ตอนที่ 8 สัตว์ประหลาด ปะทะ สัตว์ประหลาด

เมื่อเคนจินำทีมมาถึงเกาะที่ 1 เขาก็เห็นซาคาสึกิกำลังซัดซุปเปอร์โนว่าคนหนึ่งอยู่

โจรสลัดซุปเปอร์โนว่าที่โดนซ้อมนั้นเคนจิไม่คุ้นหน้าเท่าไหร่ เขากะว่าค่าหัวของหมอนั่นคงไม่สูงนัก ถ้ามารีอยู่ด้วย คงจำได้แน่นอน

เมื่อหนึ่งในสอง "สัตว์ประหลาด" แห่งรุ่นโรงเรียนทหารเรือกำลังสู้กับซุปเปอร์โนว่า อีกคนก็คงไม่อยู่นิ่งเฉยเช่นกัน

ฟึ่บ!

เคนจิหันไปตามเสียงลำแสงเลเซอร์ที่ดังขึ้น เห็นแสงวาบไปทั่วบนอากาศ

ผู้ที่ต่อสู้กับบอร์ซาลิโน่อยู่คือซุปเปอร์โนว่าที่ร่างกายหุ้มด้วยสายฟ้า เคนจิพอจำได้ลาง ๆ

“เจ้านั่นคือ ‘อัสนีคำราม’ ธอร์ ใช่ไหม? จำได้ว่าค่าหัวมันพอดี 500 ล้าน เป็นผู้ใช้ผลสายฟ้า”

ระหว่างที่เดิน เคนจิก็กวาดตามองสนามรบโดยรอบ โดยไม่มีท่าทีจะเข้าไปช่วยบอร์ซาลิโน่จับธอร์แม้แต่น้อย เขาแค่ต้องการหาทหารเรือแถวนั้นเพื่อสอบถามสถานการณ์ให้กระจ่าง

การต่อสู้ระหว่างธอร์กับบอร์ซาลิโน่ทำให้สนามรบเต็มไปด้วยแสงจ้า และแรงระเบิดรุนแรงที่เกิดขึ้นก็ทำให้ควันตลบอบอวลจนแทบไม่จางหาย

แต่ทหารบางนายก็เห็นเคนจิเข้าแล้วร้องขึ้นด้วยความดีใจ

“ดูนั่นสิ พลเรือเอกชิโรจิชิมาแล้ว!”

“ท่านพลเรือเอกชิโรจิชิมาสนับสนุนด้วยตัวเอง! เรารอดแล้ว!”

เคนจิหาตัวซึรุเจอในหมู่ทหารเรือ แต่ก็ยังไม่เห็นเซเฟอร์

เขาถามขึ้นว่า

“มีแค่เจ้าคนเดียว? เซเฟอร์ล่ะ?”

“เขาไล่ตามโจรสลัดไป ยังไม่กลับมา” ซึรุตอบด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

คำตอบทำเอาเคนจิชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางทิศเกาะ 13 อย่างครุ่นคิด

“ไหน ๆ เจ้าก็มาถึงแล้ว งั้นสนามรบนี้ฝากเจ้าดูแลที ข้าจะไปจัดการความวุ่นวายในหมู่เกาะชาบอนดี้ให้มั่นคงเอง”

ซึรุพูดพลางอธิบายสถานการณ์โดยรวมของหมู่เกาะให้เคนจิฟังแบบรวบรัด

พูดง่าย ๆ ก็คือ สถานการณ์เละมาก

เพราะซุปเปอร์โนว่าหลายคนที่ขึ้นฝั่งมาก่อเรื่องใหญ่ ทหารเรือที่ประจำหมู่เกาะจึงต้องระดมพลไปสกัดพวกมันแทบทั้งหมด

ผลก็คือ เกาะอีกหลายแห่งกลายเป็นจุดอ่อนให้โจรสลัดหัวใสแห่กันไปปล้นอย่างเมามันส์

สถานการณ์ซับซ้อนขนาดนี้ จะให้พลเรือโทแค่คนเดียวมาจัดการคงเป็นไปไม่ได้

ในแผนเดิมของเคนจิ เซเฟอร์จะพานักเรียนหัวกะทิเข้ามาเสริมกำลัง ซาคาสึกิกับบอร์ซาลิโน่จะร่วมสู้กับซุปเปอร์โนว่า และเซเฟอร์จะไปรับมือกับ "สัตว์ประหลาดซุปเปอร์โนว่า" ที่แข็งแกร่งที่สุด   ไคโด   เพื่อให้สถานการณ์เริ่มควบคุมได้ทีละขั้น

