บทที่ 92 ประตูสวรรค์ปรากฏ !

บทที่ 92 ประตูสวรรค์ปรากฏ !

" เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับแผนที่ของประตูสวรรค์ได้ด้วยหรือไม่ ? "

หลังจากยอดฝึมือแบ่งปันสมบัติจากอสรพิษฟ้าเก้าหัวเสร็จแล้ว จักพรรดิ์แห่งโลกมืด ซูซีเฮอ จู่ๆ ก็พูดขึ้น

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง และไม่นานก็ตกสู่ช่วงกลางคืน

ในหุบเขา ทุกคนต่างทำหน้ามุ่ย ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่มีสีหน้าผ่อนคลาย

เป่ยหมิงชางและซูซีเฮอ พวกใันทั้งคู่มองไปที่ชิ เสี่ยว

" ท่านชิเสี่ยว ท่านคงไม่ปฏิเสธความร่วมมือของพวกเราใช่หรือไม่ ? " เป่ยหมิงชางพูดเรียบๆ

สีหน้าของชิเสี่ยวเปลี่ยนไป เขายืนอยู่ตรงนั้น และคิดอย่างลึกซึ้ง เขาเหลือบมองไปที่เซี่ยซินหยานเป็นคนแรก แล้วก็ไปต่อที่ ซัวฉี และรู้สึกลังเลเล็กน้อย

เซี่ยซินหยาน ก็ค่อยๆ ฟื้นตัวหลังจากการกินยาบำงุรงเข้าไป แต่ก็ยังห่างไกลจากการฟื้นตัวสมบูรณ์อยู่

ในช่วงเวลานี้ ฝ่านตรงข้ามมีนักรบนภาด้วยกันสองคน อีกทั้ง ชิเสี่ยว และ ซัวฉีก็มีพลังเหลือแค่ 80 เปอเซนต์เท่านั้น นั่นถูกกำหนดไว้แล้วว่าเสียเปรียบ

" ไปหยิบมันออกมา และเรามาดูด้วยกัน ยังไงสะเราก็ยังไม่สามารถหาประตูสวรรค์ได้อยู่แล้ว " เซี่ยซินหยาน กล่าวว่าอย่างไม่แยแสและผ่อนคลายลง

" คิดไม่ถึงแม่นางเซี่ยซินหยาน จะรู้เกี่ยวกับวิธีการโจมตีและล่าถอย อย่างแท้จริง ท่านต้องเป็นคนที่ทำอะไรก็สำเร็จเป็นแน่ " เป่ยหมิงชางพยักหน้าแล้วบอกกับเซี่ยซินหยานที่อยู่ตรงหน้า “แม่นางเซี่ย , ตระกูลเป่ยหมิงมาเพียงเพราะแผนที่ของประตูสวรรค์เท่านั้น เราไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับศาลาหมอก หลังจากนี้ ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง ตระกูลเป่ยหมิงจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับศาลาหมอกแม้แต่นิดเดียว”

เซี่ยซินหยาน นั้นมาจากทะเลไม่มีที่สิ้นสุด และด้วยการที่นางตอนนี้อยู่ในนภาที่สามของระดับหายนะ และเมื่อนางใช้จิตวิญญานต่อสู่นางก็จะเข้าสู่ระดับนภาทันที ด้วยสาวน้อยที่มีประสิทธิภาพเพียงนี้ คาดไม่ถึงเลยว่าพื้นเพเบื้องหลังของนางจะเป็นเช่นไร

เป่ยหมิงชางนั้นหวาดกลัวนักรบจากทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุดเป็นอย่างมาก ถ้าไม่ได้เป็นที่พึ่งสุดท้าย เขาก็คงไม่ต้องการที่จะที่จะเป็นมิตรกับเซี่ยซินหยานนัก

" ข้ามาเพื่อตามหาประตูสวรรค์เท่านั้น " ไม่มีร่องรอยของอารมณ์ปรากฏบนใบหน้าของเซี่ยซินหยาน ตานางเย็นชาและ กล่าวว่า " หลังจากเสร็จสิ้นธุระเรื่องประตูสวรรค์แล้วเราจะกลับทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุด ตราบใดที่พวกเจ้าไม่ยั่วยุศาลาหมอกจากทะเลไม่มีที่สิ้นสุดของเรา เราก็ไม่มีความจำเป็นต้องมาพื้นที่ ที่ห่างไกลเช่นนี้ "

