บทที่ 38 - กระสุนล้างผลาญ

บทที่ 38 - กระสุนล้างผลาญ

ในขณะที่จี้สวินกำลังเข้าสู่ตลาดมืดถนนสายฝนมืด ทีมหนึ่งก็ได้ซุ่มรออยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว

นี่คือทีมชั้นยอดของกลุ่มทหารรับจ้างแบล็ควอเตอร์ที่เชี่ยวชาญด้านการไล่ล่า

พวกเขาได้รับคำสั่งตาย ให้ตามหาผู้ใช้การ์ดฝึกหัดสองคนที่ผ่านด่าน 407 มาก่อนหน้านี้

ทีมไล่ล่าแบบนี้ยังมีอยู่อีกมากในเมืองไร้บาป ไม่ว่าที่ไหนที่มีคนพลุกพล่าน เกือบทุกที่จะมีคนของตระกูลเฉาแห่งทำเนียบผู้สำเร็จราชการจัดวางไว้

แต่ นี่ก็เป็นวันที่สี่แล้ว

กลิ่นไม่สามารถแยกแยะได้อีกต่อไป ใบหน้าก็มีเพียงภาพวาดที่สวมหน้ากากป้องกันแก๊สพิษ ลักษณะทางกายภาพที่น่าเชื่อถือได้ในตอนนี้มีเพียงความสูง แต่ของแบบนั้นแค่เปลี่ยนรองเท้าก็สามารถแตกต่างกันได้มากแล้ว

เพียงแค่เบาะแสเล็กน้อยนี้ ในทะเลผู้คนของเมืองไร้บาป การตามหาคนสองคนแบบนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ในร้านเล็กๆ ที่มีม่านผ้าสีดำแขวนอยู่ในตลาดมืดถนนสายฝนมืด มีป้ายเขียนว่า "ร้านดัดแปลงมอเตอร์ไซค์ฮาร์เลย์"

ในตอนนี้ บรรยากาศในร้านค่อนข้างหดหู่ คนห้าคนกำลังปรึกษาหารือกันอยู่

ชายร่างกำยำสายความกล้าหาญ [โพแดง A-อัศวินแห่งแสง] หญิงสาวผมแดงสายธาตุ [ดอกจิก 8-ผู้ควบคุมธาตุ] ชายสวมแว่นสายรักษา [โพแดง 3-แพทย์] และชายสวมฮู้ดสายเสื่อมทราม [โพแดง 2-พเนจร] ที่เชี่ยวชาญด้านเครื่องจักรและแกะรอย

นักรบหนึ่งคน นักเวทย์หนึ่งคน แพทย์หนึ่งคน และพเนจรหนึ่งคน นี่คือทีมชั้นยอดมาตรฐานของกลุ่มทหารรับจ้างโดยทั่วไป

อีกคนหนึ่งคือหญิงชราผมขาวในชุดคลุมสีดำที่กำลังสับไพ่อยู่คนเดียว

พวกเขาซุ่มรออยู่ในตลาดมืดมาหลายวันแล้ว

เมื่อคิดว่าเป้าหมายได้ของหายากบางอย่างมาจากมิติพิเศษ 407 อาจจะมาขายของที่ตลาดมืด ทีมของพวกเขาจึงถูกจัดให้มาซุ่มรอที่นี่

เดิมทีถ้าหาไม่เจอก็ไม่สามารถโทษพวกเขาได้ ได้แต่โทษว่าโชคไม่ดี

แต่ครั้งนี้ตระกูลเฉาออกคำสั่งตาย

ถ้าหาไม่เจอ จะมีคนตายมากมาย

"ภารกิจนี้ทำไม่ได้แล้วจริงๆ ไม่ได้บอกให้ชัดเจนว่าต้องหาใคร ไม่ได้บอกว่าต้องหาอะไร..."

"ใช่เลย จะหาอะไรก็บอกให้แน่ชัดหน่อยสิ แค่บอกให้หาสองคน จะหาได้อย่างไร"

"อย่าบ่นเลย ภาวนาให้เราหาเจอจะดีกว่า ไม่อย่างนั้น...เธอก็รู้ รองหัวหน้าซิงในกลุ่มก็ไม่มีข่าวมาหลายวันแล้ว ว่ากันว่าคุณชายสี่เฉากลับมาจากกางเขนปีศาจก็อารมณ์เสียตลอด ในบ้านช่วงนี้ก็ประหารสาวใช้ส่วนตัวไปหลายคนแล้ว"

"..."