“เซเฟอร์... ถ้ากลับมาเมื่อไร ข้าจะต้องซักถามมันให้ละเอียด”

เขาลูบคางเบา ๆ ขณะพูด แววตาเผยรอยยิ้มแปลก ๆ

หลังจากส่งต่อหน้าที่กันเรียบร้อย ซึรุก็เริ่มเลือกทหารที่จะติดตามอย่างรอบคอบ เพราะการกวาดล้างหมู่เกาะชาบอนดี้นั้นยากมาก เธอจึงไม่อาจพาทหารทั้งหมดไป ต้องคัดเฉพาะกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุด

ส่วนเคนจิเองก็ยังไม่เข้าไปแทรกการต่อสู้ของบรรดา “สัตว์ประหลาด” เหล่านั้น ภายนอกเขาดูสงบนิ่ง มองสถานการณ์อย่างเยือกเย็น แต่ภายในใจเริ่มเกิดระลอกคลื่น

เพราะทันใดนั้นเอง ข้อความจากระบบก็ปรากฏขึ้นกลางสายตาอีกครั้งโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

[คุณพบว่านักเรียนซาคาสึกิกับบอร์ซาลิโน่ออกท้าดวลกับซุปเปอร์โนว่าอย่างกล้าหาญ และในฐานะนักเรียนร่วมรุ่น คุณรู้สึกไม่พอใจอย่างรุนแรง!]

[ภารกิจ (รอง): ท้าดวลกับโจรสลัดซุปเปอร์โนว่าและรอดชีวิตให้ได้!]

[รางวัล: เลือกอัปเกรดคุณสมบัติที่ครอบครองได้ 1 อย่าง!]

“หืม? ข้าไม่พอใจที่คนอื่นท้าดวลกับซุปเปอร์โนว่าเหรอ? เมื่อไหร่กัน? ทำไมข้าไม่รู้เรื่อง?”

เคนจิอึ้งกับภารกิจใหม่ที่โผล่มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

แต่พอคิดดี ๆ แล้วลองสวมบทเป็นนักเรียนวัยหนุ่ม เขาก็เริ่มเข้าใจ

ถ้าเป็นตัวเองตอนอายุยังไม่ยี่สิบ เพิ่งเข้าทัพเรือใหม่ ๆ คงจะเดือดอยู่เหมือนกัน ตอนนั้นเขายังไม่ยอมรับ “คอง” ที่เป็นรุ่นเดียวกันด้วยซ้ำ

“ระดับความยากของภารกิจดูจะเบา ๆ แค่ ‘เอาชีวิตรอด’ เอง ข้าเกือบคิดว่าระบบนี่มีเมตตาแล้วเชียว...”

แต่พอเห็นรางวัลที่เยอะเกินไป เคนจิก็เริ่มระวัง

“เลือกอัปเกรดคุณสมบัติได้เอง? ก่อนหน้านี้ให้สุ่มตลอดเลยนี่นา…”

การได้เลือกว่าจะอัปเกรดอะไรเอง ถ้ามีรางวัลแบบนี้บ่อย ๆ ก็สามารถโฟกัสพัฒนาพลังบางด้านได้ไวมาก

ถือว่าเป็นการอัปเกรดระดับรางวัลแบบกระโดดเลย เพราะถัดจาก “สุ่มอัปเกรด” คือ “เลือกอัปเกรดแบบเจาะจง” นี่แหละ

รางวัลกระโดดขึ้น ความยากของภารกิจก็เพิ่มขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้

เคนจิมองสนามรบ เห็นบอร์ซาลิโน่ยิงเลเซอร์ใส่ธอร์ไม่หยุด แต่ก็ทำอะไรผู้ใช้ผลสายฟ้าไม่ได้เลย สำหรับนักเรียนระดับธรรมดา ถ้าคิดจะสู้กับซุปเปอร์โนว่าแบบนี้ก็ไม่ต่างจากฆ่าตัวตาย

