บทที่ 182 ภายใต้เปลวไฟ

บทที่ 182 ภายใต้เปลวไฟ

ที่ด้านบนของภูเขาไฟลูกเล็ก

เหอลั่ว และเหอหลายได้เข้าไปในภูเขาไฟ เหอลั่วนั่นคอยปกป้องเหอหลาย และ บางครั้งก็มีเสียงด่าดังออกมา

เหอหลาย ดูเหมือนจะเริ่มมุ่งเน้นไปที่่่การกลั่นขวดบริสุทธิ์ ไม่นานเหอลั่วก็หยุดบ่น , เหอลั่ว หยุดพูดเพราะกลัวกว่าจะเป็นการรบกวนเหอหลาย

บนขอบของปล่องภูเขาไฟ ฉื่อหยาน โม่ต้วนหุน และเหอซิงเหมิน ก็ไม่ได้พูดคัยกัน

ผ่านไปครึ่งวัน

เหอหลายใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ เขารู้สึกตื่นเต้นกับขวดบริสุทธิ์สีเขียวสดใสที่อยู่ในมือ และเขาก็เดินขึ้นมาที่ปล่องภูเขาพร้อมกับยื่นขวดออกมาและเขาก็ตะโกนว่า " สำเร็จแล้ว ! "

ขวดนี่ถูกกลั่นอีกครั้ง ตอนนี้มันมีสีเขียวเหมือนกับหยก และ ผลึกที่สดใส ลักษณะของมันเปลี่ยนแปลงไปย่างชัดเจร

ฉื่อหยานยิ้มและพยักหน้า " นำขวดบริสุทธิ์มาให้ข้า แล้วหินนั่นจะเป็นของเจ้า "

" ไม่มีปัญหา " เหอหลายอมยิ้มเดินไปข้างหน้า และส่งขวดให้กับ ฉื่อหยาน เหอหลายหันไปพูดกับเหอลั่วด้วยความภูมิใจ ด้วยบางอย่างที่ปรากฏขึ้นมาในความคิดของเขา : " ท่านเห็นไหม แท้จริงแล้วข้าสามารถทำมันได้ เหตุผลที่ก่อนหน้าข้าไม่เคยทำสำเร็จเลย ไม่ใช่เพราะว่าความสามารถของข้าไม่ดี แต่เป็นเพราะสภาพแวดล้อมมันร้อนเกินไป หึหึ ตราบใดที่ท่านให้การช่วยเหลือข้า ข้าก็จะไม่ด้อยไปกว่าผู้อื่นแน่นอน ที่จริงแล้ว ข้ามีความสามารถเป็นอย่างมากในด้านของนักหลอมรวม”

" เจ้าไม่มีจิตวิญญานไฟ มันเป็นไม่ได้เลยที่ในชีวิตของเจ้าจะเป็นนักหลอมรวมได้ . " เหอลั่ว สูดลมหายใจเข้าอย่างเย็นชา " ในอนาคตเจ้าควรเชื่อฟังข้า และเลิกคิดเกี่ยวกับการเป็นนักหลอมรวมสะ แล้วหันมาตั้งใจฝึกฝนบ่มเพาะเสียดีกว่า "

เหอหลายพยักหน้าด้วยสีหน้าขมขื่น

" ไปภูเขาไฟหมื่นปีกันเถอะ" เมื่อเขาได้ขวดบริสุทธิ์มาแล้ว ฉื่อหยานก็ไม่อยากเสียเวลามากไปกว่านี้ และเขาก็มองไปที่โม่ต้วนหุน .

" ตกลง "

โม่ต้วนหุน เรียกค้างคาวโลหิตครามทั้งสองตัวมาและ พวกเขาก็ขึ้นขี่ค้างคาวโลหิตครามจากนั้นก็บินออกไป

เหอลั่วและครอบคัว ดูเหมือนจะสนใจฉื่อหยานพวกเขานั้นสงสัยว่าเหตุใดฉื่อหยานจึงต้องไปที่ภูเขาไฟหมื่นปี ถึงแม้ธุระของพวกเขาจะไม่มีอีกแล้ว แต่พวกเขาก็ยังขึ้นขี่ค้างคาวโลหิตครามและบินตามไปยังภูเขาไฟหมื่นไป .

