◈บทที่ 104. [เนื้อเรื่องเสริม] ปฏิบัติการยึดคืน (2)

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

◈บทที่ 104. [เนื้อเรื่องเสริม] ปฏิบัติการยึดคืน (2)

“พวกนายมาครบแล้วสินะ”

ฉันพยักหน้าพลางมองเหล่าผู้กล้าที่รวมตัวกันอยู่ในห้องรับแขก

ถึงจะมีความวุ่นวายอยู่บ้าง แต่สุดท้ายแล้วก็ได้ตามแผนที่วางไว้ สามปาร์ตี้มาครบแล้ว

“ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ฉันจะอธิบายเกี่ยวกับปฏิบัติการยึดคืนฐานทัพ”

ทุกคนจ้องมองฉันด้วยแววตาที่เปล่งประกาย ฉันสบตาพวกเขาทีละคน

“ปาร์ตี้ที่เข้าร่วมมีทั้งหมดสามปาร์ตี้ ได้แก่ ปาร์ตี้หลักของฉัน กองกำลังเงา และกองกำลังทหารรับจ้างดิออน”

ปาร์ตี้หลัก – ฉัน ลูคัส เอวานเจลีน ดาเมียน และจูปิเตอร์ จูเนียร์

และก็อตแฮนด์เป็นหัวหน้ากองกำลังเงา ส่วนดิออนเป็นหัวหน้ากองกำลังทหารรับจ้างดิออน

รวมทั้งหมด 15 คน

นี่คือจำนวนคนสูงสุดเท่าที่เคยถูกส่งเข้าไปในดันเจี้ยนใต้ทะเลสาบมาก่อน

‘ที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คือกองกำลังทหารรับจ้างดิออนนี่แหละ’

ฉันเหลือบมองไปทางกองกำลังทหารรับจ้างดิออนที่ประกอบด้วยพวกมือใหม่ระดับ N

กองกำลังทหารรับจ้างดิออน… พวกเขาฝึกฝนอย่างหนักใน ‘ยมโลก’ มาตลอดหนึ่งสัปดาห์

พวกเขาพยายามสำรวจเขตที่ 2 อย่างต่อเนื่อง

พวกเขาเคยล้มเหลวและหนีมาถึงสี่ครั้ง เคยเกือบจะถูกกวาดล้างไปหมดทั้งทีมอยู่ครั้งหนึ่ง

แต่สุดท้ายก็สามารถเคลียร์ด่านได้ด้วยตัวเอง

ในระหว่างนี้พวกเขาก็ได้เลเวลขึ้นไปเยอะ และที่สำคัญไปกว่านั้นคือสมาชิกทั้งห้าคนได้สะสมประสบการณ์และสร้างความสามัคคีในทีมขึ้นอย่างมาก

‘ถึงจะจัดตั้งขึ้นมาอย่างเร่งด่วน แต่ก็ใช้การได้ในสนามรบแล้ว’

นั่นหมายความว่าพวกเขามีพลังการต่อสู้เพียงพอที่จะส่งเข้าร่วมปฏิบัติการในครั้งนี้ได้

เพื่อวันนี้ ฉันจัดหาอุปกรณ์ใหม่ให้พวกเขาครบครัน รวมทั้งชุดเครื่องแบบใหม่ด้วย

ตอนนี้พวกเขายิ้มแฉ่งกับชุดและอุปกรณ์ใหม่ของตัวเอง พวกเด็กน้อย

‘เอาเถอะ ถ้าจะให้พูดตามตรงก็ไม่มีปาร์ตี้ไหนที่ไม่น่าเป็นห่วงหรอก’

ฉันหันไปดูอีกสองปาร์ตี้

ก็อตแฮนด์เพิ่งหายจากอาการบาดเจ็บ และปาร์ตี้หลักก็ยังปรับตัวกันไม่ลงตัวหลังจากที่ได้ผู้ใช้เวทย์มนต์คนใหม่เข้ามา

‘ถึงแม้ว่าทั้งสองปาร์ตี้จะร่วมกันสำรวจเขตที่ 3 อย่างง่าย ๆ ไปแล้ว แต่ก็แค่นั้น’

ปัจจัยเสี่ยงมีอยู่ทุกที่ทุกเวลา

แต่

‘การเอาชนะปัจจัยเสี่ยงเหล่านั้นนั่นแหละ คือสิ่งที่ฉันต้องทำ’

ไม่มีเวลาให้ลังเลอีกต่อไปแล้ว ฉันตะโกนเสียงดัง

“ฉันจะสั่งการปฏิบัติการตั้งแต่บัดนี้!”