ยิ่งรอยิ่งอารมณ์เสีย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

"หัวหน้า คุณว่าการที่กลุ่มแบล็ควอเตอร์ของเราถูกรวมเข้าเป็นหน่วยนอกสังกัดของทำเนียบผู้สำเร็จราชการ เป็นเรื่องดีจริงๆ เหรอ ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้เราจะทำงานเพื่อเงิน แต่ก่อนหน้านี้อย่างน้อยก็ยังสามารถเลือกรับภารกิจเองได้ มีความสุขสบาย แต่ตอนนี้ล่ะ เฮอะ เป็นแค่หมาของตระกูลเฉาตัวหนึ่ง มีประโยชน์ก็ให้เนื้อชิ้นหนึ่ง ไม่มีประโยชน์ก็ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย"

"อย่าบ่นเลย ในเมื่อเลือกแล้ว ก็ไม่มีทางถอยหลังแล้ว"

"ใช่เลย หัวหน้าเลือกไม่ผิดหรอก ตอนนี้ทวีปเก่าถูกค้นพบแล้ว สมบัติในซากโบราณสถานแม้แต่ขุนนางของสหพันธ์ก็ยังอยากได้ ตระกูลสมาชิกรัฐสภาต่างๆ ก็จะค่อยๆ ยื่นมือเข้ามา วิธีการและความแข็งแกร่งของคนพวกนั้นเธอก็รู้ ไม่ช้าก็เร็วเมืองไร้บาปก็จะตกอยู่ในการควบคุมของสหพันธ์...หัวหน้าก็หวังว่าในอนาคตเราจะมีฐานะที่ถูกกฎหมายขึ้นฝั่งได้..."

"เฮ้อ..."

เมื่อพูดถึงตรงนี้ คนในห้องหลายคนก็เงียบไป

ในตอนนี้เอง หัวหน้านักรบก็หันไปมองหญิงชราที่กำลังทำนายด้วยไพ่ทาโรต์ ถามว่า "คุณหนูไป๋ การทำนายเป็นอย่างไรบ้างครับ"

คนนี้คือความหวังเดียวของพวกเขาในการหาคนเจอในภารกิจนี้

การแกะรอยทางกายภาพไม่พบเบาะแสแล้ว ได้แต่พึ่งพาพลังเหนือมนุษย์ที่ลึกลับ

เมื่อได้ยินดังนั้น หญิงชราก็เผยสีหน้าจนปัญญา ส่ายหน้า

นั่นคือดวงตาคู่หนึ่งที่ใสและเป็นประกาย แต่กลับตัดกับใบหน้าที่แก่ชราอย่างยิ่ง

เธอคือสายอาชีพผู้ใช้การ์ดอาคมที่หายากมาก สายปัญญา [โพแดง 5-นักพยากรณ์] รอยประทับปีศาจชี้ไปยังเทพปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ ราโม ซึ่งทำให้เธอมีความสามารถในการทำนายอนาคตได้บ้าง

เดิมทีเป็นข้ารับใช้ของตระกูลเฉาแห่งทำเนียบผู้สำเร็จราชการ แต่ตอนนี้ก็ถูกจัดให้มาตามหาสองคนจาก 407 ด้วยกัน

หญิงชราพูดต่อ "เบาะแสของเป้าหมายที่ทำนายยิ่งคลุมเครือ โอกาสที่จะได้ผลลัพธ์ก็จะยิ่งต่ำลง"

หยุดไปสักพัก เธอก็ชี้ไปที่ไพ่ทองคำในมือ "และค่าใช้จ่ายในการใช้โบราณวัตถุระดับ 2 นี้ก็สูงมาก อายุขัยของฉันอย่างมากก็ทำนายได้อีกห้าครั้ง ถึงตอนนั้นฉันก็ช่วยพวกเธอไม่ได้แล้ว"

"..."

เมื่อได้ยินดังนั้น คนอื่นๆ ก็หน้าเศร้าลง ไม่กล้าพูดอะไรมาก

สี่วันนี้ พวกเขาได้เห็นนักพยากรณ์คนนี้เปลี่ยนจากสาวผมดำกลายเป็นหญิงชราผมขาวในปัจจุบัน

นั่นหมายความว่า การใช้โบราณวัตถุนั้นทำให้เธอสูญเสียอายุขัยไปหลายสิบปี

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังต้องทำนายต่อไป

พวกเขารู้ดีว่า ครั้งนี้ตระกูลเฉาคงจะทำของสำคัญหายไป ถ้าหาไม่เจอจริงๆ ใครก็อย่าหวังว่าจะรอด

แต่ความสามารถในการทำนายก็มีข้อจำกัดมาก

ไม่ใช่แค่สิ้นเปลืองอายุขัย โบราณวัตถุนั้นยังสามารถล็อกเป้าหมายได้ในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรเท่านั้น

