◈บทที่ 75. การสำรวจอิสระ ค่ายฐาน (2)

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

◈บทที่ 75. การสำรวจอิสระ ค่ายฐาน (2)

คนเป่าขลุ่ย

ชื่อ คราวน์

‘นักดนตรีในราชสำนัก ตัวตลกในราชสำนัก และนักเวทในราชสำนักของอาณาจักรแห่งทะเลสาบงั้นเหรอ?’

หน้าที่เยอะไปไหมเนี่ย ฉันบ่นพึมพำในใจ

ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ NPC เก่งกาจอะไรในเกมหรอก

บางครั้งก็โผล่มาในสนามรบ แต่ก็ไม่ได้ต่อสู้โดยตรง แค่ควบคุมสัตว์ประหลาด หรือลดค่าสถานะฝ่ายผู้เล่นเท่านั้น

แต่มีฉากหนึ่งที่ฉันจำได้อย่างชัดเจน

ด่านสุดท้ายของเกมนี้

เขาปรากฏตัวในห้องแรกของดันเจี้ยนสุดท้ายที่นำไปสู่บอสตัวสุดท้าย

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เขาไม่มีความสามารถในการต่อสู้โดยตรง และในช่วงด่านสุดท้าย พรรคพวกของเราก็แข็งแกร่งมาก

แค่แทงไปสองสามทีก็ล้มแล้ว ไม่ได้เป็นศัตรูที่น่ากลัวอะไรเลย

‘ใช่แล้ว พวกที่ใส่หน้ากากขาวพวกนี้ก็มาด้วยกันกับไอ้นั่นตอนนั้นสินะ’

กองกำลังหน้ากากขาวนี่แหละคือลูกสมุนที่ปรากฏตัวพร้อมกับคนเป่าขลุ่ยในด่านสุดท้าย

แต่เนื่องจากพวกมันอ่อนแอมากในช่วงด่านสุดท้าย

ในช่วงหลัง ๆ ของเกมนี้มีศัตรูที่แข็งแกร่งและน่ากลัวกว่านี้เยอะมาก ฉันเลยจำผู้ชายคนนี้และลูกสมุนของเขาไม่ได้

แต่ศัตรูพวกนั้น—กำลังขวางทางเราอยู่ตอนนี้

‘ยิ่งกว่านั้น เรียกฉันว่าอะไรนะ?’

เรียกฉันว่าผู้เล่นงั้นเหรอ ตอนนี้เนี่ยนะ?

นั่นหมายความว่าผู้ชายคนนี้เข้าใจ ‘ระบบ’ ของโลกนี้หรือเปล่า?

คำถามมากมายผุดขึ้นมา แต่ฉันถามสิ่งที่สำคัญที่สุดก่อน

“ทำไมถึงเป็นศัตรูกับพวกเรา บอกเหตุผลได้ไหม?”

ธนูและหน้าไม้สะท้อนแสงจากมือของกองกำลังหน้ากากขาวที่ล้อมเราอยู่

ดูเหมือนจะยิงออกมาได้ทุกเมื่อ สายธนูตึงเครียดสุดขีด

เรื่องราวเบื้องหลังหรืออะไรนั่นช่างมันเถอะ ตอนนี้ต้องเอาชีวิตรอดก่อน

คราวน์ตอบคำถามของฉันอย่างไม่คาดคิด

“พวกนายบุกเมืองนี้ และกำลังจะขุดคุ้ยความลับของราชอาณาจักรใช่ไหม โดยไม่รู้เลยว่าความมืดมนที่น่าสะพรึงกลัวแค่ไหนกำลังหลับใหลอยู่ภายใน……ฉันแค่จะหยุดมันไว้แค่นั้น”

น้ำเสียงของคราวน์หนักแน่นขึ้น

“พวกเราคือกองกำลังป้องกันสุดท้ายที่ปกป้องราชอาณาจักร คือเศษซากที่เหลือรอดของอาณาจักรแห่งทะเลสาบนี้”

ผู้ชายที่สวมหน้ากากขาวแนะนำตัวเช่นนั้น

“กองกำลังไนท์ครอลเลอร์”

ไนท์ครอลเลอร์

พวกที่คืบคลานในความมืด

“พวกที่ยุ่งเกี่ยวกับความมืดของเมืองนี้ พวกเราจะเผาให้เป็นจุล พวกนายก็เป็นเป้าหมายเช่นกัน”

คราวน์ยกมือขึ้น กองกำลังไนท์ครอลเลอร์ก็ดึงอาวุธระยะไกลที่ถืออยู่แน่นขึ้น

ทันทีที่มือของเขาลง พวกมันก็จะโจมตีเราแน่

‘อันตราย!’