" ดี ! " เป่ยหมิงชางกล่าวว่า

" ข้าจะขอเตือนเจ้าไว้ก่อน เจ้าจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม สมบัติในประตูสวรรค์นั้นเต็มไปด้วยอันตรายที่คาดไม่ถึงมากมาย ! " เซี่ยซินหยาน ลังเลอยู่สักพัก แล้วกล่าวว่า " และตอนนี้ยังไม่มีการปรากฏตัวของประตูสวรรค์เลบ ดังนั้น ข่าวเรื่องประตูสวรรค์ที่ทราบนั้นเป็นเพียงข่าวลือเท่านั้น ท่านคงไม่หลงเชื่อข่าวลือด้านเดียวโดยไม่สนใจด้านอื่นๆหลอกนะ . "

" พูดรายระเอียดมา ข้าต้องการฟัง "

ไม่ว่าจะเป็น เป่ยหมิงชาง หรือ ซูซีเฮอที่มาจากโลกมืด ทั้งคู่ที่ฟังอย่างสบายใจ ต่างก็มองไปที่เซี่ยซินหยานด้วยสีหน้าจริงจัง

ที่จริงในจักวรรดิ์พรพระเจ้า , จักวรรดิ์อัคคี และสมาคมการค้า ตำนานของประตูสวรรค์ได้แพร่กระจายออกไปทั่ว แต่ก็ไม่เคยมีประตูสวรรค์ปรากฏขึ้นในแคว้นเหล่านี้เลย ซึ่งหากมันปรากฏขึ้นจริงๆ มันจะต้องดึงดูดความสนใจของทหารและนักรบมากมายแน่นอน

ชิ เสี่ยว ซัวฉี และ ฮันเฟิงก็มองไปที่เซี่ยซินหยานด้วยความหวังบางอย่าง พวกเขายังเต็มไปด้วยความอยากรู้เกี่ยวกับความลับของประตูสวรรค์

" ในทะเลกว้างใหญ่ ไม่เพียง แต่ประตูแห่งสวรรค์จะมีอยู่เท่านั้น แต่มันมีมากกว่าหนึ่งบาน แต่ทุกๆประตูสวรรค์จะมีอันตรายเป็นอย่างมาก "

เซี่ยซินหยาน สูดหายใจลึกๆ นางแสดงออกความลำบากใจ นางกล่าวด้วยเสียงจริงจัง " ประตูสวรรค์ นำไปสู่ดินแดนพระเจ้า ทุกดินแดนพระเจ้านั้นไม่ได้ลึกลับแต่อย่างใด แต่ทุกดินแดนพระเจ้านั่นน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ! โดยปกติเมื่อนักรบเข้าไป มีโอกาสน้อยมากที่จะกลับมาอย่างมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็นบริเวณ ดินแดนสี่อสูร ดินแดนใต้ภิภพเจ็ดชั้น หรือ สมรภูมินรก บุคคลทั่วไปจะไม่สามารถเข้าไปได้ ! "

" ดินแดนสี่อสูร ! "

" ดินแดนใต้ภิภพเจ็ดชั้น ! "

" สมรภูมินรก ! "

ที่หลุดออกมาจากปากของเซี่ยซินเหยี่ยน คือชื่อที่เกี่ยวข้องกับประตูแห่งสวรรค์และดินแดนพระเจ้าของทะเลไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้ทุกคนที่อยู่ในหุบเขาตกตะลึง พวกเขาต่างรู้สึกอึ่งตะงัน

" ที่ข้ามาที่แห่งนี้ในช่วงเวลานี้ก็เพราะต้องการจะเห็นดินแดนพระเจ้าที่อยู่ในประตูสวรรค์ . ดินแดนเหล่านี้เต็มไปด้วยอาจที่เต็มไปด้วยความน่ากลัวและสิ่งเร้นลับทุกสิ่งอย่าง พวกเจ้าจงเตรียมตัวให้พร้อมสะ ! " เซี่ยซินหยาน มองไปรอบ ๆและพูดอย่างเย็นชา " ในดินแดนพระเจ้านั้นจะเป็นทะเลที่กว้างใหญ่ มีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังอำนาจเป็นอย่างมากซึ่งระดับของมันอยู่สูงกว่าระดับวิญญาน และมันก็มีด้วยกันมากกว่าหนึ่งตร หากไม่อยากจำชีวิตไปทิ้งที่ดินแดนพระเจ้า ก็ตัดใจสะ ! หากพวกเจ้าคิดอยากจะมีชีวิตอยู่ "

