ตอนที่ 14 หยางเซวียนเสนอแผน วางกลยุทธ์เก้ากระถาง!

ตอนที่ 14 หยางเซวียนเสนอแผน วางกลยุทธ์เก้ากระถาง!

“ฝ่าบาทตรัสมาได้เลย ข้าจะตอบทุกอย่างที่รู้!”

หลังจากได้รับคำมั่นจากต้าอวี่และได้รับตำแหน่งเทพเจ้าแห่งโชคลาภของเผ่ามนุษย์ ความพยายามหลายปีของหยางเซวียนก็ได้รับผลตอบแทนในที่สุด

ในอนาคตเมื่อขึ้นไปบนสวรรค์ชั้นฟ้าอีกครั้ง ไม่ต้องพูดถึงว่าจะได้รับความสำคัญจากมหาเทพ อย่างน้อยก็สามารถเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภของสวรรค์ได้ ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกบังคับส่งลงไปยังโลกเบื้องล่างเพื่อปฏิบัติภารกิจ ขอเพียงเขาซ่อนตัวอยู่อย่างสงบเสงี่ยม โอกาสที่จะรอดพ้นจากมหันตภัยสถาปนาเทพจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก หากวางแผนอย่างเหมาะสม เขายังสามารถได้รับผลประโยชน์มากขึ้นบนสวรรค์ชั้นฟ้า

ตอนนี้หยางเซวียนอารมณ์ดีอย่างยิ่ง ขอเพียงไม่ใช่ปัญหาที่เกี่ยวข้องกว้างขวางเกินไป เขายินดีที่จะตอบเสมอ

อย่างที่ว่ากันว่า ‘กลัวอะไรมักได้อย่างนั้น’ คำถามที่ต้าอวี่ต้องการจะถามกลับเป็นเรื่องที่หยางเซวียนไม่อยากรู้มากที่สุด

ต้าอวี่ให้ข้ารับใช้ถอยออกไปก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ข้าทราบดีว่าคนในเผ่าจำนวนมากตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากแสนสาหัส มีชีวิตอยู่ไปวันวัน ด้วยเหตุนี้ข้าจึงตั้งใจว่าก่อนที่จะประสบความสำเร็จและถอนตัวจากตำแหน่ง จะรวบรวมพลังแห่งเก้าดินแดน หล่อกระถางเก้าใบ วางค่ายกลเก้ากระถาง...

... เผ่าพันธุ์อื่นทั้งหมดที่อยู่ในเก้าดินแดนจะถูกข่มโดยค่ายกลเก้ากระถาง ทำให้ระดับพลังบำเพ็ญลดลง ความเร็วในการฝึกฝนช้าลง เพื่อบีบบังคับให้เผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้ออกจากเก้าดินแดนไปเอง ไม่ทราบว่าท่านเซียนผู้สูงส่งมีความเห็นต่อวิธีการนี้อย่างไรบ้าง”

หยางเซวียน “...”

เรื่องที่ตัดสินทิศทางของเผ่ามนุษย์เช่นนี้ เป็นสิ่งที่เซียนเร้นลับอย่างข้าจะเข้าไปมีส่วนร่วมได้ด้วยหรือ

เมื่อเห็นวิธีการหล่อกระถางเก้าใบและแผนภาพพื้นฐานของค่ายกลเก้ากระถางที่ต้าอวี่นำออกมา หยางเซวียนถึงกับมึนไปหมด นี่เป็นเรื่องที่เขาไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากที่สุด

ในช่วงที่ต้าอวี่ครองราชย์ คุณูปการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมีสองอย่าง อย่างแรกคือจัดการอุทกภัยสำเร็จ ทำให้เผ่ามนุษย์ไม่ต้องกังวลกับภัยน้ำท่วมอีกต่อไป และใช้เรื่องการจัดการอุทกภัยเป็นข้ออ้างในการกวาดล้างเผ่าพันธุ์อื่นตลอดเส้นทางจนหมดสิ้น

คงไม่มีใครคิดจริงใช่หรือไม่ว่าในโลกชั้นสูงอย่างแดนบรรพกาล การจัดการอุทกภัยของต้าอวี่เป็นเพียงการแก้ไขปัญหาอุทกภัย ต่อให้สิ่งที่ทำลายล้างเก้าดินแดนในตอนนั้นคือน้ำจากแม่น้ำสวรรค์ ในโลกที่ทุกคนสามารถฝึกตนและบรรลุเป็นเซียนได้ การแก้ไขปัญหาอุทกภัยจากแม่น้ำสวรรค์ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

