บทที่ 4: แร่เหล็กระดับ 1

บทที่ 4: แร่เหล็กระดับ 1

"พี่ใหญ่, พี่ชื่ออะไรครับ?"

"ฉันชื่อเฉินมั่ง"

"ครับ, 'พี่มั่ง"

หลังจากการสนทนาสั้นๆ ทั้งสองก็เงียบไป และยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น เคี้ยวอาหารของตนต่อไป

และเฉินมั่งก็กินไม่ลงแล้วจริงๆ

เขาเก็บหมั่นโถวสองลูกกับผักดองหนึ่งถุง ยัดใส่กระเป๋าเสื้อของเขาไว้กินตอนหิวทีหลัง ทำให้กระเป๋าเสื้อตุงขึ้นมา

ในไม่ช้า—

โดยไม่ให้เวลาพวกเขามากนัก

ภายใต้เสียงตะโกนดุดันของพวกอันธพาล เหล่าทาสทั้งหมดก็เดินเรียงแถวยาวเข้าไปในอุโมงค์เหมือง

ทางเข้าอุโมงค์เหมืองนี้เป็นเพียงถ้ำบนเนินดินเล็กๆ มันดูเหมือนโพรงสัตว์และไม่เป็นที่สังเกต แต่ทันทีที่ก้าวเข้าไป ก็สัมผัสได้ถึงความพิเศษของมัน

ทางเดินภายในถ้ำทอดยาวลงไปด้านล่างตลอดทาง

หลังจากเดินไปประมาณสิบนาที

พวกเขาก็มาถึงทางแยก มีทางแยกสามทางอยู่ข้างหน้า ตามที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า เขาพาทาสจากตู้โดยสารหมายเลขเจ็ดเดินไปตามเส้นทางซ้ายสุด ในขณะที่ทาสจากอีกสองตู้ก็เข้าไปในอีกสองเส้นทาง

เขานำทาสจากตู้โดยสารหมายเลขเจ็ด ก้าวเข้าไปในทางแยกนี้และเดินต่อไปอีกนับสิบนาทีก่อนจะถึงจุดหมายปลายทางในครั้งนี้

ทิวทัศน์เบื้องหน้าพลันเปิดโล่งออก

ราวกับว่าพวกเขาได้เข้ามาในถ้ำคาร์สต์ขนาดยักษ์ ภายในสูงเต็มเจ็ดถึงแปดเมตร พื้นที่ทั้งหมดโล่งกว้างกว่ามาก และบนพื้นดินก็มีก้อนเหล็กสีดำคล้ำนูนขึ้นมา

สูงประมาณหนึ่งเมตร

รูปร่างค่อนข้างคล้ายกับดอกกะหล่ำ... ที่เป็นเอดส์

พื้นผิวของมันเต็มไปด้วยปุ่มปม

"นี่คือแร่เหรอ?"

ดวงตาของเฉินมั่งหรี่ลงเล็กน้อยขณะสำรวจก้อนเหล็กที่งอกอยู่บนพื้นถ้ำคาร์สต์ตรงหน้า นี่คือวิธีการขุดแร่เหรอ? ดูเหมือนจะไม่ใช่แนวคิดเดียวกับการขุดเหมืองในความทรงจำของเขาเลย

"อืม"

เหล่าจูชั่งน้ำหนักจอบในมือแล้วกระซิบ: "พี่ใหญ่ อย่างที่พี่รู้ หลังจากวันสิ้นโลก โลกนี้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนและพิเศษเฉพาะตัว... การเปลี่ยนแปลงเหนือธรรมชาติ เช่น การมีอยู่ของรถไฟ แค่พี่มี 'โทเค็นรถไฟ' พี่ก็สามารถเสกรถไฟของตัวเองออกมาจากอากาศธาตุได้"

"พื้นที่ทรัพยากรมากมายอย่างเหมืองแร่ก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน"

"วิธีการขุดเหมืองแบบนี้แตกต่างจากเมื่อก่อน ไม่จำเป็นต้องมีการถลุงแร่หรืออะไรทั้งนั้น ทาสแค่ต้องเหวี่ยงจอบใส่แร่เหล็กอย่างต่อเนื่อง ผู้ชายวัยฉกรรจ์ 1 คน โดยทั่วไปสามารถขุดแร่เหล็กได้ 1 หน่วย ต่อชั่วโมงครับ"