ไอเดอร์ก็ลากกระดานที่มีแผนที่วาดไว้ล่วงหน้ามาอีกเช่นเคย

ฉันชี้ไปที่แผนที่บนกระดานพลางอธิบาย

“ปาร์ตี้หลักและกองกำลังทหารรับจ้างดิออนจะเคลื่อนที่ร่วมกัน สองปาร์ตี้จะใช้ประตูมิติเพื่อเข้าไปยังใจกลางศัตรูโดยตรง”

พวกเราจะใช้ประตูมิติที่เชื่อมต่อกับฐานทัพเพื่อบุกเข้าไปอย่างกะทันหัน

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะโจมตีทันที แต่คงไม่ง่ายขนาดนั้น

“เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ศัตรูเตรียมตัวรออยู่แล้ว คาดว่าจะมีการต่อต้านอย่างรุนแรง อาจจะได้รับบาดเจ็บหนักพอสมควร”

พวกเราต้องรับมือกับกระสุนปืนของพวกมันที่ยิงมาอย่างต่อเนื่อง

ฉันพยักหน้าไปทางกลุ่มนักรบในทีม

“แต่พวกเราต้องดึงความสนใจของพวกมัน”

ใช่แล้ว

ในปฏิบัติการนี้ พวกเราคือเหยื่อล่อ

“แล้วก็… กองกำลังเงา”

ฉันหันไปมองก็อตแฮนด์และพวกเอลฟ์ตัวเล็ก ๆ

“ถึงแม้ว่าก็อตแฮนด์เพิ่งหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ฉันก็ต้องมอบภารกิจที่ยากที่สุดให้นาย”

ก็อตแฮนด์ถามด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจ

“หมายความว่ามีงานที่หนักกว่าการบุกเข้าไปในค่ายศัตรูและรับมือกับการโจมตีเหรอครับ?”

“ใช่”

นี่คือหัวใจสำคัญของปฏิบัติการนี้

ฉันยิ้มเจ้าเล่ห์พลางอธิบายภารกิจที่กองกำลังเงาต้องทำ

“ภารกิจของพวกนายก็คือ…”

***

หลังจากอธิบายปฏิบัติการเสร็จสิ้น

กองกำลังเงาเป็นกลุ่มแรกที่ออกจากห้องรับแขก

ปาร์ตี้หลักและกองกำลังทหารรับจ้างดิออนกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้โดยการตรวจเช็คอุปกรณ์ของพวกเขา

“…….”

ฉันค่อย ๆ เดินเข้าไปหาหนึ่งในนั้น

ดาเมียนกำลังนอนตรวจเช็คปืนไรเฟิลหกกระบอกที่วางอยู่บนพื้น

“ดาเมียน”

“อะ… ฝ่าบาทครับ”

สายตาของฉันและดาเมียนสบกัน

ฉันถามสั้น ๆ

“ยิงได้ไหม?”

“…….”

นี่เป็นสิ่งที่ดาเมียนไม่เคยทำมาก่อน

การยิงคน

ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ควรพาไปร่วมรบครั้งนี้ และนั่นจะเป็นปัญหาต่อการใช้ดาเมียนในเชิงกลยุทธ์ในอนาคตด้วย

ดาเมียนก้มศีรษะลง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉันด้วยสีหน้าที่มุ่งมั่น

“ผมจะยิงครับ ถ้าเป็นคำสั่งของฝ่าบาท”

“ตัดสินใจได้แล้วเหรอ?”

“ครับ”

“ไม่ต้องฝืนตัวเองนะ ฉันไม่ได้คิดจะบังคับให้นายละทิ้งความเชื่อของตัวเองหรอก”

“ความเชื่อของผม… ไม่ได้มีปัญหาอะไรครับ”

ดาเมียนก้มตาลงพลางพูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา

“แค่… กลัวครับ”

“กลัวการฆ่าคนเหรอ?”

