ตอนที่ 15 ตลาดทั่วเก้าดินแดน ต้าอวี่เยือนทะเลบูรพา!

ตอนที่ 15 ตลาดทั่วเก้าดินแดน ต้าอวี่เยือนทะเลบูรพา!

หน้าประตูตำหนักข้าง

หลังจากจบเรื่องเก้ากระถาง หยางเซวียนจึงขอตัวกลับ เขาไม่กล้าอยู่ต่อแล้ว ด้วยเกรงว่าต้าอวี่จะดึงตัวเขาไปเป็นแรงงาน ให้เข้าร่วมในการหล่อกระถางเก้าดินแดนโดยตรง

ตอนนี้เขาเป็นเพียงผู้ให้คำแนะนำบางอย่าง บ่วงกรรมที่เกี่ยวข้องยังไม่ใหญ่หลวงนัก หากเข้าร่วมในการหล่อกระถางเก้าดินแดนโดยตรง เมื่อถึงเวลาที่ค่ายกลเก้ากระถางถูกวางในอนาคต หยางเซวียนจะต้องกลายเป็นหนามยอกอกและเสี้ยนหนามของเผ่าพันธุ์อื่นมากมายอย่างแน่นอน เป็นการเพิ่มเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมาโดยไม่จำเป็น

นั่นไม่ใช่การหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวหรอกหรือ หยางเซวียนจะปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร

ต้าอวี่เข้าใจเจตนาของหยางเซวียน แม้จะรู้สึกเสียดายเป็นอย่างยิ่งแต่ก็ไม่ได้รั้งเขาไว้อีก

ตอนนี้ตำแหน่งของหยางเซวียนในใจของต้าอวี่สูงส่งอย่างยิ่ง เขาไม่รอช้า ส่งหยางเซวียนถึงหน้าประตูด้วยตนเอง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“ท่านเซียนผู้สูงส่งโปรดวางใจ เรื่องตำแหน่งเทพเจ้าแห่งโชคลาภ ข้าจะดำเนินการให้เร็วที่สุด!”

“เช่นนั้นต้องขอบคุณฝ่าบาทแล้ว”

หยางเซวียนประสานมือคารวะ หลังจากนั้นไม่คิดจะอยู่นาน เดินตามหลังถูซานชิงอวิ๋นออกจากพระราชวังไป

ขณะที่เขากำลังจะออกจากเมืองหลักบุรุษ ถูซานชิงอวิ๋นพลันเรียกเขาไว้

“ท่านเซียนผู้สูงส่งโปรดหยุดก่อน อีกสามหมื่นปีข้างหน้าเผ่าจิ้งจอกของข้าจะจัดงานเลี้ยงที่เนินขจี ถึงตอนนั้นจะมีบรรพชนต้าหลัวบรรยายธรรม หากสหายเต๋ามีเวลาว่าง อย่าลืมมาเยือนเนินขจีสักครั้ง”

ถูซานชิงอวิ๋นพูดพลางหยิบบัตรเชิญใบหนึ่งออกมา ยื่นไปตรงหน้าหยางเซวียน

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หยางเซวียนจึงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วรับบัตรเชิญมา

“ขอบคุณสหายเต๋า ข้าย่อมไม่พลาดงานมหามงคลเช่นนี้อย่างแน่นอน”

โอกาสในการฟังธรรมจากต้าหลัวหาได้ยาก โดยเฉพาะสำหรับผู้ฝึกตนอิสระเช่นเขา เขาจะพลาดได้อย่างไร

ส่วนเรื่องการเดินทางไปเนินขจีจะอันตรายหรือไม่นั้น หยางเซวียนไม่ได้กังวลมากนัก ขอเพียงต้าอวี่ยังคงเป็นจักรพรรดิมนุษย์ และหยางเซวียนไม่รนหาที่ตายเอง อยู่ในเก้าดินแดนย่อมไม่ประสบกับอันตรายที่ใหญ่หลวงนัก