หลังจากผ่านมาหนึ่งชั่วโมง

เป็นภูเขาไฟที่งดงามสูงตระหง่านนับหมื่นฟุตปรากฏอยู่ตรงหน้าของฉื่อหยาน

ภูเขาไฟนี้สูงเป็นอย่างมากมาก มันแทงขึ้นตรงเข้าไปในหมู่เมฆ และร้อนเป็นอย่างมาก แสงเปลวไฟปรากฏจากออกมาจากในปล่องภูเขาไฟที่แทงทะลุผ่านหมู่เมฆ ทำให้ภาพที่้เห็น มันดูเหมือนกับท้องฟ้ากำลังมีเพลิงเผาไหม้อยู่

ก่อนที่พวกเขามาถึงที่ปล่องภูเขาไฟของภูเขาไฟหมื่นปี พวกเขาก็สัมพัสได้ถึงสายลมร้อนพัดเข้าไปที่ใบหน้าของพวกเขา รู้สึกเหมือนกับว่าพวกเขาอยู่ในเตาอบยักษ์ อุณหภูมินั้นร้อนเป็นอย่างมากจนแทบหายใจไม่ออก

เหอซิงเหมิน และครอบครัวตามหลังฉื่อหยานและโม่ต้วนหุนมาแต่ไกล . พวกเขามองลงมาจากด้านบนหลังของค้างคาวโลหิตครามระดับห้า

ค้างคาวโลหิตครามระดับหกที่ฉื่อหยานขี่อยู่ ก็เริ่มหงุดหงิด เมท่อใกล้ถึงปล่องภูเขาไฟของภูเขาไฟหมื่นปี มันก็เริ่มแสดงอาการออกมา

ภูเขาไฟหมืนมี มีอุณหภูมิสูงและร้อนเป็นอย่างมาก มันมีลาวาที่สามารถละลายโลหะได้ และด้วยคลื่นความร้อน ทำให้รอบๆนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ ไม่มีมนุษย์หรือสัตว์กล้าจะอาศัยอยู่ใกล้ๆ

แม้ว่าค้างคาวโลหิตครามเป็นสัตว์อสูรระดับหก แต่ร่างกายปกติของมันมักจะอยู่ในที่เย็นและในถ้ำมืด ความร้อนของภูเขาไฟหมื่นปีนั้นสูงเป็นอย่างมาก มันจึงไม่สามารถทนได้

โม่ต้วนหุน รู้ว่าค้างคาวโลหิตครามที่เขาขี่อยู่ไม่อยากจะเข้าไปใกล้กับปล่องภูเขาไฟของภูเขาไฟหมื่นไป แต่เขาก็ยังคงขมวดคิ้ว และลูบไปที่คอของมัน

เมื่อถูกลูบคอโดยโม่ต้วนหุน ค้างคาวโลหิตครามทันที ก็กลายเป็นเชื่อฟัง และมันก็ค่อยๆบินเข้าใกล้ปล่องภูเขาไฟของภูเขาไฟหมื่นปีด้วยความกลัว

ค้างคาวโลหิตครามที่ถูกขี่โดยเหอลั่วและครอบครัว นั้นได้หยุดบินไปนานแล้ว ทั้งสามประหลาดใจเป็นอย่างมากดูได้จากสีหน้าของพวกเขา และพวกเขาก็มองไปที่ฉื่อหยานจากที่ไกลๆ

" ซิงเหมิน เจ้าหนุ่มนั่นจริงๆแล้วอยู่ในนภาที่สองของระดับหายนะจริงรึ ? " เหอลั่งจ้องมองไปไปที่ฉื่อหยาน ด้วยความสับสย " เจ้านั้นโตที่เกาะเพลงเมฆา , เจ้าสมควรรู้อุณหภูมิที่ปล่องภูเขาไฟของภูเขาหมื่นปีนี่ดี อย่าว่าแต่นักรบในระดับหายนะเลย แม้กระทั่งในระกับปฐพี ก็มิอาจทนได้กับคลื่นความร้อนที่ภูเขาไฟหมื่นปีปล่อยออกมาจากปล่องภูเขาไฟได้ แต่เจ้าหนุ่มนั่น ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไรเลยสักนิด และข้าก็ไม่เห็นว่าโม่ต้วนหุนจะช่วยเหลืออะไรเขาสักนิด "