“ไม่ใช่ครับ”

ดาเมียนมองมือของตัวเองอย่างแผ่วเบา

“ถ้าผมเล็งไปที่คนแล้วเหนี่ยวไก… ผมรู้สึกว่าอะไรบางอย่างภายในตัวผม… จะเปลี่ยนไปตลอดกาลครับ”

“…….”

ฉันวางมือลงบนบ่าของดาเมียนเบา ๆ

“ไม่จำเป็นต้องฆ่าให้ตายก็ได้ ด้วยฝีมือของนาย นายก็สามารถเอาชนะพวกเขาได้โดยไม่ต้องฆ่าก็ได้”

ไม่จำเป็นต้องยิงไปที่จุดสำคัญเสมอไป

การยิงที่มือหรือขาเพื่อทำให้พวกเขาไม่สามารถต่อสู้ได้ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง

“ดาเมียน ต่อไปนายจะเติบโตเป็นมือปืนแบบไหน ฉันไม่รู้”

ฉันยิ้มเล็กน้อย

“แต่ไม่ว่านายจะเลือกทางไหน นายก็ยังเป็นเอซของปาร์ตี้เราอยู่เสมอ อย่าลืมจุดนั้นล่ะ”

ดาเมียนมองฉันตาว่าง ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ

“……ครับ ฝ่าบาท”

“ดีมาก”

ฉันลูบไหล่ดาเมียนเบา ๆ แล้วมองนาฬิกา

22.00 น.

ยังเหลือเวลาอีกนิดหน่อยก่อนเวลาปฏิบัติการ 02.00 น.

“ไอเดอร์! เตรียมที่นอนไว้ในห้องว่างหน่อยนะ จะได้นอนหลับพักผ่อน”

หลังจากสั่งงานไอเดอร์แล้ว ฉันก็สั่งสมาชิกในทีม

“พวกเราพักผ่อนกันหน่อยเถอะ เดี๋ยวไปง่วงตอนอยู่ในค่ายศัตรูกันนะ”

ทันใดนั้นเอง พระจันทร์ก็ส่องแสงสว่างจ้าอยู่บนท้องฟ้า

ฉันจ้องมองแสงจันทร์ส่องแสงสว่างจ้าแล้วพึมพำ

“คืนนี้คงเป็นคืนที่ยาวนาน”

***

และแล้ว เวลา 02.00 น. ก็มาถึง

เวลาเริ่มปฏิบัติการ

ที่ลานด้านหลังของคฤหาสน์ หน้าประตูมิติ มีสมาชิกปาร์ตี้หลักและกองกำลังทหารรับจ้างดิออนรวม 10 คนยืนอยู่

ฉันกำหนดลำดับการเข้าไป

“เอวานเจลีน เป็นผู้นำ ลูคัสตามหลัง”

“ค่ะ!”

“ครับ ฝ่าบาท”

“อาจจะมีการโจมตีทันทีที่เคลื่อนย้ายเสร็จ ให้เตรียมพร้อมรับมือ”

ทั้งเอวานเจลีนและลูคัสต่างเตรียมโล่ไว้แล้ว

เป็นการเลือกอุปกรณ์ที่คำนึงถึงสถานการณ์ที่พวกเขาต้องเข้าไปในใจกลางศัตรู

“ต่อด้วยจูเนียร์ เธอต้องทำการป้องกันเวทย์มนต์ เตรียมคาถาก่อนเข้าไป”

“ไว้ใจฉันได้เลยค่ะ”

จูเนียร์ยิ้มตาปิด น่าไว้ใจจริง ๆ สมกับระดับ SSR

“ฉันกับดาเมียนตามหลัง”

ดาเมียนพยักหน้าเบา ๆ เมื่อสบตาฉัน

ดาเมียนจะรับผิดชอบในการทำให้ศัตรูที่ใช้ระยะไกลและปืนใหญ่ไม่สามารถใช้งานอาวุธได้ ส่วนฉันจะรับผิดชอบในส่วนอื่น ๆ