จุดประสงค์ที่แท้จริงของการจัดการอุทกภัยของต้าอวี่คือเพื่อจัดระเบียบสายน้ำ เพิ่มปราณวิญญาณในเก้าดินแดน และปรับปรุงสภาพแวดล้อมในการบำเพ็ญเพียรของเผ่ามนุษย์ ในขณะเดียวกันยังใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างเพื่อกำจัดเผ่าพันธุ์อื่นในเก้าดินแดนบางส่วน และนำเก้าดินแดนเข้ามาอยู่ในการควบคุมของเผ่ามนุษย์ต่อไป

อย่างที่สองคือการหล่อกระถางเก้าใบและวางค่ายกลเก้ากระถางเพื่อสยบเก้าดินแดน ทำให้เผ่าพันธุ์อื่นยากจะอาศัยอยู่ที่นี่ ทำให้เผ่ามนุษย์ควบคุมเก้าดินแดนได้อย่างสมบูรณ์ ก่อนที่ต้าอวี่จะสละตำแหน่ง ด้วยเหตุนี้เอง ต้าอวี่จึงกลายเป็นหนามยอกอกและเสี้ยนหนามของหมื่นเผ่าพันธุ์ในแดนบรรพกาล ไม่รู้ว่าไปกระทบผลประโยชน์ของอำนาจกี่ฝ่าย

การหล่อกระถางเก้าใบของต้าอวี่เกี่ยวข้องกว้างขวางเกินไป มีบ่วงกรรมใหญ่หลวงยิ่งนัก แม้การเข้าร่วมเรื่องนี้จะสามารถได้รับกุศลแห่งวิถีมนุษย์และชะตาแห่งเผ่ามนุษย์ไม่น้อย กระทั่งในอนาคตยังมีหวังว่าจะสามารถระดมพลังส่วนหนึ่งของค่ายกลเก้ากระถางในขอบเขตเก้าดินแดนได้

ทว่าความเสี่ยงที่แฝงอยู่ในเรื่องนี้ก็ใหญ่หลวงเช่นกัน เผ่าพันธุ์อื่นที่ถูกขับไล่ออกไปเหล่านี้ไม่กล้าแตะต้องต้าอวี่ แล้วจะไม่กล้าแตะต้องหยางเซวียนด้วยหรือ

หากเป็นไปได้ เขาไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องค่ายกลเก้ากระถางจริง ๆ บางครั้งการไม่รู้อะไรเลยกลับปลอดภัยกว่า

บัดนี้ต้าอวี่นำวิธีการหล่อกระถางเก้าใบและต้นแบบของค่ายกลเก้ากระถางออกมาแล้ว ไม่เปิดโอกาสให้หยางเซวียนปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย

‘เฮ้อ! เป็นโชคไม่ใช่เคราะห์ เป็นเคราะห์หลบไม่พ้น! ถ้าเป็นเพียงการให้คำแนะนำบางอย่าง คงไม่นับว่าอันตรายเกินไป...’

หยางเซวียนปรับสภาพจิตใจอย่างรวดเร็ว พลางมองดูวิธีการหล่อกระถางเก้าใบและแผนภาพค่ายกล พลางครุ่นคิดหาวิธีปรับปรุงตามความทรงจำที่เกี่ยวข้องจากชาติก่อน

วิธีการหล่อกระถางเก้าดินแดนในปัจจุบันของต้าอวี่ใช้ของวิเศษพรสวรรค์จำนวนมาก กระถางเก้าดินแดนที่หล่อด้วยวิธีนี้แม้จะอัศจรรย์ แต่ละใบล้วนเป็นสมบัติจิตวิญญาณพรแสวงชั้นเลิศ แต่จะทำให้เผ่ามนุษย์ต้องบาดเจ็บสาหัส

เผ่ามนุษย์เป็นเพียงเผ่าพันธุ์พรแสวง ไม่ใช่เผ่าพันธุ์โบราณที่ดำรงอยู่มาตั้งแต่สมัยบรรพกาล จึงมีรากฐานจำกัด หากนำสมบัติจิตวิญญาณล้ำค่ามากมายขนาดนี้ไปใช้หล่อกระถางเก้าดินแดน เผ่ามนุษย์จะต้องบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน อีกทั้งยังต้องใช้เวลาเนิ่นนานในการฟื้นตัว

