บทที่ 30 การดวลกันระหว่างเงาและแสง!

บทที่ 30 การดวลกันระหว่างเงาและแสง!

【ฟิ้ว!】

ทันทีที่ขาเรียวยาวสีทองสว่างวาบพาดผ่านไป ศีรษะของเก็กโค โมเรีย ก็พลันแตกสลาย กลายเป็นชิ้นส่วนเงาดำที่ฉีกขาดลอยระบำอยู่ในอากาศ

“เอ๋—?”

โบร์ซาลีโนมองร่างของโมเรียที่กลายเป็นกลุ่มเงาสีม่วงดำตรงหน้าอย่างงุนงง

【ฟุ่บ!】

ทันใดนั้น เงาดำนั้นก็ตวัดดาบเงาอันคมกริบในมืออย่างแรง กลายเป็นประกายสีดำพุ่งตัดขวางบริเวณเอวของอีกฝ่าย ส่งผลให้ร่างของโบร์ซาลีโนขาดสะบั้นเป็นสองท่อน

เพียงแต่ตรงรอยตัดกลับไม่มีบาดแผลหรือเลือดแม้แต่น้อย แต่กลับเป็นแสงสีทองสว่างเจิดจ้า จากนั้นแสงสีทองก็สว่างวาบขึ้น ชั่วพริบตาก็กลับไปปรากฏตัว ณ จุดที่ยืนอยู่ตอนแรก

“น่ากลัวจังเลย~”

โบร์ซาลีโนแสดงท่าทีราวกับยังใจสั่นไม่หาย สายตาของเขามองข้ามเงาดำนั้นไปยังเก็กโค โมเรีย ที่ไปปรากฏตัวอยู่ไกลออกไป 50 เมตรตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความงุนงง

“คุณก็เป็นสายธรรมชาติเหรอ? แต่ในข้อมูลไม่ได้บอกว่าคุณเป็นผู้มีพลังผลเงาเงา สายเหนือมนุษย์หรอกเหรอ?”

“เคะฮิฮิฮิ— ฉันต่างหากที่อยากรู้ว่า ทำไมการกลายสภาพเป็นธาตุของคุณถึงต้านทานการฟันของฉันได้ ทั้งๆ ที่การโจมตีเมื่อครู่ก็เคลือบฮาคิเอาไว้แล้ว”

เก็กโค โมเรีย ไม่มีอารมณ์จะอธิบายความสามารถของตัวเองให้อีกฝ่ายฟังแม้แต่น้อย แต่กลับย้อนถามกลับไป เขาเพิ่งเคยเผชิญหน้ากับผู้มีพลังสายธรรมชาติเป็นครั้งแรก เลยไม่ค่อยแน่ใจว่าฮาคิจะสามารถทำร้ายร่างที่กลายสภาพเป็นธาตุได้หรือไม่

“เรื่องนั้นน่ะเหรอ ใครจะไปรู้ล่ะ~”

คำตอบของโบร์ซาลีโนปราศจากความจริงใจโดยสิ้นเชิง

“หึ ลองสู้ดูก็รู้เอง ฉันไม่เชื่อหรอกว่าฮาคิจะใช้กับแกไม่ได้ผล!” เก็กโค โมเรีย แค่นเสียงเย็นชา แล้วตะโกน: “ร่างเงา ลุยพร้อมฉัน!”

【ปัง—】

กระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง ร่างที่สูงเกือบ 7 เมตรเร่งความเร็วขึ้นในฉับพลัน ทะลวงผ่านคลื่นอากาศที่เกิดจากการระเบิดของกำแพงเสียงจนแตกกระจายอย่างง่ายดาย กลายร่างเป็นเงาตกค้างสีม่วงดำขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่

ในขณะเดียวกัน เงาดำที่มีรูปร่างเหมือนเขาทุกประการก็ถือดาบเงา พุ่งเข้าประชิดโบร์ซาลีโนก่อนหนึ่งก้าวแล้วฟาดฟันลงมา

“ดาบอาเมะโนะมุราคุโมะ~”