นั่นหมายความว่า พวกเขาทำได้แค่รออยู่ที่ตลาดมืดถนนสายฝนมืด

ถ้าเป้าหมายไม่มาแถวนี้ ก็ไม่มีทางทำนายได้

เป็นการรอคอยอย่างไร้จุดหมาย

รอมาสี่วันแล้ว เดิมทีทุกคนก็หมดหวังแล้ว

ความสิ้นหวังยังคงแผ่ซ่านอยู่บนใบหน้าของสมาชิกในทีมหลายคน

แต่ทันใดนั้น จุดเปลี่ยนก็ปรากฏขึ้น

หญิงชราพลิกไพ่ใบใหม่สองสามใบ ปรากฏไพ่โพแดง 10 J Q K A ติดต่อกัน

สเตรทฟลัช

นี่ในไพ่ทำนายหมายถึง "ปาฏิหาริย์"

นั่นหมายความว่า เป้าหมายอยู่ในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรแล้ว

หญิงชราเห็นลำดับไพ่นี้ก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วสีหน้าก็ดีใจอย่างยิ่ง "เจอแล้ว คนอยู่ใกล้ๆ นี้เอง"

เมื่อได้ยินดังนั้น คนในห้องหลายคนก็สะดุ้งทันที รีบวิ่งออกจากร้าน

จี้สวินรู้ดีว่าคุณชายใหญ่ตระกูลเฉาจะไม่ยอมแพ้ในการตามหาเขาแน่นอน

ดังนั้นไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เขาก็ยังคงระแวดระวังอยู่เสมอ

ถ้าหากเป็นการตามหาคนตามเบาะแส จี้สวินคิดว่าเขาซ่อนตัวได้ดีมากแล้ว แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะถูกพบตัวอีก

แต่นี่คือโลกที่มีพลังเหนือมนุษย์

จี้สวินรู้แล้วว่าในบรรดาสายอาชีพผู้ใช้การ์ดอาคมห้าสิบสองสาย มีหลายสายที่มีความสามารถทางไสยศาสตร์ เช่น [โพแดง 5-นักพยากรณ์]

แม้ว่าผู้ใช้การ์ดอาคมที่เชี่ยวชาญด้านการทำนายจะหายากมาก แต่เขาคิดว่าด้วยอำนาจของตระกูลเฉา น่าจะยังหามาได้สองสามคน

ดังนั้นตราบใดที่เงื่อนไขเอื้ออำนวย จี้สวินก็จะใช้ [หน้ากากโจ๊กเกอร์] อยู่เสมอ

หน้ากากมีความสามารถในการป้องกันคาถาลึกลับ

และก็เพราะความระมัดระวังนี้เอง ที่ทำให้เขาได้รู้ล่วงหน้าถึงวิกฤตอีกครั้ง

เมื่อครู่ ตอนที่เขาอยู่ใน "ร้านลึกลับดาวเงิน" และกำลังคุยกับเจ้าของร้านเกี่ยวกับวิชาลมหายใจ ทันใดนั้นเขาก็เห็นข้อความแจ้งเตือน "ป้องกันคาถาลึกลับ" นี้

นั่นหมายความว่า มีคนในบริเวณใกล้เคียงอาจจะกำลังทำนายเกี่ยวกับเขาอยู่

และอาจจะใช้บางวิธีล็อกตำแหน่งของเขาได้แล้ว

เจ้าของร้านก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันบนใบหน้าของลูกค้าตรงหน้า ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ในสายตาของเขา ไม่น่าจะมีคนโง่พอที่จะลงมือปล้นในตลาดมืด

และปฏิกิริยาแรกของจี้สวินก็อาจจะเป็นการตกหลุมพรางที่ถูกวางไว้ล่วงหน้า ตั้งแต่ตอนที่เจอผู้หญิงคนนั้น...จนถึงที่นี่

แต่ในทันใดนั้น เขาก็ปฏิเสธความคิดนี้

จี้สวินมั่นใจว่า คาถาลึกลับเมื่อครู่ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าของร้านคนนี้แน่นอน

หางตามองไปที่ถนนที่มืดมิดนอกประตู เขานึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ ไม่ได้รีบร้อนหนี แต่กลับถามว่า "ลุงครับ ไม่ทราบว่าที่นี่มี [กระสุนทำลายอาคมล้างผลาญ] ไหมครับ"

นี่คือกระสุนอาคมระดับสูงที่นักล่าเคยพูดถึงกัน กรรมวิธีการผลิตซับซ้อนอย่างยิ่ง มีผลทำลายอาคมที่แข็งแกร่งมาก สามารถสร้างความเสียหายถึงตายแก่ผู้ใช้การ์ดอาคมอย่างเป็นทางการได้

