เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

◈บทที่ 146. [ด่านที่ 5] ราชาแวมไพร์ (3)

◈บทที่ 146. [ด่านที่ 5] ราชาแวมไพร์ (3)

◈บทที่ 146. [ด่านที่ 5] ราชาแวมไพร์ (3)


【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

◈บทที่ 146. [ด่านที่ 5] ราชาแวมไพร์ (3)

(ขอแก้คุณสมบัติลบที่เวลาเห็นทองแล้ววิ่งใส่เป็น แสงทอง นะครับ)

หลังจากปลดล็อกคุณสมบัติแฝง [ถ้ำจิ้งจอก] และไม่ปิดบังความสามารถของตัวเองอีกแล้ว สถานะของจูเนียร์ก็เป็นดังต่อไปนี้

[จูปิเตอร์ จูเนียร์(SSR)]

- ระดับ : 50

- ฉายา: ไม่มี

- อาชีพ : ผู้วิเคราะห์รากฐานเวทมนตร์

- พละกำลัง 15 ความคล่องแคล่ว 17 ปัญญา 50 ความแข็งแกร่ง 13 พลังเวทมนตร์ 50 (ต่อจากนี้จะใช้คำแบบนี้นะครับ)

ใช่แล้ว ระดับ 50

จริง ๆ แล้ว จูเนียร์มีระดับมากกว่า 40 ในตอนที่มาร่วมรบที่นี่แล้ว

แค่เรียนรู้เวทมนตร์ด้วยตัวเองแบบเดี่ยว ๆ ก็ประสบความสำเร็จขนาดนี้ ความสามารถของเธอนี่เกินความคาดหมายของฉันไปมาก

และได้บรรลุระดับ 50 ในการเคลียร์ดันเจี้ยนครั้งสุดท้าย

ผ่านการเปลี่ยนอาชีพขั้นสูงสุดครั้งที่ 3 ได้รับอาชีพเฉพาะของตัวเอง - [ผู้วิเคราะห์รากฐานเวทมนตร์] พร้อมกับปลดปล่อยทักษะขั้นสูงสุด

[ทักษะที่ครอบครอง]

> ทักษะติดตัว : ผู้ควบคุมธาตุ

> ทักษะที่ 1 : ระเบิดพลังธาตุ

> ทักษะที่ 2 : หลอมรวมธาตุ

> ทักษะขั้นสูงสุด : [สลายธาตุ]

ทักษะขั้นสูงสุดที่จูเนียร์ปลดปล่อยออกมาคือ [สลายธาตุ]

หลังจากได้รับการสอนบทเรียนอย่างสาหัสจากการคำนวณย้อนกลับสูตรเวทมนตร์ของเซเลนดิออน

ได้รับแรงบันดาลใจจากตรงนั้น จูเนียร์จึงเปลี่ยนจากการ ‘เพิ่ม’ เวทมนตร์ มาเป็นการ ‘ลด’ เวทมนตร์แทน

วิเคราะห์สูตรเวทมนตร์ ลดทอนองค์ประกอบ คำนวณย้อนกลับลำดับการใช้เวทมนตร์แล้วพลิกกลับ

ลดแล้วลดไปเรื่อย ๆ จนสุดท้ายก็ไปถึงจุดที่เรียกว่าอะไรนะ จากหยาง(陽) ไปยังหยิน(陰) จากความว่างเปล่า(空) ไปสู่ความว่างเปล่าลึกซึ้ง(虛)

จริง ๆ แล้วฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจว่ามันหมายความว่าอะไร แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ผลของทักษะขั้นสูงสุดก็คือ

[สลายธาตุ] <ทักษะขั้นสูงสุดเฉพาะ ‘จูปิเตอร์ จูเนียร์’ >

- แทรกแซงธาตุเวทมนตร์ทั้งหมดรอบเป้าหมาย บังคับให้แยกตัวออกจากกัน

> เป้าหมายจะสูญเสียอำนาจควบคุมธาตุเวทมนตร์ ค่าสถานะพลังเวทมนตร์ของเป้าหมาย 1 ตัวจะลดลงต่ำกว่า 0 ลดลงได้สูงสุดถึง -99

เวทมนตร์ดีบัฟบ้า ๆ ที่ลดค่าสถานะพลังเวทมนตร์ของเป้าหมายให้ติดลบ

‘ค่าสถานะพลังเวทมนตร์คือค่าสถานะที่กำหนดปริมาณ MP สูงสุดและพลังป้องกันเวทมนตร์’

