บทที่ 35 พ่อถังผู้ไม่มีสิทธิมีเสียง

บทที่ 35  พ่อถังผู้ไม่มีสิทธิมีเสียง

ในฐานะนักเรียนก็พอเข้าใจได้โรงเรียนมีห้องเรียนพิเศษแยกสำหรับเด็กเรียนดี แต่ที่รับไม่ได้คือ ห้องพิเศษนั้นอยู่ถัดไปแค่ห้องเดียว แล้วคุณครูก็ยังชอบเปรียบเทียบนักเรียนห้องนั้นกับห้องตัวเองอีกต่างหาก ถึงจะรู้สึกอึดอัดเวลาถูกเปรียบเทียบ แต่ก็พูดอะไรไม่ได้ เพราะนักเรียนอย่างเรามีแต่ใช้ ‘คะแนน’ เท่านั้นที่พูดแทนได้

...

ตอนนี้คะแนนวิชาภาษาจีนของฟางโจวพุ่งนำโด่งทั้งโรงเรียน จู่ๆ ก็ทำให้ห้องสองมีความภูมิใจขึ้นมา รู้สึกสะใจดีเหมือนกัน! ถังถังเองก็มีความสุขเหมือนกัน ดีใจกับฟางโจวแล้วก็ยังดีใจกับตัวเองด้วย รอบนี้คะแนนภาษาจีนของเธอทะลุ 100 แบบที่ไม่เคยมาก่อน แถมยังได้ถึง 115 คะแนน ในห้องของเธออาจจะจัดอยู่ในกลุ่มกลางค่อนไปทางดี แต่เมื่อเทียบกับรอบก่อน ก็เพิ่มมาถึง 30 คะแนนเลย!

...

#หลังเลิกเรียน

ถังถังยัดกระดาษข้อสอบทั้งสามใบลงกระเป๋า มุ่งหน้าไปที่หน้าประตูโรงเรียนทันที รถคาเยนน์สีแดงจอดอยู่ฝั่งตรงข้าม ถังถังขึ้นรถด้วยท่าทางสดใส นั่งที่เบาะข้างคนขับโดยไม่พูดอะไร แต่รอยยิ้มที่มุมปากนั้น กลั้นยังไงก็กลั้นไม่อยู่

...

หลานจือหย่ารู้จักลูกสาวตัวเองดี เห็นสีหน้าแบบนี้ก็รู้ทันทีว่าต้องมีเรื่องดีแน่ๆ

ก็แหงล่ะ...

“สอบเสร็จแล้วใช่ไหม เป็นยังไงบ้างลูก?”

หลานจือหย่ายังไม่รีบออกรถตั้งใจมอบพลังบวกให้ลูกสาวก่อน แล้วก็จริงดังคาด ถังถังตอนแรกก็ยังวางฟอร์มอยู่ แต่พอแม่ถามเท่านั้นแหละ เธอก็หยิบข้อสอบออกมาโชว์ด้วยความตื่นเต้น

“วิชาอื่นก็เหมือนเดิมแหละ แต่ภาษาจีนดีขึ้นเยอะเลย!”

“แม่ดูสิคะ! รอบนี้หนูได้ 115 คะแนนเลยนะ”

หลานจือหย่ายิ้มพูดว่า:

“อืม สอบได้ดีแล้วก็ดี อีกไม่ถึงสองเดือนก็จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ขอแค่รักษาระดับไว้ก็พอ... อะไรนะ?! ลูกได้ภาษาจีนเท่าไหร่นะ?!”

...

พอเห็นคะแนนในกระดาษของลูกสาว หลานจือหย่าก็อึ้งไปเหมือนกัน มองลูกสาวที มองข้อสอบที ไม่อยากจะเชื่อสายตา

“ฟางโจวช่วยติวให้แค่นี้ ผลลัพธ์ชัดเจนขนาดนี้เลยเหรอ?”

เธอรู้ดีว่าระดับวิชาภาษาจีนของลูกสาวเป็นยังไง ก่อนหน้านี้เธอกับสามียังเครียดเรื่องนี้กันอยู่เลย แค่สัปดาห์เดียวเองนะ คะแนนเพิ่มขึ้นได้ขนาดนี้?! ถ้าจะบอกว่าลูกสาวถูกเปิดลมปราณพลัน...เธอเชื่อพลังแห่งความรักมากกว่า

ถังถังพยักหน้าด้วยความภาคภูมิใจ:

“แม่ หนูก็บอกแล้วว่าฟางโจวเก่งมาก แม่ลองทายดูสิว่ารอบนี้ฟางโจวได้คะแนนภาษาจีนเท่าไหร่ เขาเคยพูดไว้นะว่าจะต้องได้มากกว่าฟางชิงหลิน”

“ทายไม่ออกใช่ไหมล่ะ”

ถังถังถามเองและตอบเอง “144 คะแนน!”

