ตอนที่ 9 แกล้งแพ้หรือเปล่า?

เคนจิไม่ได้ลุกขึ้นไล่ตามธอร์ เขายืนอยู่ที่เดิม ปลดปล่อยฮาคิสังเกตขั้นสูงออกมาเพื่อรับรู้สนามรบตรงหน้าอย่างละเอียด

ในไม่ช้า สภาพสนามรบทั้งหมดก็ชัดเจนในใจของเขาอย่างแจ่มชัด

“ซุปเปอร์โนว่าสองคนหนีไปไกลแล้ว ปล่อยให้ซึรุกับคนอื่นจัดการก็แล้วกัน” เคนจิจัดพวกซุปเปอร์โนว่าที่อยู่ไกลออกไป เข้าไปในลิสต์งานของซึรุอย่างลับ ๆ

“ตอนนี้เหลือซุปเปอร์โนว่าอยู่สี่คนในสนามรบ คนที่แข็งแกร่งที่สุดคือไคโด และออร่าข้างตัวเขาคงเป็นคิง”

“ไม่มีใครจะจัดการสองคนนั้นเลยรึไง? แต่ดูเหมือนพวกมันจะเรียบร้อยดี ไม่ได้ก่อเรื่องอะไรหนัก”

เคนจิสังเกตว่าไคโดกับคิงกำลังอยู่กับกลุ่มโจรสลัดในบาร์พัง ๆ แห่งหนึ่งบนเกาะที่ 1 โดยไม่ได้ร่วมวงในสนามรบนี้

แน่นอนว่า ไม่ใช่ไม่มีใครจับตาดูสองคนนั้น กองทัพเรือได้ล้อมบาร์เก่า ๆ นั่นไว้แล้ว เพียงแต่ไม่มีหน่วยที่แข็งแกร่งพอจะรับมือซุปเปอร์โนว่าระดับนั้น

ซุปเปอร์โนว่าที่เหลืออีกสองคนจึงอยู่ในสนามรบเบื้องหน้าเคนจินั่นเอง คนหนึ่งถูกซาคาสึกิอัดไม่ยั้ง การต่อสู้ใกล้จบลงเต็มที อีกคนเพิ่งถูกเคนจิซัดปลิวไปหมาด ๆ

สำหรับพวกโจรสลัดอื่น ๆ บนเกาะ เคนจิไม่แม้แต่จะนับเข้าในลิสต์เป้าหมาย ปล่อยให้ทหารเรือหัวกะทิที่มาสมทบจัดการล้อมปราบเอาเอง

“สนามรบนี้ปล่อยให้ซาคาสึกิกับบอร์ซาลิโน่ดูแลแล้วกัน” เคนจิครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นไปเคลียร์เรื่องของไคโด

ในเมื่อมาถึงนี่แล้ว ก็ต้องทำหน้าที่พลเรือเอกให้สมศักดิ์ศรีหน่อย แต่เหมือนจะมีใครบางคนในสนามรบไม่อยากให้เขาไปง่าย ๆ

ครืนนน!!

ในระยะไกล บริเวณที่ธอร์ร่วงลงไป เกิดสายฟ้าแผ่กระจายไปทั่วฉับพลัน สายฟ้าหนาทึบดุจงูพุ่งทะลวงกลางอากาศ ทุกสายฟ้าล้วนบรรจุพลังทำลายมหาศาลถึงขั้นระเบิดสัตว์ทะเลตายได้ในพริบตา

“เฮอะ เด็กสมัยนี้ไฟแรง พอเถียงกันนิดก็จะวางมวยเลย” เคนจิหัวเราะเบา ๆ อย่างเย้ยหยัน พลางชูหมัดขึ้น

ตรงข้ามกับเขา ธอร์ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าท่ามกลางฟ้าแลบฟ้าร้อง ปล่อยพลังไฟฟ้าจำนวนมากออกมารอบร่างกาย ภายใต้กระแสไฟฟ้าไม่รู้จบ ร่างของธอร์ค่อย ๆ ขยายใหญ่กลายเป็น “เทพสายฟ้า”

โจรสลัดที่ยังอยู่บนเกาะที่ 1 พากันหน้าซีด

“มาแล้ว! ร่างเทพสายฟ้าของธอร์!”

