บทที่ 24 การแข่งขันในตลาดไอที

บทที่ 24 การแข่งขันในตลาดไอที

ตลาดไมโครคอมพิวเตอร์มีอนาคตสดใส แต่การเป็นผู้นำตลาดในตอนนี้ก็เป็นเพียงเรื่องตลก ไม่ว่าแอปเปิลจะพยายามแค่ไหน ส่วนแบ่งตลาดก็ไม่เกิน 30% ถ้าคุณสามารถเพิ่มยอดขายได้เป็นสองเท่า คนอื่นก็ทำได้เช่นกัน

ซอฟต์แวร์ของไวท์ได้เปิดตัวเวอร์ชั่นทดสอบแล้ว ตลาดตอบรับดีมาก อีกไม่เกินหนึ่งเดือน ทุกคนจะกลับมาที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

บริษัทซอฟต์แวร์ที่อยากได้ส่วนแบ่งตลาดก็มีไม่น้อย แต่สุดท้ายพวกเขาก็เลือกที่จะถอย

เหตุผลก็คือ กำแพงสิทธิบัตรนั้นน่ากลัวเกินไป ที่น่าโมโหที่สุดคือรูปแบบไฟล์ ถ้าคุณไม่ได้รับอนุญาต คุณก็ไม่สามารถใช้รูปแบบไฟล์ของเขาได้

คุณอาจเลือกเส้นทางใหม่ แต่คุณมีลูกค้ามากพอหรือ? พอซอฟต์แวร์ของคุณออกมา เขาก็ครองตลาดไปแล้ว

"เมื่อยอดขายซอฟต์แวร์ถึงจุดหนึ่ง ต้นทุนแทบไม่มีความหมาย" วิลเลียมอธิบายในที่ประชุม "เขาขายราคา 9.9 ดอลลาร์ก็ยังไม่ขาดทุน แล้วคุณจะเอาอะไรไปแข่ง?"

ยอดขายที่พุ่งสูงขึ้นอย่างฉับพลันทำให้ทั้งอุตสาหกรรมตื่นเต้น ไม่ว่าจะเป็นบริษัทคอมพิวเตอร์ไหน พื้นฐานก็คือโรงงานประกอบทั้งนั้น

คำสั่งซื้อชิ้นส่วนจำนวนมากทำให้บริษัทไอทีตื่นเต้นผิดปกติ ตลาดตอนนี้ไม่ค่อยดี คำสั่งซื้อเหล่านี้ช่วยให้บางบริษัทรอดพ้นวิกฤต

รายงานการสำรวจจากหลายสถาบันธุรกิจชี้ว่า นี่ไม่ใช่การบริโภคแบบชั่วครู่ มีบริษัทที่ต้องการสินค้าประเภทนี้อีกมาก ความต้องการของตลาดในท้ายที่สุดจะใหญ่มาก คาดว่าปีหน้าอาจถึง 1.5 ล้านเครื่อง

"เฮ้ย!"

นี่คือความคิดของคนในวงการส่วนใหญ่ ถ้ารวมความต้องการจากยุโรปและเอเชีย ยอดขาย 2 ล้านเครื่องแน่นอน!

จุดนี้ของอเมริกาดีมาก สถาบันวิจัยของพวกเขามืออาชีพมาก ถ้าคุณจ่ายค่าธรรมเนียมเพียงพอ รายงานการวิจัยของพวกเขาก็น่าเชื่อถือมาก

แอปเปิลตัดสินใจเปลี่ยนคนแล้วเพราะความดื้อรั้นของมอร์แกน สแตนลีย์

มอร์แกน สแตนลีย์ไม่พอใจมากที่ลูกค้าสงสัยความเชี่ยวชาญของตน แต่ความจริงก็คือความจริง พวกเขาโต้แย้งไม่ได้

ความกังวลของมอร์แกน สแตนลีย์ก็มีเหตุผล เห็นได้ชัดว่าการแข่งขันจะรุนแรงขึ้นในครึ่งปีหลัง แอปเปิลจะยังรักษาความแข็งแกร่งได้หรือไม่ ยังเป็นคำถาม

สตีฟ จ็อบส์ไม่พอใจมากที่การแข่งขันจะรุนแรงขึ้นในครึ่งปีหลัง เขาคิดว่าตัวเองเสียเปรียบ ต้องไปเคลียร์กับวิลเลียม ไวท์

