บทที่ 697 ท่านเจ้ากรมมีทายาท (ฟรี)

ตอนนี้กงเสวียมีอาการคงที่แล้ว ในทางทฤษฎีสามารถทำได้

แต่ทั้งสองไม่ค่อยกล้าลอง เฉินฉีกลับมาหลายวันแล้ว ทั้งหมดเป็นเพียงการช่วยเหลือที่ตรงจุด ส่วนเธอฮอร์โมนเพิ่มสูงขึ้น ทำให้มีความต้องการมาก เมื่อรู้สึกคันแต่เกาไม่ถึง สุดท้ายก็ระมัดระวังลองดูหนึ่งครั้ง

รู้สึกดีมาก!

ตอนนี้ดึกแล้ว กงเสวียที่เพิ่งผ่านประสบการณ์ที่ดีมากหลับไปแล้ว ห้องนอนเล็กไฟยังเปิดอยู่ เฉินฉีก้มหน้าเขียนรายงาน

ในยุคที่เน้นความเป็นส่วนรวม การที่จะพิจารณาความคิดส่วนตัวของเขาได้ นับว่าไม่ใช่เรื่องง่าย นี่ก็เป็นเพราะความคิดของเขาที่อิสระเกินไป ไม่มีแบบแผน ทำให้ผู้นำก็ไม่รู้จะจัดการอย่างไร

เขามีเรื่องมากมายที่ต้องทำ แต่พอเริ่มลงมือเขียนจริงๆ ก็ตัดออกมากมาย

ในอนาคตจีนมีเงินสำรองต่างประเทศ 3 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ มีเสื้อผ้าอาหารเพียงพอ ย่อมต้องสร้างความต้องการทางจิตใจบ้าง เช่น การส่งออกวัฒนธรรม แต่ในปี 1985 เงินสำรองต่างประเทศมีเพียง 2,644 ล้านดอลลาร์ ประเทศยากจนเกินไป จะพูดถึงการส่งออกวัฒนธรรมได้อย่างไร?

ดังนั้นเขาจึงเขียนเพียงสองด้าน คือการสร้างเงินตราต่างประเทศด้วยวัฒนธรรม และการทำงานการเมืองด้วยวัฒนธรรม

บริษัทตงฟางประสบความสำเร็จในด้านภาพยนตร์แล้ว แผนระยะยาวคือพัฒนาต่อไปในด้านโทรทัศน์ แอนิเมชัน ดนตรี เกม ฯลฯ และอธิบายอย่างละเอียดว่าสิ่งเหล่านี้ทำเงินได้อย่างไร

ยกตัวอย่างมากมาย เช่น《ไดโนเสาร์อวกาศ》ที่สตูดิโออนิเมชั่นเซี่ยงไฮ้ทำเสร็จแล้ว เฉินฉีติดต่อกับไฟ่เหม่ยซุนและได้งานรับจ้างผลิตใหม่อีกชิ้น

และยังกล่าวถึงเกมเป็นพิเศษ

เกมยังไม่มีความเคลื่อนไหว เฉินฉีก็ไม่สะดวกที่จะถามติดตาม ได้แต่เดาว่ากระทรวงอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์มีปัญหาเร่งด่วนที่ต้องแก้ไขมากเกินไป จึงยังไม่มีเวลา แต่ถ้าผู้นำท่านนั้นเข้ารับตำแหน่งที่เซี่ยงไฮ้ ก็อาจจะเป็นไปได้ว่าจะทำ เพราะเป็นผู้บริหารท้องถิ่น

ส่วนงานการเมือง ไม่ต้องพูดถึง ผลงานโดดเด่น

สุดท้ายระบุว่า: "ฮ่องกงมีห่วงโซ่อุตสาหกรรมบันเทิงที่สมบูรณ์ที่สุดในเอเชีย การยึดครองสถานที่นี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง อาศัยแผ่นดินใหญ่เป็นหลัง แผ่รัศมีไปทั่วโลก เราสามารถใช้ต้นทุนการผลิตที่ค่อนข้างต่ำ ส่งออกผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรม หาเงินตราต่างประเทศ สร้างสะพานการแลกเปลี่ยนระหว่างในและนอกประเทศ ให้พี่น้องร่วมชาติกลับคืนสู่มาตุภูมิมากขึ้น

ปีนี้มีแผนจะร่วมมือกับฮอลลีวูด โดยบริษัทตงฟางเป็นผู้ผลิต และให้โคลัมเบียหรือทเวนตี้เซนจูรี่ฟอกซ์เป็นตัวแทนจัดจำหน่าย เพื่อลงตลาดอเมริกาอย่างแท้จริง..."

โดยสรุป แนวคิดในรายงานของเขามีเพียงประโยคเดียว: ใช้ภายนอกเลี้ยงภายใน ค่อยๆ ปฏิรูป; ส่งออกคือชีวิต ครบวงจรคือหัวใจ!

