ตอนที่ 63 ไม่มีทางเลือกอื่น

ตอนที่ 63 ไม่มีทางเลือกอื่น

เฉินเฉินยืนอยู่ภายในห้องผ่าตัดที่สว่างและกว้างขวาง เบื้องหน้าเขาคือถาดเครื่องมือแพทย์วางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ

สายตาของเขามองไปยังแผ่นหลังอันบอบบางของเด็กสาวบนเตียงผ่าตัด ทว่าในแววตาของเขากลับไร้ซึ่งคลื่นอารมณ์ใดๆ

ราวกับว่า สิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่มนุษย์ ไม่ใช่เพศตรงข้าม แต่เป็นเพียงวัตถุ สิ่งของ หรือกระทั่งร่างไร้ชีวิต…

เขาลูบแผ่นหลังเนียนเรียบของเธอเบาๆ  ก่อนจะเหลือบมองจอมอนิเตอร์ BIS ข้างกาย

บนหน้าจอ แสดงค่าดัชนีคลื่นสมองอยู่ระหว่าง 50 ถึง 55 บ่งบอกว่าเด็กสาวเข้าสู่ภาวะดมยาสลบลึกแล้วอย่างสมบูรณ์

เมื่อแน่ใจว่าไม่มีปัญหาใดๆ  เฉินเฉินก็หยิบมีดผ่าตัดเบอร์ 10 ขึ้นมา

ก่อนหน้านี้ เขาได้ทำการ CT Scan เพื่อตรวจหาจุดที่ได้รับบาดเจ็บในไขสันหลังอย่างแม่นยำ ซึ่งก็คือกระดูกสันหลังข้อที่ 19 โดยในโพรงไขสันหลังบริเวณนั้น มีเส้นประสาทที่เกิดเนื้อตายจากการถูกกดทับอย่างรุนแรง

มันเป็นเพียงเนื้อเยื่อขนาดเล็กจุดเดียวเท่านั้น แต่กลับเป็นสาเหตุที่ขัดขวางไม่ให้สัญญาณจากสมองส่งไปถึงขาทั้งสองข้าง และนั่นทำให้เด็กสาวต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นมานานถึงสิบปี

โชคดีที่เธอได้รับการดูแลอย่างดีตลอดช่วงเวลานั้น ด้วยการบำบัดแบบ EES ผ่านไขสันหลัง รวมถึงการรักษาเสริมอื่นๆ  ทำให้กล้ามเนื้อและเส้นประสาทของขาทั้งสองข้างยังคงสภาพเดิม ไม่เกิดการฝ่อหรือเนื้อตายเพิ่มเติม

ในตอนนี้ ตรงกลางกระดูกสันหลังข้อที่ 19 ได้ถูกขีดทำเครื่องหมายไว้แล้ว เป็นรูปกากบาท ความยาวประมาณ 1 เซนติเมตร กว้างครึ่งเซนติเมตร ซึ่งเป็นตำแหน่งที่จะลงมือผ่าตัด

เฉินเฉินจับมีดในท่ากำแบบดินสอ ก่อนจะกรีดลงตามแนวเครื่องหมายอย่างมั่นคง ความลึกของแผลพอดิบพอดี ทะลุถึงชั้นหนังแท้

เลือดไหลซึมจากเส้นเลือดฝอยที่ถูกตัดขาดทันที รวมตัวกันเป็นสายเล็กๆ  ตัดกับผิวเนียนขาวดั่งงาช้างของเธออย่างน่าตกใจ

ด้านนอกห้องผ่าตัด ซามูเอลกำมือแน่นอย่างห้ามตัวเองไม่ได้

เขาเคยร้องขอให้เข้าร่วมในขั้นตอนการผ่าตัดด้วยตนเอง เพราะก่อนหน้านี้เขาเคยผ่าตัดใบหน้าหลายเคส และมีทักษะมากพอจะเป็นผู้ช่วยผ่าตัดได้

แต่เฉินเฉินกลับปฏิเสธ

ในคำพูดของเฉินเฉิน เขาให้เหตุผลว่า เนื่องจากซามูเอลมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้ป่วย จึงอาจส่งผลต่อสมาธิของตน และจะกลายเป็นอุปสรรคมากกว่าประโยชน์

ตอนนี้ เฉินเฉินหยุดกรีดชั่วครู่ ก่อนจะหยิบคีมแหวกแผลขึ้นมาเพื่อห้ามเลือดและเปิดปากแผล จากนั้นเขาหยิบมีดผ่าตัดเบอร์ 11 ซึ่งคมยิ่งกว่าเดิม แล้วลงมือตัดชั้นผิวหนังลึกเข้าไปอย่างระมัดระวัง

