บทที่ 172: ไททันระดับ 10 ไททันพิภพวายปราณ!

หลินหยวนดึงลูกศรเทพตกสวรรค์ออกมาจากช่องเก็บของทันที

ลูกศรนี้มีตำนานเล่าขานว่ามันสามารถสังหารเทพได้

เขาคว้าด้ามลูกศรแน่นและขึงมันเข้ากับสายธนู

จากนั้นเขาก็ง้างธนูดึงมันจนสุดสาย

ในระหว่างนั้นเขาก็รู้สึกว่าสายธนูมันตึงขึ้นกว่าเดิมมาก

เพื่อที่จะดึงสายธนูหลินหยวนต้องใช้วิชาจองจำช้างศักดิ์สิทธิ์เข้าช่วย

ทันใดนั้นเงาของช้างในตำนานก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเขา

ในเวลาเดียวกัน เด็กหนุ่มก็ออกแรงมหาศาลเพื่อดึงสายธนูจนตึง

“จำเอาไว้ซะ ฉันจะให้แกชดใช้ชีวิตของโจวเทียนเต้าด้วยชีวิตของแกเอง!”

หลินหยวนพูดจบแล้วก็ปล่อยสายธนูทันที แล้วลูกศรเทพตกสวรรค์ที่บรรจุพลังมหาศาลก็พุ่งผ่านสนามรบไปยังทิศทางของไททันจิตวิญญาณ

ส่วนไททันจิตวิญญาณที่สัมผัสได้ถึงพลังของลูกศรจึงได้ใช้พลังจิตของตัวเองเต็มที่

ทันใดนั้นกำแพงวิญญาณสีน้ำเงินเข้มที่ดูโปร่งแสงก็ก่อตัวขึ้นเบื้องหน้าของตัวเอง

มันเชื่อมั่นว่าลูกศรเพียงดอกเดียวไม่มีทางทำอะไรมันได้

ตูม!

ลูกศรที่ทรงพลังมากพอที่จะโค่นเทพเจ้าได้พุ่งชนกำแพงวิญญาณที่ไททันจิตวิญญาณเรียกออกมาจนเกิดเสียงระเบิดดังขึ้น

แล้วแรงระเบิดนั้นก็ทำให้เกิดคลื่นพลังมหาศาลกระจายไปทุกทิศทาง

วินาทีถัดมา ดวงตาของไททันจิตวิญญาณก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

เพราะเบื้องหน้าของมันคือกำแพงวิญญาณที่ไม่มีใครทำลายได้ แต่มันกลับแตกสลายเหมือนกระจกแผ่นบาง ๆ ที่มนุษย์สร้างขึ้น

เพล้ง!

เสียงกระจกแตกดังก้องพร้อมกับที่กำแพงวิญญาณแตกเป็นเสี่ยง ๆ

จากนั้นลูกศรเทพตกสวรรค์ก็พุ่งเข้าใส่หน้าผากแล้วจมหายเข้าไปภายในศีรษะของไททันจิตวิญญาณ

“ไม่!!!” เสียงตะโกนอย่างสิ้นหวังดังก้อง ตอนนี้มันเข้าใจแล้วว่าความกลัวที่แท้จริงเป็นอย่างไร

สวบ!

ลูกศรเทพตกสวรรค์เจาะกะโหลกแทงทะลุเข้าไปในสมองทันที

หลินหยวนสังเกตเห็นอยู่แล้วว่าร่างของคู่ต่อสู้เป็นเพียงภาพลวงตาที่สร้างขึ้นมาโดยพลังจิตของอีกฝ่าย

ตัวตนที่แท้จริงของไททันจิตวิญญาณนั้นก็คือสมอง

มีเพียงการทำลายสมองเท่านั้นถึงจะฆ่าศัตรูได้จริง ๆ

แล้วการใช้ลูกศรเพียงดอกเดียวก็ทำให้ไททันจิตวิญญาณต้องสิ้นชีพ!

