บทที่ 19 - นักฆ่าสาวเลือดเย็น

◉◉◉◉◉

หลังจากกลับไปที่หุบเขาจิ้งตู่หนึ่งรอบ ข้ามผ่านสระล้างกระบี่ของฉู่ซาน ลงจากเขามา ก็เป็นป่าทึบโบราณ เมื่อเดินผ่านป่าทึบไป ก็จะพบกับถนนหลวงกว้างเจ็ดแปดจั้งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเฉินหมิง

เมืองอวิ๋นไหลเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ห่างจากตีนเขาฉู่ซานไปร้อยกว่าลี้ ด้วยฝีเท้าของเขา คงต้องใช้เวลาเดินอีกหลายชั่วยามกว่าจะถึง

เมื่อเหยียบย่างลงบนถนนหลวง หน้าต่างสถานะก็ปรากฏขึ้นมาทันที

[ท่านได้รับภารกิจฉุกเฉิน【ลอบสังหาร】!]

[คำใบ้ภารกิจ: นักฆ่าจะมาถึงสนามรบในอีก 10 วินาที]

[เงื่อนไขภารกิจ: เอาชีวิตรอด]

[รางวัลภารกิจ: ไม่ทราบ]

สีหน้าของเฉินหมิงเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

ภารกิจฉุกเฉินเป็นภารกิจทั่วไปประเภทหนึ่ง สามารถเกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลา ไม่นึกเลยว่าเขาเพิ่งจะออกจากฉู่ซาน ก็มีการลอบสังหารมาถึงแล้ว

เฉินหมิงค่อย ๆ ชักกระบี่ธรรมดา ๆ ของเขาออกมา เตรียมพร้อมรับมือ

วินาทีต่อมา อากาศรอบด้านก็เย็นลงอย่างกะทันหัน จิตสังหารที่มองไม่เห็นแผ่กระจายไปในอากาศ พลังจิตที่แผ่ไปทั่วร่างสั่นสะเทือนเล็กน้อย เฉินหมิงสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า เหมือนมีใครบางคนกำลังแอบจ้องมองเขาอยู่

“ใครกันที่มา?”

ฟุ่บ!

ในขณะที่เขากำลังคิด พลังจิตก็เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง ส่งสัญญาณเตือน เฉินหมิงหันกลับไปทันที ก็เห็นร่างที่ขาวราวหิมะพุ่งออกมาจากป่าทึบข้างถนนหลวง ร่างนั้นทะยานขึ้นไปในอากาศ ราวกับมังกรท่องเวหา หมัดที่งดงามหมัดหนึ่งถูกปล่อยออกมา รุนแรงผิดปกติ เสียงลมหวีดหวิวดั่งเสียงมังกรคำราม เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น

หมัดนี้ ทำให้เฉินหมิงรู้สึกถึงวิกฤตแห่งความเป็นความตาย

ขนทั่วร่างของเขาลุกชัน แรงกดดันจากลมมหาศาลพัดเข้ามาปะทะหน้า ความเร็วของเวลารอบด้านราวกับช้าลง ช้าจนกระทั่งทำให้เขาเห็นใบหน้าของเจ้าของหมัดนี้ชัดเจน เป็นสตรีที่มีอารมณ์เย็นชา เย็นยะเยือกยิ่งกว่าฤดูหนาวอันมืดมิด ผมสีดำยาวสลวยดุจน้ำตกพลิ้วไหวตามสายลม ราวกับดอกบัวสีครามที่โยกไหว งดงามเย็นชาจนน่าประทับใจ

คิดอะไรอยู่! เจ้ากำลังถูกลอบสังหารนะ!

ในใจของเฉินหมิงสั่นสะท้าน เขาใช้เหตุผลสุดขั้วบังคับกดความคิดที่สับสนวุ่นวายลง สายตาของเขากลับมาเยือกเย็นดุจน้ำแข็งในทันที

เคร้ง!