เขาค่อยๆ  ผ่าแผลลงทีละชั้น โดยไม่มีแม้แต่ความลังเล มือของเขานิ่งดุจมือศัลยแพทย์ผู้คร่ำหวอดมาหลายสิบปี ทุกจังหวะ ทุกการเคลื่อนไหว ล้วนแม่นยำดั่งบทละครที่ซ้อมมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

จากมุมมองของซามูเอล การผ่าตัดครั้งนี้ราวกับการแสดง… การแสดงที่ใช้ลูกสาวของเขาเป็นเวที

อย่างไรก็ตาม ทักษะอันแนบเนียนของเฉินเฉินก็ค่อยๆ  ปลอบประโลมจิตใจของเขาให้สงบลง มือที่กำไว้แน่นในตอนแรกก็ค่อยๆ  คลายออกอย่างช้าๆ

ในที่สุด เฉินเฉินก็หลีกเลี่ยงเส้นเลือด กล้ามเนื้อ และเส้นประสาททั้งหมดได้สำเร็จ และเข้าสู่จุดที่ต้องผ่าตัด

บริเวณนี้ เป็นกระดูกสันหลังข้อที่ 19 ที่ห่อหุ้มด้วยเยื่อหุ้มกระดูก ข้างใต้คือเนื้อเยื่อเส้นประสาทที่เกิดเนื้อตาย

เมื่อมาถึงขั้นตอนนี้ เฉินเฉินก็หยิบฟิล์มเอ็กซ์เรย์ขึ้นมาตรวจดูอีกครั้งเพื่อยืนยันตำแหน่ง จากนั้นเขาหยิบเข็มเจาะไขกระดูกขึ้นมา

เขาจัดวางเข็มลงบนตัวยึด แล้วใช้มือขวาค่อยๆ  หมุนเข็มลงสู่กระดูกทีละนิด

เมื่อสัมผัสได้ว่าเข็มเจาะทะลุผ่านชั้นกระดูกแล้ว เขาจึงถอนเข็มออก แล้วทำการเจาะรูถัดไปห่างจากเดิมไม่กี่มิลลิเมตร

เช่นนี้ไปเรื่อยๆ  จนมีรูเจาะเล็กๆ  รวมทั้งหมดสิบหกรู เรียงกันเป็นสองแถวขนานกันตามแนวกระดูกสันหลัง

จากนั้น เฉินเฉินจึงใช้แหนบหยิบชิปขนาดเท่าปลายนิ้วซึ่งแช่อยู่ในน้ำยาฆ่าเชื้อขึ้นมา

เขาวางชิปลงตรงแนวกระดูก แล้วเสียบขั้วไฟฟ้าทั้งสิบหกจุดของชิปเข้าไปในรูเจาะแต่ละรูอย่างแม่นยำ

เมื่อจัดตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว เขาก็ใช้กาวชีวภาพยึดชิปเข้ากับกระดูก จากนั้นจึงเริ่มเย็บแผลทีละชั้นด้วยด้ายเย็บผ่าตัด

จากมุมของซามูเอล เขาเห็นเพียงเฉินเฉินวางวัตถุบางอย่างเข้าไปในร่างของลูกสาว แต่ไม่อาจรู้ได้เลยว่ามันคืออะไร

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง เฉินเฉินจึงยืดตัวขึ้น พร้อมถอนหายใจแผ่วเบา

ในขณะนี้ ที่แผ่นหลังของเด็กสาวมีเพียงรอยกรีดรูปกากบาทขนาดเล็กเท่านั้น แม้จะมีรอยแดงและบวมอยู่บ้าง แต่ไม่มีใครเลยที่จะคาดเดาได้ว่า แผลเล็กๆ  นี้ลึกลงไปถึงกระดูกสันหลัง

เมื่อเฉินเฉินเข็นเตียงเด็กสาวออกมาจากห้องผ่าตัด ซามูเอลก็รีบพุ่งเข้ามาทันที เขาตรวจดูรูม่านตาของลูกสาวอย่างร้อนรน และถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าทุกอย่างยังเป็นปกติ

“การผ่าตัดเสร็จสิ้นแล้วครับ สำหรับผลลัพธ์… ผมคิดว่ามันประสบความสำเร็จอย่างมาก” เฉินเฉินกล่าว

“ของดำๆ  ที่คุณใส่ไปในตอนท้าย… นั่นคือชิป ‘พระเจ้า’ ใช่ไหม?” ซามูเอลถามทันที “อย่าคิดจะปิดบังผม”

“ไม่ใช่ ‘พระเจ้า’ หรอกครับ แค่เวอร์ชันเรียบง่ายของมันเท่านั้น”

เฉินเฉินถอดถุงมือออกอย่างใจเย็น แล้วกล่าวเรียบๆ  ว่า “มันจะไม่ส่งผลกระทบใดๆ  ต่อชีวิตลูกสาวคุณเลย”

“บัดซบ!”

