บทที่ 43 ศึกชิงบัญชีเทพ

บทที่ 43 ศึกชิงบัญชีเทพ

เมื่อฮู่เจียเห็นกระท่อมไม้ตรงหน้า เขาก็อึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามว่า "นี่คือที่พักของเจ้าหรือ?"

ในสายตาเขา ยอดอู๋เชวี่ยมีเพียงหลินเหยียนเซิงคนเดียวที่แข็งแกร่ง ดังนั้นหลินเหยียนเซิงน่าจะมีสถานะสูงและควรได้อยู่ในที่พักที่ดีที่สุดของยอดอู๋เชวี่ย

แล้วกระท่อมไม้นี่มันคืออะไรกัน?

"ใช่แล้ว อย่าเขินเลย เข้ามาสิ!" หลินเหยียนเซิงพูดยิ้ม ๆ ก่อนเปิดประตูเดินเข้าไป และหันมามองฮู่เจียที่ยังยืนอยู่ข้างนอก

เขาไม่ใช่คนเรื่องมาก ขอแค่อยู่ได้ก็พอ หากที่พักหรูหราจนเกินไปอาจจะรบกวนสมาธิในการฝึกฝนเสียเปล่า

"นี่มัน..." ฮู่เจียลังเลเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้ามาในกระท่อม

ภายในกระท่อมไม้ขนาดกว้างประมาณห้าเมตร มีเพียงเตียงไม้หนึ่งเตียง โต๊ะไม้หนึ่งตัว เก้าอี้สองตัว และเฟอร์นิเจอร์ไม้ธรรมดาอีกนิดหน่อย

บนโต๊ะไม้มีเม็ดยาจำนวนหนึ่งวางอยู่ และมีไก่ขนสวยตัวหนึ่งนอนอยู่ ข้าง ๆ ยังมีสิ่งมีชีวิตที่ดูคล้ายมังกรในตำนาน

มุมทั้งสี่ของห้องมีหินเรืองแสงสำหรับให้แสงสว่าง และไม่มีสิ่งอื่นอีกแล้ว

หลินเหยียนเซิงสะบัดมือ ใช้พลังวิญญาณปิดประตู จากนั้นหันมาถามฮู่เจียที่ยังดูตกใจอยู่ว่า "จะนั่งก่อน หรือจะขึ้นเตียงเลย?"

เตียงของเขายาวสองเมตร กว้างหนึ่งเมตรครึ่ง พอนอนได้สองคนแบบเบียด ๆ

ฮู่เจียดึงเก้าอี้มานั่งแล้วกล่าวว่า "เจ้ามีเตียงเดียวแบบนี้ มันนอนไม่สะดวกนี่นา"

ศิษย์บางคนที่มุ่งมั่นจริงจังจะไม่ค่อยนอนเลย มักจะฝึกทั้งวันทั้งคืน บางคนปิดด่านเป็นสิบ ๆ ปี

แต่ฮู่เจียไม่ใช่แบบนั้น เขากินก็กิน นอนก็นอน การฝึกฝนไม่ควรเร่งรีบเกินไป

"ก็ผู้ชายเหมือนกัน จะกลัวอะไร!" หลินเหยียนเซิงนั่งลงบนเตียง แล้วยื่นมือไปดึงฮู่เจียมาขึ้นเตียงด้วยกัน

จากนั้นเขาก็นอนลงทันที ราวกับไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนอนเบียดกันบนเตียงเล็กเลย

ฮู่เจียนั่งบนเตียง มองหลินเหยียนเซิงที่หลับตาลงอย่างสงบ แล้วกล่าวลังเลว่า "หลินเหยียนเซิง เจ้าขยับเข้าไปหน่อย ที่นอนเจ้ามันแคบ ข้ากลัวตกลงไป"

เขาเมาเล็กน้อย ร่างกายมึน ๆ ต้องการพักผ่อนโดยด่วน จึงไม่สนใจเรื่องมากอีกต่อไป

หลินเหยียนเซิงได้ยินแล้วก็ลุกขึ้นมาจับขาฮู่เจีย ถอดรองเท้าออก แล้วพูดว่า "เจ้านอนข้างใน"

