บทที่ 39 - กายาขั้นสอง

บทที่ 39 - กายาขั้นสอง

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ช่วงเวลานี้ซูโพหม่านได้ประกาศภารกิจของพรรคอย่างต่อเนื่องที่หน่วยงานภารกิจ โดยส่วนใหญ่เป็นการรวบรวมสมุนไพรที่มีอายุหลายปี เนื่องจากสถานะอันสูงส่งของเขา หน่วยงานภารกิจจึงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง ศิษย์พรรคมหาพฤนท์เพื่อที่จะได้รับค่าความดีจำนวนมากจึงพากันรับภารกิจนี้ แล้วเดินทางไปทั่วทุกสารทิศเพื่อรับซื้อสมุนไพร

เพียงแค่สามเดือน ซูโพหม่านก็รวบรวมสมุนไพรที่มีพลังงานได้กว่าร้อยต้น วงล้อต้นกำเนิดสีม่วงได้ดูดซับพวกมันแล้วเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานได้ทั้งหมด 216 แต้ม บวกกับ 2 แต้มที่ได้จากเห็ดหลินจือต้นก่อนหน้านี้ ตอนนี้ก็สะสมได้ 218 แต้มแล้ว

วันนี้ซูโพหม่านกำลังฝึกฝนอยู่ในสวน ทันใดนั้นก็มีผู้คุมกฎคนหนึ่งนำคำสั่งของหลงไคจี้มาให้เขา ในคำสั่งบอกว่าการทดสอบของศิษย์หอมังกรครามจะเริ่มขึ้นในอีกห้าวันข้างหน้า สถานที่คือสาขาทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ให้เขาเตรียมตัวล่วงหน้า

ในฐานะเจ้าหอแห่งหอมังกรคราม ครั้งนี้เขาจะต้องนำทีมไปเข้าร่วมการทดสอบด้วยตนเอง หน้าที่หลักคือการขจัดปัจจัยภายนอกการทดสอบ ป้องกันไม่ให้ยอดฝีมือจากสำนักอื่นมาสังหารศิษย์อัจฉริยะของหอมังกรครามอย่างโหดเหี้ยม

สำหรับอันตรายที่เกิดขึ้นในการทดสอบนั้น เขาไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยว เพราะอัจฉริยะเหล่านี้จะต้องผ่านการฝึกฝนความเป็นความตายที่แท้จริง การคัดเลือกผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดและกำจัดผู้ที่อ่อนแอออกไป ผู้ที่เหลือรอดจึงจะเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง

ซูโพหม่านตัดสินใจที่จะใช้วงล้อต้นกำเนิดสีม่วงสุ่มความสามารถอีกครั้งก่อนออกเดินทาง เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการทดสอบที่กำลังจะมาถึง

เขานอนเหยียดยาวบนเก้าอี้ยาว หลับตาลง แล้วใช้จิตสัมผัสแตะเบาๆ ที่หน้าจอแสงของวงล้อ

“แคร็ก”

วงล้อโบราณอันลึกลับหมุนไปหนึ่งช่อง

“กำลังค้นหาเป้าหมาย...”

“กำลังสร้างการเชื่อมต่อ กำลังสุ่ม...”

“ติ๊ง ใช้ 218 แต้มพลังงาน สุ่มสำเร็จ ได้รับชิ้นส่วนกายาซูเปอร์แมน บรรลุกายาเหล็กดำขั้นสอง อัตราการเสริมพลังด้วยแสงเพิ่มขึ้นสองเท่า พลังป้องกันเพิ่มขึ้นสองเท่า...”

...

กระแสความอบอุ่นสายหนึ่งเกิดขึ้นในร่างกาย ค่อยๆ ปรับเปลี่ยนร่างกายของซูโพหม่าน กระแสความอบอุ่นนี้ราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิสายแรกหลังฤดูหนาว พัดผ่านทุกตารางนิ้วของร่างกายของเขา สบายอย่างยิ่ง จนเขาอดไม่ได้ที่จะครางออกมา ทำให้ไฉ่เอ๋อร์และหรุยจูที่รับใช้อยู่ข้างๆ ถึงกับตะลึง

หรุยจูถามเสียงเบาอย่างงุนงง “พี่ไฉ่เอ๋อร์ คุณชายเป็นอะไรไปหรือ”

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน หรือว่าคุณชายจะฝันเปียก...” ในดวงตาใสของไฉ่เอ๋อร์ฉายแววประหลาดใจ ใบหน้างามแดงระเรื่อ “หรุยจู คืนนี้พวกเราไปปรนนิบัติคุณชายกันเถอะ ข้าได้ยินคนพูดว่า จอมยุทธ์เลือดลมพลุ่งพล่าน หากเก็บกดไว้นานๆ จะเกิดปัญหาได้ อีกอย่างคุณชายก็ ‘โต’ ขนาดนี้แล้ว คงจะอยากเหมือนกัน เพียงแต่ไม่กล้าพูด พวกเราต้องเป็นฝ่ายรุก...”