อีกฝั่ง ซาคาสึกิกำลังซ้อมซุปเปอร์โนว่าคนหนึ่งอยู่ก็จริง แต่หมอนั่นมัน “สัตว์ประหลาด” ของแท้ ถ้าเป็นเคนจิสมัยยังเป็นนักเรียน คงต้องลุ้นสุดชีวิตถึงจะรอด

ในขณะที่เคนจิเงยหน้ามองการต่อสู้อยู่นั้น ธอร์ที่หุ้มร่างด้วยสายฟ้าก็สังเกตเห็นเขาพอดี และจำได้ทันทีว่าเป็นใคร

“พลเรือเอกคนใหม่ ชิโรจิชิ?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ตั้งแต่มาถึงชาบอนดี้ ข้าก็ได้ยินแต่ข่าวว่าทัพเรือตั้งคนอ่อนแอที่สุดในประวัติศาสตร์ขึ้นเป็นพลเรือเอก ไม่คิดว่าจะเจอตัวเข้าจริง ๆ!”

ใบหน้าของธอร์เต็มไปด้วยความดีใจ และสายฟ้ารอบตัวก็สว่างขึ้นพร้อมกับความทะเยอทะยานในดวงตา

“วันนี้ข้านี่โชคดีจริง ๆ ไม่ต้องไปไกลถึงนิวเวิลด์เพื่อสู้กับพวก 3 ตำนาน...”

ซ่าซ่า~ โครมม!!

พูดไม่ทันขาดคำ ธอร์ก็เปลี่ยนร่างเป็นสายฟ้า กระแสไฟฟ้าพวยพุ่ง พุ่งลงมาใส่เคนจิด้วยความเร็วแสง

“โอ้ย อย่าเหลิงเกินไปหน่อยเลย!”

แสงแรงกล้าจากด้านหลังธอร์สว่างวาบ ตามด้วยเลเซอร์ที่ทะลุร่างสายฟ้าของธอร์ทันที

ร่างของบอร์ซาลิโน่ปรากฏขึ้น สายตาจ้องตรงไปที่ธอร์

“การต่อสู้ของเรายังไม่จบนะ คู่ต่อสู้ของแกคือฉัน!”

“พวกเราต่างก็ใช้ผลปีศาจสายโลเกีย การสู้กับแกมันน่าเบื่อจะตาย”

ธอร์หัวเราะเยาะ สายตาคลั่งไคล้จ้องมาที่เคนจิที่อยู่ด้านล่าง

“ถ้าข้าจัดการพลเรือเอกได้ที่นี่ ชื่อเสียงข้าจะไม่แพ้พวกนั้นแน่ ข้าจะกลายเป็น ‘โจรสลัดในตำนาน’ คนที่สี่!”

“ถอยไปซะ! อย่าขวางทาง!”

ทันใดนั้น ร่างของธอร์ก็กลายเป็นสายฟ้ากระจายเต็มฟ้า

บอร์ซาลิโน่หรี่ตามองอย่างระมัดระวัง แต่ก็หาไม่เจอว่าร่างจริงของธอร์อยู่ตรงไหน สุดท้ายจึงโจมตีพลาด ถูกอีกฝ่ายสลัดหลุดไป

ธอร์ในร่างสายฟ้าพุ่งลงมาด้วยความเร็วมหาศาล ปล่อยกระแสไฟฟ้ากว่า 100 ล้านโวลต์มุ่งเข้าศีรษะของเคนจิ ระยะห่างแค่ไม่กี่เมตร

กระแสไฟเริ่มแตะผมของเคนจิได้แล้ว… ทว่า

ผัวะ!!

หมัดสีดำขนาดใหญ่กระแทกหน้าเขาเร็วยิ่งกว่าเสียง

เสียงตุ้บดังสนั่น ธอร์ปลิวไปชนกำแพงนับสิบพังระเนระนาด ก่อนร่วงลงมากระแทกพื้น

“เคารพผู้ใหญ่หน่อย อย่าทำเป็นชอบลอบกัดนักเลย”

เคนจิเอื้อมมือเกาเหนือศีรษะเบา ๆ รู้สึกคันนิดหน่อยเพราะกระแสไฟฟ้า