บทที่ 6 - เปิดฉากเนื้อเรื่องเร้นลับ

บทที่ 6 - เปิดฉากเนื้อเรื่องเร้นลับ

เมื่อหลุมหลบภัยเข้าสู่ยามค่ำคืน นักผจญภัยที่รอดชีวิตทั้งหมดจะซ่อนตัวอยู่ในห้อง

ขอเพียงแค่ผ่านคืนนี้ไปได้ พรุ่งนี้พวกเขาก็จะสามารถออกจากปริภูมิพิศวงนี้ได้

ทว่าทุกคนหารู้ไม่ว่า หลังจากที่ประตูล็อกแล้ว ที่ชั้นสี่ซึ่งเป็นชั้นที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงเกินเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ในห้อง 4001 กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังวางแผนการลับบางอย่างอยู่

ในห้องมีชายหนุ่มหน้าขาวซีดผู้มีสีหน้าเย็นชา ข้างกายของเขามีชายชราในชุดทักซิโด้ยืนอยู่

ในห้องยังอัดแน่นไปด้วยกลุ่มทหารรับจ้างทมิฬธาราที่ติดอาวุธครบมือ

ชายหนุ่มหน้าขาวรอคอยอยู่ในห้องลับมาเป็นเวลานานแล้ว ในแววตาของเขามีประกายแห่งความคาดหวังฉายวูบวาบเป็นครั้งคราว

คนอื่นรู้เพียงว่า【สถานกักกันสิ่งมีชีวิตผิดธรรมชาติ 407】แห่งนี้เป็นปริภูมิพิศวงขุมทรัพย์ที่ให้ผลผลิตเป็นวัตถุดิบหายากและการ์ดตราอสูร

แต่เขารู้มากกว่านั้น

ตระกูลคเชนทร์ของพวกเขาสืบทอดเอกสารลับสุดยอดเมื่อพันปีก่อนฉบับหนึ่ง ซึ่งมีการกล่าวถึง “สถาบันวิจัย 407” อันลึกลับบนทวีปโบราณ ที่นั่นเคยซ่อนความลับอันยิ่งใหญ่สะเทือนฟ้าดินไว้

ไม่คิดว่าจะหาเจอจริงๆ

ดินแดนรกร้างแห่งนครไร้ขีดนี้คือทวีปโบราณในตำนาน และนักล่าพวกนั้นใครจะไปคิดว่าค้นพบปริภูมิพิศวงที่มีชื่อเดียวกับในเอกสารโบราณที่กางเขนอสูร

ถ้าบันทึกเป็นเรื่องจริง ถ้าอย่างนั้นที่นี่ก็อาจจะผนึก “การ์ดต้นกำเนิด 52 เทพอสูร” หนึ่งในนั้นไว้

นั่นคือตราอสูรชั้นสูงสุดที่ถูกขับขานในมหากาพย์เลยนะ

อาจจะเป็นการ์ดที่ยังไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อนด้วยซ้ำ

ถ้าเขาหาเจอจริงๆ…

นี่คือสิ่งที่เพียงพอจะทำให้เขาทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด เปลี่ยนแปลงตระกูลคเชนทร์ของเขา หรือแม้กระทั่งเปลี่ยนแปลงโครงสร้างอำนาจของทั้งทวีปได้เลย

ชายหนุ่มยากที่จะเก็บซ่อนความคาดหวังในใจไว้ได้

ในตอนนั้นเอง หลังจากที่ชายชราวางค่ายกลดาราหกแฉกเสร็จแล้ว ก็หันหน้ามาพูดกับชายหนุ่มอย่างนอบน้อม “นายน้อย ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้วขอรับ”

เพื่อความไม่ประมาท ชายหนุ่มหน้าขาวยืนยันด้วยตัวเองอีกครั้ง “เงื่อนไขในการปลุก ‘ต้นกำเนิดหายนะระดับ T’ ครบถ้วนแล้วหรือยัง”

ชายชราตอบกลับ “ครบถ้วนสมบูรณ์แล้วขอรับ ก่อนหน้านี้ได้ปล่อยข่าวออกไป ในปริภูมิพิศวงนี้มีคนตายไปแล้วกว่าห้าร้อยคน พลังวิญญาณสังเวยเพียงพอแล้วอย่างแน่นอน”