วินาทีต่อมา กระบี่ธรรมดา ๆ ก็สั่นสะเทือน ประกายกระบี่ปรากฏขึ้น ราวกับมังกรเมฆาทะยานขึ้นฟ้า พุ่งเข้าใส่หมัดที่งดงามนั้น

ตึง!

ประกายไฟกระเด็นไปทั่ว หมัดของสตรีผู้นั้นปะทะเข้ากับมังกรเมฆาอย่างจัง ทำให้ประกายกระบี่สั่นไหว หมัดของนางไม่ได้รับความเสียหาย แข็งแกร่งราวกับเกล็ดมังกร

สายตาของเฉินหมิงเย็นชาลงเล็กน้อย เขารู้สึกถึงพลังหมัดที่แข็งแกร่งและยิ่งใหญ่ ทะลุผ่านประกายกระบี่เข้ามา ทำให้แขนของเขาสั่นสะท้านจนชา

[ท่านเข้าสู่สถานะต่อสู้, จากระดับการบำเพ็ญของท่าน, ท่านได้รับข้อมูลโดยละเอียดของศัตรู!]

————————

ชื่อ: มู่หรงมู่หรง

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

ระดับบำเพ็ญ: วิชาสร้างฐานขั้นที่แปด

คุณสมบัติส่วนตัว: พลัง 213, จิตวิญญาณ 91, ร่างกาย 220, ความแน่วแน่ 92, โชค 7

พลังชีวิต: 2200/2200

พลังกาย: 450/450

พลังปราณแท้จริง: 0

พรสวรรค์:

ใจกระจ่างดั่งน้ำแข็ง: เพิ่มค่าความแน่วแน่พื้นฐาน 10 แต้ม, ลดผลการโจมตีทางจิตวิญญาณ 20%

ไม่รับรู้ความเจ็บปวด: จะไม่ลดความสามารถลงเนื่องจากการบาดเจ็บ, รักษาสถานะการต่อสู้ที่ดีที่สุดไว้เสมอ

ทักษะ:

หมัดมังกรพิรุณ Lv8, ก้าวพิรุณหลิวเยียน Lv9, วิชาดาบพิรุณเขียว Lv7

อุปกรณ์:

[กระบี่อ่อนไหมทอง: ศาสตราสามัญขั้นกลาง, พลังโจมตี 210～300, พลังป้องกัน 145～230, ความทนทาน 147/200, พลัง+15, ร่างกาย+5, เงื่อนไขการสวมใส่: ไม่มี]

ฉายา: ทองแดงดื้อรั้น (พลังข่มขู่ต่อศัตรู+1)

สังกัด: หอคอยพิรุณควัน

————————

“นักฆ่าทองแดงแห่งหอคอยพิรุณควัน?”

สายตาของเฉินหมิงจับจ้องอย่างแน่วแน่ เขาคิดอย่างรวดเร็ว “ใครกันที่อยากจะฆ่าข้า? ยอดเขาเฉาหยางงั้นรึ?”

หอคอยพิรุณควันเป็นองค์กรนักฆ่าชั้นนำในโลกซวนหวง ระดับของนักฆ่าแบ่งออกเป็นห้าระดับคือ ทองแดง, เงิน, ทอง, ปรมาจารย์, ราชันย์ พวกเขารับเลี้ยงเด็กกำพร้าหญิงที่มีพรสวรรค์และหน้าตาโดดเด่นจากทั่วทุกสารทิศ ฝึกฝนให้พวกเธอกลายเป็นเครื่องจักรสังหารที่เลือดเย็นและไร้ความปรานี ไม่ว่าเป้าหมายจะเป็นใคร ขอเพียงค่าจ้างมากพอ แม้แต่จักรพรรดิแห่งต้าอวี่ก็ยังกล้าลอบสังหาร

ในชาติก่อนมีผู้เล่นชายจำนวนไม่น้อยที่อยากจะเข้าร่วม เฉินหมิงก็เคยสมัคร แต่เสียดายที่พวกเขารับแต่ผู้เล่นหญิงเท่านั้น