“ต่อมาก็ กองกำลังทหารรับจ้างดิออน เข้าไปตามลำดับที่ฉันอธิบายไว้ก่อนหน้านี้”

กองกำลังทหารรับจ้างดิออนจะส่งนักรบเข้าไปสามคนก่อน พวกเขาจะตั้งโล่เพื่อสร้างแนวป้องกันเพิ่มเติม

สุดท้ายจะมีโจรสองคนถืออุปกรณ์ที่ใช้ในสถานการณ์เข้าไป ประมาณนี้

“เอาล่ะ ไม่ต้องรอช้า มาเริ่มกันเลย”

ฉันพยักหน้าให้ลูคัสและเอวานเจลีน

“เข้าไป!”

“ครับ!”

“ไว้เจอกันนะคะ!”

ลูคัสและเอวานเจลีนกระโดดเข้าไปในประตูมิติที่หมุนวนอยู่

“งั้นฉันด้วย”

จูเนียร์โบกมือลาแล้วกระโดดเข้าไปในประตูมิติ

ฉันหันหลังกลับแล้วก็ยิ้ม

“จัดการให้ไว ๆ ไปกัน!”

ฉันก็กระโดดเข้าไปในประตูมิติเช่นกัน

แสงสว่างจ้าสาดเข้ามาตรงหน้า

ฉับ!

***

[Now Loading……กำลังเคลื่อนย้าย]

[Tip - NPC ในดันเจี้ยนมีความสัมพันธ์กันหลากหลาย การใช้ประโยชน์จากพวกเขาอย่างชาญฉลาดเป็นหนทางลัดสู่การพิชิตดันเจี้ยน]

อยากจะลองใช้ NPC ดูบ้างจัง!

ส่ง NPC ที่สามารถมีปฏิสัมพันธ์ได้มาให้ฉันบ้างเถอะ! ไม่ใช่พวกที่โจมตีด้วยธนูและเวทย์มนต์

***

แคร้ง!

ทันทีที่ผ่านประตูมิติมา ฉันก็ชักไม้เท้า ‘มาเอสโตร’ ขึ้นมาชี้ไปข้างหน้า

ลูคัสและเอวานเจลีนที่ไปถึงก่อนตั้งโล่ขึ้นและกำลังมองดูรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง

จูเนียร์ก็ดูเคร่งเครียดกว่าปกติเล็กน้อยและกำลังร่ายเวทย์ธาตุ

“…….”

“…….”

“…….”

ความเงียบกดดันแผ่ปกคลุม

ฐานทัพปกคลุมไปด้วยความมืดมิด

กองไฟตรงกลางค่ายเริ่มอ่อนแรง แทบจะดับลงอยู่แล้ว

‘ไม่มีเหรอ?’

ฉันกลืนน้ำลายลงคอพลางใช้สายตามองซ้ายขวาของฐานทัพ

‘ไม่มีจริง ๆ เหรอ? จริง ๆ น่ะเหรอ?’

ไม่ใช่ ไม่ใช่แน่ เป็นไปไม่ได้

พวกนี้คอยอยู่ที่นี่ตั้งแต่ก่อนที่เราจะผ่านเขตที่ 3 พวกมันไม่มีทางไปไหน

ยิ่งกว่านั้น

ตุ้บ! ตุ้บ! ตุ้บ!

พวกมันล้อมเราไว้แล้ว!

NPC ประมาณสิบกว่าคนวิ่งออกมาจากที่ต่าง ๆ ในลานโล่ง แล้วเล็งอาวุธต่าง ๆ เช่น ธนูและเครื่องยิงลูกดอกใส่พวกเรา

ฉันยิ้มอย่างขมขื่น นี่มันภาพคุ้นตาเหลือเกิน รู้สึกว่าเคยเจอแบบนี้มาแล้ว

“คงคิดว่าเราจะไม่เข้าทางนี้สินะ…”

แล้วเสียงทุ้มที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น

“ไม่คิดว่าพวกแกจะเดินเข้ามาเองด้วยซ้ำ”

เมื่อหันไปมอง ก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งในชุดนักร้องเพลงเร่ร่อน สวมหน้ากากยิ้มและหมวกทรงสูงสีดำกำลังเดินเข้ามา

คราวน์

หัวหน้ากองกำลังพรายราตรี

“พวกแกมั่นใจอะไรนักหนาถึงได้เดินเข้ามาที่นี่เอง ‘ผู้เล่น’ ?”