นั่นหมายความว่า ถ้าทักษะขั้นสูงสุดของจูเนียร์โดน ก็จะทำให้ MP ของศัตรูหมดลงพร้อมกับทำให้พลังป้องกันเวทมนตร์ติดลบด้วย

ถ้า MP หมดลง ก็จะถูกบังคับให้เข้าสู่สถานะ ‘ติดใบ้’ แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าไม่มี MP แล้วจะใช้ทักษะอะไรได้ล่ะ? เวทมนตร์และทักษะทั้งหมดจะถูกปิดผนึก

ถ้าพลังป้องกันเวทมนตร์ต่ำกว่า 0 ล่ะ? จะได้รับความเสียหายจริง + ความเสียหายเพิ่มเติมจากการโจมตีเวทมนตร์ทั้งหมดของฝ่ายเรา

นับว่าเป็นทักษะดีบัฟที่ใช้เฉพาะในศึกใหญ่กับบอส

‘เดิมทีวางแผนจัดการเซเลนดิออนด้วยวิธีที่ซับซ้อนและยุ่งยากกว่านี้มาก’

แต่พอจูเนียร์นำทักษะนี้มา เรื่องก็ง่ายขึ้นมาก แค่ซื้อเวลาจนจูเนียร์ใช้ทักษะนี้ก็จบ

‘แต่การซื้อเวลานั้นลำบากเหลือเกิน…….’

และสิ่งสุดท้ายที่จูเนียร์ปิดบังเอาไว้ก็คือ

- คุณสมบัติที่ติดตั้ง (3/3)

> ถ้ำจิ้งจอก

> แสงทอง (ไม่สามารถปลดได้)

> ขีดจำกัดชีวิต (ไม่สามารถปลดได้)

นั่นแหละ

คุณสมบัติเชิงลบ [ขีดจำกัดชีวิต]

[ขีดจำกัดชีวิต]

- ชีวิตเหลือไม่มากแล้ว

- เวลาที่เหลือ : 1 ปีหรือน้อยกว่า

※ ยิ่งได้รับความเสียหายทางกายภาพ เวลาที่เหลือก็จะยิ่งลดลง

1 ปีหรือน้อยกว่า…….

จูเนียร์จะตายภายใน 1 ปีข้างหน้า ยิ่งกว่านั้น เวลาที่เหลือก็จะลดลงทุกครั้งที่เธอฝืนร่างกาย

ทักษะที่หนักหน่วงอย่างทักษะขั้นสูงสุดยิ่งจะกัดกร่อนชีวิตของเธอเข้าไปอีก

แต่ว่า

กว๊าาาาาา!

จูเนียร์กำลังใช้ทักษะขั้นสูงสุดอยู่

ฉันได้แต่เฝ้าดูเธอด้วยความภาคภูมิใจปนสงสาร

***

“ฮือ…….”

จูเนียร์ลืมตาขึ้น

ตัวละครที่ได้เลเวล 50 หรือที่เรียกกันว่า ‘ผู้รู้แจ้ง’ จะมีลวดลายเฉพาะตัวปรากฏขึ้นที่ไหนสักแห่งบนร่างกาย

และใช้ลวดลายนั้นแสดงทักษะขั้นสูงสุดของตัวเอง

ลวดลายของจูเนียร์ปรากฏขึ้นที่หลังมือซ้าย

เธอยกแขนซ้ายที่ถูกไฟไหม้ขึ้นมาอย่างเย่อหยิ่ง ผมถูกพายุพัดปลิวไปจนเห็นใบหน้าด้านซ้าย

“แกบอกว่าอยากตายใช่ไหม ราชาแวมไพร์?”

จูเนียร์กำลังปลดปล่อยท่าไม้ตายที่เธอปลดปล่อยออกมา

“เพราะมีชีวิตอมตะ? เพราะเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่? เฮ้ ฉันขอร้องจริง ๆ นะ อย่ามาทำตัวงี่เง่าเลย”

《……!》

แม่มดที่มีขีดจำกัดชีวิตตะคอกใส่ปีศาจอมตะ

“ฉันอยากมีชีวิตอยู่ อยากมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ต่อไปอีกสักวัน แต่ถ้าฉันนอนเฉย ๆ อยู่ในห้องแล้วรอวันตาย อะไรจะเปลี่ยนไปบ้างล่ะ?”