ราคาหนึ่งหมื่นกว่าเหรียญต่อหนึ่งนัด

แต่ร้านค้าทั่วไปหาซื้อไม่ได้

อย่างน้อยร้านขายอาวุธปืนทั้งหมดที่จี้สวินเคยไปดูก่อนหน้านี้ ก็ไม่เคยเห็น

และร้านค้าในตลาดมืดแห่งนี้ มีแนวโน้มสูงว่าจะมี

เมื่อได้ยินดังนั้น เจ้าของร้านก็มองดูจี้สวินอย่างละเอียดเป็นครั้งที่สาม

เขาไม่ใช่แค่เจ้าของร้านในตลาดมืด แต่เป็นมัคนายกของแก๊งหงโหลว แก๊งมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในเมืองไร้บาป

หลายปีที่ผ่านมาเขาพบเจอคนมานับไม่ถ้วน คนแบบไหนที่ไม่เคยเจอ

แต่เมื่อครู่ เขารู้สึกว่าลูกค้าตรงหน้าราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน ทันใดนั้นก็เต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน

คนที่คุณหนูแนะนำมา มีอะไรน่าสนใจจริงๆ

เจ้าของร้านพึมพำในใจ มองดูจี้สวินแล้วพูดว่า "มี"

เขาไม่รู้ว่าจี้สวินต้องการกระสุนไปทำอะไร แต่รังสีฆ่าฟันที่เผลอแสดงออกมาเมื่อครู่ ก็ได้บ่งบอกอะไรบางอย่างแล้ว

รังสีฆ่าฟันนั้นไม่ได้พุ่งเป้ามาที่เขา แต่เป็นที่นอกถนน

เขาถามอย่างสนใจ "เธอต้องการเท่าไหร่"

จี้สวินตอบว่า "ผมต้องการ...หกนัด"

เจ้าของร้านไม่พูดพร่ำทำเพลง พลิกฝ่ามือหนึ่งครั้ง บนโต๊ะก็ปรากฏกระสุนพิเศษสีดำสนิทหกนัด ไม่ได้บอกราคาด้วยซ้ำ

จี้สวินมองไปที่กระสุน ทั้งตัวกระสุนมีคาถาที่ลึกลับและซับซ้อนสลักอยู่ ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเขี้ยวของงูพิษหกซี่ เย็นชาและอันตรายถึงชีวิต

เขาบรรจุกระสุนเข้าไปในปืนลูกโม่โดยตรง สองกระบอก กระบอกหนึ่งบรรจุกระสุนล้างผลาญสลับกันหนึ่งนัด อีกกระบอกหนึ่งเว้นสองนัดแล้วบรรจุสามนัดติดต่อกัน

เจ้าของร้านมองดูอย่างสนใจ ในใจคิด: วิธีการบรรจุกระสุนแบบนี้ ต้องมีคนซวยแน่ๆ

เขาไม่ได้พูดอะไร ไม่กลัวว่าเขาจะหยิบของแล้วหนีไปเลยแม้แต่น้อย

กระสุนล้างผลาญหกนัดราคาหนึ่งแสนสองหมื่น จี้สวินไม่มีเงินสดอยู่ในมือ

เขาย่อมมองออกว่าเจ้าของร้านคนนี้มีบารมีไม่ธรรมดา "ผมไม่ได้พกเงินสดมา ใช้ของพวกนี้ค้ำประกันก่อนได้ไหมครับ"

พูดพลาง เขาก็หยิบการ์ดที่ได้มาจาก 407 ออกมาหนึ่งปึก

เจ้าของร้านไม่ได้มองการ์ดเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย ตอบอย่างง่ายดาย "ได้แน่นอน แค่ชื่อที่เธอบอกเมื่อกี้ก็เพียงพอแล้ว"

"ขอบคุณมากครับ"

จี้สวินไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังออกจากร้านไปทันที

ตอนนี้ตัวเองเปิดเผยตัวแล้ว การ์ดอะไรก็ไม่สำคัญแล้ว

เมื่อมองดูเงาหลังที่เดินออกจากร้านไป ชายวัยกลางคนก็เผยสีหน้าครุ่นคิด

บางครั้งการดูคนไม่ได้ดูแค่ความสามารถที่มีอยู่ แต่รายละเอียดที่เผลอแสดงออกมาในยามวิกฤต กลับแม่นยำกว่า

สัญชาตญาณบอกเขาว่า ชายหนุ่มเมื่อครู่ แตกต่างออกไปมาก

[จบแล้ว]