“ครูจากโรงเรียนอื่นยังมาดูกันเลย ได้ข่าวว่าฟางโจวเป็นคนที่ได้คะแนนภาษาจีนสูงสุดของทั้งเมือง หนูบอกแล้วว่าเขาเก่งใช่ไหมล่ะ!”

ถังถังภูมิใจสุดๆ เหมือนคะแนน 144 นั้นเป็นของเธอเองยังไงยังงั้น เห็นลูกสาวเอาแต่พูดถึงเด็กผู้ชายนั้น หลานจือหย่าก็อดปวดหัวไม่ได้ แต่พอคิดว่าสิ่งที่เหลือเชื่อนั้นเกิดขึ้นจริง ก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้

...

‘คะแนนภาษาจีนเพิ่มขึ้นขนาดนี้ ถ้ารักษาไว้ได้ ก็มีหวังจะสอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำเหมือนกัน’

หลานจือหย่าซึ่งกำลังขับรถอยู่ ก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ แล้วก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไมเด็กคนนั้นถึงเก่งขนาดนี้ ทำไมถึงทำให้ลูกสาวของเธอเก่งขึ้นในทันใด

...

ไม่ใช่แค่หลานจือหย่า แม้แต่ถังเจี้ยนหวงเองก็รู้สึกเหลือเชื่อเมื่อเห็นข้อสอบภาษาจีนของถังถัง พอรู้ว่าลูกสาวสอบเสร็จวันนี้ ถังเจี้ยนหวงก็กลับบ้านแต่หัวค่ำ แถมยังช่วยทำอาหารให้ด้วย พ่อถังฝีมือทำอาหารก็ไม่เบา ทั้งครอบครัวนั่งกินข้าวพร้อมกัน

หลานจือหย่าถามด้วยความสงสัยว่า:

“ถังถัง ฟางโจวสอนหนูยังไงเหรอ?”

“ก่อนหน้านี้ก็เคยจ้างติวเตอร์นะ ถึงขั้นเชิญอาจารย์มหาวิทยาลัยมาก็แล้ว ยังไม่ได้ผลแบบนี้เลย”

ถังถังเองก็งงเหมือนกัน:

“หนูก็ไม่รู้ค่ะ เขาก็แค่มาช่วยวิเคราะห์แนวคิดให้หนู”

“ตอนฟังเขาอธิบาย หนูก็เหมือนจะเข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง แต่พอได้ข้อสอบมาอยู่ดีๆก็รู้สึกเข้าใจเลย”

...

วิชาภาษาจีนน่ะนะ มันไม่เหมือนวิชาอย่างคณิตหรือวิทย์ที่ต้องใช้ตรรกะ แค่ไม่โง่ ไม่บื้อ พูดจาได้ ก็ถือว่ามีพื้นฐานภาษาจีนแล้ว ขอแค่เรียนรู้กลวิธีบ้างหน่อย โดยเฉพาะพวกบทกวีหรือวรรณกรรมจีนโบราณ ก็จะยิ่งง่ายขึ้น ถังถังมีพื้นฐานดีอยู่แล้ว เพียงแต่แนวทางที่ใช้ไม่ถูกต้อง

อารมณ์ประมาณ...

นักเขียนนิยายออนไลน์บางคน มีสำนวนดี แต่ไม่รู้จักปรับตัว พอมีคนเตือนก็ยังพูดว่า:

“นี่คือความฝันของฉัน ฉันจะไม่เปลี่ยนสไตล์หรอก ที่เขาว่าไม่ดีเพราะคนอ่านไม่เข้าใจต่างหาก บทความของฉันจะกลายเป็นงานอมตะในอนาคตแน่ๆ”

อืม...เคยเจอแบบนี้จริงๆด้วย...สุดท้ายก็ไปไม่รอด

...

ส่วนบางคนที่ยืดหยุ่น ปรับแนวเรื่อง เปลี่ยนบรรณาธิการ หรือแม้กระทั่งเปลี่ยนแพลตฟอร์ม ก็อาจจะพลิกชีวิตได้ในทันที ถึงระดับจะยังเหมือนเดิม แต่แค่เปลี่ยนวิธีนำเสนอ ถังถังตอนนี้ก็เป็นแบบนั้นๆ มีพื้นฐานแต่แนวทางผิด แต่เธอมีข้อดีคือ ‘เชื่อฟัง’

การที่ได้รับคำแนะนำจากฟางโจว เหมือนกับการได้รับการเปิดลมปราณเลยทีเดียว แนวคิดในการทำข้อสอบเปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่เรียงความเท่านั้นที่ดีขึ้น แต่พวกข้อสอบอัตตนัยอื่นๆ ก็ได้คะแนนเพิ่มขึ้นด้วย

บางคน...เดิมมีผลการเรียนธรรมดา อยู่ดีๆ สอบได้คะแนนดีขึ้นแล้วได้รับคำชมก็เหมือนเปิดโลก แล้ววิชานั้นก็ดีขึ้นตลอด แบบนี้ก็มีให้เห็นบ่อยๆ

...