เมื่อได้ยินดังนั้น มุมปากของชายหนุ่มหน้าขาวก็เผยรอยยิ้มแห่งความมั่นใจออกมา “ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลย”

ก่อนหน้านี้อสุรีตนนั้นอยู่ในสภาพพักผ่อน มลทินทางจิตใจจึงไม่รุนแรงนัก

แต่ในตอนนี้สัตว์ประหลาดตื่นขึ้นแล้ว และยืนอยู่หน้าประตู คีรินสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงเสน่ห์เย้ายวนทางจิตใจที่ทำให้เลือดลมสูบฉีดรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อมองดูอีกครั้ง ประตูเหล็กที่หนาทึบก็ราวกับบิดเบี้ยวไป ร่างโปร่งแสงร่างหนึ่งค่อยๆก่อตัวขึ้น

ผิวพรรณขาวผ่องดุจหิมะ รูปร่างอรชรสง่างามเผยให้เห็นอย่างหมดจด

ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ยังเป็นเพียงซากศพ

ตอนนี้กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาจริงๆ

เมื่อมองดูภาพที่แปลกประหลาดและน่าพิศวงนี้ คีรินก็สงสัยในวิธีการทะลุกำแพงของมันไปพร้อมกัน ในใจคิดว่า “ทะลุกำแพงด้วยสถานะอนุภาค? หรือทะลุกำแพงด้วยพลังจิต?”

เขาจ้องมองสัตว์ประหลาดที่ทะลุกำแพงเข้ามาจากความว่างเปล่า ในตอนนี้เองเขาถึงได้แน่ใจว่าเพื่อนร่วมทีมชั่วคราวที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตแดนตรงมุมกำแพงไม่ได้โกหกเขา

สัตว์ประหลาดตัวนี้มาหาเขาจริงๆ

ไม่ว่าจะซ่อนอยู่ที่ไหนก็หาเจอ

ตามข้อมูลที่เด็กสาวแขนกลบอก คนธรรมดาทั่วไปเพียงแค่เห็น【อสุรีมายา】เข้ามาในระยะสายตา ก็จะตกอยู่ภายใต้การควบคุมทางจิตใจแล้ว จนกระทั่งตายก็ยังไม่รู้ตัวถึงอันตราย

นี่คือความร้ายกาจของหายนะระดับ B ตนนี้—การควบคุมจิตใจหมู่เป็นวงกว้าง

แต่ในเวลานี้ คีรินที่นอนอยู่บนเตียงยังคงมีความคิดที่ค่อนข้างชัดเจน

ในการหยั่งรู้ยังคงปรากฏข้อความ「ต้านทานการกัดกร่อนทางจิตใจสำเร็จ」ขึ้นมาไม่หยุด

แต่เมื่อสัตว์ประหลาดใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ข้อความในการหยั่งรู้ก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นแถวๆ 「ได้รับมลทินทางจิตใจ ความสับสน +1」

คีรินรู้สึกว่าที่เขายังทนอยู่ได้จนถึงตอนนี้น่าจะเกี่ยวข้องโดยตรงกับพลังจิตที่สูงมากของเขา หากเปลี่ยนเป็นคนธรรมดาคงจะสูญเสียสติไปนานแล้ว

อสุรีเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ความรู้สึกเย้ายวนนั้นก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

นี่คือความสามารถในการสะกดจิตที่ชั่วร้าย ซึ่งไม่เพียงแต่อาศัยการล่อลวงจิตสำนึกเท่านั้น แต่ยังสามารถทำให้ร่างกายมีปฏิกิริยาตอบสนองได้อีกด้วย

ใบหน้าของคีรินแดงก่ำ เลือดลมในกายปั่นป่วน

ดูเหมือนสัตว์ประหลาดจะชอบรสชาติแบบนี้มาก มันไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย ลอยเข้ามาอยู่ข้างเตียงประชิดใบหน้า