ถึงกระนั้นสีหน้าของหลินหยวนก็ยังคงเฉยเมย เขาไม่ได้รู้สึกดีกับการแก้แค้นเลยสักนิด เพราะเบื้องหลังนั้นมันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าเหลือเกิน

ถ้าหากไม่มีไททันจิตวิญญาณตัวนี้ โจวเทียนเต้าก็คงไม่ต้องเป็นหุ่นเชิดคอยเฝ้ามองตัวเองก่อกรรมทำเข็ญโดยที่ทำอะไรไม่ได้ และคอยโทษตัวเองซ้ำ ๆ กับความผิดที่ตนไม่ได้ก่อ

แน่นอนว่าเรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะเผ่าไททัน คงทางเดียวที่จะแก้ปัญหานี้ได้ก็คือการขับไล่ไททันทั้งหมดออกไปจากโลก แล้วสงครามนี้ก็จะยุติลง

จู่ ๆ เสียงหัวเราะร่าของหลินเทียนเชวี่ยก็ดังขัดความคิดของหลินหยวน “สมแล้วที่เป็นลูกชายของฉัน แกนี่มันได้พ่อมาเยอะจริง ๆ!”

“แล้วก็ถ้าแกมาช้ากว่านี้อีกหน่อย แกคงกลายเป็นเด็กกำพร้าไปแล้วเพราะพ่อแกถูกไททันโลกาวินาศ 2 ตัวนี้ฆ่าตาย”

เด็กหนุ่มที่ได้ยินอย่างนั้นก็กลอกตามองบนใส่พ่อตัวเอง “ใครใช้ให้พ่ออวดเก่งขนาดนั้นล่ะ?”

หลินเทียนเชวี่ยยังคงหัวเราะอย่างไม่สะทกสะท้าน “แล้วใครใช้ให้ฉันเป็นพ่อแกล่ะ!”

“ในฐานะพ่อ ต่อให้… ต่อให้จะไร้ความสามารถแค่ไหน แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถแสดงความอ่อนแอต่อหน้าลูกชายตัวเองได้หรอกใช่ไหม?”

หลินหยวนทำเพียงแค่ยิ้มจาง ๆ ให้ผู้เป็นพ่อก่อนจะหันไปมองไททันมังกรดำ “ผมว่าเราฆ่ามันก่อนเถอะครับ แล้วค่อยมาคุยกันเรื่องนี้”

หลินเทียนเชวี่ยยกมือขึ้นเกาจมูกพลางพึมพำเบา ๆ “เอาจริงเรอะ? ชีวิตนี้ฉันล้มเหลวมากเลยหรือไง นี่ฉันแก่ถึงขั้นต้องถูกลูกชายสั่งสอนเลยเหรอเนี่ย”

ถึงอย่างนั้นเขาเองก็ต้องยอมรับว่าความแข็งแกร่งของหลินหยวนในตอนนี้เหนือกว่าเขาเสียอีก

จากนั้นแม่ทัพมังกรก็ค่อย ๆ หันไปมองไททันมังกรดำ

แล้วเขาก็ยิ้มกว้างพูดกับอีกฝ่ายว่า “ถ้าฉันจำไม่ผิด แกกับสหายช่วยกันยื้อฉันไว้ใช่ไหม เป็นไง รู้สึกดีไหมล่ะ?”

“แต่ตอนนี้ถึงตาฉันบ้าง อย่ามาร้องงอแงก็แล้วกัน”

ทางด้านเฮยหลงที่ได้ยินดังนั้นก็ตกใจสุดขีด เพราะมันไม่คาดคิดว่าหลินหยวนจะจัดการโจวเทียนเต้าได้ด้วยกำลังของตัวเองเพียงลำพัง

ยิ่งไปกว่านั้น มันเองก็คาดไม่ถึงอีกว่าไททันจิตวิญญาณจะตายเร็วขนาดนี้

สำหรับไททันมังกรดำ สถานการณ์ในตอนนี้ของมันก็คือทางตัน

ด้วยพละกำลังของมันเพียงลำพัง มันรับมือได้เพียงหลินเทียนเชวี่ยหรือหลินหยวนคนใดคนหนึ่งเท่านั้น

ถ้าหากทั้งคู่ประสานพลังกันโจมตี มันไม่มีโอกาสเอาชนะได้เลย

พอคิดถึงเรื่องนี้ เฮยหลงก็ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

นั่นก็คือ… หนี!!

หนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดแล้วไปขอความช่วยเหลือจากไททันปีศาจโลหิตและไททันเทพปีศาจ

ถึงแม้ว่าการทำแบบนี้มันจะน่าขายหน้าจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนีก็ตาม

ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ มันไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น มีเพียงให้ไททันโลกาวินาศอีก 2 ตัวมาช่วย มันถึงจะมีโอกาสรอดชีวิต!!