“อ๊าก! หมอนี่คิดจะถล่มทั้งเกาะเลยรึไง?”

“หนีเร็ว!”

กลุ่มโจรสลัดที่เดิมยังวิ่งหนีวงล้อมทหารเรือ ตอนนี้ไม่สนอะไรแล้ว พอเห็นร่างเทพสายฟ้าปั๊บก็วิ่งหนีออกนอกเกาะทันทีโดยไม่เหลียวหลัง

เมื่อเทียบกับปืนใหญ่ของทหารเรือ พวกโจรสลัดกลัวร่างเทพสายฟ้าของธอร์มากกว่าเยอะ อย่างมากปืนแค่พรากชีวิต แต่ธอร์นี่จะเผาให้กลายเป็นขี้เถ้า

ธอร์ไม่แม้แต่จะมองโจรสลัดที่หนีไป สายตาเขาจ้องแค่เคนจิเพียงคนเดียว

แต่ในพริบตา บอร์ซาลิโน่ก็ปรากฏตัวขึ้นขวางหน้า

“ร่างเทพสายฟ้าเหรอ? น่ากลัวจังเลย~” บอร์ซาลิโน่แสยะยิ้มมุมปาก ยกมือขึ้นปล่อยจุดแสงนับไม่ถ้วนออกมา แต่ละจุดมีพลังแรงกว่าอาวุธปืนใหญ่มาก

ถัดมา จุดแสงจำนวนมหาศาลกระหน่ำโจมตีใส่ธอร์ในร่างเทพสายฟ้าที่ลอยอยู่ตรงข้าม ทำให้ร่างยักษ์สายฟ้าของธอร์พรุนเป็นรู ๆ แต่สายฟ้าก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วอุดรอยรูทั้งหมด

การต่อสู้นั้นดุเดือดมาก ทั้งระเบิด ทั้งฟ้าร้อง แต่พอประเมินภาพรวมแล้ว คนสองคนที่สู้กันกลับไม่มีใครได้รับบาดเจ็บเลย เว้นแต่พวกโชคร้ายที่โดนลูกหลง

พวกเขาสู้กันก็เหมือนไม่ได้สู้ เพราะพลังของผลปีศาจไม่มีความสัมพันธ์หักล้างกัน ต่อให้สู้กันเป็นวันก็ไม่มีทางได้ผลลัพธ์

การต่อสู้ใหญ่โตขนาดนี้ทำเอาเคนจิเกือบหลับ แต่เขาก็ยังไปไหนไม่ได้ เพราะเจ้าเด็กสายฟ้านั่นจ้องหาโอกาสลอบโจมตีเขา   พลเรือเอกวัย 66 ปี อยู่ตลอด

“การต่อสู้ไร้สาระนี่ คงไม่จบง่าย ๆ แน่” ในที่สุดเคนจิก็หมดความอดทน ตัดสินใจจัดการเอง

บนฟ้าที่ห่างออกไป ธอร์ในร่างเทพสายฟ้าพุ่งโจมตีบอร์ซาลิโน่อย่างดุเดือด

ท่ามกลางเสียงฟ้าร้อง ‘ครืนนน!’ ร่างเทพสายฟ้ายักษ์ทะลุผ่านร่างแสงของบอร์ซาลิโน่ไปได้โดยตรง

ด้านหลังบอร์ซาลิโน่ก็คือเคนจิ   ร่างเทพสายฟ้ายักษ์กำหมัดไว้ พร้อมผ่าฟ้าผ่าฝนใส่ลงมาเต็มแรง

เคนจิหัวเราะในลำคอ

“เจ้าสองคนคิดจะหลอกข้าเหรอ?”

พูดจบ เคนจิก็ชกหมัดซ้ายออกไป กระแทกกับหมัดของเทพสายฟ้าที่กำลังพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว

แซ่กก!!

ทันใดนั้น กระแสไฟฟ้าพวยพุ่งขึ้นอย่างรุนแรง จุดที่หมัดปะทะกันมีแสงจ้าเหมือนดวงอาทิตย์ระเบิด

แต่ไม่นาน ร่างเทพสายฟ้ายักษ์ของธอร์ก็เริ่มแฟบลงจากจุดปะทะ แล้วลามไปทั่วร่าง

แค่ไม่กี่วินาที “เทพสายฟ้า” อันน่าหวาดหวั่นก็กลับคืนร่างเดิม ร่างกายของธอร์เต็มไปด้วยรอยร้าว เลือดไหลทะลัก แล้วปลิวกระเด็นออกไปอีกครั้ง

“เว่อร์ไปไหม? ข้ายังไม่ได้ใช้แรงเลยด้วยซ้ำ… หรือเจ้าแกล้งแพ้?”