คำพูดของเซียซินเหยียน ทำให้ทุกคนตกอยู่ในความกังวล

ไม่ว่าจะเป็น เป่ยหมิงชาง ซัวซีเฉอ ชิเสี่ยว หรือ ซัวฉี ทุกคนก็มีสีหน้าตกตะลึง .

สิ่งมีชีวิตระดับวิญญาน ? อีกทั้งยังมีมากกว่าหนึ่งตน !

สิ่งที่พูดถึงพวกนี้คืออะไรกัน ?

ถ้าประตูสวรรค์นำไปสู่ดินแดนพระเจ้าที่มีสิ่งชีวิตระดับนั้นอยู่ และหากมันปรากฏขึ้นในหุบเขาแห่งนี้ พวกเขายังจะมีชีวิตรอดอยู่อีกรึ ?

หุบเขาพลังหยินตกอยู่ในความเงียบสะงัดทันที

" อะไรกัน พวกเจ้ากลัวงั้นรึ ? " เซี่ยซินหยานแสยะยิ้ม.

" ไม่ว่ายังไง ข้าก็ต้องเข้าไปดูให้ได้ " ซูซีเฮอริมฝีปากแห้งลง แต่หลังจากที่เงียบอยู่นาน มันก็กล่าวว่า " มิฉะนั้น เราจะรู้ได้ยังไง ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน ? แม่นางเซี่ยก็เป็นเพียงนักรบในระดับนภาแต่กลับกล้ามาค้นหามัน แล้วเราจะกลัวอะไรหละ "

เมื่อซูซีเฮอพูดเช่นนั้น ความคิดของทุกคนก็เปลี่ยนไป

เซี่ยซินหยาน มาคราวนี้ก็เพราะอยากจะเข้าไปยังประตูสวรรค์ นางนั้นรู้จักอันตรายของดินแดนพระเจ้าเป็นอย่างดี แต่กลับ ยังกล้ามาค้นหามัน นางคงไม่มาหาเรื่องตายใช่หรือไม่ ?

หากคิดเช่นนี้ ทุกคนรู้สึกกลัวน้อยลง บางทีดินแดนพระเจ้าอาจจะไม่อันตรายอย่างที่คิดก็เป็นได้

" ข้าก็ได้พูดสิ่งที่ข้าควรพูดไปแล้ว ที่เหลือเป็นปัญหาของพวกเจ้า จัดการกันเอง " เซี่ยซินหยานพยักหน้าและหันไปที่ชิเสี่ยว " เจ้าเอาแผนที่ออกมาได้หรือไม่ "

ชิ เสี่ยว รู้ว่ามันคงยากที่จะหลีกเลี่ยง เป่ยหมิงชางและซัวซีโอ ดังนั้น เขากับซัวฉีจึงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เขาทำได้เพียงแค่หยิบแผนที่ออกมาจากกระเป๋าหน้าอก

เป่ยหมิงชางและ ซัวซีเฉอก็เคลื่อนไหวใกล้เข้ามา และมารวมตัวกันรอบๆแผนที่เพื่อตรวจสอบ

" แผนที่เพียงทำเครื่องหมายจุดๆหนึ่งในหุบเขาพลังหยินเท่านั้น , นอกจากนี้ก็ไม่มีอะไร " ซัวฉี หน้าบึ้ง และพูดอย่างเย็นชา " ข้าได้ไปดูรอบๆมาหลายครั้งแล้วในหุบเขาและข้าก็ได้ใช้จิตวิญญานต่อสู้ของข้าเคลื่อนไหวอยู่ใต้ดิน แต่ก็ไม่พบสิ่งใดเลย นี่เป็นแผนปลอมหรือไม่ ? "

