บทที่ 37 : การคัดเลือกเชฟ

กลิ่นหอมของกระเทียมเจียวลอยคลุ้งไปทั่วห้องรับรอง เมื่อผู้สมัครคนแรกลงมือทำเมนู เนื้อวัวผัดกระเทียมพริกไทยดำ

น้ำมันร้อนฉ่าบนกระทะ เสียง ฉ่าาา! ดังสนั่นตามมาทันทีที่เนื้อวัวหั่นเต๋าถูกโยนลงไป กลิ่นเนื้อสดใหม่ปนกับกลิ่นกระเทียมคั่วจนหอมกรุ่น ราวกับเรียกให้ท้องไส้ของทุกคนในห้องเริ่มส่งเสียงเบาๆ

เจียงเหยานั่งนิ่ง คอยสังเกตทุกขั้นตอน—

ไฟแรงพอดี แต่กลับรีบใส่เครื่องปรุงเร็วเกินไป…เนื้อยังไม่ทันเกรียมข้างนอกก็โดนเกลือพริกไทยเคลือบแล้ว แบบนี้รสเข้มแต่กลิ่นไม่สุด

เธอคิดในใจ ขณะสายตากวาดดูท่าทางการเคลื่อนไหวของเขา

การลิ้มรส

จานถูกยกออกมาวางตรงหน้า สีสันจัดจ้าน—เนื้อวัวชิ้นพอดีคำเคลือบด้วยซอสดำมันเงา โรยหน้าด้วยกระเทียมเจียวหอมๆ

เชฟอาวุโสทั้งสามหยิบตะเกียบขึ้นลองชิมก่อน ใบหน้าต่างคนแสดงออกไม่เหมือนกัน

เชฟหวังพยักหน้าเล็กน้อย “ไฟจัดดี เนื้อนุ่ม”

เชฟโจวกลับส่ายหน้าเบาๆ “แต่รสชาติแบนไปหน่อย ขาดชั้นเชิง”

เชฟหลี่เงียบไปครู่ ก่อนกล่าวเสียงเรียบ “ถ้าจะเสิร์ฟในร้านธรรมดาก็ได้ แต่ระดับ ถิงไป๋…ยังไม่ถึง”

เจียงเว่ยฟังแล้วไม่ได้พูดอะไรมาก แค่จดรายละเอียดไว้

เจียงเหยาชิมตามบ้าง—กลิ่นกระเทียมหอมจริง แต่เนื้อในปากนุ่มแบบไร้ความเด้ง พริกไทยดำขาดกลิ่นเผ็ดร้อนที่ควรจะมี รสเค็มนำจนกลบความหอมธรรมชาติของเนื้อ ใช่เลย…ไม่เทียบเท่าเชฟเก่าที่ถูกดึงตัวไปแน่นอน

ผู้สมัครคนถัดไป

หลังจากนั้น ผู้สมัครหลายคนทยอยเข้ามา ต่างมีจุดเด่นแตกต่างกันไป บ้างเน้นอาหารภาคเหนือรสจัด บ้างถนัดทำซุปเข้มข้น บ้างเชี่ยวชาญของหวาน

แต่ไม่ว่าฝีมือใคร ดูเหมือนจะยังไม่ถึงระดับที่ “ถิงไป๋” ต้องการ

เจียงเว่ยเริ่มขมวดคิ้วแน่นขึ้นทุกที แต่ก็ยังไม่หมดหวัง เขากวักมือเรียกผู้สมัครรายต่อไป

การปรากฏตัวของชายหนุ่ม

ประตูถูกผลักเข้ามาอย่างมั่นใจ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง กิริยาสุขุมยกมือไหว้อย่างนอบน้อม

“ผมชื่อ หลินเฉา เคยเป็นรองเชฟอยู่ร้านภัตตาคารใหญ่ที่เซี่ยงไฮ้ครับ วันนี้ตั้งใจอยากลองมาสมัครที่ ‘ถิงไป๋’”

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ดวงตาเปี่ยมด้วยความเชื่อมั่น

เจียงเหยาจับแววตานั้นแล้วรู้สึกได้ทันที—คนนี้ไม่เหมือนคนก่อนๆ