จูเนียร์หัวเราะเหมือนสุนัขจิ้งจอก ทั้งที่เลือดไหลออกจากจมูกและปากไม่หยุด

“เลยตัดสินใจแล้ว ถ้าชีวิตสั้นขนาดนี้ ก็จะเผาผลาญมันให้หมดไปจนถึงนาทีสุดท้าย”

ชีวิตเหมือนกับเปลวไฟ

ถึงแม้จะอาเจียนเลือด ถึงแม้จะกลิ้งไปในโคลน

ถึงแม้ใบหน้าซ้ายและร่างกายทั้งตัวจะถูกไฟไหม้ ถึงแม้จะถูกเผาจนเหลือแต่เถ้าถ่าน

ก็ยอม

“ฉันอยากมีชีวิตอยู่ถึงตาย! ฉันจะทิ้งหลักฐานที่ฉันมีชีวิตอยู่ไว้บนโลกใบนี้ ด้วยการฆ่าตัวฉันเอง!”

การมีชีวิตอยู่เป็นเรื่องที่ยากลำบาก

การมีชีวิตอยู่ด้วยการฝืนทนยิ่งยากลำบากกว่า

แต่ความเจ็บปวดที่เวทมนตร์เผาผลาญร่างกายนั้น กลับเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าจูเนียร์มีชีวิตอยู่

เพราะฉะนั้น จูเนียร์จึงหัวเราะอย่างสดใส ขณะที่เธอเผาผลาญชีวิตตัวเองเพื่อสร้างเวทมนตร์ขั้นสูงสุด

“นี่แหละ ราชาแวมไพร์ แกอาศัยดูดเลือดคนอื่นเพื่อยืดชีวิตอันน่าเวทนาของตัวเองใช่ไหม?”

《ฮึ่ก…….》

“ฉันจะพิสูจน์ให้เห็น ถึงแม้เลือดหยดสุดท้ายในร่างกายนี้จะถูกอาเจียนออกมาหมดแล้วก็ตาม แม่มด จูปิเตอร์ จูเนียร์เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ และมีชีวิตอยู่สั้น ๆ แต่ก็ดีมากพอแล้ว”

แว๊บ-!

เวทมนตร์เข้าสู่ขั้นตอนสุดท้าย จูเนียร์กัดฟันแล้วตะโกนอย่างยากลำบาก

“และนี่แหละคือหลักฐานแห่งชีวิตของฉัน-!”

เซเลนดิออนกัดฟันมองดูทักษะขั้นสูงสุดของจูเนียร์ที่กำลังก่อตัวขึ้นบนอากาศ

《อย่ามาตลก》

ระหว่างนี้ เซเลนดิออนก็ไม่ได้นิ่งดูดาย

เวทมนตร์โลหิตคือทักษะเด่นของเซเลนดิออน สามารถทำให้เวทมนตร์ของฝ่ายตรงข้ามเป็นโมฆะได้ด้วยการคำนวณย้อนกลับสูตรเวทมนตร์

แค่เห็นก็สามารถวิเคราะห์เวทมนตร์ของฝ่ายตรงข้ามแล้วเปลี่ยนให้เป็นศูนย์ได้

เซเลนดิออนพยายามทำแบบนั้นอยู่ตลอดเวลา

แต่ [สลายธาตุ] ที่จูเนียร์กำลังใช้ เป็นเวทมนตร์ที่ใช้หลักการคำนวณย้อนกลับถึงขีดจำกัด

การคำนวณย้อนกลับสูตรเวทมนตร์ของเซเลนดิออนใช้ไม่ได้ผล

เมื่อรู้ตัว เซเลนดิออนก็รีบยื่นแขนซ้ายออกไปข้างหน้า

《คนอย่างฉัน เซเลนดิออนผู้นี้ จะไปแสดงท่าทางอ่อนแอให้เวทมนตร์ที่ฉันคิดค้นขึ้นมาเห็นหรือไง-!》

ถึงแม้ร่างกายจะถูกเสาเหล็กตรึงอยู่ แต่ก็ยังสามารถใช้เวทมนตร์โจมตีได้

ลวดลายเวทมนตร์โลหิตปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้วของเซเลนดิออน กระแสเลือดสีแดงที่เย็นยะเยือกพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของราชาแวมไพร์

กว๊าาาาา-!

แอช ผู้บัญชาการฝ่ายมนุษย์ที่กำลังเฝ้าดูอยู่ตะโกนขึ้น

“ป้องกัน! ใช้ทุกวิถีทางเพื่อปกป้องจูเนียร์!”

ตามคำสั่งนั้น เอวานเจลีนเป็นคนแรกที่ใช้ร่างกายตัวเองรับเวทมนตร์โลหิตของเซเลนดิออน

“อ๊ากกกก-!”