" ถ้าเขาไม่สามารถทนต่อคลื่นความร้อนที่ออกมาจากปล่องภูเขาไฟได้ แล้วเขาจะกล้าลงไปในภูเขาไฟได้อย่างไร " เหอซิงเหมิน คิ้วสวยของนางขมวดและนางก็พูดเบาๆ

" เข้าไปในภูเขาไฟรึ ? " เหอหลายก็ร้องออกมา ไขมันบนใบหน้าของเขาก็กระเพื่อม " ไม่ใช่โม่ต้วนหุนที่เข้าไปหลอกรึ ? "

เหอลั่วสี หน้าก็เปลี่ยนไป เขามองไปที่เหอซิงเหมืนด้วยสีหน้าแปลกประหลาด " จะเป็นอย่างไรกันหากเขาเข้าไปยังภูเขาไฟ "

เหอลั่ว และเหอหลาย ทั้งคู่ต่างก็คิด ว่า คนที่จะเข้าไปที่ใจกลางภูเขา สมควรเป็นราชาชูร่าโม่ต้วนหุน . แต่ตอนนี้พวกเขาได้ เหอซิงเหมิน พูด พวกเขาต่างก็ตกใจ

โม่ต้วนหุน นั้นอยู่ในนภาที่สามของระดับนภา หากเป็นเขาก็อาจเป็นไปที่จะเข้าไปยังภูเขาไฟหมื่นปี แต่อะไรกันที่ทำให้ฉื่อหยานมั่นใจเช่นนั้น

ไม่ว่าเหอลั่ว และเหอหลาย จะติดอย่างไรพวกเขาก็คิดไม่ออก

" เขาเคยเกือบถูกยึดร่างโดยเปลวเหมันเยือกแข็ง ถึงแม้ว่า ข้าจะไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของเขากับเปลวเหมันเยือกแข็งจะเป็นเช่นไร แต่ในเมื่อเขากล้าที่จะเข้าไปในภูเขาไฟหมื่นปี นั่นก็ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกับเปลวเหมันเยือกแข็งแน่นอน หากไม่มีเปลวเหมันเยือกแข็ง ด้วยระดับการบ่มเพาะที่ต่ำของเขา เมื่อเขาลงไปยังใจกลางภูเขาไฟ เขาก็จะถูกเผาเป็นเถ้าถ่านทันที ! " เหอซิงเหมิน กล่าวเบาๆ

" เปลวเหมันเยือกแข็ง เปลวไฟนภาหนะรึ ? " เหอหลาย ร้องออกมาซ้ำ ๆไขมันบนใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น " ข้าเริ่มอยากจะชื่นชมเขาแล้วสิ นี่มันสุดยอดยิ่งนัก ! เขาช่างเท่จริงๆ ! "

" เปลวเหมันเยือกแข็งไม่สามารถยึดร่างเขาได้งั้นรึ ? " เหอลั่ว รู้งุนงง ใบหน้าของเขาดูสับสน

" แกนเพลิงอยู่ในหยกผลึกไฟ เอาดาบฆ่ามังกรนี่ไป มันเป็นสิ่งเดียวที่สามารถทำลายหยกผลึกไฟได้ .

โม่ต้วนหุน เดินไปหาเขาและ ดึงดาบฆ่ามังกรออกมาจากภายในร่างกายของกู่เจียงเกอ . เขายื่นให้ฉื่อหยาน และอธิบาย : " มังกรเพลิงเขาเดียวอยู่ในดาบฆ่ามังกรนี่และมันก็เชื่อมต่อวิญญานอยู่กับกู่เจียงเกอ ตราบใดที่วิญญานของกู่เจียงเกอยังอยู๋ มันจะยากมากที่จะทำให้มังกรไฟเขาเดียวเชื่องได้ . ข้าเพียงแค่ผนึกวิญญานของมังกรเพลิงเขาเดียวไว้ชั่วคราวเท่านั้น . โชคดีที่การทำลานหยกผลึกไฟนั้นไม่ต้องใช้มังกรเพลิงเขาเดียว ท่านเพียงแค่ใช้คมดาบของมันที่มีสถานะเป็นธาตุไฟก็พอ”

" ไม่ต้องห่วง " ฉื่อหยานพยักหน้า และเขาก็คว้าดาบฆ่ามังกรมา .

