บทที่ 2 - โลกของเหล่าสัตว์ภูต

บทที่ 2 - โลกของเหล่าสัตว์ภูต

เขายังคงพิจารณาหน้าจอโปร่งแสงครึ่งหนึ่งนี้ต่อไป และพบว่ามันยังมีอีกหน้าหนึ่ง

เมื่อใจนึก หน้าจอก็พลิกไปอีกหน้าหนึ่ง นับว่าสะดวกสบายอย่างยิ่ง

ชื่อ: ฉินหมิง

สัตว์ภูต: มดทรายเพลิง

คะแนนพลังรบ: อันดับหนึ่ง ขั้นต่ำ

ศักยภาพการเติบโต: อันดับหนึ่ง ขั้นสูง

นี่คือคะแนนของมดทรายเพลิงที่ฉินหมิงสิงสู่ในปัจจุบัน

ต้องบอกว่า แม้จะกลายเป็นสัตว์ภูตแล้ว แต่หากพูดถึงในแง่ปัจเจก มดก็ยังคงเป็นสิ่งที่เล็กกระจ้อยร่อยเกินไป

คะแนนพลังรบมีเพียงอันดับหนึ่ง ขั้นต่ำ ก็เพียงพอที่จะอธิบายปัญหาได้แล้ว

ฉินหมิงสงสัยว่านี่น่าจะเป็นระดับคะแนนพลังรบที่ต่ำที่สุดแล้ว

ส่วนศักยภาพการเติบโตก็มีเพียงอันดับหนึ่ง ขั้นสูง คาดว่าคงไม่ได้สูงส่งอะไรนัก

เขามองไปยังผู้นำมดทรายเพลิงที่อยู่ข้างๆ และพบว่าเขาสามารถมองเห็นหน้าจอคะแนนของผู้นำมดทรายเพลิงตัวนี้ได้เช่นกัน

ชื่อ: ไม่มี

สัตว์ภูต: ผู้นำมดทรายเพลิง

คะแนนพลังรบ: อันดับหนึ่ง ขั้นกลาง

ศักยภาพการเติบโต: อันดับหนึ่ง ขั้นสูง

หากว่ากันด้วยพลังต่อสู้ ผู้นำมดทรายเพลิงอยู่เหนือกว่าเขาหนึ่งระดับ แน่นอนว่าเรื่องนี้สามารถมองเห็นได้จากขนาดตัวของมัน ที่จริงแล้วมันน่าจะแข็งแกร่งพอที่จะบดขยี้เขาได้อย่างง่ายดาย

ส่วนศักยภาพการเติบโตนั้นทั้งสองตัวเท่าเทียมกัน อยู่ในระดับอันดับหนึ่ง ขั้นสูง

เขาลองมองไปยังมดทรายเพลิงตัวอื่นๆ และพบว่าคะแนนพลังรบของมดทรายเพลิงทั้งหมดก็เหมือนกับเขา คืออันดับหนึ่ง ขั้นต่ำ

ส่วนศักยภาพการเติบโต มีส่วนน้อยที่เป็นอันดับหนึ่ง ขั้นต่ำ ส่วนใหญ่อยู่ที่อันดับหนึ่ง และมีเพียงหนึ่งหรือสองตัวเท่านั้นที่มีศักยภาพอยู่ในอันดับหนึ่ง ขั้นสูง

ฉินหมิงสรุปได้ว่า มดทรายเพลิงนี้ก็คือสัตว์ภูตอันดับหนึ่ง จัดอยู่ในระดับต่ำสุด

ส่วนในเผ่าพันธุ์นี้เคยมีตัวตนที่ทะลวงผ่านอันดับหนึ่งไปได้หรือไม่นั้น นั่นก็เป็นเรื่องที่เขาไม่สามารถรู้ได้

เขานอนหมอบอยู่บนพื้น รอคอยให้ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าอย่างเงียบๆ

หลายชั่วโมงต่อมา เมื่อแสงแดดไม่แผดเผาเหมือนเดิม ผู้นำมดทรายเพลิงที่อยู่ข้างๆ ก็ส่งเสียงร้องซี่ๆ ออกมา

ฝูงมดทรายเพลิงที่อยู่ด้านหลังพลันเคลื่อนไหวทันที

ผู้นำมดทรายเพลิงออกเดินนำไปก่อน ฝูงมดที่อยู่ด้านหลังรีบเดินตามจังหวะก้าวของผู้นำทันที

