ตอนที่ 24 หยางเซวียนจุดธูป นักพรตปริศนา

ตอนที่ 24 หยางเซวียนจุดธูป นักพรตปริศนา

“เป็นไปได้อย่างไร?!!”

หลังจากได้ยินคำพูดของชายชราในชุดเขียว ร่างกายของเจ้าแม่มังกรก็สั่นสะท้านเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความเศร้าสลด

ชายชราในชุดเขียวผู้นั้นเชี่ยวชาญในมรรคาแห่งธาตุไม้ เป็นเซียนทองคำไท่อี่ที่เก่งกาจด้านการรักษาที่สุดในบริเวณใกล้เคียงบึงเมฆานิมิต

หากแม้แต่เขายังไม่มีวิธี บางทีอาจมีเพียงเซียนสำนักยุติเท่านั้นที่มีความสามารถพอที่จะชดเชยต้นกำเนิดของไข่มังกร และทำให้บุตรมังกรถือกำเนิดอย่างราบรื่น

เพียงแต่เซียนสำนักยุติจะมาเมื่อไหร่ จ้าวมังกรก็ไม่ได้รับคำตอบที่แน่นอน

ในตอนแรกที่จ้าวมังกรเดินทางไปยังทะเลบูรพา ได้พบกับเซียนสำนักยุติโดยบังเอิญ

หลังจากได้ฟังสถานการณ์ของไข่มังกร เซียนผู้นั้นก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ ไม่มีความมั่นใจในการรักษา แต่ผลประโยชน์ที่จ้าวมังกรมอบให้มีมากเกินไป หลังจากเซียนผู้นั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็บอกว่าจะช่วยตามหาศิษย์พี่ที่สามารถคลี่คลายเรื่องนี้ได้

เพียงแต่เวลาผ่านไปหลายพันปีก็ยังไม่มีเซียนสำนักยุติมาถึง เจ้าแม่มังกรสงสัยว่าหากไม่ใช่เพราะเซียนผู้นั้นหลงลืมเรื่องนี้ เซียนสำนักยุติที่สามารถชดเชยต้นกำเนิดของไข่มังกรได้ก็คงกำลังปิดด่านอยู่

ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลใด เจ้าแม่มังกรก็รอไม่ไหวแล้ว ตอนนี้กำหนดการกำเนิดของบุตรมังกรได้เลื่อนออกไปแล้วกว่าหนึ่งหมื่นปี ปราณมรณะภายในไข่มังกรยิ่งเข้มข้นขึ้น ตอนนี้ยิ่งลุกลามมาถึงผิวของไข่มังกรแล้ว!

แม้จะไม่อยากยอมรับแต่เจ้าแม่มังกรก็รู้ว่าหากไม่สามารถชดเชยต้นกำเนิดและขจัดปราณมรณะได้ อย่างมากที่สุดอีกเพียงหนึ่งพันปี ไข่มังกรก็จะสิ้นพลังชีวิตและไม่มีโอกาสฟักออกมาอีกต่อไป!

พอคิดถึงผลลัพธ์นี้ นางก็รู้สึกทั้งเศร้าทั้งแค้น

ว่ากันว่าทำดีได้ดี เพื่อสิ่งมีชีวิตนับร้อยล้านในบึงเมฆานิมิต นางได้ร่วมกับจ้าวมังกรขับไล่ราชันย์อสูรที่ก่อกรรมทำเข็ญ ผลลัพธ์กลับต้องมาลงเอยเช่นนี้ จะไม่ให้นางโกรธเคืองได้อย่างไร ในใจของนางกระทั่งเกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมาสายหนึ่ง หากบุตรมังกรตายเพราะเรื่องนี้จริงๆ เรื่องนี้จะกลายเป็นปมในใจของนาง

อย่างเบาคือจิตแห่งเต๋าเสียหาย พลังบำเพ็ญลดลง ยากที่จะก้าวหน้าในอนาคต อย่างหนักคือกระทำการโง่เขลาชักนำบ่วงกรรมมาสู่ตัว ในอนาคตยิ่งมีความเสี่ยงที่จะต้องเผชิญเคราะห์กรรมแห่งการฆ่าฟัน

