บทที่ 18 - ความพิเศษของนักบวช

บทที่ 18 - ความพิเศษของนักบวช

◉◉◉◉◉

เทพวิธี?

หรือว่าโลกนี้มีเทพเจ้าอยู่จริงๆ?

แม้ว่าเมืองไวเทสจะมีโบสถ์ มีวิหาร และมีเทพธิดาประดิษฐานอยู่ข้างใน แต่เรย์มอนก็คิดว่าเป็นเพียงความเชื่อ ไม่ได้คิดอะไรมาก

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่แบบนั้น

“เอ่อ... ขอโทษนะครับ เทพวิธีนี่หมายถึงอะไรเหรอครับ?”

หลังจากกรอกใบลงทะเบียนนักผจญภัยเสร็จ เรย์มอนก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

“อ๋อ อันนั้นเหรอคะ...” พนักงานต้อนรับหญิงเหลือบมองใบลงทะเบียนแวบหนึ่ง แล้วจึงกล่าวว่า “นั่นเป็นทักษะของ ‘นักบวช’ ค่ะ คุณเป็นนักสู้ประชิด ไม่ต้องกรอกก็ได้ค่ะ”

“ทักษะของ ‘นักบวช’ เหรอครับ...”

เรย์มอนพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางพยักหน้าเล็กน้อย

“ใช่ค่ะ เพราะ ‘นักบวช’ ไม่เหมือนกับอาชีพอื่นๆ ทักษะของพวกเธอต้องไปสวดภาวนาที่วิหารเท่านั้น เมื่อได้รับการยอมรับจาก ‘เทพเจ้า’ แล้ว ‘เทพเจ้า’ ก็จะประทาน ‘เทพวิธี’ ให้ค่ะ”

พนักงานต้อนรับหญิงที่อ่อนโยนอธิบายให้เรย์มอนฟังอย่างละเอียด

‘เทพวิธี’ ได้รับการประทานจาก ‘เทพเจ้า’... เรย์มอนแทบจะอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ

นั่นหมายความว่า โลกนี้มีเทพเจ้าอยู่จริงๆ!

สิ่งนี้ทำให้เรย์มอนรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน ‘เทพเจ้า’ มีอยู่จริง!

และในบรรดาอาชีพที่เรย์มอนสามารถปลุกพลังได้ ก็มี ‘นักบวช’ อยู่ด้วย

เขาอดไม่ได้ที่จะเปิดแผงสถานะขึ้นมาดูเงื่อนไขการปลุกพลังของ ‘นักบวช’

[นักบวช] เงื่อนไขการปลุกพลัง: ต้องมีคนอย่างน้อยสองร้อยคนที่รู้สึกขอบคุณคุณ ความคืบหน้า: 1/200

นี่มันยากเกินไปแล้ว... เรย์มอนถอนหายใจในใจเงียบๆ แล้วปิดแผงสถานะลง

เอ๊ะ? ไม่สิ!

เรย์มอนรีบเปิดแผงสถานะขึ้นมาอีกครั้ง และสังเกตเห็นความคืบหน้า 1/200 ที่อยู่ด้านหลังทันที

‘นี่คือ... มีคนรู้สึกขอบคุณฉันแล้วหนึ่งคน?’

เรย์มอนกระพริบตา ‘จะเป็นใครกัน?’

คำถามนี้ไม่ได้อยู่ในใจเขานานนัก เรย์มอนก็นึกถึงเอเลียขึ้นมาทันที เพราะนอกจากเอเลียแล้ว ก็ดูเหมือนจะไม่มีใครที่จะมาขอบคุณเขาอีกแล้ว

“เรย์มอน เคอร์ตัน สินะคะ... นี่ค่ะ โปรดรับป้ายประจำตัวนักผจญภัยของคุณไว้ด้วยค่ะ”

พนักงานต้อนรับหญิงวางปากกาหัวเงินในมือลง แล้วยื่นป้ายชื่อสีขาวให้เรย์มอน

เรย์มอนรับป้ายชื่อมา พบว่าด้านหนึ่งของป้ายสีขาวนี้สลักชื่อและอาชีพของเขาไว้ ส่วนอีกด้านหนึ่งสลักลักษณะภายนอกของเขาไว้

“ต่อไปนี้ป้ายนี้จะเป็นเครื่องยืนยันตัวตนนักผจญภัยของคุณนะคะ ไม่ว่าจะรับภารกิจหรือทำภารกิจเสร็จแล้วมารับค่าตอบแทน ก็ต้องใช้ป้ายนี้... ถ้าทำหายหรือเสียหายโดยไม่ตั้งใจ อย่าลืมมาทำใหม่นะคะ”