ราวกับมีลมปีศาจพัดผ่าน ในลมหายใจมีกลิ่นหอมสีชมพูที่แม้จะผ่านหน้ากากป้องกันแก๊สพิษก็ยังให้ความรู้สึกสุขสมอย่างสุดขีด ร่างกายที่ทำให้เลือดลมสูบฉีดนั้นเปิดเผยอย่างเต็มที่ในอากาศ เห็นทุกสัดส่วน กระทบประสาทสัมผัสทางสายตาอยู่ตลอดเวลา ราวกับจะสัมผัสได้ในทันที ช่างเย้ายวนถึงขีดสุด

“ซี้ด”

สายตาของคีรินเริ่มเลื่อนลอยเล็กน้อย แต่ในใจกลับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

ทั้งๆที่เหตุผลบอกว่าวิกฤตความตายกำลังมาเยือน แต่ร่างกายกลับซื่อสัตย์ ในสภาวะแห่งความสุขทางจิตใจอย่างสุดขีดนี้ ทำให้เขาค่อยๆเกิดความคิดที่เสื่อมทรามว่ายอมตายในอ้อมกอดแห่งความวาบหวามดีกว่าที่จะทำลายฝันดีให้แหลกสลาย

ความคิดนี้ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เกือบจะทำลายเหตุผลทั้งหมดลง

นี่คือความน่ากลัวของอสุรีมายา

เขาแม้แต่จะชักปืนออกมายังทำไม่ได้ การจะฆ่าสัตว์ประหลาดนั้นเป็นไปไม่ได้เลย

โชคดีที่เขาไม่ได้อยู่คนเดียว

คีรินเหลือบมองเพื่อนร่วมทีมที่ยังคงสงบนิ่งอยู่แวบหนึ่ง ถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

คุณคนนี้จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้รับผลกระทบ และยังไม่ถูกสัตว์ประหลาดค้นพบ พลังของเธอน่าจะแข็งแกร่งกว่าที่เห็น

สิ่งที่เขาต้องทำในใจคือการเป็นเหยื่อล่อที่ดี รอให้อสุรีแปลงร่างเป็นร่างสำหรับกินอาหาร

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมนต์เสน่ห์กระตุ้นการหลั่งฮอร์โมนจนเกิดภาพหลอน หรือมีกลิ่นหอมอยู่จริงๆ สัตว์ประหลาดเข้ามาใกล้จนชิดแล้ว กลิ่นหอมประหลาดในลมหายใจของคีรินทำให้เลือดลมของเขาเดือดพล่าน เขาหายใจเข้าไปอย่างตะกละตะกลามโดยไม่สามารถควบคุมได้

เมื่อเห็นว่าภาพที่ร้อนแรงกำลังจะเกิดขึ้น ทว่าฉากที่น่าสะพรึงกลัวกลับปรากฏขึ้น

ก่อนหน้านี้คีรินคิดมาตลอดว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้ดูดพลังชีวิตด้วยการร่วมรัก

แต่ทว่ามันไม่ใช่

เรือนร่างอันงดงามที่เปลือยเปล่านั้นเป็นเพียงเครื่องมือที่ทำให้อาหารอร่อยขึ้นเท่านั้น

เมื่ออสุรีสะกดจิตเป้าหมายได้แล้ว มันก็เริ่มเผยร่างจริงออกมา

ภายในร่างกายที่ชวนให้จินตนาการไปไกลของมันราวกับมีสัตว์ประหลาดบางอย่างกำลังจะโผล่ออกมา มีเสียงกล้ามเนื้อฉีกขาดที่น่าขนลุกดังมาจากข้างใน

“แคว่ก”

“แคว่ก”

“…”

คีรินจ้องมองดูเส้นกลางลำตัวของสัตว์ประหลาดฉีกขาดออก เผยให้เห็นรอยแยกยาวไปจนถึงลำคอ

ทั้งหน้าอกและท้องของมันกลายเป็นปากขนาดมหึมา เผยให้เห็นฟันแหลมคมนับร้อยซี่ที่เหมือนกับสัตว์นรก ลึกลงไปในเนื้อสีชมพูที่กระตุกหยิกๆนั้น ยังมีใบหน้าทารกประหลาดที่น่าขนหัวลุกงอกอยู่

