บทที่ 44 สองตราพุทธเจดีย์

บทที่ 44 สองตราพุทธเจดีย์

หยางอี๋ถันนั่งอยู่บนแท่นหิน มองไปยังหลินเหยียนเซิงพลางพูดว่า "เจ้ากำลังหาเรื่องตายหรือไง?"

ตูม!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งออกมาจากร่างของเขา ทำเอาผู้คนที่นั่งอยู่บนแท่นหินใกล้เคียงอย่าง เย่เฟยฟาน หลินเทียนโหย่ว ถึงกับสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

หยางอี๋ถันในตอนนี้ น่ากลัวกว่าสามปีก่อนมากนัก!

หลินเหยียนเซิงหยิบดาบออกมาจากถุงจักรวาล เป็นอาวุธเวทระดับแผ่นดินล่างที่เขาแย่งชิงมาจากหลู่เทียนเมื่อไม่กี่เดือนก่อน

เขาจับดาบไว้แน่น ไม่พูดพล่ามทำเพลง พุ่งแทงใส่หยางอี๋ถันทันที

ในดวงตาของหยางอี๋ถันเต็มไปด้วยจิตสังหาร พลังวิญญาณอันเกรี้ยวกราดปะทุออกมาต้านรับดาบของ

หลินเหยียนเซิง

จากนั้นเขาก็ฟาดฝ่ามือออกไป พลังวิญญาณมหาศาลกวาดล้างจนดาบของหลินเหยียนเซิงแตกกระจาย และยังซัดเขากระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร

หยางอี๋ถันลุกขึ้นจากแท่นหิน ร่างพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ปรากฏตัวกลางเวทีเทียนเวิ่นดั่งภูตผี ก่อนจะชกหมัดหนึ่งใส่หลินเหยียนเซิง

แม้อากาศยังสั่นสะเทือนจากหมัดนั้น คนที่อยู่ไกลถึงสิบกว่าเมตรอย่างหวังเจ๋อก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างมหาศาล

เขามั่นใจว่าหากเป็นตนที่ต้องรับหมัดนั้น คงไม่รอดแน่

หลินเหยียนเซิงมีสีหน้าหนักแน่น รู้สึกถึงแรงกดดันเช่นกัน พลังวิญญาณพรั่งพรูออกมา ก่อนจะซัดหมัดสวนไปเช่นกัน

ปัง!

หมัดที่ห่อหุ้มด้วยพลังวิญญาณทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง พลังที่ปะทะกันกระแทกกระจายจนหลินเหยียนเซิงกระเด็นไปไกลสิบกว่าเมตร ต้องเหยียบพื้นหลายก้าวจึงตั้งหลักได้

ผู้ชมรอบนอกเวทีเทียนเวิ่นต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ หลายคนเดิมทีคิดว่าหลินเหยียนเซิงจะถูกหมัดเดียวกระเด็นออกจากเวที แต่ปรากฏว่าเขายังพอรับไว้ได้อยู่

"เจ้าหนุ่มนี่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ คิดท้าทายศิษย์ข้าก็เท่ากับหาที่ตาย" ต้วนต้าต๋อพูดอย่างดูแคลนจากบนหน้าผา

ผู้อาวุโสหลายคนข้างๆ เขาก็พากันประจบเออออ พูดจาตำหนิหลินเหยียนเซิง ยกย่องหยางอี๋ถันให้ดูยิ่งใหญ่

ทางฝั่งของยอดอู๋เชวี่ย เอ๋อร์ตั้นเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงว่า "ท่านหัวหน้า ยอดพี่ชายของเราจะไม่เป็นอันตรายใช่ไหม?"

คราวนี้ศัตรูของหลินเหยียนเซิงแข็งแกร่งเกินไป แม้แต่เขาผู้เชื่อมั่นในตัวหลินเหยียนเซิงมาตลอดก็ยังรู้สึกว่าเป็นการท้าทายที่อันตรายเกินไป

"เฮ้อ...ได้แต่เลือกเชื่อในเหยียนเซิงแล้วล่ะ" หนิงอู๋เชวี่ยถอนหายใจ

เขารู้ดีว่าหลินเหยียนเซิงมีเรื่องบาดหมางกับหยางอี๋ถัน แม้ไม่รู้รายละเอียด แต่ไม่คิดว่าหลินเหยียนเซิงจะเกลียดอีกฝ่ายถึงขนาดนี้ ถึงขั้นเลือกท้าทายในการชิงบัญชีเทพแห่งเทียนเวิ่น

หากแพ้ ไม่เพียงจะพลาดโอกาสติดอันดับบัญชีเทพแห่งเทียนเวิ่น แต่อาจถึงขั้นเอาชีวิตไม่รอด

หยางอี๋ถันยิ้มเยาะกล่าวว่า "มีแค่นี้เองหรือ? เจ้าทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ หลินเหยียนเซิง!"