เคนจิอึ้ง เขายังไม่ได้เปิดใช้พลังสัตว์ทะเลพื้นฐานเลยด้วยซ้ำ

“เอาเถอะ ปล่อยให้ซาคาสึกิพวกนั้น… หือ?”

เคนจิเพิ่งสังเกตว่า ซาคาสึกิจัดการกับซุปเปอร์โนว่าคนก่อนเสร็จเรียบร้อย แล้วตอนนี้กำลังปะทะกับซุปเปอร์โนว่าคนใหม่   คิง

“ค่าหัวของคิงคงเกิน 500 ล้านเบรีแน่ เขาเป็นผู้รอดชีวิตจากเผ่าลูนาเรียน”

สนามรบของซาคาสึกิกับคิงอยู่ไกลพอควร เคนจิจึงต้องใช้ฮาคิสังเกตมองเห็น พบว่าทั้งสองสู้กันได้สูสีมาก

เรื่องนี้ทำให้เคนจิแปลกใจเล็กน้อย เพราะซาคาสึกิยังไม่ได้พลังผลแม็กม่า ส่วนคิงเองก็มีพลังจากสายพันธุ์ลูนาเรียนโดยกำเนิด แค่เปลวเพลิงพิเศษที่เพิ่มพลังป้องกันก็เล่นเอาซาคาสึกิทะลวงไม่เข้า

อีกไม่นาน ซาคาสึกิก็เริ่มเสียเปรียบ ต้องถอยร่นอย่างชัดเจน เขาไม่ได้มีพลังป้องกันผิดมนุษย์ จึงได้แต่ถ่วงเวลาด้วยการถอยหนี

รูปแบบการต่อสู้ของคิงเรียบง่าย   ทั้งตัวลุกเป็นไฟ แล้วพุ่งเข้าใส่อย่างเดียว

สุดท้าย หมัดสุดท้ายของคิงส่งซาคาสึกิกระเด็นไปไกล แต่ซาคาสึกิเหมือนจะเตรียมตัวไว้แล้ว เขาปกป้องจุดสำคัญได้ดี จึงไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

คิงลอยขึ้นกลางอากาศ มองหาตำแหน่งของซาคาสึกิ แล้วก็สังเกตเห็นเคนจิที่ยืนอยู่ในสนามรบ

“พลเรือเอกชิโรจิชิของทัพเรือ?” แววตาของคิงจับจ้องมายังเคนจิทันที

แน่นอน ในฐานะพลเรือเอก แค่ยืนเฉย ๆ เคนจิก็โดดเด่นที่สุดในสนาม

นี่ก็เกี่ยวกับชื่อเสียงของเขาด้วย   ‘พลังไม่ถึงระดับพลเรือเอก’ โจรสลัดคนไหนที่มั่นใจในฝีมือตัวเอง ต่างก็อยากท้าชนเขา หวังจะก้าวสู่ “โจรสลัดในตำนาน” แบบข้ามขั้น ถ้าชนะก็กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ถ้าแพ้ก็กลับมาอีกทีสิบแปดปีหน้า เหมือนนักพนันที่ฝันถึงแจ็คพ็อตทุกคืน

แต่ครั้งนี้ คนที่ท้าทาย ไม่ธรรมดา

ร่างของคิง รวมถึงปีกขนนกสีดำทั้งสองข้าง ลุกเป็นไฟเผาไหม้ เขาชักดาบยาวออกมา ก่อนพุ่งเข้าหาเคนจิพร้อมฟาดดาบลงมาเต็มแรง

เคนจิยืนอยู่เฉย ๆ โดยไม่ขยับแม้แต่น้อย

แต่จังหวะที่ดาบเกือบถึงตัว หมัดดำขนาดใหญ่ก็ซัดเข้าใส่คิงอย่างจัง จนปลิวกระเด็นออกไป   และหมัดนี้ ไม่ใช่ของเคนจิ