นี่คือร่างที่แท้จริงของอสุรี

「ท่านสัมผัสกับมลทินอาคม ความทนทาน -0.005」

「ท่านสัมผัสกับมลทินอาคม ความทนทาน -0.008」

「…」

ค่าสถานะลดลงอย่างบ้าคลั่ง

คีรินรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าการทำงานของร่างกายกำลังถูกพลังลึกลับบางอย่างดูดออกไป เขาสามารถมองเห็นพลังชีวิตใต้ผิวหนังของตัวเองถูกดึงออกมา กลายเป็นหยดเลือดทีละหยด แล้วถูกกลืนเข้าไปในปากขนาดใหญ่ของสัตว์ประหลาด

ร่างกายที่เพิ่งใช้ยาฟื้นฟูมาได้นิดหน่อย กลับอ่อนแอลงอีกครั้ง

ดูเหมือนว่ามันจะลองชิมรสชาติแล้วก็รู้สึกว่าไม่เลว

และในตอนนั้นเอง ฉากที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าก็ปรากฏขึ้น

อวัยวะที่ใช้กินอันแหลมคมเส้นหนึ่งค่อยๆยื่นออกมา แทงไปที่ท้องน้อยของคีริน

ตอนนี้แหละ

ทันใดนั้น เด็กสาวแขนกลที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตแดนตรงมุมกำแพงก็เคลื่อนไหว

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยกแขนซ้ายขึ้นมาทำสัญลักษณ์ของผู้ใช้อาคมอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า พลังลึกลับพลันพวยพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเธอ ในชั่วพริบตา เขตแดนใต้เท้าของเธอก็สว่างวาบเป็นแสงสีฟ้าเจิดจ้า อักขระลึกลับนับไม่ถ้วนทำให้อากาศโดยรอบแข็งตัว

ในพริบตาเดียว เธอก็เสกการ์ดที่มีลวดลายโซ่ตรวนออกมาที่ปลายนิ้วราวกับร่ายมนตร์เล่นกล แล้วตะโกนเสียงเบาๆ “เขตแดนร้อยโซ่ตรวน ปิดผนึก”

ทันทีที่สิ้นเสียงพูด ในห้องขนาดใหญ่ก็สว่างวาบไปด้วยแสงอักขระ โซ่ตรวนอักขระนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากทุกทิศทุกทาง มัด【อสุรีมายา】ตนนั้นไว้กับที่ในทันที

ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นไปตามแผน

ราบรื่นอย่างยิ่ง

เด็กสาวดีใจอย่างเห็นได้ชัด “สำเร็จ”

คีรินก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเช่นกัน

สถานการณ์ราบรื่นเหมือนกับขั้นตอนที่ทั้งสองคนคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด

ต่อไปเพียงแค่ทำตามแผน ก็น่าจะสามารถฆ่าสัตว์ประหลาดตัวนี้ได้

แต่ไม่คาดคิด

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังจะสังหารอสุรีตามแผน เหตุการณ์ไม่คาดฝันกลับเกิดขึ้น

โดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ปริภูมิพิศวงทั้งหมดก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย

ราวกับมีพลังลึกลับบางอย่างตื่นขึ้น การหยั่งรู้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

นี่คือข้อความแจ้งเตือนที่ทุกคนในหลุมหลบภัยมองเห็น

「นักสำรวจเปิดฉากเนื้อเรื่องเร้นลับ ระดับหายนะของปริภูมิพิศวงเพิ่มขึ้น: ไม่ทราบค่า」

「ระดับการสำรวจปัจจุบัน: 29.7%」

「พลังลึกลับได้กัดกร่อนทั่วทั้งหลุมหลบภัย เหล่าหายนะเกิดการกลายพันธุ์อย่างบ้าคลั่ง กลอนประตูห้องได้ถูกเปิดออก พวกมันจะออกล่ามนุษย์ทั้งหมดในหลุมหลบภัย ‘โหมดเอาชีวิตรอด’ เปลี่ยนเป็น ‘โหมดหนีตาย’ หากต้องการมีชีวิตรอด ท่านต้องตามหาทางออกที่ถูกต้องของหลุมหลบภัย」

คีรินเห็นข้อความนี้แล้วก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม “???”

นี่มันไม่เหมือนกับที่วางแผนไว้นี่นา

[จบแล้ว]