เดิมที่เห็นหลินเหยียนเซิงพุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขายังมีความกังวลอยู่บ้าง แต่เมื่อหลินเหยียนเซิงไม่ยอมชิงอันดับด้วยวิธีปกติ กลับคิดจะท้าทายเขา ก็แสดงว่าเขาจำเป็นต้องกำจัดหลินเหยียนเซิงเสียแต่ตอนนี้

อย่าว่าแต่หลินเหยียนเซิงยังอยู่แค่ระดับทงโยวปลายทางเลย ต่อให้ทะลวงถึงจุดสูงสุดของระดับทงโยวแล้ว เขาก็ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย

"ไม่ต้องห่วง ยังมีของดีให้ดูอีกเยอะ" หลินเหยียนเซิงโยนดาบที่เหลือแค่ด้ามทิ้งไป แล้วหยิบเอาวงล้อออกมา

นั่นคืออาวุธเวทระดับแผ่นดินกลาง ที่เขาได้มาจากรางวัลของสำนักหลังชนะที่หนึ่งในการประชันล่าสัตว์

แววตาของหยางอี๋ถันฉายแววสังหารเข้มข้น ก้าวออกหนึ่งก้าว ร่างพุ่งราวฟ้าผ่าไปถึงหน้าอีกฝ่าย มือขวารวบรวมพลังวิญญาณเข้มข้น ต่อยตรงไปยังศีรษะของหลินเหยียนเซิงอย่างหนักหน่วง

เขาอยากฆ่าหลินเหยียนเซิง!

แม้ภายนอกจะแสร้งว่าไม่เห็นหลินเหยียนเซิงอยู่ในสายตา แต่แท้จริงแล้ว เขาระแวงอีกฝ่ายอยู่ไม่น้อย เพราะเด็กหนุ่มผู้นี้เพียงสิบเจ็ดปีก็สามารถฝึกบรรลุถึงระดับทงโยวปลายทาง หากปล่อยไว้นานไปอาจกลายเป็นภัยใหญ่หลวง

เขาจะไม่ยอมให้หลินเหยียนเซิงมีโอกาสแซงหน้าเขาได้เด็ดขาด

หลินเหยียนเซิงระเบิดพลังวิญญาณทั้งร่างขึ้น ใช้วงล้อบล็อกหมัดไว้ ทันทีที่หมัดกระแทกเข้าวงล้อ พลังประหลาดยากจะบรรยายกระจายออกมา ร่างของเขากระเด็นไปอีกหลายเมตร วงล้ออาวุธเวทก็ปลิวกระเด็นไปเช่นกัน

เขายังไม่ทันทรงตัวได้ดี หยางอี๋ถันก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง สองแขนแผ่ออก ตบศีรษะของเขาจากทั้งสองด้าน

หากโดนเข้าเต็มๆ ศีรษะคงไม่เหลือแม้แต่เศษเนื้อ

หลินเหยียนเซิงไม่เลือกถอย แต่กลับย่อตัวลงอย่างรวดเร็ว หลบฝ่ามือของอีกฝ่ายได้อย่างหวุดหวิด

ในขณะเดียวกัน หมัดขวาก็ซัดเข้าใส่ท้องของหยางอี๋ถันอย่างแรง สองตราพุทธเจดีย์ปรากฏขึ้น ตีเข้าใส่ท้องของหยางอี๋ถันทันที

ใช่แล้ว สองตราพุทธเจดีย์!

ในห้าสิบวันก่อนเริ่มการประลองเจ็ดยอด เขาฝึกฝนตราพุทธเจดีย์ทุกวัน และในที่สุดก็ฝึกสำเร็จตราที่สองในเวลาเพียงหนึ่งเดือน

เมื่อเขายังอยู่ในระดับทงโยวช่วงกลาง เขาสามารถใช้ตราพุทธเจดีย์หนึ่งดวงสังหารอสรพิษบ้าคลั่งเกราะเพชรระดับห้าได้ และในตอนนี้ เขาอยู่ระดับทงโยวช่วงปลาย ใช้สองตราพร้อมกัน พลังย่อมทวีคูณหลายเท่า

จากการประเมินของเขา ด้วยพลังระดับนี้ การใช้สองตราพุทธเจดีย์สามารถสังหารผู้ฝึกระดับเซียวเหยาได้เลยทีเดียว

ตูม!