แม้หลังจากวางค่ายกลเก้ากระถางแล้ว เก้าดินแดนจะตกอยู่ในการควบคุมของเผ่ามนุษย์โดยสมบูรณ์ แต่การกระทำนี้จะส่งผลกระทบต่อการพัฒนาของเผ่ามนุษย์ในอนาคตเช่นกัน ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด ยังมีจุดที่สามารถปรับปรุงได้อีกมาก

หลังจากครุ่นคิดอย่างจริงจังเป็นเวลานาน หยางเซวียนเคาะโต๊ะ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ข้าไม่เชี่ยวชาญด้านค่ายกล สำหรับค่ายกลเก้ากระถาง ข้าไม่มีอะไรจะเสริม แต่สำหรับวิธีการหล่อกระถางเก้าใบ ข้ามีความเห็นตื้นเขินอยู่สองข้อ”

“ท่านเซียนผู้สูงส่งโปรดชี้แนะ!”

ต้าอวี่นั่งตัวตรง เผยสีหน้าตั้งอกตั้งใจ หลังจากเขาทราบวิธีการหลอมเหรียญบารมีธรรมและท่ออัคคีระเบิดก็รู้สึกทึ่งอย่างมาก

ในสายตาของเซียนทองคำต้าหลัวเช่นเขา วิธีการหลอมเหรียญบารมีธรรมหรือท่ออัคคีระเบิดไม่ได้นับว่าสูงส่งอะไรนัก แต่กลับแยบยลอย่างยิ่ง สามารถดึงประสิทธิภาพของวัตถุดิบออกมาได้สูงสุด

เรียบง่าย ตรงไปตรงมา และมีประสิทธิภาพสูง คือคำบรรยายที่ดีที่สุดสำหรับเหรียญบารมีธรรมและท่ออัคคีระเบิด ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้สึกว่าหยางเซวียนอาจสามารถให้ข้อเสนอแนะเรื่องวิธีการหล่อกระถางเก้าใบที่นำไปปฏิบัติได้จริงได้

หยางเซวียนไม่คิดจะอ้อมค้อม หลังจากจัดระเบียบความคิดแล้วจึงเปิดเผยความคิดของตนเองออกมาทั้งหมด

“ข้อแรก ข้าเห็นว่าควรเปลี่ยนวัตถุดิบในการหล่อกระถางเก้าดินแดน กระถางเก้าดินแดนที่หลอมด้วยวิธีนี้แม้จะทรงพลัง แต่ความเชื่อมโยงกับเผ่ามนุษย์กลับไม่แน่นแฟ้นพอ หากมียอดฝีมือลงมือ กระถางเก้าดินแดนอาจจะเป็นกระถางเก้าดินแดนของเผ่ามนุษย์ หรืออาจตกเป็นของดินแดนของเผ่ามังกร เผ่าหงส์ หรือเผ่าพันธุ์อื่นอื่นก็ได้ ...

... ข้าคิดว่าขณะที่หล่อกระถางเก้าดินแดน ควรจะรวบรวมควันไฟจากหมื่นครัวเรือน หลอมรวมถ้วยชามหม้อไห เครื่องทองแดงเครื่องเหล็ก และของใช้ในชีวิตประจำวันอื่นเข้าไปด้วย เพื่อให้กระถางเก้าดินแดนแปดเปื้อนไปด้วยกลิ่นอายควันไฟของมนุษย์ หลังจากนำมันมาประกอบเป็นค่ายกลเก้าดินแดน และได้รับการบำรุงจากชะตาแห่งเผ่ามนุษย์และกุศลแห่งวิถีมนุษย์แล้ว...

... ไม่เพียงแต่มีหวังว่าจะเลื่อนระดับเป็นสมบัติล้ำค่าแห่งกุศล แต่ยังจะกลายเป็นสมบัติล้ำค่าแห่งกุศลที่เป็นของเผ่ามนุษย์โดยเฉพาะ เผ่าอื่นไม่อาจแย่งชิงและแทรกแซงได้ มีเพียงวิธีนี้จึงจะสามารถกลายเป็นสมบัติล้ำค่าคู่เผ่าพันธุ์ที่เป็นของเผ่ามนุษย์โดยเฉพาะ สามารถใช้กดสยบเก้าดินแดนเพื่อเผ่ามนุษย์ได้!”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ หยางเซวียนชะงักไปเล็กน้อย รอให้ต้าอวี่ย่อยข้อมูลแล้วจึงกล่าวต่อ “ข้อสอง สมบัติฟ้าดินที่จำเป็นสำหรับหล่อกระถางเก้าดินแดน ไม่จำเป็นต้องให้เผ่ามนุษย์เป็นฝ่ายออกเองทั้งหมด ฝ่าบาททรงพิจารณาความร่วมมือกับเผ่ามังกรได้ ...

