บทที่ 27 - นักฆ่าไร้หน้า คูงกูร์ พอร์ต

บทที่ 27 - นักฆ่าไร้หน้า คูงกูร์ พอร์ต

★★★★★

การเดินทางทางทะเลนั้นทั้งยาวนานและน่าเบื่อ แต่กองเรือของตระกูลวาเลเรียนนั้นใหญ่โตพอ และยังได้พบกับทิศทางลมที่ถูกต้องพอดี ดังนั้นกองเรือจึงแล่นไปได้อย่างรวดเร็ว

แต่สิ่งนี้ก็ทำให้เดรอนรู้สึกถึงความไร้พลังอย่างสุดซึ้ง

มังกรน้อยของเรย์ "เงาฝันร้าย" เติบโตอย่างรวดเร็ว ในเวลาเพียงสองเดือนก็มีขนาดเท่ากับลูกวัวแล้ว และยังกินจุอย่างน่าตกใจ นอกจากเนื้อวัวและเนื้อแกะที่เรือเลี้ยงวัวและแกะโดยเฉพาะจัดหาให้แล้ว เงาฝันร้ายยังแอบกินเนื้อสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลและเนื้อปลาวาฬที่เวอร์มิธอร์และซิลเวอร์วิงล่ากลับมาอีกด้วย

แน่นอน จะว่าแอบกินก็ไม่ถูกนัก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เวอร์มิธอร์และซิลเวอร์วิงถึงได้สนิทสนมกับเงาฝันร้ายเป็นอย่างมาก ซิลเวอร์วิงถึงกับแบ่งปลาใหญ่ที่ล่ามาได้ให้กับเงาฝันร้ายที่หิวโหย

บัณฑิตวิซาริสที่เดินทางมากับเรือระลอกที่สองสันนิษฐานว่า นี่อาจเป็นเพราะซิลเวอร์วิงมองว่าเงาฝันร้ายเป็นลูกของตน แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดๆ มายืนยันเรื่องนี้ได้

วาลาร์ไปฝึกซ้อมร่วมกับทุกคนที่เรือแนวหน้า เหลือเพียงเดรอนและข้ารับใช้ใกล้ชิดไม่กี่คนอยู่บนเรือธง ฮอฟฟาท่านผู้ถือสัจจะผู้มีนัยน์ตาสีทอง อ้อ ไม่ใช่สิ ตอนนี้ควรจะเรียกเขาว่าฮอฟฟาท่านผู้ถือสัจจะ กำลังเช็ดหอกยาวของเขาอยู่ เซบาสเตียนอ่านหนังสืออย่างเงียบๆ ลินน์ วาเลเรียนกำลังฝึกซ้อมดาบอยู่บนดาดฟ้าเรือ

ของที่ยึดมาได้จากซากปรักหักพังวาเลเรียของเดรอนได้ถูกตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว และได้มีการแบ่งสรรกันภายในตระกูลครั้งใหญ่หลังจากที่กองเรือระลอกที่สองมาสมทบ

ดาบประจำตระกูล "โลหิตเงิน" ก็กลับมาอยู่กับเดรอนตามธรรมชาติ ตอนนี้กำลังแขวนอยู่อย่างเงียบๆ บนผนังห้องกัปตันที่หรูหรา ชุดเกราะเกล็ดเหล็กวาเลเรียนของจักรพรรดิโอเรียน "อัศวินมังกร" ก็ถูกจัดวางไว้ที่นี่ หลังจากออกจากซากปรักหักพัง เดรอนได้ใช้เวทมนตร์โลหิตล้างอาวุธและชุดเกราะทั้งหมด ทำให้มันกลับคืนสู่สภาพเมื่อหลายร้อยปีก่อน ชุดเกราะเกล็ดที่ชื่อว่า "อัศวินมังกร" นี้ เกล็ดเกราะรูปมังกรทุกชิ้นล้วนสลักอักขระที่ซับซ้อน เกราะไหล่ถูกสร้างเป็นรูปหัวมังกร หมวกเกราะที่มีหนามแหลมสองข้างมีปีกมังกรข้างละปีกยื่นขึ้นไปบนฟ้า และพวกมันก็มาบรรจบกันที่รูปสลักนูนต่ำรูปมังกรที่ยื่นออกมาด้านหน้าหมวกเกราะ

ข้างชุดเกราะวางหอกยาวสำหรับขี่ม้าของจักรพรรดิโอเรียน "อสรพิษเถ้า" หอกยาวสำหรับใช้บนหลังมังกรนี้มีรูปร่างแปลกประหลาด เดรอนเคยลองใช้มันบนหลังของเวอร์มิธอร์ แต่ก็ควบคุมไม่ค่อยได้ บางทีมันอาจจะมีประสิทธิภาพบนหลังม้ามากกว่าบนหลังมังกรกระมัง

"แม่ม่ายดำ" ถูกสืบทอดให้แก่วาลาร์ พร้อมกับหอกยาวเหล็กวาเลเรียน "ผู้ทำลายใจ" และชุดเกราะโซ่เหล็กวาเลเรียน "โล่เงิน" ที่มีรูปมังกรบินอยู่บนหมวกเกราะ

ส่วนเรย์ได้รับดาบปลายแหลมเหล็กวาเลเรียน "หยาดน้ำตาโลหิต" และชุดเกราะแผ่นเหล็กวาเลเรียน "ฟากฟ้าประดับดาว"