หรุยจูได้ยินดังนั้น ใบหน้าเล็กๆ ก็แดงก่ำขึ้นมาทันที ดูน่ารักน่าชังอย่างยิ่ง เธอบิดชายเสื้ออย่างประหม่า แล้วถามเสียงเบา “พี่ไฉ่เอ๋อร์ คือว่า...ข้ากลัวนิดหน่อย...”

“เจ้าเด็กโง่ เจ้ากลัวแล้วข้าไม่กลัวหรือ คุณชายฝีมือแข็งแกร่งขนาดนั้น พลังชีวิตพลุ่งพล่านขึ้นมาที ร่างกายของคนธรรมดาอย่างพวกเราอาจจะทนรับไม่ไหว แต่พวกเราเกิดมาก็มีชะตาเช่นนี้ หากไม่ฉวยโอกาสให้คุณชายรับเข้าห้อง ในอนาคตอาจจะถูกส่งตัวไปก็ได้ เจ้าอยากถูกส่งไปให้ตาแก่ขี้เมาคนหนึ่งหรือ เทียบกันแล้ว คุณชายรูปงามสง่า ข้ายังชอบเสียกว่า...”

พูดถึงตรงนี้ ดวงตาของไฉ่เอ๋อร์ก็เปล่งประกาย มองไปยังร่างในชุดขาวที่นอนอยู่บนเก้าอี้ยาว ในส่วนลึกของดวงตามีความอ่อนโยนแฝงอยู่

ไม่นานนัก ร่างกายของซูโพหม่านก็ถูกพลังงานลึกลับปรับเปลี่ยนเสร็จสิ้น เขานอนอยู่บนเก้าอี้ยาว หลับตาลง สัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายที่เกิดจากการหลอมรวมชิ้นส่วนกายาซูเปอร์แมนอีกครั้งอย่างเงียบๆ

เขาพบว่าพละกำลังของตนเองไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่พลังป้องกันของร่างกายกลับเพิ่มขึ้นถึงสองเท่า ในขณะเดียวกัน อัตราการดูดซับแสงอาทิตย์เพื่อเสริมความแข็งแกร่งของร่างกายก็เพิ่มขึ้นสองเท่าเช่นกัน

ผลลัพธ์เช่นนี้ทำให้ซูโพหม่านพอใจอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเพิ่มขึ้นสองเท่าของการเสริมพลังด้วยแสง ซึ่งเท่ากับเป็นการยกระดับคุณสมบัติทางกายภาพของเขาขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง ความเร็วในการฝึกฝนลมปราณก็จะเพิ่มขึ้นด้วย

อันที่จริง นอกจากชิ้นส่วนกายาซูเปอร์แมนที่สุ่มได้จากวงล้อต้นกำเนิดสีม่วงแล้ว การอาบแดดบ่อยๆ ในวันธรรมดาก็ช่วยพัฒนาร่างกายได้เช่นกัน แต่เนื่องจากเวลาสั้นเกินไป ผลจึงไม่ชัดเจน ไม่ได้แสดงออกมาเป็นการเปลี่ยนแปลงของข้อมูลบนหน้าจอแสง

แต่ครั้งนี้ประสิทธิภาพการเสริมพลังด้วยแสงของกายาเหล็กดำได้เพิ่มขึ้นสองเท่า ซึ่งหมายความว่าเวลาที่ซูโพหม่านจะได้รับกายาซูเปอร์แมนที่สมบูรณ์แบบนั้นสั้นลงไปครึ่งหนึ่ง ในขณะเดียวกัน ผลของการอาบแดดในวันธรรมดาก็จะเพิ่มขึ้นสองเท่าเช่นกัน

ซูโพหม่านนึกในใจ เปิดหน้าจอสถานะของวงล้อต้นกำเนิดสีม่วง

——วงล้อต้นกำเนิดสีม่วง——

【ชื่อ】: ซูโพหม่าน

【ระดับ】: จอมยุทธ์ระดับเจ็ด

【สายเลือด】: กายาเหล็กดำขั้นสอง

【ความสามารถ】: เสริมพลังด้วยแสง (2) สุดยอดสายตา สุดยอดการได้ยิน

【แต้มพลังงาน】: 0 (ขั้นต่ำ 10 แต้มพลังงานสุ่มได้หนึ่งครั้ง)

