บทที่ 29 - อวสานของข้างแรม

บทที่ 29 - อวสานของข้างแรม

สายลมเหนือพัดกรรโชก เกล็ดหิมะโปรยปราย โลกทั้งใบขาวโพลน

หญิงสาวผมยาวเท้าเปลือยคนหนึ่งเหยียบย่ำบนน้ำแข็งและหิมะ วิ่งหนีสุดชีวิต พลางหันกลับไปมองเป็นครั้งคราว ใบหน้าที่งดงามเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“ฮิๆๆ เจ้าหนีไม่พ้นหรอก!”

เงาดำสายหนึ่งฝ่าลมหนาวและหิมะเข้ามา ไล่ตามหญิงสาวอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น เท้าก็สะดุดกับอะไรบางอย่าง ร่างของหญิงสาวผมยาวเสียหลักล้มไปข้างหน้า ในดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

ในขณะนั้นเอง มือข้างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาประคองไหล่ของนางไว้ พร้อมกับเสียงชายหนุ่มที่สงบนิ่งดังขึ้นข้างหู

“สวัสดี ไม่ทราบว่าภูเขานาตะงุโมไปทางไหน”

หญิงสาวผมยาวยังไม่ทันหายตกใจ หันไปมองตามสัญชาตญาณ

ปรากฏแก่สายตาคือชายหนุ่มผมดำ ดูแล้วอายุยังไม่ถึงยี่สิบปี รูปร่างสูงใหญ่สง่างาม หล่อเหลาหาที่เปรียบมิได้ ดวงตาสีทองแนวตั้งคู่นั้นโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ

ทันใดนั้น นางก็ได้สติกลับคืนมา

“อสูร อสูรจะตามมาแล้ว รีบหนีเร็ว!”

หญิงสาวผมยาวดึงชายหนุ่มตาสีทองขึ้นมา กำลังจะวิ่งหนี แต่ชายหนุ่มตาสีทองกลับยืนนิ่งไม่ไหวติง นางเองก็ถูกดึงกลับมา

“อสูร เจ้าหมายถึงเขารึ”

อาโอกิถาม

อสูรร้ายที่ปากแหลมแก้มตอบ แขนยาวเป็นพิเศษ ราวกับลิง เดินออกมาจากลมหนาวและหิมะ มองพวกเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ตะคอกใส่อาโอกิ “ที่นี่คืออาณาเขตของข้า!”

“จบสิ้นแล้ว!”

หญิงสาวผมยาวถอยหลังไปสองก้าว ล้มลงบนพื้นหิมะ

“ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้มาเพื่อแย่งชิงอาณาเขตกับเจ้า”

ร่างของอาโอกิหายไปในทันใด

“เอ๊ะ ไปไหนแล้ว”

อสูรลิงตกใจ จากนั้นก็รู้สึกว่าทัศนวิสัยเริ่มลอยสูงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ไม่นานก็ถูกดึงกลับลงมาอย่างแรง เมื่อเห็นร่างกายไร้ศีรษะที่คุ้นเคย เขาถึงจะเข้าใจว่าตัวเองถูกตัดหัวเสียแล้ว!

“ไอ้สารเลว! เจ้ากล้าลงมือกับข้างั้นรึ ข้าจะ...”

อสูรลิงโกรธจัด ด่าทออย่างสาดเสียเทเสีย

ทันใดนั้น เขาก็สังเกตเห็นหน้าตาของอาโอกิ เสียงด่าก็หยุดลงทันที ความโกรธเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวอย่างรวดเร็ว “เจ้า เจ้าคือผู้ทรยศรึ”

“ดูเหมือนว่าอสูรทุกตนจะรู้จักข้าสินะ คิบุทสึจิ มุซันให้ความสำคัญกับข้าจริงๆ” อาโอกิกล่าว

ตลอดทางที่ผ่านมา อสูรทุกตนที่เขาฆ่าล้วนเรียกชื่อของเขาออกมาได้

“ไม่ๆๆ! ปล่อยข้า! ข้าไม่อยากตาย เจ้าฆ่าข้าไม่ได้!”