ซามูเอลตะโกนลั่นทันทีเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เขาคว้าคอเสื้อของเฉินเฉินแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะ “ผมไม่เคยบอกว่าลูกสาวผมจะเข้าร่วมองค์กรนี้ด้วย! ถ้าเธอต้องถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้อง ผมยอมให้เธอเดินไม่ได้เสียยังจะดีกว่า!”

“ซามูเอล ใจเย็นก่อน ผมจะไม่ทำอะไรเธอ” เฉินเฉินเอื้อมมือออกไป ค่อยๆ  จับข้อมือของซามูเอลเอาไว้อย่างนุ่มนวล

แต่แล้ว ซามูเอลกลับรู้สึกได้ถึงแรงบีบมหาศาล ราวกับมีคีมเหล็กสองอันหนีบข้อมือของเขาไว้!

ความเจ็บปวดแล่นวาบขึ้นมาทันที เขารู้สึกว่าข้อมือตนเองอาจแหลกละเอียดได้ทุกเมื่อ ร่างกายเริ่มก้มลงเพราะความเจ็บ เสียงร้องดังลอดไรฟัน ใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นแดงจัดเพราะเกร็งจนสุดทน

เฉินเฉินคลายมือออกทีละนิดด้วยท่าทางเรียบเฉยตลอดเวลา “ชิปที่ใส่ไป ไม่ได้อยู่ถาวร อีกไม่เกินสองปี โครงการเซลล์ต้นกำเนิดขององค์กรจะสำเร็จสมบูรณ์ ลูกสาวคุณก็สามารถถอดมันออกได้”

“แน่นอน” เขาพูดต่อหลังจากหยุดคิดเล็กน้อย “หากคุณไม่สนว่าจะเลื่อนเวลาการฟื้นตัวของเธอไปอีกสองปี ผมก็สามารถเอาชิปออกให้เดี๋ยวนี้เลยก็ได้”

ซามูเอลได้แต่เงียบไปทันที ขณะลูบข้อมือตนเองอย่างแผ่วเบา

“ผมรู้ดีว่าคุณเดาได้ว่านั่นคือชิป ‘พระเจ้า’ เพราะในสัญญาได้อธิบายกลไกการทำงานของมันไว้หมดแล้ว และผมก็ไม่คิดจะปิดบังอะไรคุณ”

เฉินเฉินพูดต่อด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและอดทน “แต่เรื่องมันมีทางเดียวจริงๆ  ถึงแม้องค์กรของเราจะประสบความสำเร็จครั้งใหญ่ในด้านเทคโนโลยีเซลล์ต้นกำเนิด แต่ตอนนี้มันก็ยังอยู่ในขั้นทดลองทางคลินิก คุณก็คงไม่อยากให้ลูกสาวคุณเป็นหนูทดลองใช่ไหมล่ะ?

“ดังนั้น ทางออกที่ดีที่สุดคือการใช้ชิปเวอร์ชันย่อแบบนี้ก่อน ให้เธอกลับมาเดินได้ แล้วรออีกสองถึงสามปี เมื่อเทคโนโลยีสมบูรณ์เต็มที่ ค่อยถอดชิปออก เธอก็จะเป็นคนปกติที่แข็งแรงเหมือนเดิม”

เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะจู่โจมด้วยประโยคที่เฉียบคมที่สุด

“คุณอยากเสียเวลาชีวิตของลูกสาวไปอีกกี่ปีล่ะ?”

“…”

ซามูเอลก้มหน้าลง เงียบกริบ ความคิดฟุ้งซ่านไหลวนอยู่ในหัว ความเจ็บปวดและลังเลถาโถมใส่หัวใจเขาอย่างหนักหน่วง

เขานิ่งอยู่นานมาก…

และในที่สุด เขาก็เงยหน้าขึ้นมองเฉินเฉินด้วยสายตาจริงจัง

“ฉัน…จะเชื่อคุณได้ไหม?”

เฉินเฉินพยักหน้า แล้วตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉียบเพียงคำเดียว

“คุณไม่มีทางเลือกอื่น”