ฉินหมิงปะปนอยู่ในขบวนและเดินออกจากเงาหิน

ท่ามกลางทะเลทรายอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต รูปร่างของพวกมันช่างเล็กกระจ้อยร่อยอย่างยิ่ง

ฉินหมิงอ่านความทรงจำและรู้ว่า นี่คือการเดินทางที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ในความทรงจำตลอดสามปีที่ผ่านมา พวกมันกลุ่มนี้เดินทางรอนแรมมาโดยตลอด มุ่งหน้าไปยังทิศทางเดียวอย่างยากลำบาก

นี่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ การที่ต้องอยู่ในทะเลทรายทำให้พวกมันจำเป็นต้องตามหาโอเอซิสที่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ เพื่อใช้เป็นรังในการขยายพันธุ์และเพิ่มจำนวนเผ่าพันธุ์

ทว่าทะเลทรายแห่งนี้มันกว้างใหญ่เกินไป การค้นหาตลอดสามปีก็ยังคงไม่ทำให้พวกมันพบร่องรอยของโอเอซิสแม้แต่น้อย

"ช่างเป็นการเดินทางที่ลำบากยากแค้นจริงๆ" ฉินหมิงคิดในใจขณะที่เดินตามไป

จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปจนหมด ยามค่ำคืนมาเยือนทะเลทรายผืนนี้

ความร้อนระอุในตอนกลางวันจางหายไปอย่างรวดเร็ว ถูกแทนที่ด้วยความหนาวเหน็บจนเข้ากระดูก

ลมหนาวพัดผ่าน หอบเอาเม็ดทรายสีเหลืองจำนวนมากปลิวว่อน

ฝูงมดตะเกียกตะกายออกมาจากกองทรายที่ทับถม และเดินหน้าต่อไป

จนกระทั่งพวกมันพบต้นกระบองเพชรขนาดใหญ่ต้นหนึ่งจึงหยุดลง

มดทรายเพลิงทีละตัวปีนป่ายขึ้นไปบนผิวนอกของต้นกระบองเพชร และเริ่มกัดกินอย่างต่อเนื่อง

ในไม่ช้า ต้นกระบองเพชรที่น่าสงสารก็ถูกกัดแทะจนพรุนไปทั้งต้น

ฉินหมิงทำตามอย่าง เขาร่วมวงกัดไปสองสามคำ

ต้นกระบองเพชรกรุบกรอบ และอุดมไปด้วยน้ำจำนวนไม่น้อย

ส่วนรสชาตินั้น ตอนนี้เขาก็รับรสไม่ได้อยู่แล้ว และคงไปใส่ใจอะไรมากขนาดนั้นไม่ได้

"ฟันซี่นี้คมกริบจริงๆ" ฉินหมิงคิดในใจ

เปลือกนอกของต้นกระบองเพชรต้นนี้ นอกจากจะเต็มไปด้วยหนามแหลมแล้ว มันยังแข็งมากอีกด้วย การที่เขาสามารถกัดเปลือกนี้จนแตกได้อย่างง่ายดาย ล้วนเป็นเพราะคุณงามความดีของฟันซี่นี้

หลังจากกินอิ่มหนำสำราญแล้ว ฝูงมดก็ออกเดินทางต่อ

ยามค่ำคืนเป็นเวลาที่ดีที่สุดในการเดินทาง พวกมันย่อมไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไป

เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ดวงดาวนับล้านดวงส่องประกายระยิบระยับเป็นพิเศษ จนทำให้ภายใต้แสงดาวนี้ ค่ำคืนของทะเลทรายดูไม่มืดมิดเท่าใดนัก

แสงสีเงินจางๆ สาดส่องลงมา สะท้อนบนผืนทรายสีเหลือง ก่อเกิดเป็นความงดงามที่แปลกตา

พวกมันเดินทางเช่นนี้ตลอดทั้งคืน จนถึงรุ่งเช้าของวันต่อมาเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น ทิวทัศน์รอบด้านก็ยังคงเป็นทะเลทรายสีเหลืองที่ไร้ขอบเขตเช่นเดิม เนื่องจากขนาดตัวที่เล็ก ทำให้ขอบเขตการมองเห็นของฉินหมิงมีจำกัดอย่างยิ่ง มองไปได้ไม่ไกลเลย