ยิ่งไปกว่านั้น เนินขจียังเป็นถิ่นของเผ่าจิ้งจอก และภรรยาของต้าอวี่ ‘ถูซานหนี่ว์เจียว’ ก็คือต้าหลัวของเผ่าจิ้งจอก เมื่อหยางเซวียนไปถึงเนินขจีแล้วจะมีเรื่องได้อย่างไร

หยางเซวียนรู้สึกว่าเหตุที่ถูซานชิงอวิ๋นเชิญเขากะทันหันเช่นนี้ เป็นไปได้อย่างมากว่าเป็นการชี้นำของต้าอวี่

วาสนาส่งมาถึงประตู มีหรือจะพลาดไปได้

หลังจากนั้นหยางเซวียนก็อำลาถูซานชิงอวิ๋น ใช้ไข่มุกสวรรค์เร้นกายเมื่อออกจากเมืองหลักบุรุษ ซ่อนปราณแล้วเหาะไปยังแดนไกล

ในเมื่อจะไปร่วมงานเลี้ยง ย่อมไม่มีเหตุผลที่จะไปมือเปล่า มารยาทที่พึงมีจะขาดไม่ได้

หยางเซวียนตั้งใจว่าในช่วงเวลาสามหมื่นปีนี้จะหาของขวัญที่เหมาะสมชิ้นหนึ่ง เพื่อใช้สะสางบ่วงกรรมจากการฟังธรรม

ที่หน้าประตูพระราชวังเมืองหลักบุรุษ ถูซานชิงอวิ๋นมองไปยังทิศทางที่หยางเซวียนหายไป ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย

แม้ว่าตอนที่ต้าอวี่และหยางเซวียนปรึกษาเรื่องเก้ากระถาง ทุกคนจะถูกไล่ออกไปหมด เก้ากระถางเกี่ยวข้องกับอนาคตของเผ่ามนุษย์ ย่อมไม่ใช่เรื่องที่ใครก็มีสิทธิ์ล่วงรู้ได้ แต่หลังต้าอวี่เดินออกมาจากตำหนักข้าง จากสีหน้าที่เปี่ยมสุขของเขา ไม่ยากที่จะเดาได้ว่าเจ้าตัวได้รับคำตอบที่ต้องการจากหยางเซวียนแล้ว

การที่ต้าอวี่ส่งกระแสจิตให้เขาเชิญหยางเซวียนเข้าร่วมงานเลี้ยงที่เนินขจีในอีกสามหมื่นปีข้างหน้ายังเป็นการพิสูจน์เรื่องนี้ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

ต้องรู้ว่างานเลี้ยงที่เนินขจีซึ่งมีต้าหลัวบรรยายธรรม ไม่ใช่ว่าสิ่งมีชีวิตใด ๆ ก็ไปได้ หากต้องการเข้าร่วมงานเลี้ยงนี้ นอกจากคนในเผ่าจิ้งจอกแล้ว ล้วนต้องมีระดับพลังบำเพ็ญเซียนทองคำ และยังต้องมีความสัมพันธ์อันดีกับเผ่ามนุษย์หรือเผ่าจิ้งจอกจึงจะมีสิทธิ์ได้รับบัตรเชิญ

ส่วนหยางเซวียนเป็นเพียงเซียนเร้นลับ แต่กลับได้รับการเชื้อเชิญ ทั้งยังเป็นการเชื้อเชิญด้วยตนเองจากจักรพรรดิมนุษย์อย่างต้าอวี่ เห็นได้ว่าตำแหน่งของเขาในใจของต้าอวี่นั้นสำคัญเพียงใด

เซียนเร้นลับคนหนึ่งสามารถสร้างคุณูปการที่ส่งผลกระทบต่อเผ่ามนุษย์และยังได้รับการเคารพจากต้าอวี่ เรื่องเช่นนี้ไม่ว่าจะอยู่ในสายตาของผู้ใดล้วนต้องรู้สึกตกตะลึงและทอดถอนใจกับเรื่องนี้

กระทั่งร่างของหยางเซวียนหายไปจนลับตา ถูซานชิงอวิ๋นจึงละสายตากลับมา หลังจากอำลาต้าอวี่แล้วก็เหาะไปยังเนินขจี