" นี่ไม่ใช่ของปลอมแน่นอน . " เซี่ยซินหยานกล่าวอย่างมันใจ แต่ก็ไม่ได่อธิบายอะไรเพิ่ม

ทุกคนรู้ดีว่านางนั้นมาจากทะเลไม่มีที่สิ้นสุดและนางก็เข้าใจเรื่องของประตูสวรรค์เป็นอย่างดีและรู้แม้กระทั่งว่ามีดินแดนพระเจ้าใดอยู่ในประตูสวรรค์ เมื่อได้ยินนางพูดแบบนั้น ทุกคนก็มั่นใจขึ้น และหยุดกังวลและพวกเขาทั้งหมดจ้องมองอย่างจริงจังไปที่แผนที่ แต่ละคน ตกอยู่ในห้วงความคิด และมองไปรอบๆหุบเขาพลังหยิน ราวกับพยายามหาที่ตั้งของประตูสวรรค์

ฉื่อหยาน ก็ยืนอยู่กับฮันเฟิงและ กู่หลง เขาไม่ได้ยุ่งเรื่องพวกนี้นัก เขาเพียงสังเกตไปที่ปฏิกิริยาของคนเหล่านั้น และบางครั้งก็มองไปที่ มู่หยู่เตี๋ยและตี่ย่าหลาน .

มู่หยู่เตี๋ยและ เป่ยหมิงเช้อ ยืนอยู่ด้วยกัน บางครั้งพวกเขาทั้งสองก็จะพูดคุย และหัวเราะอย่างเงียบ ๆ บางครั้งเขาก็สังเกตุเห็น มู่หยู่เตี๋ยกัดริมฝีปากของนางและยิ้มให้

ตี่ย่าหลาน ยังจมอยู่ในความสุข มือของนางจับผลึกอสูรไฟไว้แน่น และใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น สีหน้าของนางมันแสเงออกอย่างชัดเจนว่านางต้องการจะดูดซับพลังจากผลึกอสูรไฟ เพื่อที่นางบ่มเพาะจิตวิญญานของนาง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

นักรบในระดับนภาที่งหมดอที่อยู่ในหุบเขาก็ตกอยู่ในความกังวล พวกเขาขมวดคิ้ว และครุ่นคิดเกี่ยวกับความลับของแผนที่ แต่ไม่มีใครสามารถหาที่ตั้งของประตูสวรรค์ได้เลย

แล้ววันเวลาก็ผ่านไป มันเป็นช่วงเวลากลางคืน

ดวงดาวค่อยๆปรากฏขึ้นบนท้องฟ้ายามค่ำคืน . . . . . . .

และสุดท้าย ดวงดาวก็ส่องแสงประกายทั่วท้องฟ้าตลอดทั้งคืน

ทันใดนั้นเอง แผนที่สมบัติก็มีการเปลี่ยนแปลงในมือของ ซัวฉี

ใบหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไป สายตาของพวกเขาทันทีก็จ้แงไปที่แผนที่

แผนที่ลอยออกมาจากมือของซัวฉีที่ถืออยู่ มันค่อยๆเพิ่มลอยขึ้นในท้องฟ้า สูงขึ้นและสูงขึ้น และไม่นานมันก็ลอยอยู่เหนือท้องฟ้ากลางหุบเขาพลังหยิน

มวลพลังประหลาดพลันปรากฏเป็นระลอกคลื่นออกมาจากภายในแผนที่

แสงของดวงดาวดูเหมือนจะได้รับผลกระทบบางอย่างจากอำนาจของแผนที่ แสงดวงดาวส่องประกายลงมาจากบนท้องฟ้าส่องลงมาบนแผนที่

" บูม ! "

แผนที่สมบัติก็ระเบิดออกเป็นชิ้น ๆ และปรากฏเป็นผลึกอสูรขึ้นอย่างชัดเจนทันทีในอากาศ

พลังแปลกๆการจายเต็มไปทั่วหุบเขา ทั้งพลังหยินและผลึกอสูร ต่างก็ส่องสว่าง กระจ่างใส ออกมา

ภายในผลึกอสูรปรากฏเป็นมนุษย์ร่างกายเล็กๆอยู่ในผลึก ร่างกายของเขาเรืองแสงออกมาพร้อมกับมี สีหน้าที่แสนทุกข์ทรมาน