ลินน์ วาเลเรียนได้ครอบครองดาบยาว "หัวใจกริฟฟิน" ที่สลักรูปกริฟฟิน และชุดเกราะแผ่นเหล็กสีดำ "กระจกดำ" ที่เรียบเนียนราวกับกระจก

เซบาสเตียน เวลไฟร์ได้รับดาบรูปเปลวไฟ เขาตั้งชื่อให้มันอย่างมีความสุขว่า "เวลไฟร์" เพื่อแสดงความเป็นตระกูลของตน

ฮอฟฟาก็ได้รับของที่ยึดมาได้ของเขาเช่นกัน หอกยาวเหล็กวาเลเรียนชื่อว่า "ผู้ถือสัจจะ" ส่วนอโกก็รับดาบโค้งอารัคห์ "นักร้องจันทรา" ของเขามาอย่างมีความสุข อามอร์ผู้ซึ่งคอยปกป้องเดรอนอยู่เงียบๆ มาโดยตลอดก็ได้รับขวานยาวด้ามจันทร์เสี้ยวที่ซ่อมแซมแล้ว "เครื่องประหาร" อาโมส เฟลเซลได้รับดาบใหญ่สองมือเหล็กวาเลเรียน "เปลวเพลิงเหล็กกล้า" ที่ได้มาหลังจากการฝึกมังกร แอสลัน ลองเดลได้รับดาบยาว "ราชสีห์" ที่ประดับด้วยทับทิม

ของที่ยึดมาได้ที่เหลือถูกเดรอนเก็บไว้

ยังมีดาบยาวอีก 4 เล่ม ดาบปลายแหลม 1 เล่ม ดาบครึ่งมือ 1 เล่ม ดาบใหญ่สองมือ 2 เล่ม และชุดเกราะอีก 2 ชุด

เดรอนวางหนังสือในมือลง มองชายที่เดินเข้ามาในห้องกัปตันอย่างเงียบๆ

"นายท่าน ข้ามาเปลี่ยนเหล้าให้ท่าน" ชายคนนั้นวางเหล้าใหม่ลงบนโต๊ะอย่างชำนาญ

"ไม่จำเป็นต้องปิดบังตัวตนต่อหน้าข้าอีกแล้ว สาวกแห่งเทพเจ้าหลายหน้า" เดรอนมองเห็นเงาดำที่หนาทึบบนร่างของชายคนนั้นได้ในทันที ราวกับมีใบหน้านับไม่ถ้วนกำลังมองโลกภายนอกจากในเงาอย่างเงียบงัน

"ขออภัย ฝีมือของข้ายังไม่เข้าขั้น ทำให้ท่านต้องหัวเราะเยาะ" ใบหน้าของชายคนนั้นบิดเบี้ยวไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็กลับมาเป็นใบหน้าของชายหนุ่มธรรมดาๆ คนหนึ่ง

"เจ้าก็มีความจริงใจอยู่ไม่น้อยนะ" เดรอนมองนักฆ่าไร้หน้าตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ เขายอมถอดเวทมนตร์ปลอมตัวออกจริงๆ

"ดูท่าเจ้าคงไม่ได้มาลอบสังหารข้า มาดื่มด้วยกันสักจอกเถอะ" เดรอนบอกให้ชายหนุ่มทำตัวตามสบาย ชายหนุ่มก็ไม่เกรงใจ หยิบขวดเหล้าแก้วขึ้นมารินเหล้างามให้ตัวเองหนึ่งจอก แล้วดื่มรวดเดียวหมด "สมกับที่เป็นเหล้าเงินที่เลื่องชื่อไปทั่วทวีป หอมกลมกล่อมจริงๆ"

"บอกมาเถอะว่าเจ้ามาทำอะไร" เดรอนกล่าว

"บัญชาสวรรค์แห่งเทพเจ้าหลายหน้า" ชายหนุ่มกล่าว "มีคนผู้หนึ่งต้องรับใช้ จนกว่าจะถึงความตาย"

"ทำไม"

"ไม่มีเหตุผล เทพเจ้าตรัสแล้ว มีคนผู้หนึ่งก็จะทำ"

"โอ้"

"เทพเจ้าได้ตัดขาดการเชื่อมต่อกับมีคนผู้หนึ่งแล้ว" นักฆ่าไร้หน้ากล่าว "ข้าก็ได้ดื่มเหล้าที่ท่านผสมเลือดของท่านแล้ว"

"เทพเจ้าหลายหน้านี่ช่างใจกว้างจริงๆ"

"เทพเจ้าเพียงแค่จ่ายค่าตอบแทน" นักฆ่าไร้หน้ากล่าว "ชื่อที่ข้าใช้ในโลกมนุษย์คือคูงกูร์ พอร์ต จะขอถวายความภักดีและความตายให้แก่ท่าน"

เดรอนพยักหน้า

"ยังมีข่าวสารจากทางตะวันตก" คูงกูร์เงยหน้าขึ้น "ทูตของบัลลังก์เหล็กมาถึงเพนทอสแล้ว พวกเขาหวังว่าจะได้พูดคุยกับท่านโดยตรง"

"ในที่สุดก็มาจนได้"

เดรอนกล่าวในใจ

[จบแล้ว]