ทุกคนในที่นั้นล้วนมองเห็นการเปลี่ยนแปลงทางสภาพจิตใจของเจ้าแม่มังกร

จ้าวมังกรมีสีหน้ากระวนกระวาย ชายชราในชุดเขียวถอนหายใจอย่างจนใจ

เอ๋าชินยิ่งไม่กล้ามองต่อไป รีบพาหยางเซวียนมาอยู่เบื้องหน้าจ้าวมังกรและเจ้าแม่มังกร โค้งคำนับแล้วกล่าว

“จ้าวมังกร เจ้าแม่มังกร นี่คือท่านเซียนผู้สูงส่งหยางเซวียน เป็นผู้มีคุณธรรมเพียบพร้อม มีอิทธิฤทธิ์ยิ่งใหญ่ สามารถสื่อสารกับยมโลกได้ เป็นผู้มีคุณธรรม บางทีอาจจะสามารถแก้ไขสถานการณ์ลำบากของบุตรมังกรได้!”

เมื่อเจ้าแม่มังกรได้ยิน ในแววตาปรากฏความหวังขึ้นมาแวบหนึ่ง รีบหันไปมองหยางเซวียนที่อยู่ข้างเอ๋าชิน ทว่าหลังจากที่เห็นว่าหยางเซวียนมีพลังบำเพ็ญเพียงระดับเซียนเร้นลับ ความหวังที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้นในแววตาก็พลันมืดมนลงอีกครั้ง

แม้แต่เซียนทองคำไท่อี่ยังไม่สามารถชดเชยต้นกำเนิดที่ขาดหายไปของบุตรข้าได้ ขจัดปราณมรณะสายนั้นไม่สำเร็จ เซียนเร้นลับตัวเล็กๆ คนหนึ่งจะทำอะไรได้

จ้าวมังกรและชายชราในชุดเขียวก็สังเกตเห็นระดับพลังบำเพ็ญของหยางเซวียนเช่นกัน ในใจเกิดความคิดเช่นเดียวกับเจ้าแม่มังกร

ต่อให้สามารถสื่อสารกับยมโลกได้ เซียนเร้นลับคนหนึ่งจะทำอะไรได้ หรือว่าจะสามารถชักนำพลังแห่งวิถีแห่งปฐพีได้

ดังคำกล่าวที่ว่าเพราะห่วงใยจึงสับสน จุดสนใจของจ้าวมังกรและเจ้าแม่มังกรล้วนอยู่ที่เรื่องว่าจะสามารถช่วยเหลือบุตรมังกรได้หรือไม่

ไม่ทันได้สังเกตเห็นชื่อของหยางเซวียนเลย และไม่ได้สังเกตเห็นปราณบนร่างกายของเขาที่เหมือนกับแขกผู้มีเกียรติที่จ้าวมังกรสี่สมุทรพูดถึงทุกประการ

หยางเซวียนสังเกตเห็นความผิดหวังในแววตาของเจ้าแม่มังกรและคนอื่นๆ เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าเขาจะสามารถช้วยเหลืออะไรในเรื่องนี้ได้ แต่เขาก็เข้าใจว่าเรื่องนี้มีเหตุผลที่พอจะเข้าใจได้ จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

เมื่อเทียบกับคนเหล่านี้ พลังบำเพ็ญของเขาต่ำเกินไปจริงๆ และไข่มังกรก็มีความสำคัญต่อจ้าวมังกรและเจ้าแม่มังกรมากเกินไป หากสลับตำแหน่งกัน เขาคงจะรู้สึกผิดหวังเช่นกัน

“ให้ข้าลองดูสักครั้งเถิด”

หยางเซวียนไม่ได้ใส่ใจท่าทีของจ้าวมังกรและเจ้าแม่มังกร เดินมาอยู่หน้าไข่มังกร เมื่อครู่ตอนที่เห็นชายชราในชุดเขียวลงมือ เขาก็มองเห็นปัญหาแล้ว