การเคลื่อนไหวของโบร์ซาลีโนรวดเร็วยิ่งกว่า เขาดึงดาบยาวสีทองที่เกิดจากการรวมตัวกันของอนุภาคแสงออกมาอย่างง่ายดาย รับการโจมตีของดาบเงาไว้ได้ในชั่วพริบตา

จากนั้น ในชั่วเวลาสั้นๆ ไม่ถึง 2 วินาที ดาบเงาและดาบแสงก็ปะทะกันอย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วสูงจนตาเปล่าของคนทั่วไปมองเห็นได้เพียงภาพเลือนราง ประกายสีดำและแสงสีทองปะทะกันดังเคร้งคร้าง กลางอากาศเกิดคลื่นกระแทกรูปร่างคล้ายระลอกน้ำเป็นวงแล้ววงเล่า คลื่นดาบที่ฟาดผ่านไปเป็นครั้งคราวกรีดพื้นดินจนเกิดเป็นรอยแยกยาวเหยียดน่าสะพรึงกลัว

วินาทีต่อมา ร่างจริงของเก็กโค โมเรีย ก็เข้าประชิด เขาพยายามจะอ้อมไปอยู่ด้านหลังของโบร์ซาลีโน แต่อีกฝ่ายกลับใช้แสงวาบถอยหลังไป 2-3 เมตร ไม่เปิดโอกาสให้ถูกโจมตีขนาบข้างเลยแม้แต่น้อย

เมื่อจนหนทาง โมเรียจึงทำได้เพียงร่วมมือกับ ‘ร่างเงา’ โจมตีเร็วจากฝั่งซ้ายและขวา ทุกดาบที่ฟาดฟันออกไปล้วนเป็นคลื่นดาบสีม่วงดำอันตราย

โบร์ซาลีโนตวัดดาบป้องกันไปพลาง สังเกตสถานการณ์ของทั้งสองไปพลาง

เขาพบว่า ‘ร่างเงา’ ที่ว่านี่ ไม่ว่าจะเป็นพลัง ความเร็ว หรือปฏิกิริยาตอบสนอง โดยพื้นฐานแล้วเหมือนกับร่างจริงของโมเรียทุกประการ

มีเพียงด้านฮาคิเท่านั้นที่แข็งแกร่งไม่เท่ากัน บนดาบเงาของร่างเงานั้นมีเพียงฮาคิเกราะเคลือบไว้เพียงชั้นบางๆ ส่วนกลิ่นอายฮาคิบนดาบยาวของร่างจริงนั้นกลับหนาแน่นอย่างยิ่ง ถึงขั้น ‘ทำให้แข็ง’ คมดาบได้เลย

แต่ถ้าเทียบกันแค่เรื่องเพลงดาบ เห็นได้ชัดว่าตัวเขาแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย ถึงแม้ว่าโมเรียจะใช้ดาบได้ค่อนข้างดีก็ตามที

และก็ ความเร็ว!

【พรึ่บ—】

ก็เห็นโบร์ซาลีโนกลายร่างเป็นลำแสงอีกครั้ง หายลับไปจากจุดเดิมในพริบตา จากนั้นก็ไปปรากฏตัวทางด้านซ้ายของร่างจริงโมเรียแล้วฟันดาบออกไป

โชคดีที่ระดับฮาคิสังเกตของอีกฝ่ายยังพอใช้ได้ จึงตอบสนองได้ในทันที แต่ก็ใช้ดาบขึ้นมาป้องกันไม่ทันเสียแล้ว

ส่วนการใช้ฮาคิเกราะทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น เพื่อทดสอบความคมของ ‘ดาบอาเมะโนะมุราคุโมะ’ นั้น ยิ่งไม่ต้องคิดเลย บนดาบแสงนั่นเห็นได้ชัดว่ามีการเคลือบฮาคิไว้ชั้นหนึ่งเช่นกัน

“นักรบเงา!”

ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนี้ โมเรียใช้พลังของผลเงาเงาอีกครั้ง สลับตำแหน่งกับเงาของตัวเอง หรือก็คือ ‘ร่างเงา’

“อ๊ะเร๊ะ~~”

โบร์ซาลีโนเห็นฉากนี้ก็เลิกคิ้วขึ้น แต่ฝั่งโมเรียกลับไม่ลังเลแม้แต่น้อย เปิดฉากใช้ท่าไม้ตายของตนทันที

“ค้างคาวเงากระจาย!”