“พลังบำเพ็ญขั้นสร้างฐานที่แปด ดูท่าว่านักฆ่าคนนี้จะนับเป็นอัจฉริยะตัวน้อยในหอคอยพิรุณควันแล้ว”

ทักษะสามอย่างที่อย่างน้อยก็บรรลุถึงระดับเชี่ยวชาญ และค่าพลังกับร่างกายที่สูงกว่า 200 แต้ม หากพูดถึงความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาที่เพิ่งเข้าสู่ขั้นทงซวนเลย

“ลำบากหน่อยแล้ว…”

สีหน้าของเฉินหมิงเคร่งขรึม ไม่กล้าออมมือ ใช้เพลงกระบี่พื้นฐานอย่างเต็มกำลัง มังกรเขียวในแขนเสื้อปรากฏขึ้นอีกครั้ง ประกายกระบี่สีเขียวสายหนึ่งสว่างวาบขึ้นในอากาศ พร้อมกับเสียงมังกรคำรามที่ดังกึกก้อง มีคมกระบี่สีเขียวพุ่งทะลุคมหมัด ตรงไปยังใบหน้าของสตรีชุดขาว

หืม?

สตรีชุดขาวเห็นดังนั้นก็ประหลาดใจ มือขวาที่ว่างอยู่ตวัดไปที่เอว กระบี่อ่อนที่ส่องประกายเย็นเยียบเล่มหนึ่งถูกชักออกมา รับกระบี่นั้น

ชิ้ง!

ประกายกระบี่ปรากฏขึ้น แสงสีเขียวราวกับกิ่งหลิวที่พลิ้วไหว อากาศถูกฉีกกระชาก เกิดเป็นรอยแยกสีขาวซีด แทงไปยังมังกรเขียวที่สั่นสะเทือนเกล็ด

วิชาดาบพิรุณเขียว!

ตึง!

เสียงดังสนั่น กระบี่ทั้งสองเล่มปะทะกัน ราวกับจะแทรกซึมเข้าไปในจิตวิญญาณของผู้คน มังกรเขียวถูกกิ่งหลิวแทงทะลุ ระเบิดออกเป็นสายฝนแห่งแสงสว่าง

วินาทีต่อมา ร่างของเฉินหมิงก็กระเด็นออกไป หลังจากลงพื้นก็ถอยหลังไปหลายก้าวถึงจะหยุดอยู่ได้ เขามองมือขวาที่ถือกระบี่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เลือดสด ๆ ไหลรินลงมาจากง่ามนิ้ว และที่แขนเสื้อคลุมผ้าสีเขียว ก็มีรอยฉีกขาดขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น ปลายแขนเสื้อยาวหนึ่งนิ้วปลิวตกลงไปที่พื้น แต่เสื้อตัวในสีขาวบริสุทธิ์กลับไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย

ชิ้ง!

ไม่รอให้เฉินหมิงได้พักหายใจ นักฆ่าสาวเลือดเย็นนามมู่หรงมู่หรงก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง กระบี่อ่อนไหมทองในมือของนางราวกับกิ่งหลิวสีเขียว พัดพาพายุโหมกระหน่ำ พุ่งทะลวงเข้ามา

เผชิญหน้ากับกระบี่นี้ มือซ้ายของเฉินหมิงก็ยกขึ้นอย่างรวดเร็ว ห้านิ้วกำเป็นหมัด คมหมัดปรากฏเป็นสีทองจาง ๆ เงาหมัดซ้อนทับกันแผ่กระจายออกไป ปกคลุมทั่วทั้งสี่ทิศ แสงสีทองสายแล้วสายเล่าสานกันอยู่เบื้องหน้าของเขา ราวกับกลายเป็นเชือกสีทองเส้นแล้วเส้นเล่า ที่สามารถมัดฟ้าล่าดินได้

กระบี่ของสตรีชุดขาวฟาดลงมา ก็ถูกเชือกสีทองเหล่านั้นล้อมไว้

ประกายกระบี่สีเขียวที่ราวกับงูวิญญาณ เมื่อเจอกับพลังที่อ่อนหยุ่นและเหนียวแน่นยิ่งกว่านี้ ก็ยากที่จะดิ้นหลุดได้ในชั่วขณะ ถูกบั่นทอนลงไปเรื่อย ๆ

“หมัดกวาดทอง?”