เป็นดังที่ชายชราในชุดเขียวพูดไว้ สาเหตุหลักอยู่ที่ปัญหาต้นกำเนิดเสียหายและปราณมรณะก่อตัวขึ้น การขาดหายไปของต้นกำเนิดก็เหมือนกับถังไม้ที่แตกเป็นรู ไม่ว่าจะเติมน้ำเข้าไปมากเท่าไหร่ก็จะไหลออกจากรูนี้ไป ส่วนปราณมรณะก็เหมือนกับปลวกในถังไม้ ทำให้รูบนถังไม้ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ทำให้พลังชีวิตไหลออกไปเร็วขึ้นเรื่อยๆ หากต้องการซ่อมแซมต้นกำเนิดที่ขาดหายไป จะต้องกำจัดปราณมรณะสายนี้ให้หมดจด เช่นนี้จึงจะสามารถทำให้ไข่มังกรกลับมามีพลังชีวิตอีกครั้ง และมีความเป็นไปได้ที่จะฟักออกมา

ดังนั้นโดยสรุปแล้วก็คือต้องกำจัดปราณมรณะสายนั้นให้หมดจด เพียงแต่ไข่มังกรนั้นเปราะบางเกินไป ปราณมรณะสายนั้นก็พันพัวอยู่กับต้นกำเนิดของบุตรมังกร หากจัดการไม่ดี ไม่เพียงแต่จะไม่สามารถกำจัดปราณมรณะได้ อาจถึงขั้นทำให้ต้นกำเนิดของบุตรมังกรเสียหายรุนแรงยิ่งขึ้น

ด้วยเหตุนี้เอง แม้ชายชราในชุดเขียวจะมองเห็นปัญหา แต่ก็ไม่กล้าลงมือลอง หากช่วยบุตรมังกรจนตาย เจ้าแม่มังกรจะไม่สู้ตายกับเขาหรือ

“อืม...”

“ดูเหมือนจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร!”

หยางเซวียนพยักหน้าเล็กน้อย ทันใดนั้นก็หยิบธูปออกมาสามดอก หยดน้ำทองคำบารมีลงไปสามหยด โคจรเคล็ดวิชาเทวะแลกสมบัติ ใช้ปราณบารมีบริสุทธิ์จุดมันขึ้นมา

“เบื้องบนวิถีแห่งปฐพี เจ้าแม่มังกรเพื่อช่วยเหลือสรรพชีวิต ทำให้ต้นกำเนิดของบุตรมังกรเสียหาย นับเป็นกุศลอย่างหนึ่ง บุตรมังกรไม่ควรต้องดับสูญเพราะเหตุนี้ ปราณมรณะสายนี้ไม่ควรดำรงอยู่ ต้นกำเนิดไม่ควรเสียหาย”

“หวังว่าวิถีแห่งปฐพีจะสำแดงอิทธิฤทธิ์ ขจัดปราณมรณะ ซ่อมแซมต้นกำเนิดที่ขาดหายไปของบุตรมังกร!”

สิ้นเสียง เจ้าแม่มังกรและจ้าวมังกรต่างชะงักไปเล็กน้อย ความผิดหวังบนใบหน้ายิ่งชัดเจนขึ้น ชายชราในชุดเขียวถึงกับเผยสีหน้าเย้ยหยันออกมา

เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร เป็นมหาเวทแห่งเผ่าจอมเวทหรือว่าเป็นเทพแห่งยมโลก เพียงพูดประโยคเดียวจะทำให้วิถีแห่งปฐพีตอบสนองได้หรือ อีกอย่างข้อเรียกร้องของเจ้ามันก็เกินไปหน่อย ไม่เพียงแต่จะให้วิถีแห่งปฐพีขจัดปราณมรณะ แต่ยังจะให้ซ่อมแซมต้นกำเนิดของบุตรมังกรอีก!

เรื่องเหลือเชื่อขนาดนี้ เจ้ายังกล้าพูดออกมา ช่างเป็นเด็กน้อยที่ไม่รู้ความจริงๆ!

วึ่ง——!

ทว่าในวินาทีต่อมา วังมังกรพลันสั่นสะท้านเล็กน้อย ปรากฏรอยร้าวขึ้นหลายสาย

ราวกับว่ามีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏลงมา แม้แต่วังมังกรที่สร้างขึ้นจากศิลาวิญญาณพรสวรรค์ก็ไม่สามารถทนทานต่อแรงกดดันนี้ได้

ทันใดนั้น รอบไข่มังกรมีไอเย็นยะเยือกปกคลุม ปรากฏวังวนดำสนิทดุจหมึกหนึ่งขึ้นมา

จ้าวมังกรและคนอื่นๆ ยิ่งเหงื่อกาฬไหลท่วมตัว สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“วิ...วิถีแห่งปฐพี วิถีแห่งปฐพีตอบสนองจริงๆ ด้วย?!!”

พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า หยางเซวียนอาศัยเพียงธูปสามดอกกับคำพูดอีกหนึ่งประโยคจะสามารถชักนำพลังแห่งวิถีแห่งปฐพีได้จริงๆ

เรื่องนี้มันจะเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!!!

ในขณะเดียวกัน ริมทะเลบูรพา ห่างจากบึงเมฆานิมิตไปนับร้อยล้านลี้

นักพรตกำยำคนหนึ่งพลันสัมผัสได้ถึงบางอย่าง มองไปยังทิศทางของวังมังกรแห่งบึงเมฆา บนใบหน้าเผยสีหน้าประหลาดใจออกมาหลายส่วน

“ไม่คิดว่าเพียงแค่ชักช้าไปเท่านี้ นักพรตน้อยก็พลาดวาสนาไปแล้ว แต่ว่าอิทธิฤทธิ์ของสหายเต๋าผู้นี้น่าสนใจอยู่บ้าง เรื่องสนุกนี้ข้าจะพลาดอีกไม่ได้แล้ว...”

นักพรตกำยำส่ายหน้าพลางยิ้ม ก้าวออกไปหนึ่งก้าวก็ปรากฏตัวอยู่นอกโพ้นร้อยล้านลี้ ก้าวออกไปอีกหนึ่งก้าวก็มาถึงในวังมังกร ปรากฏตัวอยู่ข้างๆ หยางเซวียน

เห็นได้ว่าพลังบำเพ็ญของเขานั้นแข็งแกร่งและอิทธิฤทธิ์สูงส่งเพียงใด!

เขามองดูวังวนสีดำใต้ไข่มังกรพลางพยักหน้าเล็กน้อย

“อิทธิฤทธิ์ของสหายเต๋าผู้นี้น่าสนใจอยู่เหมือนกัน เพียงแต่ราคาที่ท่านจ่ายไปดูเหมือนจะยังขาดไปหน่อย วิถีแห่งปฐพีไม่เต็มใจจะออกแรง!”

หยางเซวียน “?!!”

เมื่อได้ยินเสียงที่ปรากฏขึ้นข้างหูอย่างกะทันหัน หยางเซวียนพลันสะดุ้งในใจ แต่ก็สงบลงได้อย่างรวดเร็ว

สามารถปรากฏตัวอยู่ข้างๆ เขาอย่างเงียบเชียบใต้จมูกของเซียนทองคำไท่อี่สามคนได้ หากมีเจตนาร้ายต่อเขา เขายังไม่ทันได้ตอบสนองก็คงจะตัวตายวิญญาณสลายไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นบนร่างของนักพรตผู้นี้ไม่มีบ่วงกรรม เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนที่ฆ่าผู้บริสุทธิ์อย่างไม่เลือกหน้า

ยิ่งไปกว่านั้น บนร่างของหยางเซวียนยังมีกุศลแห่งวิถีมนุษย์ไม่น้อย และปราณบารมีบริสุทธิ์อีกจำนวนมาก ทั้งยังมีการคุ้มครองจากชะตาแห่งเผ่ามนุษย์อีก

นี่คือไพ่ตายช่วยชีวิตถึงสามใบ หากไม่มีบ่วงกรรมที่ใหญ่หลวงนัก ต่อให้เป็นเซียนทองคำต้าหลัวก็จะไม่สังหารเขาโดยไม่มีเหตุผล ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้วจะมีอะไรน่ากลัวอีก

“ไม่เป็นไร แค่ให้ผลประโยชน์เพิ่มอีกหน่อยก็สิ้นเรื่อง!”

หยางเซวียนยิ้มอย่างสงบ ทันใดนั้นวงล้อทองคำแห่งบารมีธรรมและวงล้อทองคำแห่งกุศลก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังศีรษะ ปราณบารมีบริสุทธิ์และกุศลแห่งวิถีมนุษย์สายหนึ่งลอยออกมาจากนั้น ตกลงไปในธูปสามดอกในมือ...