"เหมืองแร่นี้จัดเป็นเหมืองระดับต่ำสุดที่ธรรมดาที่สุด มันคือ 'แร่เหล็กระดับ 1'"

"พวกเราค่อนข้างโชคดี การขุดเหมืองแบบนี้โดยทั่วไปไม่มีอันตรายถึงชีวิต ไม่เหมือนเหมืองบางแห่งที่ต้องขุดในลาวา ซึ่งทำให้ระดับอันตรายพุ่งสูงเสียดฟ้า"

"วัสดุนี้ยังเป็นวัสดุหลักในการอัปเกรดรถไฟด้วยครับ"

"ตัวอย่างเช่น พี่มั่ง, ลองดูหน้าต่างของจอบอันนี้สิครับ"

"..."

เฉินมั่งรับจอบมาจากมือเหล่าจู ชั่งน้ำหนักมันดู และหน้าต่างอันหนึ่งก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขา

ชื่อเครื่องมือ: จอบ

ระดับเครื่องมือ: ระดับ 1

ผลของเครื่องมือ: สามารถขุดเหมืองแร่ระดับ 1 ได้

หน้าต่างนี้ยังคงมีเพียงเขาคนเดียวที่มองเห็น แต่เมื่อฟ้งจากความหมายของเหล่าจู เห็นได้ชัดว่าไม่ว่าใครถือจอบนี้ ทุกคนก็สามารถเห็นหน้าต่างนี้ได้ นี่หมายความว่าหลังวันสิ้นโลก โลกนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงเหนือธรรมชาติมากมาย แบบนี้เขาก็พอเข้าใจได้

"มีวิธีไหนบ้างที่จะได้โทเค็นรถไฟมา?"

เฉินมั่งถามเสียงเบา

"มีหลายแหล่งครับ ตัวอย่างเช่น การฆ่ามอนสเตอร์ตัวไหนก็ได้ ก็มีโอกาสดรอปโทเค็นรถไฟ แต่โอกาสก็น้อยมาก ยิ่งมอนสเตอร์เลเวลสูง โอกาสก็ยิ่งมากครับ"

"จนถึงตอนนี้ มอนสเตอร์ที่เราพบบ่อยที่สุดคือมอนสเตอร์ระดับ 1 นั่นคือ 'ซอมบี้'ซอมบี้ตัวเดียวไม่แข็งแกร่ง ผู้ใหญ่ที่ถืออาวุธมีคมก็รับมือได้ แต่ในกรณีส่วนใหญ่ ซอมบี้ไม่ปรากฏตัวเดี่ยวๆ พวกมันจะมากันเป็น 'ฝูง"

"ถ้าคุณไม่รีบฝ่าออกมาก่อนที่ฝูงซอมบี้จะสร้างวงล้อม รถไฟก็อาจจะถูกขังจนตายได้ง่ายๆ"

"เพราะผมสังเกตล้อของรถไฟขบวนนี้อย่างละเอียดแล้ว มันคือล้อระดับ 1 'ล้อวายุอัคคี' ข้อดีของล้อพวกนี้คือสามารถรักษาระดับความเร็วสูงสุดในระดับเดียวกันบนพื้นเรียบอย่างดินแดนรกร้างได้ แต่ไม่มีความสามารถในการรับมือภูมิประเทศขรุขระ และทำได้แค่วิ่งบนพื้นเรียบเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ล้อแบบนี้ติดซอมบี้ได้ง่ายมาก ถ้าเปลี่ยนเป็น 'ล้อราง' ระดับ 1 แทน การรับมือสถานการณ์นี้จะดีกว่ามาก แม้ว่าความเร็วจะไม่เร็วเท่าก็ตาม"

"มันก็เป็นเรื่องของข้อดีข้อเสียที่ต้องเลือกครับ"

"นอกจากนั้น อีกช่องทางคือที่ 'ตลาด' นานๆ ครั้ง เหล่ากัปตันรถไฟจะรวมตัวกันเพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งของ ในเวลาเหล่านี้ ก็มีโอกาสที่จะซื้อได้ แต่ทาสอย่างพวกเราไม่มีโอกาสไปแน่นอนครับ"