จนกระทั่งอากาศกลับมาร้อนระอุอีกครั้ง ฝูงมดก็หาหินก้อนต่อไป และเข้าไปหลบพักผ่อน

"วันที่สองของการเป็นมด..." ฉินหมิงนอนแผ่อยู่ในเงาไม้ ขาหน้าทั้งสองข้างเขี่ยทรายสองสามครั้ง ทำเป็นหลุมเล็กๆ ที่นอนสบายๆ แล้วทิ้งตัวลงไป

เขามองไปยังผู้นำที่กำลังพักผ่อนอยู่ด้านหน้า

ภารกิจที่สามบนหน้าจอก็คือให้เขาเป็นผู้นำฝูงมดคนต่อไป และต้องทำให้มดทรายเพลิงทั้งหมดสวามิภักดิ์

สำหรับภารกิจนี้ ตอนนี้เขายังไม่มีเบาะแสเลยว่าควรจะทำอย่างไร

และอันที่จริง สิ่งที่เขาสนใจมากที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่ว่าภารกิจนี้จะสำเร็จหรือไม่ แต่เป็นวันพรุ่งนี้เขาจะสามารถกลับไปยังโลกเดิมได้อย่างราบรื่นหรือไม่ นี่ต่างหากคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

ในขณะที่เขากำลังคิดเรื่อยเปื่อยอย่างเบื่อหน่าย บนยอดหินก้อนนั้นก็มีเสียงซ่าๆ ดังขึ้น และมีเศษหินเล็กๆ ตกลงมาประปราย

"หืม" ฉินหมิงลุกขึ้นยืนทันที เขามองไปทางขอบหิน

เพียงเห็นร่างมหึมาตัวหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากด้านบนของก้อนหิน ปากของมันน่าสะพรึงกลัว เปลือกแข็งสีดำทะมึนราวกับโลหะ ส่วนหางยาวที่มีตะขอเกี่ยวกลับชูสูงขึ้น

"เวรเอ๊ย"

นี่คือแมงป่อง แมงป่องสีดำขนาดเท่าอ่างล้างหน้า

ในสายตาของฉินหมิง นี่คือสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัว

ท่าทางอาละวาดของมัน ราวกับได้เจอรังของอาหารอันโอชะ

ในทะเลทราย อาหารและน้ำคือสิ่งล้ำค่าที่สุด ในสายตาของแมงป่องตัวนี้ พวกเขาก็คือเสบียงอาหารที่ดีที่สุดนั่นเอง

ซี่ ซี่

ผู้นำมดทรายเพลิงส่งเสียงร้องข่มขู่ไปยังแมงป่องตัวนั้นเป็นตัวแรก

ขนาดตัวของมันถือว่าใหญ่ที่สุดในฝูงมดทรายเพลิงแล้ว แต่เมื่อเทียบกับแมงป่องตัวนี้ มันก็ยังเป็นแค่ของชิ้นเล็กๆ อยู่ดี

ฉินหมิงนึกว่าพวกมันน่าจะล่าถอยและหนีไปเหมือนเวลาเจอศัตรูตามธรรมชาติ แต่กลับไม่คิดว่ามดทรายเพลิงทุกตัวจะยังคงยืนอยู่ที่เดิม ส่งเสียงข่มขู่ไปยังแมงป่องตัวนั้น

นี่มันจะเปิดสงครามกันชัดๆ

"ดุขนาดนี้เลยเหรอ" ฉินหมิงคิดในใจ

ชื่อ: ไม่มี

สัตว์ภูต: แมงป่องเหล็กดำ

คะแนนพลังรบ: อันดับหนึ่ง ขั้นสูง

ศักยภาพการเติบโต: อันดับสอง ขั้นกลาง

หากว่ากันด้วยพลังต่อสู้ แมงป่องเหล็กดำตัวนี้แข็งแกร่งกว่าฝูงมดทรายเพลิงของพวกมันอย่างแน่นอน มันย่อมไม่ปล่อยเสบียงอาหารฝูงนี้ไป มันยื่นก้ามใหญ่ทั้งสองข้างเข้ามาควานหาใต้ก้อนหิน