เขาต้องนำเรื่องของหยางเซวียนไปบอกถูซานหนี่ว์เจียว จะปล่อยให้ลูกจิ้งจอกที่ไหนไม่มีตาไปล่วงเกินมหาปราชญ์แห่งเผ่ามนุษย์อย่างหยางเซวียนไม่ได้เด็ดขาด

ตอนนี้เผ่าจิ้งจอกพึ่งพาเผ่ามนุษย์ สถานะในเก้าดินแดนสูงขึ้น ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีคนในเผ่าที่ทะเยอทะยานแต่ไร้ความสามารถปรากฏขึ้นมาบ้าง

ส่วนหยางเซวียนเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับเซียนเร้นลับ หากไม่จัดการล่วงหน้า เกรงว่าหลังจากที่หยางเซวียนมาถึงเนินขจีจะถูกจิ้งจอกบางตัวกลั่นแกล้ง

จากท่าทีของต้าอวี่ ไม่ยากที่จะมองออกว่าตำแหน่งของหยางเซวียนในใจของเขานั้นไม่ต่ำไปกว่าเซียนทองคำอย่างแน่นอน หรือแม้แต่เซียนทองคำต้าหลัวบางคนยังเทียบไม่ได้ หากปล่อยให้เผ่าจิ้งจอกไปหาเรื่องหยางเซวียนเข้าจริง ๆ เกรงว่าจะทำให้ต้าอวี่ไม่พอใจ

ในเมื่อรู้เช่นนี้แล้ว ถูซานชิงอวิ๋นย่อมต้องพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดเหตุขึ้น

ในขณะเดียวกัน คำสั่งหนึ่งถูกประกาศออกจากพระราชวังของจักรพรรดิมนุษย์ แพร่กระจายไปทั่วเก้าดินแดนของเผ่ามนุษย์

สามพันปีต่อมา ทั่วหนแห่งในเก้าดินแดน ทุกหัวเมือง ล้วนปรากฏร่องรอยของตลาด ระบบการค้าที่อิงจากตลาดค่อย ๆ แพร่หลายไปเต็มพื้นที่ของเผ่ามนุษย์

หนึ่งหมื่นปีต่อมา ใกล้กับทุกหมู่บ้านของเผ่ามนุษย์ล้วนสร้างตลาดเสร็จสิ้น ทำได้ถึงขั้นที่ว่าขอเพียงมีเผ่ามนุษย์ปรากฏกาย ที่นั่นย่อมมีตลาดอยู่

หนึ่งหมื่นห้าพันปีต่อมา ระบบการค้าหยั่งรากลึกในเผ่ามนุษย์อย่างสมบูรณ์ เหรียญบารมีธรรมจึงกลายเป็นสกุลเงินหลักที่ใช้ในการแลกเปลี่ยน

สองหมื่นปีต่อมา ต้าอวี่ประกาศราชโองการ สรรเสริญหยางเซวียนที่สร้างตลาด ริเริ่มเหรียญบารมีธรรม สร้างเสถียรภาพให้แก่ระเบียบของเผ่ามนุษย์ และคุณูปการอื่นอื่นอีกมากมาย ด้วยเหตุนี้จึงแต่งตั้งหยางเซวียนเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภของเผ่ามนุษย์ เพื่อพิทักษ์โชคลาภทางการเงินของเผ่ามนุษย์!

นอกจากนี้ยังสร้างวัดเทพเจ้าแห่งโชคลาภขึ้นทั่วเก้าดินแดน เผ่ามนุษย์จำนวนมากต่างพากันเข้าวัดจุดธูปบูชาเทพเจ้าแห่งโชคลาภด้วยความสมัครใจ

สองหมื่นห้าพันปีต่อมา วัดเทพเจ้าแห่งโชคลาภมีอยู่ทั่วทุกแห่งในเก้าดินแดน เทพเจ้าแห่งโชคลาภกลายเป็นเทพเจ้าที่ได้รับการบูชาด้วยธูปเทียนมากที่สุดในเผ่ามนุษย์