อสูรลิงเริ่มดิ้นรนสุดชีวิต ร่างกายไร้ศีรษะกางแขนออก พุ่งเข้าหาอาโอกิ

“ถ้าเรื่องราวในโลกนี้ แค่ไม่อยากก็ไม่เกิดขึ้นได้ ก็คงจะไม่มีความเจ็บปวดมากมายขนาดนี้หรอก”

อาโอกิหันกลับมาเหวี่ยงแขน เหมือนโยนกระสอบทราย ขว้างศีรษะของอสูรลิงไปยังร่างกายของมัน

อสูรลิงใช้สองมือรับศีรษะไว้ ถอยหลังไปสองก้าว ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“โยนหัวกลับมาให้ ฮ่าๆๆ ช่างโง่เขลาเสียจริง…”

ฉัวะ!

มือข้างหนึ่งแทงทะลุศีรษะของอสูรลิง ความคิดของเขาก็หยุดลงทันที

แววตาของอาโอกิสงบนิ่ง เอ่ยออกมาห้าคำเบาๆ

“สำนักอาโอกิ วายุ!”

หมัด ศอก เข่า ขา… ในพริบตาร่างกายของเขาทั้งหมดก็กลายเป็นอาวุธร้ายแรง ราวกับพายุแห่งความตาย ห่อหุ้มอสูรลิงไว้

รุนแรง โหดเหี้ยม ทารุณ นองเลือด

ไม่กี่วินาทีต่อมา อสูรลิงก็ล้มลงอย่างแรง ร่างกายแหลกสลาย แทบไม่เหลือเค้าเดิม

บาดแผลที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นมีเนื้อหนังขยับไปมา แต่กลับไม่มีวี่แววของการฟื้นฟูเลยแม้แต่น้อย

อาโอกิยื่นฝ่ามือออกไป

“กลืน!”

ร่างกายของอสูรลิงที่หมดสิ้นความสามารถในการต่อต้านโดยสิ้นเชิง บิดเบี้ยวและอ่อนตัวลง ถูกกระแสวนที่มองไม่เห็นบนฝ่ามือของเขากลืนกินเข้าไป

[ฆ่าอสูรหนึ่งตน ได้รับ 28 แต้มประสบการณ์]

[ยินดีด้วย ท่านเลื่อนระดับแล้ว!]

“ได้ตั้ง 28 แต้ม ไม่เลว!”

อาโอกิพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

แม้ว่าจะไม่มีแรงต้านทานในมือของเขาเลย แต่อสูรตนนี้จริงๆ แล้วแข็งแกร่งกว่าอสูรมือซึ่งเป็นบอสสุดท้ายบนภูเขาฟูจิคาซาเนะอยู่บ้าง

กลับมาหาหญิงสาวผมยาว อาโอกิถาม “ไม่ทราบว่าท่านรู้หรือไม่ว่าภูเขานาตะงุโมไปทางไหน”

หญิงสาวผมยาวสั่นเทาไปทั้งตัว ยกมือขึ้นชี้ไปทางหนึ่ง

“ทางนั้น ห่างจากที่นี่ประมาณสิบกิโลเมตร”

“ขอบคุณ!”

อาโอกิพยักหน้าให้นางเล็กน้อย หันหลังเดินเข้าไปในลมหนาวและหิมะ

ผ่านไปไม่กี่วินาที หญิงสาวผมยาวก็ได้สติกลับมา รีบลุกขึ้นวิ่งตามไปสองก้าว แต่กลับไม่เห็นเงาคน

นางกัดริมฝีปาก เอามือสองข้างประสานกันทำเป็นรูปแตร วางไว้หน้าปาก หายใจเข้าลึกๆ

“ขอบคุณท่านมาก!”

อาโอกิหยุดฝีเท้าลงชั่วครู่ แล้วก็เดินต่อไป

ตอนแรกคิดว่าก่อนจะถึงภูเขานาตะงุโม คงจะเลื่อนระดับไม่ได้แล้ว

ไม่คิดว่าสถานการณ์จะพลิกผัน หาคนถามทาง ยังแถมอสูรมาให้ตัวหนึ่ง พอดีสะสมประสบการณ์ครบ

มองดูหน้าต่างระบบแวบหนึ่ง อาโอกิเพิ่มแต้มคุณสมบัติอิสระ 2 แต้มให้กับค่าสถานะกายและค่าสถานะไว

กระแสความอบอุ่นปรากฏขึ้นแล้วก็หายไปอย่างรวดเร็ว ไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ แต่ความรู้สึกกดดันที่แฝงอยู่ซึ่งติดตามเขามานานก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

[ชื่อ: อาโอกิ]

[พลัง: 13]

[กาย: 12]

[ปัญญา: 13]

[ไว: 13]

[อาชีพ: นักล่า อสูรวิปลาส]

…

[อสูรวิปลาส]

คุณภาพ: ★★

ระดับ: lv6 (5/600)