พนักงานต้อนรับหญิงเตือนด้วยความหวังดี จากนั้นก็เน้นเสียงหนักขึ้น “หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ก็สามารถใช้ป้ายนี้ระบุตัวตนได้ค่ะ”

เกิดเหตุไม่คาดฝันอะไร ถึงต้องใช้ป้ายระบุตัวตน คงไม่ต้องพูดอะไรมาก

เรย์มอนพยักหน้า “ผมเข้าใจแล้วครับ”

“ค่ะ ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจอีก สามารถไปดูที่กระดานประกาศนั่นได้นะคะ ขั้นตอนการรับภารกิจ สามารถรับภารกิจอะไรได้บ้าง และจะเลื่อนระดับได้อย่างไร... บนนั้นมีคำอธิบายโดยละเอียดค่ะ”

พนักงานต้อนรับหญิงชี้ไปที่กระดานประกาศในโถงที่ไม่ค่อยมีคนดู “แต่ว่าถ้าจะรับภารกิจ ฉันแนะนำให้คุณเริ่มจากการกำจัดหนูกลายพันธุ์ในท่อระบายน้ำก่อนค่ะ”

“หนูกลายพันธุ์?” เรย์มอนมีสีหน้าสงสัย “นั่นเป็นอสูรกายเหรอครับ?”

“เอ่อ... ไม่น่าจะใช่นะคะ? แม้ว่าพวกมันจะมีพลังเวทมนตร์อ่อนๆ ก็ตาม...?”

พนักงานต้อนรับหญิงดูเหมือนจะไม่แน่ใจนัก อธิบายว่า “พวกมันเป็นหนูธรรมดาที่บังเอิญไปกินของบางอย่างเข้า ทำให้ร่างกายเกิดการกลายพันธุ์ ไม่เพียงแต่ตัวจะใหญ่ขึ้นกว่าเดิม แต่ยังดุร้ายและก้าวร้าวมากขึ้นด้วย... ถ้าไม่รีบกำจัด อาจจะออกมาจากท่อระบายน้ำทำร้ายชาวบ้านในบริเวณใกล้เคียงได้ค่ะ”

เมื่อได้ยินคำอธิบาย เรย์มอนก็พยักหน้าเล็กน้อย เขาเคยได้ยินคนที่มาทานอาหารที่โรงเตี๊ยมวิลเลอร์พูดถึงเรื่องนี้เหมือนกัน

หนูที่ตัวใหญ่กว่าแมววิ่งออกมาจากท่อระบายน้ำ กัดคนไปหลายคน... แต่ดูเหมือนว่าจะมีคนจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้พวกเขาด้วย!

และเมื่อครู่พนักงานต้อนรับหญิงบอกว่าหนูกลายพันธุ์เกิดจากการที่หนูธรรมดาไปกิน ‘ของบางอย่าง’ เข้า

นั่นหมายความว่า การเกิดของหนูกลายพันธุ์มีสาเหตุ ไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

“ครับ ขอบคุณครับ”

เรย์มอนหยิบป้ายชื่อกระเบื้องขาวขึ้นมา เดินออกจากเคาน์เตอร์ มาหยุดอยู่หน้ากระดานประกาศที่พนักงานต้อนรับหญิงชี้เมื่อครู่

บนนั้นเขียนไว้อย่างชัดเจนว่ารับภารกิจอย่างไร สามารถรับภารกิจอะไรได้บ้าง หลังจากทำภารกิจเสร็จแล้วไปส่งมอบที่ไหน ส่งมอบอย่างไร

เช่น ตอนที่พวกเขาลงทะเบียนครั้งแรกจะเป็นระดับ ‘กระเบื้องขาว’ สามารถรับภารกิจระดับ ‘กระเบื้องขาว’ ได้ หากนักผจญภัยระดับ ‘กระเบื้องขาว’ สี่คนขึ้นไปรวมทีมกัน ก็สามารถรับภารกิจระดับ ‘เหล็กดำ’ ที่สูงขึ้นไปอีกระดับหนึ่งได้

นักผจญภัยระดับ ‘เหล็กดำ’ และ ‘ทองแดง’ ก็มีหลักการเดียวกันกับข้างต้น แน่นอนว่าพวกเขาสามารถรับภารกิจที่ระดับต่ำกว่าตัวเองได้ ซึ่งสมาคมนักผจญภัยอนุญาตและสนับสนุน