【จำนวนที่สุ่มได้】: 0 (คลิกเพื่อสุ่ม)

【เป้าหมายการสุ่มปัจจุบัน】: ซูเปอร์แมนระดับทองแดง 0.95‰

“ใกล้จะถึงหนึ่งในพันแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า ต่อไปข้าต้องอาบแดดให้มากขึ้น”

ซูโพหม่านแอบดีใจในใจ ปิดหน้าจอแสงแล้วลืมตาขึ้น หันไปมองสองคนที่กำลังกระซิบกระซาบกันอยู่ข้างหลัง

“นี่ พวกเจ้าสองคน คิดอะไรกันอยู่”

สองสาวใช้ได้ยินดังนั้น ขาอ่อนทรุดลงไปกับพื้นทันที ร่างอรชรบนพื้นสั่นไม่หยุด เอวบางร่างน้อยและก้อนกลมๆ ที่สั่นไหวไม่หยุดทำให้ซูโพหม่านอดใจเต้นไม่ได้

“คุณชายข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ควรพูดจาเหลวไหล”

“คุณชาย เป็นความผิดของหรุยจูเอง ไม่ควรถามคำถามไร้สาระ หากจะลงโทษ ก็ลงโทษข้าเถิด ไม่เกี่ยวกับพี่ไฉ่เอ๋อร์”

“ไม่เกี่ยวกับหรุยจู เป็นเพราะไฉ่เอ๋อร์พูดจาเหลวไหลก่อน หากท่านจะลงโทษก็ลงโทษข้าเถิด”

...

ไฉ่เอ๋อร์และหรุยจูตกใจจนรีบขอโทษไม่หยุด ใบหน้าเล็กๆ ขาวซีด

ซูโพหม่านรู้สึกขำเล็กน้อย รีบปลอบ “พวกเจ้าสองคนไม่ต้องตกใจขนาดนั้น ข้าไม่ได้โทษพวกเจ้า พูดคุยกันไม่ใช่ความผิดอะไร พวกเจ้าอย่าคิดฟุ้งซ่านไปเลย ตอนนี้ไปเอาผลไม้มาให้ข้ากินหน่อย”

“เจ้าค่ะ คุณชาย”

ไฉ่เอ๋อร์รีบตอบรับ ลุกขึ้นไปเตรียมหยิบผลไม้มาให้ หรุยจูก็ตามไปข้างหลัง สีหน้ายังคงตื่นตระหนกอยู่

ซูโพหม่านมองร่างอรชรสองร่างที่จากไป ในใจรู้สึกสับสนเล็กน้อย สำหรับสาวใช้สองคนนี้ เขาย่อมอยากจะลิ้มลองอยู่แล้ว แต่เขาก็รู้สึกผิดบาป เหมือนกับกำลังก่ออาชญากรรม

ไฉ่เอ๋อร์ปีนี้อายุเพียงสิบเจ็ดปี ส่วนหรุยจูอายุเพียงสิบห้าปี หากเป็นบนดาวสีครามก็ยังถือว่าเป็นผู้เยาว์อยู่ ซูโพหม่านรู้สึกว่าหากจะเด็ดดอกไม้งามตอนนี้เลย รับพวกเธอเข้าห้อง คงจะโหดร้ายเกินไปหน่อย

ถึงอย่างไร เขาก็ยังเป็นแค่เด็กอายุสิบห้าเท่านั้น

แม้ว่าคนในโลกนี้จะโตเร็วกว่าปกติ เด็กสาวบางคนแต่งงานตั้งแต่อายุสิบสามสิบสี่ปี แต่ซูโพหม่านก็รู้สึกว่าพวกเธอยังเด็กเกินไป ยังเป็นเด็กสาวที่ไม่เดียงสา หากเด็ดมาตอนนี้คงจะโหดร้ายเกินไปหน่อย

“เลี้ยงไว้อีกสักสองปีแล้วกัน” ซูโพหม่านคิดในใจ ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลุงแก่ๆ ที่เลี้ยงเด็กสาวไว้เป็นภรรยา รู้สึกผิดบาปเล็กน้อย

ไม่นานนัก ไฉ่เอ๋อร์และหรุยจูก็เดินเข้ามาพร้อมถาดใหญ่สองใบ บนถาดมีผลไม้นานาชนิดและขนมขบเคี้ยวเล็กๆ น้อยๆ

หลังจากวางถาดลงบนโต๊ะแล้ว ไฉ่เอ๋อร์ก็หยิบพวงองุ่นมาที่ข้างกายซูโพหม่าน ปอกเปลือกอย่างระมัดระวัง แล้วป้อนองุ่นเข้าปากซูโพหม่าน

[จบแล้ว]