เขาปล่อยพลังวิญญานเพื่อตรวจสอบดู และแน่นอน เขาก็สังเกตเห็นว่าในดาบฆ่ามังกรมีวิญญานที่แข็งแกร่งถูกปิดผนึกอยู่และไม่ขยับเขยือนใดๆ

อาวุธปกติเมื่อภายในลาวาของภูเขาไฟ หมื่นปี จะไม่สามารถทนต่อความร้อนได้ เมื่อพวกมันลงไปในลาวาก็จะละลายทันที แต่เป็นดาบฆ่ามังกหลอมมาจากแร่โลหะต่างๆมากและยังเป็นคุณสมบัติธาตุไฟ มันสามารถทนได้เมื่อลงไปในลาวาของภูเขาไฟหมื่นปี ดังนั้นมันจึงเป็นอาวุธที่เหมาะสมที่สุดที่จะใช้เพื่อทำลายหยกผลึกไฟ

" เมื่อหยกผลึกไฟถูกทำลาย แกนเพลิงก็จะสลายลงไปในลาวาอย่างรวดเร็ว พลังของเปลวไฟปฐพีก็จะกระจายไปรอบๆชั่วคราว แกนเพลิงจะก่อรูปขึ้นใหม่ได้พร้อมกับหยกผลึกไฟอีกครั้ง เพื่อที่หยกผลึกไฟจะก่อรูปขึ้นมาอีกครั้ง มันก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยอีกร้อยปี ดังนั้นถ้าท่านต้องการจะเก็บแกนเพลิงมา ท่านจะต้องใช้ขวดบริสุทธิ์เก็บรวบรวมมันมาเสียก่อนที่แกนเพลิงจะสลายลงไปในลาวา " โม่ต้วนหุน กล่าวอีกครั้ง

" อย่าได้กังวล " ฉื่อหยานพยักหน้าเบาๆ เขากล่าวว่า : " ไม่ต้องห่วง ข้ารู้ว่าควรทำเช่นไร "

" ระวังตัวด้วย " โม่ต้วนหุน ขมวดคิ้ว " ไม่ว่าจะเป็นแกนเพลิงหรือสิ่งอื่น พวกมันก็เป็นแค่เพียงสิ่งของ ถึงจะรวบรวมมันไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ชีวิตของท่านนั้นมีหนึ่งเดียส และนั่นก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด จำไว้ว่าอย่าฝืน "

" ข้าทราบแล้ว ข้าขอตัวหละ " ฉื่อหยานยิ้ม

ส่งสติของเขาเข้าไปในแหวนสายโลหิต ฉื่อหยานก็เรียกเปลวเหมันเยือกแข็ง " ข้าจะลงไปที่ภูเขาไฟหมื่นปีแล้ว ปกป้องข้าด้วยระหว่างลงไป"

" เข้าใจแล้ว ! "

ในที่สุดพลังความเย็นทันทีก็ไหลออกจากแหวนสายโลหิต และไหลอย่างราบเรียบในร่างของฉื่อหยาน

ร่างของฉื่อหยานมีน้ำแข็งก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่ส ในไม่กี่วินาทีเท่านั้น ร่างของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยผลึกน้ำแข็งอย่างสมบูรณ์

ฉื่อหยาน ดูราวกับว่าเขากลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง ร่างกายของเขาสะท้อนแสงออกมาเหมือนกับว่ามีแสงสีขาวไหลอยู่ในน้ำแข็ง

" ข้าจะไปหละ " ร่างของฉื่อหยาน ก็พุ่งตรงลงไปสู่ปล่องภูเขาไฟของภูเขาไฟหมื่นปี

" ตึม ! "

ภายในปล่องภูเขาไฟของภูเขาไฟหมื่นปี จู่ๆก็มีเสียงวัตถุหนักตกลงไป คลื่นลาวากระเด็นออกมา ทำให้ค้างคาวโลหิตครามบินหลบและร้องออกมา .