... ตามที่ข้าทราบ เผ่ามังกรติดอยู่ในน่านน้ำจตุรทิศมาตลอดหลายปี ความสัมพันธ์กับเผ่ามนุษย์ไม่ได้เลวร้ายนัก เพราะเหตุแห่งบ่วงกรรม สถานการณ์ของเผ่ามังกรในช่วงหลายปีมานี้ไม่นับว่าดีนัก ...

... เผ่ามนุษย์จะเป็นเจ้าพิภพในภายภาคหน้า หากฝ่าบาทเต็มใจให้เผ่ามังกรมาเป็นสัญลักษณ์ของเผ่ามนุษย์ แบ่งปันชะตาแห่งเผ่ามนุษย์ส่วนหนึ่งให้แก่เผ่ามังกร เพื่อให้พวกเขาได้รับกุศลแห่งวิถีมนุษย์และชำระล้างบ่วงกรรมบนร่างกาย เชื่อว่าเผ่ามังกรจะต้องยินดีอย่างยิ่งที่จะให้ความช่วยเหลือในเรื่องการหล่อกระถางเก้าดินแดน”

กล่าวจบหยางเซวียนก็หยิบถ้วยชาตรงหน้าขึ้นมาจิบหนึ่งคำแล้วไม่พูดอะไรอีก สิ่งที่ควรพูดเขาพูดไปหมดแล้ว จะตัดสินใจอย่างไรขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของต้าอวี่เองทั้งหมด

“ขอบคุณท่านเซียนผู้สูงส่งที่ชี้แนะ!”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ต้าอวี่จึงพยักหน้าอย่างหนักแน่น ในใจมีคำตอบแล้ว

ในฐานะเซียนทองคำต้าหลัว เขาย่อมรู้ว่าสองวิธีที่หยางเซวียนพูดมานั้นมีแต่ประโยชน์ไม่มีโทษต่อเผ่ามนุษย์ ดีกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้แต่เดิมมาก

ทั้งยังสามารถทำให้กระถางเก้าดินแดนเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์กับเผ่ามนุษย์ เผ่าอื่นไม่สามารถแทรกแซง และยิ่งไม่สามารถแย่งชิงไปได้

การร่วมมือกับเผ่ามังกรยังทำให้เผ่ามนุษย์ประหยัดของวิเศษพรสวรรค์ล้ำค่าได้จำนวนมาก หากจัดการได้ดี ยังสามารถเพิ่มรากฐานของเผ่ามนุษย์ และยังได้พันธมิตรเพิ่มอีกหนึ่ง

แม้ว่าตอนนี้เผ่ามังกรจะตกต่ำลง แต่อูฐที่ผอมตายยังใหญ่กว่าม้า ยังคงไม่อาจดูแคลนความแข็งแกร่งของเผ่ามังกรได้

ส่วนการให้เผ่ามังกรมาเป็นสัญลักษณ์ของเผ่ามนุษย์จะทำให้ผู้คนไม่พอใจและถูกเผ่าพันธุ์อื่นเยาะเย้ยหรือไม่นั้น ไม่จำเป็นต้องกังวลเลย

เวลาที่เผ่ามังกรกลายเป็นสัญลักษณ์ของเผ่ามนุษย์คือวันที่ค่ายกลเก้ากระถางถูกสร้างขึ้น!

มีค่ายกลเก้ากระถางสยบเก้าดินแดน ใครกล้าพูดจาเย้ยหยันเผ่ามนุษย์ในเก้าดินแดนก็เตรียมตัวรับการชำระแค้นจากเผ่ามนุษย์ได้เลย!

ขอเพียงวางค่ายกลเก้ากระถางได้สำเร็จ เผ่ามนุษย์จะเป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจในเก้าดินแดน นี่คือความมั่นใจของต้าอวี่!

ทว่าเขายังมีความคิดของตนเองอยู่เล็กน้อยเกี่ยวกับข้อเสนอแนะที่หยางเซวียนให้มา

เขามองหยางเซวียนแวบหนึ่ง มุมปากเผยรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง

สิ่งที่อีกฝ่ายทำมีคุณูปการต่อเผ่ามนุษย์ใหญ่หลวงนัก ตำแหน่งเทพเจ้าแห่งโชคลาภเพียงตำแหน่งเดียวไม่เพียงพอ!