามหลังนามิคาเสะ มินาโตะไปยังห้องทำงานของโฮคาเงะ

เมื่อเข้าไปในห้องทำงานของโฮคาเงะ ในที่สุดชินไดก็ได้พบกับผู้นำสูงสุดของโคโนฮะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น

ความประทับใจแรกที่ชินไดมีต่อซารุโทบิ ฮิรุเซ็นคือ เขาดูเป็นมิตร ไม่ได้ดูเคร่งขรึมมากนัก และกำลังมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม

นามิคาเสะ มินาโตะยิ้มและแนะนำชินได “ชินได นี่คือท่านโฮคาเงะที่เจ้าชื่นชม”

ชินไดพูดตะกุกตะกักขณะทักทายซารุโทบิ ฮิรุเซ็น “ท่านโฮคาเงะ สวัสดีครับ ข้าคือไอดอลของท่าน ไม่สิ ไอดอลของท่านคือข้า... ก็ไม่น่าจะใช่อยู่ดี สรุปก็คือ ท่านคือผู้ชื่นชมของข้า นั่นแหละครับ!”

นามิคาเสะ มินาโตะมองชินไดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยเส้นสีดำ

เขาพล่ามเรื่องไร้สาระอะไรอยู่เนี่ย?

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่ได้ถือสา และกล่าวอย่างร่าเริง “ชินได โคโนฮะยินดีต้อนรับการมาของเจ้า การมาที่โคโนฮะก็เหมือนกับการกลับบ้าน ไม่ต้องเกรงใจ”

เมื่อได้ยินซารุโทบิ ฮิรุเซ็นบอกว่าเหมือนกลับบ้าน ดวงตาของชินไดก็เป็นประกายขึ้นเล็กน้อย: “ท่านโฮคาเงะ นี่หมายความว่าข้าได้เข้าร่วมกับโคโนฮะแล้วใช่ไหมครับ? ข้าสามารถอยู่ในโคโนฮะได้แล้วใช่ไหมครับ?

ข้าสัญญาว่าเมื่อข้าได้อยู่ในโคโนฮะแล้ว ข้าจะทำงานอย่างขยันขันแข็ง ท่านโฮคาเงะสามารถจัดงานวิจัยให้ข้าทำได้เลย ให้ข้าวิจัยคาถานินจา วิชาลับ และอะไรทำนองนั้น แต่จะดีที่สุดถ้าข้าสามารถเรียนรู้ข้อมูลเทคโนโลยีที่มีอยู่ของโคโนฮะได้ ข้ารับประกันว่าเทคโนโลยีของโคโนฮะจะก้าวไปสู่ระดับใหม่ในอนาคต!

เงินเดือนของข้าไม่ต้องสูงมาก แค่พอให้ข้ามีอาหารอร่อยๆ กินสามมื้อต่อวันก็พอ ความต้องการของข้าไม่สูงหรอกครับ ถ้าท่านโฮคาเงะยืนกรานจะให้ทุนวิจัยแก่ข้า ข้าก็พอจะรับไว้ได้อย่างเสียไม่ได้!”

นามิคาเสะ มินาโตะและซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจ้องมองชินไดอย่างตะลึงงัน

ต้องหน้าหนาขนาดไหนถึงจะพูดคำแบบนั้นออกมาได้?

แล้วยังบอกว่าความต้องการไม่สูงอีก? แล้วแบบไหนถึงจะเรียกว่าความต้องการสูงกันล่ะ?

เขาไม่รู้สถานการณ์ของตัวเองเลยจริงๆ หรือไง?

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นกระแอมและพูดว่า “ชินได โดยส่วนตัวแล้วข้ายินดีต้อนรับเจ้าสู่โคโนฮะ แต่ถึงแม้ข้าจะเป็นโฮคาเงะ ข้าก็ไม่สามารถทำผิดกฎได้ ขั้นตอนที่จำเป็นยังคงต้องดำเนินต่อไป ตอนนี้เจ้าจะอยู่กับมินาโตะไปก่อน และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ข้าจะจัดการให้เจ้าเข้าร่วมกับโคโนฮะ”

คราวนี้ถึงตาชินไดที่จะต้องตะลึงงันบ้าง ที่แท้ที่ท่านฮิรุเซ็นพูดว่าให้คิดเสียว่าโคโนฮะเป็นบ้านก็เป็นเพียงลมปากเท่านั้น!