โม่ต้วนหุน ขมวดคิ้ว เขาจ้องมองลงไปในภูเขาไฟ สักพัก เขาก็ขึ้นค้างคาวโลหิตคราม และจากไป

ภูเขาไฟหมื่นปี รูปทรงเหมือนกรวย ปล่องภูเขาไฟเป็นเหมือนปลายแหลม และเมื่อลงไปเรื่อยๆ ก็จะพบได้ว่ามันค่อยๆกว้างขึ้น

ลาวาในภูเขาไฟเดือดเป็นฟองออกมา คลื่นความร้อนแรงที่ระเหยจากมัน และลอยเป็นควันขึ้นมา

ภายในลาวา , ฉื่อหยาน , ผู้ที่ร่างกายเป็นน้ำแข็งก็จมลงไปในลาวาอย่างรวดเร็ว

โดยมีน้ำแข็งของเปลวเหมันเยือกแข็งปกคลุมร่างทั้งหมด ภายใต้ล่วา ฉื่อหยานก็ตระหนักได้ว่าเปลวไฟลุกโหมกระหน่ำไปทั่วตั้งแต่ที่เขาลงมาในลาวา ฟองสบู่สีดำผุดขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งและลอยขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

นี่เป็นบ่อลึกที่เต็มไปเ่วยลาวา และพลังของเปลวไฟยังแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ยิ่งเขาลงไปลึกเท่าใด อุณภูมิของลาวาก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น

ถ้านักรบทั่วไปทีอยู่ในระดับหายนะลงมาในลาวานี่ ภายในไม่ถึงสามวินาที เนื้อหนังและกระดูกของพวกเขาจะต้องละลายแน่นอน

หากเป็นนักรบระดับปฐพีลงมาในบ่อลาวาแห่งนี้ โดยไม่มีวิชาลับในป้องกันหรืมไม่มีสมบัติในการป้องกัน พวกเขาจะสามารถอยู่ได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น ในที่สุดพวกเขาก็จะละลาย

ส่วนนักรบระดับรู้แจ้ง และระดับนภา อาจจะสามารถเคลื่อนไหวไปรอบๆพื้นผิวลาวาได้ . แต่เมื่อพวกเขาลงลึกลงไปในบ่อลาวา เพียงแค่ไม่กี่พันเมตร พวกเขาก็จะไม่สามารถทนต่อลาวาเหลวที่ที่ร้อนแรงกว่าสิบเท่าได้ ตอนนั้นพวกเขาก็จะถูกเผาทั้งเป็น

อย่างไรก็ตาม ด้วยการปกป้องของเปลวเหมันเยือกแข็ง ฉื่อหยาน จึงสามารถว่ายลงไปยังด้านล่างลาวาได้อย่างปลอดภัย

" ระวังตัวด้วย ข้างในบ่อลาวานี่ อาจจะสิ่งมีชีวิตพิเศษบางอย่างอยู่ นอกจากนี้ยังมีสัตว์อสูรเพลิงที่พึ่งพาแกนเพลิงเพื่อบ่มเพาะอยู่ ระวังพวกมันให้ดี และอย่าได้พรีพร่ามไป . " ภายในแหวนสายโลหิต เปลวเหมันเยือกแข็งก็พูดเตือนขึ้น

" สิ่งมีชีวิตพิเศษ สัตว์อสูรเพลิง ? " ฉื่อหยานหน้าสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาขมวดคิ้ว " ในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายเช่นนี้ ยังมีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่อีกรึ ? "

" มีสิ่งที่วิเศษและลึกลับมากมายในโลกใยนี้ สิ่งมีชีวิตล้วนเต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ อะไรก็เป็นไปได้ ภายใต้สภาพแวดล้อมที่โหดร้าย , มีความเป็นไปได้ที่จะมีสิ่งมีชีวิตที่พิเศษอาศัยอยู่ ด้วยสภาพแวดล้อมยิ่งโหดร้าย สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ก็ยิ่งแข็งแกร่ง " เปลวเหมันเยือกแข็งพูดขึ้นอีกครั้ง" แต่ในบ่อลาวานี่ ถึงแม้จะมีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู๋ เจ้าก็ไม่ต้องกลัวไป สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ที่นี่มีองค์ประกอบของธาตุไฟ พลังของข้าสามารถจัดการพวกมันได้ แต่เจ้าจะร้องระวังให้ดี ตราบใดที่เจ้ายังไม่โดนฆ่า เจ้าก็สามารถใช้พลังนี่ตอบโต้พวกมันได้ .

" ตกลง ข้าจะระวัง "

" บุม ! "

เมื่อฉื่อหยานพูดเสร็จ ฟองอากาสเพลิงยักษ์ก็โผล่ขึ้นมาข้างๆเขา

เป็นสัตว์อสูรที่มีร่างกายเหมือนแมวสีแดงคล้ายกับเหล็กร้อน พลันก็กระโจนมาที่เขา_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1195 แล้วนะคะ หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา กดตรงนี้ >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