เราถูกปิดล้อมอย่างสมบูรณ์ และมีความแตกต่างอย่างมากในระดับและอุปกรณ์

ถ้าโดนยิงถล่มแบบนี้ บางคนอาจตาย หรือในกรณีที่เลวร้ายที่สุดก็อาจจะตายหมดทุกคน

‘งั้นก็ต้องใช้ไพ่ที่เหลืออยู่แล้ว!’

ฉันเบิกตาโพลง

ถึงเวลาใช้ทักษะใหม่ที่เพิ่งได้รับมาโดยไม่ต้องเสียดาย

[ใช้เนตรของผู้บัญชาการ]

[โปรดจ้องตาเป้าหมายที่ต้องการใช้ทักษะ]

โลกช้าลงในทันที

ภายในอินเตอร์เฟซสีฟ้าอ่อนที่เป็นเอกลักษณ์ของการใช้ทักษะ ฉันเงยหน้าขึ้นมองไปรอบ ๆ

จ้องตาพวกที่เล็งอาวุธมาที่เราทีละคน

[ตรวจพบเป้าหมาย: 12 ตัว]

[โปรดสั่งการ]

คำสั่งต้องไม่ยาก ถ้ายากเกินไปอัตราความสำเร็จของทักษะจะลดลง

งานที่กดดันทางจิตใจมากเกินไปก็ไม่ได้ เช่น คำสั่งให้ฆ่ากันเอง โอกาสที่พวกมันจะต่อต้านก็จะสูงขึ้น

งั้นก็ต้องเป็นคำสั่งที่ง่ายมาก และช่วยให้เราหนีได้ง่าย!

“พวกนายทุกคน……”

ฉันยื่นมือออกไปข้างหน้าแล้วตะโกน

“หันหลังกลับ!”

[ระดับความยากของคำสั่ง: ง่ายมาก]

[กำลังเปรียบเทียบค่าสถานะสติปัญญาของผู้ใช้กับค่าสถานะเวทย์มนตร์ของเป้าหมาย]

[กำลังกำหนดอัตราความสำเร็จ เริ่มทอยลูกเต๋า…….]

ในวินาทีถัดไป แสงวาบสีฟ้าอ่อนพุ่งออกมาจากดวงตาของฉัน

[ตรวจสอบเสร็จสิ้น!]

>สำเร็จ: 7 ตัว

>ล้มเหลว: 5 ตัว

[กำลังบังคับใช้คำสั่ง]

จู่ ๆ !

เลือดกำเดาไหลออกมา รู้สึกแน่นหน้าอก เหมือนพลังเวทย์หมดไปในทันที

แค่สั่งการง่าย ๆ แค่นี้ก็มีปฏิกิริยาตอบโต้ที่แรงขนาดนี้แล้วเหรอ

แต่เป้าหมายเป็น NPC ระดับสูง และมีมากกว่า 10 ตัว ปฏิกิริยาตอบโต้ขนาดนี้ก็ถือว่าปกติแล้วล่ะมั้ง

มี 5 ตัวที่ต่อต้าน แต่เนตรของผู้บัญชาการก็ได้ผลกับอีก 7 ตัว ซึ่งมากกว่าครึ่งหนึ่ง

ฟึบ!

มากกว่าครึ่งหนึ่งของกองกำลังไนท์ครอลเลอร์ที่ล้อมเราอยู่หันหลังกลับอย่างเป็นระเบียบ

คราวน์ที่กำลังจะลดมือลงเพื่อสั่งการยิง พึมพำด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่เข้าใจ

“อะไรกันเนี่ย?”

กองกำลังไนท์ครอลเลอร์ที่เหลือก็ตกใจเมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีมทำตัวแปลก ๆ

ฉันใช้โอกาสนี้ตะโกน

“วิ่ง!”

พวกพรรคพวกที่ยังงง ๆ ก็รู้สึกตัวเมื่อได้ยินเสียงฉัน ฉันชี้ไปทางด้านในลานโล่ง

“หนีทางประตูเคลื่อนย้าย!”

ด้านหลังกองไฟ มุมหนึ่งของลานโล่ง

กองหินที่คุ้นเคยกองอยู่

ประตูเคลื่อนย้าย ถ้าถึงที่นั่นได้ ก็สามารถถอยทัพออกจากดันเจี้ยนได้อย่างปลอดภัย!

“ผมจะเปิดทาง!”

ลูคัสวิ่งออกไปก่อน

ฟุ้บ! ปั๊ก!