แต่ที่ว่าเหลือเชื่อ ก็คือฟางโจวได้ 144 คะแนน แถมยังเป็น ‘ที่หนึ่งของมืองหนานอู๋’ ถังเจี้ยนหวงก็ต้องยอมรับว่า ฟางโจวคนนี้ไม่ธรรมดา เป็นที่หนึ่งในระดับเมืองแบบนี้เรียกได้ว่า ‘อัจฉริยะ’ เลยทีเดียว

หลานจือหย่าอดพูดไม่ได้ว่า:

“ต้องขอบคุณฟางโจวจริงๆ”

“สำหรับถังถังของเรา นี่สำคัญมากๆเลย”

“ว่าแต่...ชวนเขามากินข้าวอีกสักมื้อดีไหม จะได้ขอบคุณอย่างเป็นทางการหน่อย”

สีหน้าถังเจี้ยนหวงเปลี่ยนไปเล็กน้อย

รู้สึกขอบคุณฟางโจวก็จริง แต่ถ้ามีใครคิดจะมาจีบลูกสาวเขา เขาไม่ยอมหรอก!

...

ถังถังพูดอย่าง อย่างภูมิใจ:

“เรานัดกันไปเที่ยวซีซานพรุ่งนี้แล้วค่ะ”

ได้ยินดังนั้น สีหน้าถังเจี้ยนหวงเข้มขึ้นอีก กำลังจะค้าน ถังถังก็พูดต่อว่า:

“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ พรุ่งนี้ฟางโจวเป็นคนชวนเยว่เยว่ไปเที่ยว แล้วหงเสี่ยวหลงก็ไปด้วยนะ เยว่เยว่คือเด็กผู้หญิงที่อยู่บ้านเจ้าของห้องเช่าของฟางโจวค่ะ...”

‘หงเสี่ยวหลง’ หลานจือหย่าและถังเจี้ยนหวงรู้จัก

แต่ ‘เยว่เยว่’ เป็นใคร พวกเขาก็ไม่รู้จริงๆ พอฟังคำอธิบายของถังถัง ทั้งคู่ก็อดมองหน้ากันไม่ได้

ดูเหมือน...ครอบครัวของฟางโจวจะซับซ้อนกว่าที่คิดแฮะ!

..

ถังเจี้ยนหวงยังไม่วางใจ พูดอย่างไม่มั่นใจว่า:

“เอ่อ...ถังถัง...”

“หนูบอกเองว่าอยากไปเที่ยว พรุ่งนี้ก็วันหยุดพอดี พ่อก็ว่างนะ งั้นให้พ่อขับรถพาไปเที่ยวดีไหม”

หลานจือหย่ามองถังเจี้ยนหวงอย่างไม่สบอารมณ์

พูดอย่างเหน็บแนมว่า:

“อย่าทำให้ตัวเองขายหน้าจะดีกว่า”

“ว่าแต่ถังถัง พรุ่งนี้ตอนเช้าพวกหนูต้องเข้าประชุมผู้ปกครองใช่ไหม”

“ไม่รู้ว่าฟางอวี้หรูจะมารึเปล่า ถ้าเธอมา แม่จะต้องขอบคุณเธอหน่อย ลูกชายเธอสอนลูกสาวเราได้ดีขนาดนี้น่ะ ต้องไปทำความรู้จักไว้หน่อยแล้ว”

…

สำหรับคนในระดับเดียวกัน เรื่องบางเรื่องแม้จะเป็นความลับสำหรับคนทั่วไป แต่ในกลุ่มพวกเขาก็ไม่ใช่ความลับอะไร หลานจือหย่าเคยได้ยินเรื่องของ หยุนซื่อกรุ๊ป”กับครอบครัวฟางมาก่อน

ยิ่งไปกว่านั้น...

ลูกสาวเธอเองก็ตกหลุมรักฟางโจวเข้าให้แล้ว พ่อแม่ของฟางโจวก็หย่ากันแล้ว หลานจือหย่าก็เคยให้คนไปสืบเรื่องของครอบครัวฟางมาอยู่บ้าง ยิ่งรู้เรื่องของฟางอวี้หรูมากขึ้น

(จบบท)