ม่านตาของมู่หรงมู่หรงหดเล็กลง กล่าวด้วยความตกใจ

วิชาสร้างฐาน《วิชาไท่ชิง》ของฉู่ซานมีชื่อเสียงไปทั่วหล้า หมัดไท่ชิงใช้หลักแห่งการเคลื่อนไหวและหยุดนิ่ง ควบคุมพลังที่แข็งกร้าวและอ่อนหยุ่นที่สุด แต่ศิษย์ฉู่ซานที่สามารถเข้าใจแก่นแท้ของมันได้อย่างแท้จริง และสามารถเปลี่ยนเป็นหมัดกวาดทองนี้ได้นั้น มีน้อยคนนัก

และเฉินหมิงเป็นเพียงเด็กกำพร้าชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง จะมีความเข้าใจระดับนี้ได้อย่างไร?

หมัดไท่ซ่างกวาดทอง: ดัดแปลงมาจากหนึ่งในแปดสุดยอดวิชาไท่ซ่าง ฝ่ามือกวาดทอง สามารถขัดจังหวะกระบวนท่าของเป้าหมายได้ ทำให้เป้าหมายติดสถานะคูลดาวน์วิชา 1 วินาที

ในขณะที่จิตใจของมู่หรงมู่หรงสั่นไหว ร่างของเฉินหมิงก็สั่นไหวอย่างรุนแรง ฝีเท้าก้าวต่อเนื่อง สอดคล้องกับแปดไตรภูมิเฉียนคุน รวดเร็วและคล่องแคล่วราวกับสายลม ในชั่วพริบตาก็ไปปรากฏอยู่ด้านหลังของมู่หรงมู่หรง

ก้าวท่องจักรวาลหลีหยวน!

วินาทีต่อมา กระบี่ธรรมดา ๆ ก็แทงออกไปข้างหน้า มีประกายกระบี่เย็นเยียบพุ่งออกมา ในขณะที่สตรีชุดขาวยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ฟันออกไปอย่างดุเดือด

เคร้ง!

ตัวกระบี่สั่นสะท้าน คมกระบี่อันแหลมคมแทงทะลุเนื้อหนัง ทะลวงหัวใจ ชุดขาวของมู่หรงมู่หรงถูกย้อมเป็นสีแดงฉานในทันที เลือดสด ๆ หยดลงบนพื้น ดวงตาที่ดำขลับดุจหมึกหยกมองเฉินหมิงอย่างไม่เชื่อสายตา แววตาค่อย ๆ มืดลง

[ท่านสังหารนักฆ่าทองแดงแห่งหอคอยพิรุณควัน มู่หรงมู่หรง (ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสร้างฐานที่แปด), ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 15000]

[ท่านทำภารกิจฉุกเฉิน【ลอบสังหาร】สำเร็จ, ท่านได้รับบัตรผ่านภารกิจหนึ่งใบ]

เฉินหมิงหอบหายใจเล็กน้อย ตั้งแต่การทำลายกระบวนท่า, การโต้กลับ ไปจนถึงการสังหาร เกือบจะเสร็จสิ้นในเวลาเดียวกัน การประสานทักษะที่ดูเหมือนง่ายดายนี้ แท้จริงแล้วคือการระเบิดประสบการณ์การต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบของเขา!

มองดูสตรีเลือดเย็นที่นอนอยู่บนพื้น ไร้ซึ่งลมหายใจ ในใจของเฉินหมิงไม่รู้สึกอะไรเลย เป็นโสดมานานขนาดนี้ เขาคุ้นชินกับสาวสวยอะไรพวกนี้ไปหมดแล้ว ในชาติก่อนก็เคยลงมือสังหารสาวงามมาไม่น้อย

◉◉◉◉◉

(จบแล้ว)