สองหมื่นแปดพันปีต่อมา ต้าอวี่ออกจากเมืองหลักบุรุษ มุ่งหน้าสู่ทะเลบูรพามาถึงวังมังกรทะเลบูรพา เจรจากับจ้าวแห่งมังกรทะเลบูรพาเป็นเวลาห้าร้อยปีก่อนอำลาจากไป

เรื่องที่ทั้งสองเจรจากันไม่มีผู้ใดล่วงรู้ แต่จากท่าทีของเผ่ามังกร ไม่ยากที่จะมองออกว่าเผ่ามังกรและเผ่ามนุษย์บรรลุความร่วมมือบางอย่างกันอย่างแน่นอน

สามหมื่นปีต่อมา ตลาดได้กลายเป็นส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้ในชีวิตของเผ่ามนุษย์ไปแล้ว ตลาดน้อยใหญ่มีอยู่ทั่วเก้าดินแดน ชื่อของหยางเซวียนยิ่งไม่มีใครไม่รู้จัก ไม่มีใครไม่เคยได้ยิน

พ่อค้าเผ่ามนุษย์ตั้งป้ายบูชาเทพเจ้าแห่งโชคลาภไว้ที่บ้าน จุดธูปบูชาทุกวัน กลายเป็นสาวกผู้ซื่อสัตย์ของเทพเจ้าแห่งโชคลาภ

ท่ออัคคีระเบิดที่หยางเซวียนคิดค้นขึ้น หลังจากผ่านการปรับปรุงโดยยอดฝีมือของเผ่ามนุษย์มากมาย ตอนนี้มีอานุภาพร้ายแรงยิ่งขึ้น มีหลากหลายชนิดมากขึ้น กลายเป็นอาวุธหลักของเผ่ามนุษย์ระดับล่าง แต่ไม่ว่าท่ออัคคีระเบิดจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ชื่อของหยางเซวียนยังคงอยู่ในอันดับต้นของรายชื่อผู้สร้างเสมอ นี่คือคำสั่งของจักรพรรดิมนุษย์ ไม่มีผู้ใดกล้าฝ่าฝืน!

ในวันนี้ภายในพระราชวังเมืองหลักบุรุษ ต้าอวี่มองเหรียญบารมีธรรมในมือ สายตาเป็นประกายแวบหนึ่ง มองไปทางเนินขจี บนใบหน้าเผยรอยยิ้มออกมา

“เตรียมการมาหลายปี ถึงเวลาที่จะเริ่มขั้นตอนนี้แล้ว หลังจากเรื่องนี้ วงล้อทองคำแห่งกุศลธรรมเบื้องหลังศีรษะของท่านเซียนผู้สูงส่งคงจะสมบูรณ์ขึ้นบ้าง...”

หลังจากนั้นต้าอวี่ได้ประกาศคำสั่งใหม่ฉบับหนึ่ง แพร่กระจายไปทั่วเก้าดินแดนของเผ่ามนุษย์อย่างรวดเร็ว

ส่วนคำสั่งนี้คืออะไร จะส่งผลกระทบอย่างไรบ้างนั้น หยางเซวียนไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย ขณะนี้เขามาถึงเขตแดนเนินขจีตามที่นัดหมายไว้ด้วยการนำทางของบัตรเชิญ เทือกเขาแห่งหนึ่งปรากฎขึ้นเบื้องหน้า

เทือกเขาแห่งนี้ไม่สูงนัก แต่เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่รวบรวมพลังวิญญาณ ปราณวิญญาณที่เข้มข้นก่อตัวเป็นเมฆหมอกปกคลุมทั่วหุบเขาราวกับแดนสวรรค์

ในเทือกเขาแห่งนี้ยังมีถ้ำสวรรค์แดนสุขาวดีแห่งหนึ่ง นั่นคือที่พำนักของเผ่าจิ้งจอกเนินขจี และยังเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงในครั้งนี้

หยางเซวียนเหลือบมองของในแขนเสื้อ ถือบัตเชิญแล้วก้าวเดินเข้าสู่เขตขุนเขา...