มดทรายเพลิงหลายตัวถูกก้ามหนีบจนตัวแบนในทันที

ในขณะเดียวกัน ภายใต้การนำของผู้นำ ฝูงมดก็กรูขึ้นไป ปีนป่ายไปบนตัวของแมงป่อง ทำท่าว่าจะรุมกัดกินแมงป่องเหล็กดำตัวนี้แทน

ฉินหมิงไม่แน่ใจว่าหากเขาตายในโลกต่างมิตินี้แล้วจะเป็นอย่างไร ทำให้เขาไม่ค่อยกล้าที่จะบุกเข้าไปด้วยเท่าไหร่ จึงได้แต่เดินวนเวียนอยู่รอบนอก

ทว่าเสียงร้องของผู้นำมดทรายเพลิงก็ดังขึ้น มันทำให้เขารู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาในทันใด ราวกับเข้าสู่สภาวะบางอย่าง

พลังที่ไม่คุ้นเคยซึ่งไม่เคยมีมาก่อนปะทุขึ้นในร่างกายของเขา

"ลุยโว้ย"

เขาขยับขาอย่างรวดเร็ว อ้อมไปทางด้านหลังของแมงป่อง และปีนขึ้นไปบนกระดองสีดำทะมึนบนหลังของมัน

อ้าปากแล้วกัดทันที

แคร็ก

ต้องบอกว่าสมชื่อเหล็กดำจริงๆ ฟันที่เขาเคยคิดว่าคมกริบ กลับไม่สามารถกัดกระดองชั้นนี้ให้ทะลุได้

มดทรายเพลิงตัวอื่นๆ ที่ปีนขึ้นมา ก็ไม่สามารถกัดเปลือกนี้เข้าได้เช่นกัน ไม่สามารถสร้างความเสียหายที่มีประสิทธิภาพได้

เมื่อได้สติกลับมาเล็กน้อย ฉินหมิงก็รีบปีนลงมาจากหลังของมัน

เพียงชั่วครู่เดียว ก็มีมดทรายเพลิงจำนวนไม่น้อยถูกแมงป่องเหล็กดำจับกินเข้าไปในปากแล้ว

เขาค่อยๆ อ้อมไปที่บริเวณท้องของแมงป่องอย่างระมัดระวัง ตรงส่วนนี้ไม่ใช่กระดองสีดำทะมึน แต่เป็นเกราะอ่อนสีเทาที่ปกคลุมอยู่

เมื่อคิดว่าตรงนี้น่าจะกัดเข้าง่าย เขาจึงออกแรงกัดลงไปทันที

เกราะอ่อนชิ้นเล็กๆ ถูกเขากระชากหลุดออกมา ของเหลวสีเขียวไหลทะลักออกมา

ซี่ ซี่

เมื่อเห็นว่าสามารถสร้างความเสียหายได้ ฉินหมิงก็รีบเรียกเพื่อนฝูงทันที

มดทรายเพลิงเหล่านั้นก็สามารถเข้าใจความหมายในเสียงเรียกของฉินหมิงได้ พวกมันจึงพากันปีนไปที่ท้องของแมงป่อง ต่างคนต่างกัดคนละคำ ทำให้แมงป่องตัวนั้นคลุ้มคลั่งอย่างสมบูรณ์ มันเริ่มพลิกตัวไปมาบนพื้นทรายอย่างบ้าคลั่ง

ฉินหมิงโชคร้ายถูกทับจนขาหักไปหลายข้าง เขาถูกเหวี่ยงออกมา นอนแผ่อยู่ตรงนั้น เคลื่อนไหวได้ช้าลงมาก

โชคดีที่แมงป่องก็เริ่มสาดของเหลวสีเขียวออกมาไม่หยุด มันบาดเจ็บสาหัสแล้ว

มดทรายเพลิงบางตัวถึงกับมุดเข้าไปในท้องของแมงป่องเพื่อกัดกินจากภายใน

หลายนาทีต่อมา แมงป่องตัวนี้ก็นิ่งสนิท มันถูกฝูงมดทรายเพลิงกัดจนตาย

คนมากกำลังมาก มดมากก็กัดช้างตายได้

แม้ว่าแมงป่องเหล็กดำตัวนี้จะแข็งแกร่ง แต่สุดท้ายมันก็ต้านทานการรุมกัดของฝูงมดทรายเพลิงเกือบร้อยตัวไม่ไหว

แน่นอนว่า มดทรายเพลิงเองก็ตายไปไม่น้อยเช่นกัน

[จบแล้ว]