เนื้อหาไม่ยาว

เขียนเสร็จแล้วคัดลอกอีกครั้ง จึงวางปากกา

อาบน้ำเรียบร้อย เดินเข้าห้องนอนใหญ่อย่างเบามือเบาเท้า เปิดผ้าห่มนอนลงไป กงเสวียก็ตื่นขึ้น เอนมาทางนี้นิดหน่อย ถามอย่างงัวเงีย "คุณจะไปเมื่อไหร่?"

"ไม่ใช่บอกแล้วเหรอว่าคณะผู้แทนฮ่องกงมาเยือนปักกิ่ง รอให้พวกเขาเจรจาเสร็จผมค่อยไป?"

"อ๋อ... ฉันกลัวว่าพรุ่งนี้คุณจะไปอีก"

"ไม่หรอกน่า ผมยังต้องพาคุณไปตรวจอีกนี่!"

เฉินฉีจูบหน้าผากเธอ นอนหงายมองเพดานที่มืดสนิท เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อนต้องให้หลายฝ่ายวิจัย แต่ปีนี้ก็จะได้ข้อสรุปแล้ว ตัวเขาอายุน้อย หวังเพียงให้บริษัทตงฟางโดยรวมยกระดับขึ้นอีก

ผ่านปีใหม่ก็อายุ 25 ปีเท่านั้น!

ตอนนี้ส่งเสริมให้เจ้าหน้าที่มีอายุน้อยลง นั่นหมายถึงเจ้าหน้าที่อายุ 40 กว่า ไม่ได้พูดถึงเจ้าหน้าที่อายุ 20 กว่า!

...

กระทรวงวัฒนธรรมเริ่มร้อนรน จูมู่จือและติงเฉียวมาคุยกับเขาอีก

มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ใช่เรื่องระหว่างสองหน่วยงานอีกต่อไป ทุกคนที่มีหูตาล้วนเห็นได้ชัด: แม้ว่าผู้บังคับบัญชาจะเห็นด้วยที่จะโอนภาพยนตร์ไปให้สำนักงานวิทยุและโทรทัศน์ ก็ไม่จำเป็นต้องรวมเฉินฉีไปด้วย อาจจะมีการจัดการอื่นสำหรับคนผู้นี้

เฉินฉียังคงแสดงจุดยืนเดิม เชื่อฟังองค์กร - อย่างไรเขาก็ส่งรายงานไปแล้ว

ตอนนี้ยังไม่มีผลออกมา เขาต้องทำอะไรก็ทำต่อไป

หลังปีใหม่ อันดับแรกได้รับข่าวดี:

ธนาคารแห่งชาติจีนในเซี่ยงไฮ้ ปักกิ่ง กวางตุ้ง และฝูเจี้ยน ทดลองให้ฝากถอนเงินตราต่างประเทศได้อย่างเสรี รวมถึงดอลลาร์สหรัฐ ปอนด์อังกฤษ มาร์กเยอรมันตะวันตก เยนญี่ปุ่น และดอลลาร์ฮ่องกง 5 สกุล จำนวนเงินฝากขั้นต่ำในการเปิดบัญชีต้องไม่ต่ำกว่าเทียบเท่า 150 หยวน

ก่อนหน้านี้ได้แนะนำไปแล้ว เงินโอนจากต่างประเทศไม่ถึงมือ จะแปลงเป็นเงินหยวนให้คุณโดยตรง แล้วให้คุเปงเงินชาวจีนโพ้นทะเล

ตอนนี้คุณสามารถเปิดบัญชีเงินตราต่างประเทศได้แล้ว ฝากถอนได้อย่างอิสระ อีกไม่กี่ปีต่อมา บุคคลธรรมดาก็ยังสามารถเก็งกำไรค่าเงินได้ นี่เป็นการผ่อนคลายทีละนิด บทภาพยนตร์ของเฉินฉีราคา 200,000 ดอลลาร์สหรัฐ!

อนาคตยังขึ้นได้อีก!

ดังนั้นนโยบายนี้จึงสำคัญมาก

ปลายเดือนกุมภาพันธ์ ปักกิ่งเริ่มแสดงสัญญาณอุ่นขึ้น

เลือกวันที่แดดดี อากาศอบอุ่น ดอกไม้บาน สองสามีภรรยาออกจากบ้าน

กงเสวียสวมเสื้อโค้ทสีกากี ข้างในเป็นเสื้อไหมพรมหลวมๆ กางเกงเอวยางยืด เห็นเฉินฉีพยุงตามทุกก้าว จึงยิ้มพูดว่า "ฉันไม่ใช่คนพิการนะ คุณไม่ต้องตามติดแบบนี้"

"ไม่ได้ ถ้าล้มจะทำยังไง?"