" ท่านพ่อ ! ! ! "

ซัวฉีก็ร้องลั่นออกมา เขามองไปที่มนุษย์ตัวเล็กที่อยู่ในผลึก ,และคำรามก้องออกมา , " ท่านพ่อ ! ข้าซัวฉีเอง ! ท่านพ่อ ! "

" ผลึกอสูรระดับ 8 ผลึกมังกรโคลน "

ชิเสี่ยวยังร้องอุทานออกมา สีหน้าของเขากลายเป็นหวาดกลัว

ในหุบเขา , หนึ่งในนักรบแหงนหน้ามืองขึ้นไปบนท้องฟ้า พวกเขาทั้งหมดต่างก็ตกใจและ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

มนุษย์ตัวน้อยที่อยู่ในผลึกดูเหมือนจะไม่ได้ยินเสียงของ ซัวฉี เขาอยู่ในผลึกอสูรและมองไปมาอย่างสับสน .

ผลึกอสูรระดับ 8 ก็ส่องแสงสว่างขึ้น และสว่างขึ้น และก็ปรากฏเป็นคลื่นมวลของพลังงานแปลกๆออกมา

" อ๊ะ ! "

ตี่ย่าหลาน อุทาน และตะโดนด้วยเสียงหวาน " ผลึกอสูรของข้า "

ผลึกอสูรอสรพิษฟ้าเก้าหัว ที่ถูกกำแน่นในมือของนางก็ลอยขึ้นและสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า

ในเวลาเดียวกัน , ผลึกอสูรอีก8ก้อนก็ลอยขึ้นเช่นเดียวกัน เป่ยหมิงชาง ซูซีเฮอ ชิเสี่ยว ซัวฉี , เซี่ยซินหยาน , ผลึกอสูรเหล่านั้นก็ลอยหลบหนีออกมาจากพวกเจา พวกมันแต่ละก้อนลอขึ้นสูงบนท้องฟ้า และหมุนไปรอบๆผลึกอสูรระดับ8 ที่บรรจุวิญญานมังกรโคลนไว้

แสงสีแปลกประหลาดก็ส่องออกมาจากผลึกอสูรทั้งสิบที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า และปกคลุมไปทั่วหุบเขาพลังหยิน

ในหุบเขาเลือดของอสรพิษฟ้าเก้าหัวที่นองอยู่ตรงพื้นก็เคลื่อนไหวไปมาเหมือนกับมีชีวิต ไหลลงไปยังแม่น้ำที่ไหลอยู่ในหุบเขา

แม่น้ำถูกเปลี่ยนแปลงเป็นสีเลือดอย่างลึกลับ

และเต็มไปด้วยกลิ่นคราวเลือดที่แยกกันออกเป็นสายเหมือนกับงู มันได้เคลื่อนไหวข้ามผ่านพื้นของหุบเขา

อย่างรวดเร็ว ด้วยเลือดของอสรพิษฟ้าเก้าหัวที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ปรากฏเป็นสัญลักษณ์ประหลาดขึ้นบนผืนดิน

" ตูม ตูม ตูม ! บูม บูม บูม บูม บูม บูม บูม ! "

ผลึกอสูรทั้งสิบที่ลอยอยู่ก็ระเบิดออกและหลอมรวมกันเป็นเสาแสง และก็วาดเป็นลวดลายประหลาดบนพื้นดิน

เป็นรูปแบบแปลกประหลาดที่ส่องแสงออกมาเหมือนจักรวสล แสงดาวจากท้องฟ้าส่องลงมาจากท้องฟ้า และปรากฏเป็นลวดลายขึ้น

ในช่วงกลางของรูปแบบนี้ , เแสงหลายพันจุดที่อยู่ในรูปแบบเกิดหลอมรวมและควบแน่นกัน และมันก็ค่อยๆก่อตัวขึ้นเป็นประตูที่ส่องแสงสว่างจ้าออกมา

ในที่สุด ประตูสวรรค์ ก็ปรากฏขึ้น !––––––––––––––––––––––––

ห่างหายไปนานในการลงเว็ปนี้ ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1183 แล้วนะคะ หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา กดตรงนี้ >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