เขาคิดว่าฮู่เจียพูดมากเกินไป ไม่เหมือนตอนอยู่ในลานประลองที่เด็ดขาดและมั่นใจเลย

ฮู่เจียเม้มปากเล็กน้อย ก่อนจะคลานเข้าไปนอนด้านในชิดผนัง

หลินเหยียนเซิงนอนลงข้าง ๆ แล้วสะบัดมืออีกครั้ง ดูดหินเรืองแสงเก็บเข้าถุงจักรวาล

ภายในกระท่อมมืดสนิท และเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหายใจของฮู่เจียที่ดังอยู่ข้างหู

หลินเหยียนเซิงพลันคิดถึงพล็อตนิยายน้ำเน่าบางอย่าง แล้วกล่าวว่า "เฮ้... เจ้าไม่ได้ปลอมตัวเป็นผู้หญิงใช่ไหม?"

พูดจบ เขายื่นมือไปแตะฮู่เจียเบา ๆ

ฮู่เจียบ่นว่า "เพ้ออะไรของเจ้า ข้าเป็นชายแท้ ถ้าเป็นหญิงจริง จะกล้านอนกับเจ้าไหม?"

เขายอมรับว่าหน้าตาตนเองดูดี เอาเถอะ ดีมาก ดีจนผู้หญิงยังต้องอิจฉา

แต่เขาเป็นผู้ชายเต็มตัว!

"ความจริงชายหญิงก็ไม่ต่างกันหรอก ขอแค่ดูดีเป็นพอ" หลินเหยียนเซิงพูดอย่างจริงจัง

หนุ่มหน้าสวยแบบขี้อายหยิ่งนิด ๆ ก็ถือว่าได้รับความนิยมเหมือนกันนะ แต่ดูเหมือนฮู่เจียจะไม่คิดเป็นสายสาวน้อยแนวชายก็หญิงแน่ ๆ ถ้าเขาแต่งหญิงล่ะก็ คงไม่แพ้ซ่างกวนสุ่ยเยวี่ยแน่นอน

ฮู่เจียขยับตัวชิดผนังมากขึ้น แล้วว่า "เจ้าหมายความว่ายังไง ข้าช่วยชีวิตเจ้านะ ถ้าเจ้าคิดล่วงเกินข้า ฟ้าผ่าตายแน่!"

เขาคิดว่าหลินเหยียนเซิงเป็นคนอันตราย โดยเฉพาะในแง่ความคิด มากกว่าหลัวฝูเสียอีก

หลินเหยียนเซิงพูดว่า "คิดอะไรมาก นอนซะเถอะ เจ้าเมาแล้ว ข้าไม่ได้คิดอะไรกับเจ้าเลย"

สิ่งที่เขาคิดมีเพียงแค่การฝึกให้เก่งขึ้น เพราะในโลกโหดร้ายนี้ มีแต่แข็งแกร่งเท่านั้นจึงมีอิสระ

พูดแบบตรงไปตรงมา ถ้าไม่มีพลัง แล้วจะไปเก๊กได้ยังไง?

ห้าวันต่อมา การประลองเจ็ดยอดรอบที่สี่เริ่มต้นขึ้น

หลินเหยียนเซิงกับฮู่เจียมาถึงแท่นเทียนเวิ่นพร้อมกัน เป็นกลุ่มสุดท้าย คนอื่นมากันครบแล้ว

แท่นเทียนเวิ่นสูงสิบเมตร ยาวกว้างกว่าร้อยเมตร อีกด้านหนึ่งติดหน้าผาหิน

ฝั่งติดผานั้นมีแท่นหินสิบแท่น ใครสามารถนั่งและรักษาแท่นนั้นไว้ได้ จะได้เข้าสู่บัญชีเทพ

แท่นหินสิบแท่น ตัดสินสิบอันดับในบัญชีเทพ

รอบนอกแท่นเทียนเวิ่น มีศิษย์นับไม่ถ้วนเฝ้าดูอยู่ บรรดาผู้อาวุโสและหัวหน้ายอดต่างก็มากันครบ

ยอดฝีมือชุดใหม่ของบัญชีเทพกำลังจะถือกำเนิด ไม่ใช่เพียงแค่เหตุการณ์ใหญ่ของสำนักเทียนเวิ่น แต่ยังส่งผลถึงทั้งแดนเหนือ