โดยไม่สนใจบาดแผลที่ได้รับมา เอวานเจลีนยอมทุ่มเทร่างกายไปยังพายุเวทมนตร์โลหิต

โล่ของเธอรุ่งริ่งไปหมดแล้ว เลยต้องใช้โล่ของทหารคนอื่นที่เก็บมาจากพื้นแทน

ปั๊ก!

“อ๊ากกก!”

ทนได้เพียงชั่วครู่ โล่ก็แตกกระจาย

เอวานเจลีนกระเด็นไปหลายสิบเมตร แล้วไปกระแทกกับมุมกำแพง

เวทมนตร์โลหิตที่พุ่งตามมา ถูกหยุดไว้โดยลูคัส

“ฮึ่บ-!”

ลูคัสกลั้นหายใจแล้ววิ่งเข้าไป ยื่นดาบยาวเงินศักดิ์สิทธิ์ออกไปข้างหน้า

แคร๊ง-!

ดังเหมือนเสียงดาบชนดาบ

คมดาบยาวเงินศักดิ์สิทธิ์ฟันเวทมนตร์โลหิตออกเป็นสองข้าง ลูคัสกัดฟันรับเศษฝุ่นสีเลือดไว้ทั่วร่างกาย

แต่ดาบยาวไม่ใช่เกราะป้องกัน

ถึงจะป้องกันได้ชั่วครู่ แต่ก็ไม่สามารถป้องกันเวทมนตร์ของศัตรูได้อย่างต่อเนื่อง สุดท้ายกระแสเลือดสีแดงก็ปกคลุมดาบและลูคัส

ฟิ้ววว!

“ครึก!”

ลูคัสทนรับความเสียหายที่เกือบถึงตาย แล้วจึงกลิ้งหลบไปข้าง ๆ

นั่นเป็นเพราะเขามีทักษะติดตัว [บุรุษเหล็ก] ที่ป้องกันการตายทันที

แคร๊ง!

พุช! พุช!

ในขณะนั้น ดาบเวทมนตร์ของแอชและลูกธนูของดาเมียนก็พุ่งเข้าใส่เซเลนดิออนพร้อมกัน

เลือดกระเซ็น แขนซ้ายของเซเลนดิออนถูกหั่นเป็นชิ้น ๆ

ไม่มีเวลาที่จะฟื้นฟู เซเลนดิออนกัดฟันแล้วยื่นแขนขวาไปข้างหน้า

《ยังไม่จบ-!》

กว๊าาาาา!

ลวดลายเวทมนตร์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง กระแสเลือดสีแดงพุ่งออกมา

เวทมนตร์โลหิตของเซเลนดิออนพุ่งเข้าใส่แอชและดาเมียนก่อน

แอชรีบอัญเชิญป้อมปืนป้องกันอัตโนมัติ เพื่อป้องกัน แต่ป้อมปืนก็ถูกเวทมนตร์ทำลายไประหว่างที่กำลังอัญเชิญ

ฟิ้วว!

แอชและดาเมียนที่ถูกแรงระเบิดกระแทก ก็ล้มลงไปโดยไม่ทันได้ร้องออกมาด้วยซ้ำ

เซเลนดิออนหันเป้าหมายไปที่จูเนียร์อีกครั้ง แต่มีคนอื่นมายืนขวางทางเอาไว้แล้ว

ฉึก! ฉึก!

ปาร์ตี้เสริมของลิลลี่และมาร์เกอริต้า 10 คน

พวกเขาจับถุงมือโกเลมไว้เป็นโล่ แล้วกางออกไปข้างหน้า

“ระบบป้องกันขีปนาวุธเวทมนตร์ สิ่งประดิษฐ์โบราณ เริ่มใช้งาน!”

ลิลลี่เปิดสิ่งประดิษฐ์โบราณป้องกัน พร้อมกับมาร์เกอริต้าที่ใช้เวทมนตร์โล่

“ขอพรแห่งแสงสว่างปกปักษ์แก่ทุกท่าน-!”

เวทมนตร์โล่หนา ๆ ปกคลุมร่างกายของปาร์ตี้เสริม 10 คน

เวทมนตร์โล่ ระบบป้องกันขีปนาวุธเวทมนตร์สิ่งประดิษฐ์โบราณ ทั้งยังโล่ถุงมือโกเลม

ปาร์ตี้เสริมเตรียมการป้องกันอย่างแน่นหนา แล้วเวทมนตร์โลหิตของราชาแวมไพร์ก็พุ่งเข้าใส่

คูวากว้าง-!

“เคอฮัก?!”

“กรี๊ด!”