ทักษะ: สายเลือดอสูรⅢ ทะลุมิติ โลกทัศน์โปร่งใส (ยังไม่ได้เรียนรู้) กลืนอสูร

แต้มทักษะอิสระ: 1

“ในที่สุดค่าสถานะก็ใกล้จะสมดุลแล้ว” อาโอกิถอนหายใจ

เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า สภาพร่างกายของเขากำลังค่อยๆ เข้าสู่ความสมบูรณ์แบบ

พลังต่อสู้ก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

แต้มทักษะอิสระที่เหลือ 1 แต้ม คงต้องเก็บไว้ก่อน

สายเลือดอสูรระดับ 4 ต้องการ 3 แต้มทักษะ

หากไม่สามารถได้รับภารกิจที่มีรางวัลเป็นแต้มทักษะ ก็ต้องรอถึงระดับ 8 ถึงจะสามารถเพิ่มระดับได้

“ถ้าสามารถจัดการครอบครัวของรุยบนภูเขานาตะงุโมได้ ก็น่าจะไม่ไกลแล้วล่ะ”

อาโอกิเร่งฝีเท้าขึ้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

อาโอกิยกมือขึ้นบังลมหนาวและหิมะ มองไปยังยอดเขาเบื้องหน้า

ตามคำบอกของหญิงสาวคนนั้น ที่นี่คือภูเขานาตะงุโมแล้ว

“ข้างแรมที่ห้า!”

อาโอกิหรี่ตาลงเล็กน้อย เดินขึ้นไปตามบันได

หลังจากออกจากอาซาบุแล้ว เขาไม่ได้รีบร้อนเดินทาง ระหว่างทางก็ตามหาอสูรเพื่อกลืนกินไปพลาง แต่เป้าหมายก็ชัดเจนมาตลอด

นั่นก็คือภูเขานาตะงุโม!

เพราะรุยข้างแรมที่ห้าอยู่ที่นี่

“ครั้งที่แล้ว ภายใต้การล้อมสังหารของข้างแรมสองตน ข้าทำได้เพียงหนีเอาชีวิตรอด ครั้งนี้สถานการณ์จะเป็นอย่างไรนะ”

[ติ๊ง! ได้รับภารกิจ “อวสานของข้างแรม”]

[อวสานของข้างแรม]

สิบสองอสูรจันทราเป็นลูกน้องโดยตรงของคิบุทสึจิ มุซัน ผู้ที่ได้รับเลือกล้วนเป็นยอดฝีมือในหมู่อสูร

ข้อกำหนดภารกิจ: ฆ่าอสูรข้างแรมสามตน (0/3)

รางวัลภารกิจ: 1200 แต้มประสบการณ์ ยาโลหิตปราณ 3 เม็ด

ยาโลหิตปราณ

มีของน่าสนใจปรากฏขึ้นมาอีกแล้ว

หมวกฟางบังตะวัน น้ำเต้าสุราอสูร แม้ว่าจะไม่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งได้โดยตรง แต่สำหรับเขาแล้วล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าที่หาซื้อไม่ได้

1200 แต้มประสบการณ์ เรียบง่ายและตรงไปตรงมา แต่ก็มากมายเพียงพอ

อาโอกิมีสีหน้าครุ่นคิด

รางวัลภารกิจมากมายมาก

แต่ การจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จไม่ใช่เรื่องง่าย

อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่ว่าอสูรข้างแรมแข็งแกร่งเพียงใด แต่คือจะหาอสูรข้างแรมสามตนเจอได้อย่างไร

ข้างแรมมีทั้งหมดแค่ 6 ตน

นอกจากรุยข้างแรมที่ห้าแล้ว ข้างแรมตนอื่นๆ เขาไม่รู้เลยว่าอยู่ที่ไหน

ยังมีคู่แข่งอย่างหน่วยพิฆาตอสูรอีกด้วย

เทียบกันแล้ว ความสามารถด้านข่าวกรองของหน่วยพิฆาตอสูรแข็งแกร่งกว่าเขาซึ่งเป็นคนตัวคนเดียวมาก

โชคดีที่ภารกิจไม่มีกำหนดเวลา สามารถค่อยๆ ทำไปได้

ยังไงซะ ไม่ว่าจะมีภารกิจนี้หรือไม่ เขาก็ต้องล่าอสูรอยู่แล้ว และก็จะตามหาอสูรระดับสูงอย่างข้างแรมอยู่แล้ว

[จบแล้ว]