ผู้คนมากมายเฝ้าจับตามองบัญชีเทพของสำนักเทียนเวิ่น และทันทีที่มีการเปลี่ยนแปลง ข่าวจะกระจายไปทั่วแดนเหนือทันที นี่แหละพลังของเหล่าอัจฉริยะของสำนักอันดับหนึ่งในแดนเหนือ

ผู้อาวุโสฝ่ายลงโทษมองดูหลินเหยียนเซิง ฮู่เจีย และคนอื่น ๆ ก่อนกล่าวว่า "กติกาของศึกชิงบัญชีเทพนั้นง่ายมาก ใครสามารถรักษาแท่นหินไว้ได้ ก็ได้เข้าสู่บัญชีเทพ"

เพราะการแข่งขันเจ็ดยอดมีมาแล้วหลายรอบ เขาจึงพูดสั้น ๆ ก่อนประกาศเริ่มต้น

บรรยากาศบนแท่นเทียนเวิ่นเปลี่ยนเป็นตึงเครียบทันที มีเพียงสิบแท่น แต่ผู้เข้าชิงมีสิบสองคน นั่นหมายความว่า จะมีสองคนต้องตกรอบ

แม้จะเป็นผู้ที่ใกล้เข้าสู่บัญชีเทพ แต่ถ้าไม่ติดอันดับจริง คนภายนอกก็จะไม่สนใจ ใคร ๆ ก็สนแต่บัญชีเทพ

ดังนั้นหากมีโอกาส ไม่มีใครอยากเป็นแค่ผู้ใกล้เคียง

แล้วคนหนึ่งก็ก้าวออกมา มุ่งตรงไปยังแท่นหิน และนั่งลงทันที

ไม่มีใครขัดขวางเขา เพราะเขาคือหลัวฝู!

จากนั้นซ่างกวนสุ่ยเยวี่ยก็เลือกแท่นของตนบ้าง ตามด้วยหยางอี๋ถัน มู่ชวน หลินเทียนโหย่ว เย่เฟยฟาน เย่ฮุ่ย

ทั้งเจ็ดคนนี้เป็นยอดฝีมือบัญชีเทพชุดก่อน และล้วนอยู่อันดับต้น ๆ อย่างแย่ที่สุดก็แค่อันดับแปดอย่างเย่ฮุ่ย

ผู้ที่เหลือได้แก่ หลินเหยียนเซิง ฮู่เจีย หยุนเมิ่งเหยา เซี่ยงต้าลี่ หวังเจ๋อ ซึ่งเป็นหน้าใหม่ในสิบสองผู้กล้า

หยุนเมิ่งเหยาเดินไปนั่งแท่นหินหนึ่ง ฮู่เจียก็ตามไปนั่งเช่นกัน

หลินเหยียนเซิงเห็นดังนั้น ก็ก้าวเข้าไปยืนต่อหน้าแท่นหินที่มีคนหนึ่งนั่งอยู่

เขามองอีกฝ่ายแล้วพูดว่า "ขอโทษนะ แต่ข้าถูกใจแท่นนี้ ขอรบกวน... เจ้าย้ายไปได้ไหม?"

ทั่วทั้งบริเวณเงียบงัน ก่อนจะระเบิดเสียงฮือฮาออกมา ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะไม่เลือกแท่นว่าง แต่กลับเลือกท้าทายผู้ที่นั่งอยู่แทน

หลินเหยียนเซิง เลือกท้าทายหยางอี๋ถัน ผู้ที่อยู่ในอันดับสามของบัญชีเทพชุดก่อน

บนแท่นเทียนเวิ่น หวังเจ๋อที่เห็นก็อึ้ง ก่อนจะดีใจ รีบไปนั่งแท่นหินที่ยังว่างอยู่ทันที

เดิมเขากลัวจะสู้หลินเหยียนเซิงไม่ได้ แต่หลินเหยียนเซิงเล่นเลือกตายเอง เขาก็เลยได้เข้าสู่บัญชีเทพแบบไม่ต้องสู้

ส่วนเซี่ยงต้าลี่จากยอดจวี่หลิง... ถูกเขามองข้ามไปโดยสิ้นเชิง