ตราพุทธเจดีย์พุ่งใส่หยางอี๋ถันจนกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร กระแทกเข้าใส่ผนังหินด้านข้างเวทีเทียนเวิ่นจนเป็นหลุมขนาดใหญ่

ระเบิด!

สองตราพุทธเจดีย์ภายใต้การควบคุมของหลินเหยียนเซิงระเบิดพลังทั้งหมดออกมา คลื่นพลังยิ่งทวีความรุนแรง กลายเป็นพายุพลังวิญญาณที่ทำลายล้าง

ผนังหินปรากฏรอยร้าวนับไม่ถ้วน แล้วตามมาด้วยเสียง "ตูม" ดังลั่นถล่มลงมา กลายเป็นความสูงเดียวกับเวทีเทียนเวิ่น เพราะส่วนบนพังทลายลงหมดสิ้น

บนเวทีเทียนเวิ่น ซ่างกวนสุ่ยเยวี่ยปล่อยพลังวิญญาณออกมาขวางเศษหินเศษดินที่ถล่มลงมา มิเช่นนั้นเก้าอี้ทั้งสิบตัวคงถูกฝังไปด้วย

หลังจากเศษซากถล่มจางลง นางจึงเก็บพลังวิญญาณกลับ สีหน้าเผยความตกตะลึงเล็กน้อย

นางไม่คาดคิดว่าหยางอี๋ถันจะถูกเด็กหนุ่มที่พึ่งรุ่งเรืองได้เพียงไม่กี่เดือนซัดจนถูกฝังในผนังหินเช่นนี้

ฮู่เจียยิ้มออกมา สีหน้าผ่อนคลาย หลินเหยียนเซิงสร้างความประหลาดใจให้เขาอย่างยิ่ง เขาหัวเราะพลางยกมือให้หลินเหยียนเซิงพร้อมกล่าวว่า "ไม่เลว!"

วิชาที่หลินเหยียนเซิงใช้เมื่อครู่นี้ หากเจอผู้ฝึกในระดับเซียวเหยาต้นทาง ก็สามารถสังหารได้อย่างไม่ต้องสงสัย และหยางอี๋ถันที่โดนเข้าเต็มๆ คงไม่สบายแน่

เย่เฟยฟาน หลินเทียนโหย่วและคนอื่นๆ ล้วนเผยสีหน้าตื่นตระหนก หากเป็นตนที่ถูกโจมตีแบบนั้น คงตายแน่นอน

"เจ้าเด็กหลินเหยียนเซิงนี่ ให้ข้าประหลาดใจยิ่งนักจริงๆ" ทางฝั่งยอดอู๋เชวี่ย หนิงอู๋เชวี่ยหัวเราะเสียงดังอย่างเบิกบาน

เขาไม่คิดว่าหลินเหยียนเซิงจะร้ายกาจขนาดนี้ ตอนแรกเหมือนเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แท้จริงแล้วเป็นแผนลวงเพื่อให้หยางอี๋ถันประมาท จากนั้นก็เผยไพ่ตาย

เห็นได้ชัดว่าแผนของหลินเหยียนเซิงประสบความสำเร็จอย่างงดงาม

เฟยอวี้หลิงจ้องมองหลินเหยียนเซิงบนเวทีเทียนเวิ่น แววตาเผยแววสนใจ

เด็กหนุ่มคนนี้ เก่งเกินความคาดหมายของนางเสียอีก ดูท่าคู่ควรกับเมิ่งเหยาไม่น้อย

เพียงแต่ว่า... ร่างกายของนาง เคยถูกเขาเห็นหมดแล้วนี่สิ...

เหล่าศิษย์และผู้อาวุโสจำนวนหลายหมื่นคนต่างจับจ้องไปยังซากผนังหินที่พังถล่มลงมา หยางอี๋ถันถูกฝังอยู่ภายในนั้น

พวกเขาต่างสงสัยว่า ยอดฝีมืออันดับสามในบัญชีเทพแห่งเทียนเวิ่น... ถูกโค่นลงแล้วจริงหรือไม่?