ลูคัสต่อยและฟันศีรษะของกองกำลังไนท์ครอลเลอร์ที่ยืนหันหลังอยู่ แล้ววิ่งฝ่าไป

ฉัน ดาเมียน และจูปิเตอร์ตามไปติด ๆ เอวานเจลีนตามมาด้านหลัง

“นี่มันการควบคุมจิตใจสินะ สนุกดีนี่……” !

คราวน์ตะโกนเสียงแหลม

“ยิง! อย่ายอมให้พวกมันหนี!”

พวกที่ไม่ได้โดนเนตรของผู้บัญชาการก็ยิงมา แล้วพวกที่เหลือก็รู้สึกตัวและยกอาวุธขึ้น

ฟิ้ว!

ลูกธนูตกลงมาเหมือนฝน ฉันเห็นการโจมตีของลูกธนูที่พุ่งเข้ามาแล้วตะโกน

“เอวานเจลีน!”

“ฝากด้วย!”

เอวานเจลีนยกโล่ขึ้นแล้วกระโดดขึ้น

ปิง! ปิงปิ๊บ! ตึง-!

เอวานเจลีนรับลูกธนูที่ตกลงมาเหมือนฝนด้วยโล่

ถ้าโล่ไม่พอ ก็ใช้หอกทหารม้าปัดออกไป

“เฮ่!”

เอวานเจลีนหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ เก่งมากเลย สาวน้อยของเรา!

ตอนนั้นฉันเห็นปืนใหญ่เล็งมาที่เรา ไฟติดอยู่ที่ไส้ตะเกียงแล้ว ฉันตะโกนอย่างร้อนใจ

“ดาเมียน!”

“ครับ!”

ดาเมียนไม่ได้ใช้ปืนใหญ่ แต่ใช้หน้าไม้

ดูเหมือนว่าในสถานการณ์เร่งด่วนแบบนี้ หน้าไม้จะสะดวกกว่าปืนใหญ่ที่มีแรงถีบมาก

ปัง-!

ปืนใหญ่ยิง และดาเมียนก็ยิงหน้าไม้ขึ้นไปพร้อม ๆ กัน

ฟุช!

ดาเมียนยิงลูกกระสุนปืนใหญ่

ลูกธนูที่ยิงจากหน้าไม้ทะลุกลางลูกกระสุนปืนใหญ่ได้อย่างแม่นยำ แล้ว

ควาง-!

ลูกกระสุนปืนใหญ่ระเบิดกลางอากาศ

เป็นทักษะที่เหลือเชื่อ แต่ดาเมียนก็ทำได้อย่างง่ายดาย

‘ฝั่งเราเต็มไปด้วยตัวโกงเลยนี่!’

ฉันยิ้มมุมปาก สถานการณ์ยังน่ากลัวอยู่ แต่เห็นทางออกแล้ว

ตอนนี้ประตูเคลื่อนย้ายอยู่ตรงหน้า

แค่เปิดใช้งานก็สามารถถอยทัพและเตรียมการตอบโต้ได้!

ในเวลานั้น

“มันจะไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก”

ฉันได้ยินเสียงพึมพำเบา ๆ ของคราวน์

“ขวางไว้”

“ครับ”

ฉันหันไปมอง เห็น NPC สองคนที่ยืนอยู่ข้างคราวน์กำลังเหยียดมือออก

โกออออ-

พลังเวทย์มหาศาลไหลเวียนอยู่ที่ปลายนิ้วของ NPC ทั้งสอง ฉันกัดฟันแน่น

“นักเวทสินะ……!”

ในทันใดนั้น เวทย์มนตร์ที่ยิงออกมาจากมือของ NPC ทั้งสองก็พุ่งมาหาเรา

หนึ่งเป็นเวทย์มนตร์ลม อีกอันเป็นเวทย์มนตร์ไฟ

สองธาตุนี้จะสร้างพลังทำลายล้างที่ยิ่งใหญ่ขึ้นเมื่อรวมกัน

ถ้าโดนเต็ม ๆ จะสร้างความเสียหายที่มากกว่าลูกกระสุนปืนใหญ่หลายเท่า จะทำลายล้างทุกอย่างในบริเวณนั้น

ถ้าโดนก็ตาย

“นี่มันอะไรกัน?!”

ในเวลาเดียวกับที่ฉันตกใจ

“ฮึ้บ!”

จูปิเตอร์หรี่ตาลงแล้วหันหลังกลับ

แปล๊บ-

คูควาควาควาง-!