แต่เมื่อถึงระดับเงินแล้ว จะไม่เหมือนกัน ระดับเงินสามารถรับได้เฉพาะภารกิจที่ระดับเดียวกับตัวเองหรือต่ำกว่าเท่านั้น ไม่สามารถรับภารกิจระดับทองคำได้ แม้จะรวมทีมกับนักผจญภัยระดับ ‘เงิน’ ด้วยกันก็ตาม

และต้องมีคนสองคนขึ้นไปถึงจะสามารถรับภารกิจระดับเงินได้

ส่วน ‘ระดับทองคำ’ ก็คล้ายกับ ‘ระดับเงิน’ ไม่สามารถรับภารกิจ ‘ระดับทองคำขาว’ ได้

แต่พวกเขาสามารถให้นักผจญภัย ‘ระดับทองคำ’ สองคนเป็นหัวหน้าทีม นำนักผจญภัย ‘ระดับเงิน’ และ ‘ระดับทองแดง’ ไปรับภารกิจระดับทองคำด้วยกันได้

ส่วนระดับทองคำขาว ก็สามารถให้นักผจญภัย ‘ระดับทองคำขาว’ สองคนเป็นหัวหน้าทีม นำนักผจญภัย ‘ระดับทองคำ’ และ ‘ระดับเงิน’ ไปรับภารกิจระดับทองคำขาวด้วยกันได้

ส่วน ‘ระดับวีรชน’ และ ‘ระดับผู้กล้า’ โดยพื้นฐานแล้วไม่มีภารกิจแบบนั้น

เพราะภารกิจ ‘ระดับวีรชน’ ล้วนออกโดยกษัตริย์!

เมื่อมีภารกิจระดับนี้ นั่นหมายความว่าอาณาจักรแอตแลนติสกำลังตกอยู่ในอันตราย!

ผู้ที่สามารถทำภารกิจ ‘ระดับวีรชน’ สำเร็จได้ ก็หมายความว่าพวกเขาได้ช่วยอาณาจักรแอตแลนติสไว้ คนเหล่านี้จะได้รับการแต่งตั้งจากกษัตริย์ให้เป็น ‘วีรชน’ กลายเป็น ‘วีรชน’ ของอาณาจักรแอตแลนติส!

ส่วนภารกิจ ‘ระดับผู้กล้า’ นั้น ไม่ปรากฏมานับพันปีแล้ว นามนี้มีมานานกว่าการก่อตั้งอาณาจักรแอตแลนติสเสียอีก

ว่ากันว่านั่นคือฉายาที่มอบให้แก่ผู้ที่สามารถสังหาร ‘จอมมาร’ ผู้แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าอสูรต่างมิติได้สำเร็จ และยับยั้งภัยพิบัติในครั้งนั้นได้

แต่การรุกรานของเผ่าอสูรต่างมิติเมื่อพันปีก่อน สำหรับเผ่ามนุษย์แล้ว เป็นเรื่องที่ห่างไกลมาก หลังจากนั้นก็ไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก

ดังนั้น ‘ระดับผู้กล้า’ สำหรับนักผจญภัยในปัจจุบัน จึงมีความหมายเพียงแค่เป็นสัญลักษณ์ที่ระลึกถึงเท่านั้น

หลังจากเข้าใจเรื่องเหล่านี้แล้ว เรย์มอนก็มองไปที่วิธีการเลื่อนระดับนักผจญภัย

หนึ่ง: ทำภารกิจระดับเดียวกันสำเร็จอย่างน้อยสิบครั้ง

สอง: ทำภารกิจระดับเดียวกันหรือสูงกว่าสำเร็จติดต่อกันห้าครั้ง โดยไม่มีครั้งใดล้มเหลว

สาม: อัตราความสำเร็จของภารกิจสูงกว่าร้อยละแปดสิบ

เมื่อทำตามสามข้อข้างต้นได้แล้ว ก็สามารถยื่นขอเลื่อนระดับนักผจญภัยของตนเองได้

เมื่อนั้นสมาคมนักผจญภัยก็จะมอบภารกิจระดับที่สูงขึ้นไปให้นักผจญภัยคนนั้นไปทำ สามารถรวมทีมกับเพื่อนร่วมทีมระดับเดียวกันไปทำภารกิจนี้ได้ หลังจากทำสำเร็จ ก็จะเลื่อนระดับได้สำเร็จ

เมื่อเข้าใจทั้งหมดนี้แล้ว เรย์มอนก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินไปยังกระดานภารกิจ ‘กระเบื้องขาว’ ที่มีนักผจญภัยจำนวนไม่น้อยยืนล้อมอยู่

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]