สิ้นเสียงดังตูม ก็เห็น ‘ร่างเงา’ ที่อยู่ตรงหน้าอีกฝ่ายระเบิดออกในทันใด กลายเป็นค้างคาวเงาจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่ พวกมันแตกกระจายออก จากหลายทิศทางราวกับตาข่ายสีดำที่โอบล้อมเข้าหาโบร์ซาลีโน

เพียงแต่ถึงแม้ท่านี้จะจู่โจมมาก แต่อีกฝ่ายก็มีฮาคิสังเกตเช่นกัน บวกกับความเร็วที่ไร้เทียมทานของผลแสง จึงหลบการจู่โจมของค้างคาวทั้งหมดได้ในพริบตา เมื่อปรากฏตัวอีกครั้งก็ลอยอยู่กลางอากาศอันสูงส่งแล้ว

“โย่~ เป็นพลังที่น่ารำคาญจริงๆ เลยนะ—” โบร์ซาลีโนลูบคางพลางก้มมองลงไปด้านล่างอย่างกลัดกลุ้ม

ในขณะเดียวกัน เก็กโค โมเรีย ที่อยู่บนพื้นก็ขมวดคิ้วแน่น จ้องไปบนฟ้า สบถเสียงเบา: “เจ้านี่มันเร็วเกินไปแล้ว จะสู้ยังไงเนี่ย?”

ในมุมมองของเขา เพลงดาบของทั้งสองฝ่ายนั้นพอกัน ไม่มีใครสามารถอาศัยมันเพื่อชิงความได้เปรียบได้ งั้นสิ่งที่ต้องเดิมพันก็คือฮาคิและพลังจากผลปีศาจแล้ว

ในด้านของฮาคิเกราะและฮาคิสังเกต ดูเหมือนว่าตัวเองจะเสียเปรียบเล็กน้อย ส่วนด้านพลังความสามารถ ก็ดูเหมือนว่าต่างฝ่ายต่างทำอะไรกันไม่ได้

‘ร่างเงา’ ประสานกับ ‘นักรบเงา’ มันก็เท่ากับการกลายสภาพเป็นธาตุบวกกับการเคลื่อนย้ายในพริบตา เพียงแต่นี่มันแค่เพียงพอสำหรับการป้องกันตัวเท่านั้น การจะทำร้ายโบร์ซาลีโนนั้นยากเกินไป

“ดูท่าการต่อสู้ครั้งนี้คงจะอีกนาน...” เก็กโค โมเรีย คิดในใจ ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงพรรคพวกเผ่าพันธุ์เดียวกันของเขาขึ้นมา

ฝั่งนี้สู้กันสนั่นขนาดนี้แล้ว ทำไมพวกนั้นยังไม่สังเกตเห็นอีก?!

【ปิ๊ว————】

แต่โบร์ซาลีโนกลับไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ตรวจสอบดูพรรคพวกเผ่าพันธุ์เดียวกันเลยแม้แต่น้อย ‘ดาบอาเมะโนะมุราคุโมะ’ ในมือสลายไปแล้ว กลุ่มแสงสีทองเจิดจ้าสว่างขึ้นที่ปลายนิ้วของเขา

【ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!】

ลำแสง 3 สายพุ่งยิงออกไป ความเร็วของมันเข้าประชิดใบหน้าของเก็กโค โมเรีย ในชั่วพริบตา เพียงแต่อีกฝ่ายอาศัยฮาคิสังเกตเพียงแค่ขยับตัวไม่กี่ก้าว ก็หลบรอดลำแสงเลเซอร์ไปได้อย่างง่ายดาย

“เคะฮิฮิฮิ— แล้วมันมีประโยชน์อะไรล่ะ?” โมเรียหัวเราะเยาะ

แม้ว่าฮาคิสังเกตของโบร์ซาลีโนจะดูเหมือนชำนาญกว่าเขาอยู่บ้าง แต่ช่องว่างก็ไม่ได้ห่างกันมากพอที่จะสามารถคาดเดาการคาดเดาของเขาได้ล่วงหน้า