สายฟ้าพุ่งออกมาจากมือทั้งสองข้างของจูปิเตอร์

จูปิเตอร์ใช้สายฟ้าจากมือซ้ายปิดกั้นไฟ ใช้สายฟ้าจากมือขวาปิดกั้นลม

ก่อนที่สองเวทย์มนตร์จะรวมกันและสร้างพลังทำลายล้าง มันก็ถูกพลังเวทย์ของจูปิเตอร์หักล้างไป

“แค่ก!”

จูปิเตอร์อาเจียนเลือดออกมา ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“จูปิเตอร์!”

“แค่ก……! ฉันไม่ไหวแล้ว ฝ่าบาท! รีบ……!”

คูกุง! ครูรูรึง……!

พายุและเปลวไฟรุนแรงขึ้น สายฟ้าถูกผลักไสไป

เลือดไหลออกมาจากปาก จมูกและตาของจูปิเตอร์ ฉันมองไปข้างหน้าแล้วตะโกน

“เวรแล้ว รีบเปิดทาง!”

“ครับ!”

ลูคัสใช้ดาบผลัก NPC ที่ยืนเฝ้าประตูเคลื่อนย้ายออกไป

ฉันรีบวางมือลงบนประตูเคลื่อนย้ายและเปิดใช้งาน

‘เร็ว ๆ เร็ว ๆ !’

กองหินพุ่งขึ้น หมุนวนไปมา แล้วก็กลายเป็นประตูเวทย์มนตร์

[ประตูเคลื่อนย้าย]

- โปรดเลือกปลายทาง

> ลานหลังคฤหาสน์ของเจ้าเมือง

> ท่าเรือริมทะเลสาบ

> [ท่อระบายน้ำที่แห้งเหือด]

> ตรอกลับ

> ทางเหนือของป้อมปราการด้านนอก

ฉันรีบเลือก ลานหลังคฤหาสน์ของเจ้าเมือง

กีอิง-!

ประตูเปิดออกพร้อมกับเสียงเครื่องจักรเวทย์มนตร์

ดาเมียนพยุงจูปิเตอร์เข้าไปในประตู

ฉันผลักตัวเองเข้าไปในประตูแล้วมองไปข้างหลัง

กองกำลังหน้ากากขาว—ไนท์ครอลเลอร์ ดูเหมือนจะรู้ว่าพวกมันหยุดพวกเราไม่ได้แล้ว เลยไม่โจมตีอีก

พวกมันแค่ยืนมองเรา

คราวน์ยืนกอดอกมองฉันอยู่ท่ามกลางพวกนั้น

ฉันไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

แค่เห็นใบหน้าที่ยิ้มอยู่บนหน้ากากก็รู้สึกไม่ดีแล้ว

“ไว้เจอกันใหม่นะ ไอ้คนเป่าขลุ่ยสารเลว”

มันเป็นประโยคที่ “ไว้เจอกันใหม่” ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวร้ายชั้นต่ำ แต่ฉันก็ได้แค่พูดออกมาเช่นนั้น

“ฉันจะกลับมาแก้แค้นให้สาสม”

ฉันยกนิ้วชี้ขึ้นมาแล้วโยนตัวเข้าไปในประตู

เห็นลูคัสและเอวานเจลีนกระโดดตามมา

ฉันเอามือไปแตะหน้าผากที่ปวดแสบ ขณะที่ฉันถูกดูดเข้าไปในอุโมงค์เวทย์มนตร์ที่ประตูเคลื่อนย้ายกำลังทำงานอยู่

ศัตรูใหม่ โผล่หน้ามาอีกแล้ว

***

[การสำรวจอิสระสิ้นสุด!]

[ตัวละครเลเวลอัพ]

- แอช(EX) Lv.22 (↑2)

- ลูคัส(SSR) Lv.36 (↑1)

- เอวานเจลีน (SSR) Lv.38

- จูปิเตอร์(SR) Lv.40 (↑1)

- ดาเมียน(N) Lv.30

[ตัวละครที่เสียชีวิตและบาดเจ็บ]

- จูปิเตอร์(SR) : บาดเจ็บสาหัส

[อุปกรณ์ที่ได้รับ]

- เสื้อคลุมแห่งเสียงกรีดร้อง(SR)

[ไอเท็มที่ได้รับ]

- อัญมณีเวทย์มนตร์กองพลการ์กอยล์: 72 ชิ้น

- แกนพลังเวทย์การ์กอยล์อำพัน(SR): 1 ชิ้น

- ชิ้นส่วนเกราะทองคำ: 5 ชิ้น

- กุญแจห้องทองคำ: 1 ชิ้น

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_