"ตอนนี้มีแค่สองช่องทางนี้ครับ ยังไม่มีวิธีอื่นชั่วคราว"

"เข้าใจแล้ว"

เฉินมั่งพยักหน้าเล็กน้อยและครุ่นคิดเงียบๆ ในขณะเดียวกัน ทาสรอบๆ ก็หยิบจอบขึ้นมา และเริ่มเหวี่ยงใส่ก้อนเหล็กบนพื้นถ้ำคาร์สต์อย่างแข็งขัน ไม่จำเป็นต้องให้เขาสั่งอะไร ทุกคนต่างกระตือรือร้นและคุ้นเคยกับกระบวนการดีอยู่แล้ว เริ่มทำงานทันทีที่หยิบจอบขึ้นมา

ไม่มีใครอู้งาน หรือต้องให้เขาคอยกระตุ้นให้ทำงาน

การอัปเกรดรถไฟต้องใช้ทรัพยากร และการขุดทรัพยากรต้องใช้ทาส จากมุมมองนี้ ทาสเหล่านี้คือแรงงานการผลิตเพียงอย่างเดียวของโลก และมูลค่าของพวกเขาก็ชัดเจนในตัวเอง

"เอ่อ... พี่มั่ง, งั้นผมไปขุดก่อนนะครับ"

"ไปเถอะ"

ทาสเกือบ 100 คนรวมตัวกันอย่างกระตือรือร้นในอุโมงค์เหมืองแห่งนี้ เหวี่ยงจอบเหล็กในมือ สับลงไปที่แร่เหล็กฝั่งตรงข้ามอย่างต่อเนื่อง

เสียง "เคร้งคร้าง"นับไม่ถ้วนค่อยๆ รวมเป็นเสียงเดียว

ไม่มีฝุ่นผงฟุ้งกระจาย

แร่เหล็กบนพื้นก็ไม่เปลี่ยนแปลงเช่นกัน

เฉินมั่งกวาดตามองไปมาอยู่กลางอุโมงค์เหมือง ก่อนจะเดินเลี่ยงไปที่มุมหนึ่งด้านหลังอุโมงค์ เพื่อเริ่มศึกษา 'หน้าต่างกัปตันรถไฟ' ที่ 'ปาน' ของเขามอบให้

มีภารกิจมือใหม่ทั้งหมดสามอย่าง

ต้องทำสามภารกิจนี้ให้สำเร็จก่อน ฟังก์ชันอื่นถึงจะปลดล็อก

วันสิ้นโลกในโลกนี้ดำเนินมาได้ระยะหนึ่งแล้ว แน่นอนว่ารถไฟของหลายคนคงถูกอัปเกรดไปถึงระดับที่สูงมากแล้ว ในสภาพแวดล้อมที่ปลาใหญ่กินปลาเล็กอย่างชัดเจนนี้ ถ้าคุณไม่มีรถไฟที่ปลอดภัยเพียงพอ คุณก็จะไม่มีแม้แต่หลักประกันความปลอดภัยขั้นพื้นฐาน

การพึ่งพาจมูกคนอื่นหายใจไม่ใช่ทางออกระยะยาว

เขาไม่อยากเป็นทาส

และ 'หน้าต่างกัปตันรถไฟ' นี้ สำหรับเขาแล้ว สามารถช่วยเหลือได้อย่างมหาศาลในจุดเริ่มต้นที่เสียเปรียบนี้

นี่คือสามภารกิจมือใหม่ สองข้อหลัง คือการมีลูกน้องและการฆ่าซอมบี้ 10 ตัว ไม่ได้รู้สึกว่ายากเกินไป มีเพียงข้อแรก คือการเป็นเจ้าของรถไฟของตัวเอง ที่รู้สึกว่าค่อนข้างยาก

ตามที่เหล่าจูบอก

โทเค็นรถไฟนี้ ไม่ใช่แค่หายากธรรมดา เขาต้องหาทาง

"..."

ขณะที่กำลังคิด เฉินมั่งก็หยิบปืนพก gls ออกมาจากเอวด้านหลังและเริ่มตรวจสอบมัน มันให้ความรู้สึกหนักอึ้งในมือ เป็นปืนพกมาตรฐาน สีดำสนิททั้งกระบอก

แม็กกาซีนถูกบรรจุจนเต็ม (จุ 9 นัด)