แต่วินาทีต่อมา เมื่อลำแสงตกลงบนพื้นหิมะด้านหลังเขา ลูกไฟระเบิดสีแดงสว่าง 3 ลูกก็ขยายตัวออก เปลวไฟอุณหภูมิสูงและคลื่นกระแทก พลันกลืนกินเกล็ดหิมะผืนใหญ่และเก็กโค โมเรีย เข้าไปในทันที

【ปิ๊ว————】

สำหรับฉากนี้ โบร์ซาลีโนที่อยู่กลางอากาศสูงกลับดูสงบนิ่งอย่างยิ่ง ลำแสงที่ปลายนิ้วของเขายังคงยิงต่อไปอีก 3 นัด ลงไปด้านล่าง

แกสลับตำแหน่งกับร่างเงาของตัวเองได้ไม่ใช่เหรอ? ได้เลย งั้นก็ระเบิดมันไปพร้อมกันทั้งคู่เลยสิ แกก็ลองหลบดูอีกทีสิ!

【พรึ่บ!】

ทันใดนั้น เหตุผิดปกติก็เกิดขึ้น ท่ามกลางแสงไฟระเบิดที่ต่อเนื่อง ปรากฏคลื่นดาบขนาดมหึมาสีม่วงดำสายหนึ่งพุ่งออกมา มันตัดผ่านเปลวไฟและคลื่นกระแทกจนแยกออกชั่วขณะ

จากนั้น ‘ร่างเงา’ ก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทันทีที่บินไปถึงตรงหน้าโบร์ซาลีโน สีดำบนร่างก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว กลายเป็นร่างของโมเรียตัวจริงที่ดูสะบักสะบอมเล็กน้อย

“ตายซะเถอะ!!”

ดาบยาว 3 เมตรฟาดฟันลงมาอย่างบ้าคลั่ง คมดาบอันแหลมคมห่อหุ้มด้วยเงาดาบสีม่วงดำหนาทึบและฮาคิเกราะอันเข้มข้น ฟันร่างของโบร์ซาลีโนจากบนลงล่างจนขาดสะบั้นเป็นสองท่อน

เพียงแต่สถานการณ์ก็เป็นเช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ ไม่มีเลือดปรากฏออกมาแม้แต่น้อย กลับกลายร่างเป็นลำแสงสีทอง 2 สายพุ่งแยกออกไปทางซ้ายและขวา จากนั้นจึงค่อยรวมกันเป็นหนึ่งเดียวกลางอากาศที่อยู่ไกลออกไป ใบหน้ายียวนกวนประสาทที่น่าโมโหนั่นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

“โย่~ ร่างเงาของนายบินได้ด้วยเหรอเนี่ย ช่างเป็นพลังที่น่ากลัวจริงๆ~~”

โบร์ซาลีโนทำปากจู๋แสดงท่าทีประหลาดใจอย่างมาก แต่พอเห็นโมเรียร่วงหล่นลงไป ก็ฉีกยิ้มกว้างแล้วพูดว่า: “อย่างนี้นี่เอง พอสลับตำแหน่งแล้วก็บินต่อไม่ได้สินะ”

แต่ทว่า เสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งบนร่างของอีกฝ่ายและสีหน้าที่โกรธเกรี้ยวอย่างบ้าคลั่ง เห็นได้ชัดว่าการระเบิดจากลำแสง 6 นัดก่อนหน้านี้ก็ส่งผลอยู่บ้าง

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็ต้องเพิ่มความรุนแรงเข้าไปอีก!

ทันทีที่เก็กโค โมเรีย ร่วงกลับลงมาบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยรอยไหม้เกรียมและหลุมบ่อ บนท้องฟ้าก็พลันปรากฏดวงอาทิตย์ขึ้นมาอีกดวง แสงสีทองเจิดจ้าบดบังท้องฟ้าสีครามทั้งผืน

“ยาซาคานิ โนะ มางาทามะ~~”

(จบตอน)