ผู้บริหารคนอื่นๆ หน้าดำไปตามๆ กัน เงื่อนไขที่เขาเสนอตอนแรก พวกเขาไม่กล้าปฏิเสธด้วยซ้ำ

"คุณจ็อบส์ครับ" มาร์คูลาพูดเสียงเรียบ "ความจริงแล้ว แอปเปิลได้เปรียบมาก ผมรู้ว่าซอฟต์แวร์ของไวท์พัฒนาเสร็จนานแล้ว ตอนนี้แค่รักษาสัญญาเท่านั้น ถ้าคุณไปหาเรื่องเขา พรุ่งนี้เขาอาจวางขายเลยก็ได้"

ขณะที่ผู้บริหารแอปเปิลกำลังพยายามปรามจ็อบส์ พวกมอร์แกน สแตนลีย์ก็ตกอยู่ในภาวะช็อก

"เฮ้ย!"

ที่น่าลงทุนที่สุดคือไวท์ซอฟต์แวร์นี่นา น่าแปลกที่ทำไมเขาถึงรอปีหน้าถึงจะระดมทุนรอบ A

มูลค่า 20 ล้านดอลลาร์?

พวกคุณแน่ใจนะว่าไม่ได้มาล้อเล่น?

แค่ครึ่งหนึ่งของคอมพิวเตอร์ติดตั้งซอฟต์แวร์ รายได้ก็เกิน 100 ล้านแล้ว

กำไร 50 ล้านไม่เกินไปใช่ไหม?

พวกคุณกล้าเสนอ 2 ล้านเพื่อซื้อหุ้น 10% ที่เขาไม่ด่ากลับมานี่ถือว่าสุภาพมากแล้ว

มีคู่แข่งแล้วจะทำยังไง? จะขายแค่สองซอฟต์แวร์นี้ตลอดไปไม่ได้นะ!

พวกคุณคิดว่าเขาจ้างคนมาทำอะไร?

เพื่อดูแลซอฟต์แวร์?

อย่าล้อเล่นเลย วิศวกรซอฟต์แวร์มากมายขนาดนั้น ชัดเจนว่ากำลังเขียนซอฟต์แวร์ใหม่ คนภายนอกแค่ไม่รู้เท่านั้นเอง

บิล เกตส์รู้สึกหงุดหงิด เขาคิดไม่ออกว่าวิลเลียมไอ้บ้านี่โผล่มาจากไหน ทำไมถึงประสบความสำเร็จรวดเร็วนัก

แต่ความหงุดหงิดนี้ก็อยู่ได้ไม่นาน เด็กน้อยบิลเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาทันที ในเมื่อไอ้หมอนั่นทำได้ ทำไมฉันจะทำไม่ได้? ฉันต้องประสบความสำเร็จเหนือกว่ามันแน่ ต้องยอมรับว่า คนที่ล้มเหลวมีเหตุผลมากมาย แต่คนที่ประสบความสำเร็จไม่มีโชคช่วย จิตวิญญาณที่ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคแบบนี้ ไม่ใช่คนธรรมดาจะทำได้

"เจ้านายครับ เมื่อกี้จ็อบส์มาที่นี่ อาละวาดใหญ่โต" ผู้ช่วยรายงาน

"ฮ่าๆ" วิลเลียมหัวเราะ "โทรบอกมาร์คูลาสิว่าซอฟต์แวร์เราเสร็จนานแล้ว ถ้าผมเป็นบริษัทจดทะเบียน คงปิดบังไม่ได้หรอก"

"ครับ ผมจะโทรหาเขาเดี๋ยวนี้"

คำวิจารณ์ของจ็อบส์ ในสายตาวิลเลียมเป็นเพียงความอิจฉาริษยา คงไม่นานเขาจะเข้าใจเอง

ผู้บริหารแอปเปิลก็งงกับคนเจ้าอารมณ์คนนี้ โชคดีที่อีกฝ่ายไม่ถือสา หัวเราะแล้วก็ผ่านไป

พนักงานไวท์ซอฟต์แวร์รู้ดีว่าเจ้านายให้ความสำคัญกับคนนี้มาก จะไม่มีทางทะเลาะกับเขาเพราะเรื่องเล็กน้อย ดังนั้นที่ไวท์ซอฟต์แวร์ เขาจึงทำอะไรได้ตามใจ ทุกคนปล่อยให้เขาวุ่นวายไป