ทั้งสองลงจากตึก ขึ้นรถตู้ จ้าวเหยียนหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยขับรถเอง ไปรับพ่อแม่ที่ต้าจ้าหลานก่อน เฉินฉีนั่งในรถคุยเล่น ถามว่า "เฮ้ย จ้าวเก่า ปีใหม่เป็นไงบ้าง?"

"ดีครับ! โบนัสเยอะ ของก็แจกมาก ทั้งครอบครัวมีความสุด พ่อผมออกไปเยี่ยมเพื่อนบ้าน เสียงยังดังขึ้นอีกหลายส่วน คนรุ่นเก่าอยู่อย่างมีหน้ามีตา"

"ดีใจด้วย หน้าตาเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการ"

"ยังไงคุณก็ดีกับพวกเราไม่มีอะไรพูดอีกแล้ว พวกเราแผนกรักษาความปลอดภัยพอใจทุกอย่าง มีแต่เรื่องเดียวคืองานเงียบเกินไป บอกว่าเป็นการรักษาความปลอดภัย แต่จริงๆ ไม่มีปัญหาความปลอดภัยอะไร ส่วนใหญ่เป็นคนขับรถ ฮ่องกงยังดีกว่า ได้ยินเสี่ยวหมอบอกว่าพวกคุณกับฝ่ายขวา..."

"ถูกต้อง พวกเรากับฝ่ายขวาทะเลาะกันอีกแล้ว พวกขี้ขลาดรู้แต่ด่า ตอนนี้ไสหัวไปหมดแล้ว!" เฉินฉีพูดต่อ

"อ๋อ ใช่ๆ พวกเขาขี้ขลาดที่สุด!"

จ้าวเหยียนยิ้มกว้าง แอบมองกงเสวียผ่านกระจกมองหลัง เกือบพูดความลับออกไป เขากับเสี่ยวหมอสนิทกัน ได้ฟังเรื่องฮ่องกงจนเลือดเดือด อยากจะไปอยู่ในที่เกิดเหตุ ในแผ่นดินใหญ่เงียบเกินไป

รถมาถึงต้าจ้าหลานรับเฉินเจี้ยนจวินและอวี้ซิ่วหลี่ ครอบครัวพร้อมหน้ามาถึงโรงพยาบาล

ปักกิ่งมีอัลตราซาวนด์แล้วตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 70 เครื่องนำเข้าราคา 300,000 หยวนต่อเครื่อง ปักกิ่งกับเซี่ยงไฮ้เป็นเหมือนสวนกระถางใหญ่ของจีน สองเมืองนี้มีอะไร ที่อื่นอาจจะไม่มี โดยเฉพาะชนบทที่แตกต่างกันมาก

เฉินฉีเข้าไปเป็นเพื่อน พ่อแม่รออยู่ข้างนอก

อวี้ซิ่วหลี่รอคอยอย่างตื่นเต้น พูดไม่หยุด "หลานชายก็ดี โตขึ้นหล่อๆ จะได้ทำความดีความชอบ! หลานสาวก็ดี โตขึ้นสวยๆ ก็จะได้ทำความดีความชอบเหมือนกัน! ยังไงก็ดีทั้งนั้น ล้วนเป็นทายาทสังคมนิยม"

"คุณพูดแบบนี้ก็เหมือนไม่ได้พูด เงียบๆ หน่อยสิ" เฉินเจี้ยนจวินพูด

"คุณไม่ตื่นเต้นบ้างเลยเหรอ? คุณเป็นคุณปู่นะ?"

"ผมจะตื่นเต้นทำไม? เด็กสองคนมีฐานะดีขนาดนั้น แม้แต่นกกระจอกบ้านก็ยังกลายเป็นหงส์ได้ ไม่ต้องกังวลเลย"

"เอ๊ะ ออกมาแล้วๆ!"

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินฉีพยุงกงเสวียออกมา อวี้ซิ่วหลี่รีบถาม "เป็นไงบ้าง?"

"ทุกอย่างปกติ กำลังเติบโตดี เป็นเด็กผู้ชาย" เฉินฉีดูผิดหวังเล็กน้อย เขาอยากได้ลูกสาว ลูกสาวน่ารัก ลูกชายทำให้ปวดหัว

"โอ้โห สุขภาพดีก็พอแล้ว สุขภาพดีก็พอแล้ว!"

อวี้ซิ่วหลี่โล่งอก ยิ้มพูดว่า "เสี่ยวเสวีย บอกญาติผู้ใหญ่ฝั่งคุณสักหน่อย ถ้าพวกเขามีเวลาก็มาร่วมฉลองกัน... เรากลับบ้านกันก่อน"

ครอบครัวกลับไปที่ตึก ข่าวแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว

คนในเหตุการณ์ไม่รู้สึกอะไร แต่คนของบริษัทตงฟางกลับดีใจมาก ในสมัยโบราณเรียกว่ามีทายาท จึงสามารถติดตามได้อย่างถึงที่สุด

จบบท