“อย่าเรียกฉันว่าผู้เล่นเลย ฉันมีชื่อนะ”

ฉันชี้ไปที่ตัวเองแล้วแนะนำตัว

“ฉันชื่อแอช แอช ‘บอนไฮเตอร์’ เอเวอร์แบล็ก”

“เอเวอร์แบล็ก…? อืม เคยได้ยินบ้าง”

“แน่นอนว่านายต้องเคยได้ยินเกี่ยวกับจักรวรรดิเอเวอร์แบล็ก ฉันเป็นเจ้าชายองค์ที่สามของประเทศนั้น ถ้าอยากแสดงความเคารพก็คุกเข่าลงไปได้นะ”

คราวน์ที่กำลังงุนงงอยู่ก็ดีดนิ้ว

“อ้อ จักรวรรดิเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างไกลนั่นสินะ”

“อะไรนะ?”

“ประเทศเล็ก ๆ แต่กลับอวดอ้างว่าเป็นจักรวรรดิมานานมากแล้วสินะ นี่มัน… ทำให้ฉันรู้สึกแก่ขึ้นทุกทีเลย”

ฉันขมวดคิ้วเพราะไม่เข้าใจ

จักรวรรดิเอเวอร์แบล็กยึดครองอำนาจบนทวีปมานานกว่าหนึ่งร้อยปีแล้ว

เป็นประเทศที่แข็งแกร่งที่สุดโดยแท้จริง ปกครองครึ่งหนึ่งของโลก

แต่ดันบอกว่าเป็นประเทศเล็ก ๆ นี่มันเรื่องอะไรกัน

‘เขาอายุหลายร้อยปีจริง ๆ หรือไงเนี่ย…?’

“เอาเถอะ ไม่จำเป็นต้องคุยกันให้เสียเวลาแล้ว”

เมื่อคราวน์ยกมือขึ้น เหล่ากองกำลังพรายราตรีก็เตรียมพร้อมที่จะยิง

พวกมันจะยิงออกมาได้ทุกเมื่อ

“งั้นเราก็เริ่มการสังหารที่ค้างคาไว้ต่อเลยดีกว่า? ยิ่งพวกแกเดินเข้ามาเองด้วยนี่… คงเตรียมใจตายมาแล้วสินะ?”

ฉันตอบคราวน์อย่างเย็นชา

“ไม่ ฉันไม่ได้เตรียมใจตาย”

ฉับ!

ดาเมียนที่โผล่ออกมาจากประตูมิติก็เล็งปืนไรเฟิลทันที และตามด้วยนักรบของกองกำลังทหารรับจ้างดิออนที่ตั้งโล่เป็นแนวป้องกัน

สุดท้าย ดิออนและโจรหญิงก็มาถึงพร้อมอุปกรณ์ขนาดใหญ่

ดิออนติดตั้งและเปิดใช้งานอุปกรณ์ที่นำมาทันที

ฟฟู่มมม-!

นี่คือสิ่งประดิษฐ์โบราณระดับ SR ที่ลิลลี่และนักเล่นแร่แปรธาตุได้ซ่อมแซมเสร็จเรียบร้อยเมื่อวานนี้

กำแพงป้องกันขีปนาวุธเวทย์มนต์ (Anti-Missile Barrier)

เป็นสิ่งประดิษฐ์โบราณที่ยอดเยี่ยมที่สุดในการรบแบบประชิดตัว ใช้ในการชะลอความเร็วของวัตถุโจมตีและลดความเสียหาย

“โอ้?”

คราวน์ที่รู้ว่าสิ่งประดิษฐ์โบราณชิ้นนี้เป็นอะไรก็ตกใจ

“พวกนายควรคิดให้ดี ๆ นะ”

ฉันยิ้มเยาะ

“ศัตรูบุกมาถึงค่ายใหญ่แล้ว ฐานทัพกำลังจะพัง รีบยอมแพ้แล้วหนีไปเถอะ!”

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_