คนมีความสามารถมักดื้อรั้น เป็นแบบนี้ทั่วโลก พวกที่ยิ้มแย้มแจ่มใสน่ากลัวที่สุด อย่างเช่นบิล เกตส์

จ็อบส์เป็นคนหยิ่งทะนง เขาไม่สนใจผลิตภัณฑ์ของคนอื่น แต่บิลต่างออกไป หมอนี่ใช้ทุกวิถีทาง ถ้าเขาจับจ้องคุณ คุณควรระวังตัวให้ดี

ผลิตภัณฑ์ของเขาแทบทั้งหมดได้มาจากการหลอกลวง แทบไม่มีอะไรที่คิดขึ้นเอง ระบบวินโดวส์ก็แค่ลอกเลียนแบบแอปเปิล

ตอนเริ่มธุรกิจใหม่ๆ เขาเกือบล้มละลายเพราะเรื่องนี้ แต่คุณเคยเห็นเขาเปลี่ยนแปลงบ้างไหม?

บางคนบอกว่าความสำเร็จของเขาเป็นเพราะโชค แม่ของเขามีเส้นสายใน IBM ความสำเร็จของเขาเป็นแค่เรื่องบังเอิญ

ผมอยากบอกว่า ถ้าไม่พร้อม ให้โอกาสก็ไม่มีประโยชน์ ความสำเร็จของเขาไม่ใช่เรื่องโชคดีแน่นอน แม้ไม่ได้ร่วมมือกับ IBM เขาก็ต้องประสบความสำเร็จอยู่ดี

"นายครับ คนที่ท่านต้องการมาแล้ว"

"อืม เดี๋ยวผมไป"

ตอนนี้เขาเป็นบริษัทเอกชน จะจัดการลูกน้องอย่างไรก็ได้ บริษัทซอฟต์แวร์ไม่มีอะไรมาก คนพวกนี้ก็เลยมาช่วยทำเครื่องเกม

พวกนี้มั่นใจมากว่าเจ้านายของพวกเขาเป็นคนบ้างาน แบบแผนมากมายขนาดนี้ ไม่ใช่งานที่จะทำเสร็จในวันสองวันแน่

สวัสดิการบริษัทดี เจ้านายก็ใจกว้าง ในอเมริกาพูดอะไรก็ไร้ประโยชน์ โยนเงินดอลลาร์ให้เยอะๆ พวกเขาก็จะทำงานหนัก

คนพวกนี้ไม่ใช่กรรมกร ย่อมมีความต้องการในชีวิตที่สูงกว่า บริษัทไวท์มีระบบพิเศษ ที่นี่ใช้ระบบคะแนน ถึงคะแนนที่กำหนดก็ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเงินเดือน ถึงคะแนนหนึ่งก็มีหุ้นจูงใจ สิ่งเหล่านี้สะสมได้ จะมีแรงจูงใจมากแค่ไหนก็ไม่ต้องอธิบาย

"พวกคุณ ผมให้เวลาสามเดือน แค่สามเดือนเท่านั้น ผมต้องเห็นผลงาน มีปัญหาอะไรไหม?"

"เจ้านายวางใจได้ พวกเราไม่มีปัญหาอะไรเลย"

"ดี ขอบคุณที่เหนื่อย ต้องการอะไรบอกผู้จัดการได้"

"ครับ เจ้านาย"

งานที่นี่เสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องลงมือเอง มีแบบแผนและการวางแผนละเอียด ถ้าพวกนี้ยังทำไม่ได้ ก็สมควรโดนไล่ออกแล้ว

พูดอีกแง่หนึ่ง พวกเขาเป็นแค่วิศวกรและโปรแกรมเมอร์ระดับสูง งานแบบนี้ในอนาคตคนอินเดียทำกันหมด ข้อได้เปรียบเดียวของพวกเขาคือความรู้รอบด้าน ช่วยหลีกเลี่ยงการตรวจสอบซ้ำซ้อน

ที่ไม่จัดคนพวกนี้ไว้ในซิลิคอน วัลเลย์ก็ช่วยไม่ได้ คนเยอะตาเยอะ บางความลับปิดบังไม่ได้จริงๆ

(จบบทที่ 24)