สมาชิกปาร์ตี้เสริมอาเจียนเลือดแล้วกระเด็นออกไปเหมือนหมุดโบว์ลิ่ง

เมื่อควันเลือดจางหายไป สมาชิกปาร์ตี้เสริมที่เหลือก็ล้มลงหมดแล้ว เหลือเพียงลิลลี่คนเดียวที่ยืนอยู่โดยยกแขนทั้งสองข้างขึ้น

ด้านหน้าลิลลี่มีกำแพงไฟที่กำลังจะดับอยู่

“หมด…แล้ว……”

ตุบ!

แต่หลังจากนั้นลิลลี่ก็หมดสติแล้วล้มลงไปข้างหน้า

เหลือเวลาไม่ถึงสิบวิแล้ว เวทมนตร์ของจูเนียร์จะเสร็จสมบูรณ์

เซเลนดิออนพังเสาเหล็กครึ่งหนึ่งแล้วลุกขึ้น แล้วเตรียมจะใช้เวทมนตร์ด้วยแขนขวาอีกครั้ง

ในขณะนั้น

“รอจังหวะนี้มานานแล้ว ไอ้แวมไพร์-!”

นักล่ารุ่นเก๋าสามคน ที่รอโอกาสอยู่ พุ่งเข้าใส่เซเลนดิออน

พวกเขาเป็นทหารผ่านศึกที่บาดเจ็บจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เซเลนดิออนพยายามจะไม่สนใจ

แต่ว่า

《……!》

เมื่อเห็นอาวุธที่พวกเขาถืออยู่ เซเลนดิออนก็ต้องป้องกัน

นักล่ารุ่นเก๋าสามคน ถือมีดเงินสีเขียวอมฟ้า เปลวไฟสีเขียวอมฟ้า และแผ่นหินจารึกอักษรโบราณ

“หน้าคุ้น ๆ นะ ไอ้ปีศาจตัวน้อย!”

“เงินจันทรา เปลวไฟที่ชำระล้างความชั่วร้าย และคำสาปเวทมนตร์โบราณ!”

“เราเอามาเพื่อฆ่าแก-!”

เป็นอาวุธที่มนุษย์โบราณใช้ต่อสู้กับแวมไพร์

เป็นอาวุธที่เซเลนดิออนเคยกังวลว่าอาจจะมี ตอนที่เห็นกำแพงครอสโรดครั้งแรก

นักล่ารุ่นเก๋าเป็นกลุ่มทหารรับจ้างที่แค้นแวมไพร์ พวกเขาเตรียมอาวุธนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว

《ฮึ่ก-?!》

เซเลนดิออนไม่มีทางเลือก ต้องใช้เวทมนตร์ที่กำลังก่อตัวขึ้นที่มือขวาโจมตีพวกเขา

เปรี้ยงงง!

นักล่ารุ่นเก๋าทั้งสามคนถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ พร้อมกับการระเบิดที่น่าสยดสยอง

เซเลนดิออนเบิกตาโพลง เวทมนตร์ของจูเนียร์จะเสร็จสมบูรณ์ในอีกไม่กี่วินาที

‘ฉันสามารถหยุดได้!’

ไม่มีเวลาที่จะลังเลแล้ว เซเลนดิออนเบิกตาโพลง แล้วสร้างลวดลายเวทมนตร์ขึ้นมาตรงหน้า

ฉ่าาาา-!

ลวดลายเวทมนตร์โลหิตหลายสิบอันปรากฏขึ้นตรงหน้าเซเลนดิออนในทันที แล้วกระสุนโลหิตหลายร้อยนัดก็พุ่งออกมา

ด้านหน้าจูเนียร์ว่างเปล่า ไม่มีใครมาปกป้องจูเนียร์อีกแล้ว

เซเลนดิออนยิ้มอย่างที่ได้เปรียบ

***

‘แสงทอง’ มักจะไล่ตามสิ่งที่เปล่งประกาย

***

เลยทำให้จูปิเตอร์วิ่งเข้าไป

เพราะสิ่งที่เปล่งประกายที่สุดในโลกใบนี้ อยู่ที่นั่น

***

“อย่าแตะต้อง…….”

ฉ่าก-!

จูปิเตอร์ที่เข้ามาขวางหน้าจูเนียร์ตะโกน พร้อมกับปล่อยสายฟ้าลงมา

“อย่าแตะต้องสมบัติของฉัน-!”

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว เปรี้ยงงง!

กระสุนโลหิตหลายร้อยนัดและสายฟ้าชนกัน เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_

จบบทที่ ◈บทที่ 146. [ด่านที่ 5] ราชาแวมไพร์ (3)

คัดลอกลิงก์แล้ว