วินาทีต่อมา ไททันมังกรดำก็กัดฟันกระพือปีกเต็มแรงพาร่างที่ใหญ่โตของมันพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศด้วยความเร็วสูงเพื่อมุ่งหน้าไปยังเบื้องหลังของแนวรบ

ขณะเดียวกัน มันก็ออกคำสั่งไททันที่อยู่ใกล้ ๆ “ขวางพวกมันเอาไว้!”

มันสั่งให้เหล่าไททันในสนามรบขัดขวางหลินหยวนกับหลินเทียนเชวี่ยสุดกำลัง

แม้มันจะรู้ว่าพลังของไททันลูกกะจ๊อกเพียงอย่างเดียวไม่อาจหยุดยั้งทั้งคู่ไว้ได้นาน และถึงมันจะเป็นเวลาเพียงเสี้ยววินาที แต่สำหรับมันนับว่าคุ้มค่ามาก

ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับความตาย ไม่ว่าจะเป็นใครล้วนก็เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น แม้แต่กับไททันเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

แต่สิ่งที่มันไม่รู้ก็คือ ไม่ว่ามันคิดจะทำอะไร ในสายตาของหลินหยวนมันก็ไร้ค่าทั้งสิ้น

เขาไม่ได้คิดจะไปขวางการหลบหนีของไททันมังกรดำ เขาเพียงแค่เดินเข้าไปหาศพของไททันจิตวิญญาณแล้วหยิบลูกศรเทพตกสวรรค์ขึ้นมา

ลูกศรนี้ขอเพียงแค่มันยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ เขาก็สามารถเอากลับมาใช้ได้ไม่จำกัดครั้ง

และเมื่อใครตกเป็นเป้าหมายของลูกศรเทพตกสวรรค์นี้ ต่อให้ไททันมังกรดำจะบินหนีไปไกล มันก็ไม่อาจรอดพ้นไปได้อยู่ดี!

หลังจากเด็กหนุ่มเก็บลูกศรเทพตกสวรรค์ขึ้นมา เขาก็ง้างธนูเล็งไปที่เป้าหมายแล้วปล่อยลูกศรไปยังทิศทางของเฮยหลง

จากนั้นก็เกิดเสียงคำรามก้องไปทั่ว

ตูม!

ก่อนที่ไททันมังกรดำจะทันได้ตั้งตัว ลูกศรเทพตกสวรรค์ก็เจาะทะลุหน้าอกของมันทิ้งไว้เพียงรูขนาดใหญ่

โครม!

เฮยหลงที่ถูกโจมตีก็ล้มกระแทกกับพื้นอย่างแรงจนเศษฝุ่นฟุ้งกระจายตลบอบอวล

ถึงแม้ว่าสภาพของมันจะร่อแร่มากแล้ว แต่มันก็ยังไม่ยอมแพ้

จู่ ๆ มันก็หันหน้าไปยังทิศทางหนึ่งและอ้าปากพ่นไฟสีดำเข้าใส่หลินหยวน

เด็กหนุ่มที่เห็นแบบนั้นกลับไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เขาทำเพียงแค่ยกดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนขึ้นมาป้องกันไฟสีดำนั้นได้อย่างสบาย ๆ

ต้องบอกว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าหลินหยวน แม้แต่ไททันมังกรดำก็เป็นเหมือนปลาบนเขียงที่เขาจะฆ่ามันเมื่อไหร่ก็ได้

“ดูเหมือนว่าแกจะอยากมีชีวิตอยู่มากนะ” เด็กหนุ่มค่อย ๆ ก้าวเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย “ฉันให้โอกาสแกก็ได้ แต่ฉันขอถามคำถามแกสัก 2-3 ข้อ แกจะต้องตอบตามความจริง”

“แล้วฉันจะไม่ฆ่าแกจนกว่าแกจะตอบคำถามทั้งหมดของฉัน”

ทางด้านเฮยหลงที่ได้ยินอย่างนั้นก็รีบถามกลับว่า “ถ้าข้าตอบคำถามทั้งหมดของเจ้า ข้าก็จะไม่ตายใช่ไหม?”

“ใช่” หลินหยวนตอบเสียงเรียบ “แกเองก็อยากยื้อเวลาไม่ใช่หรือไง? ขอเพียงแค่แกยังไม่ตาย แกก็ยังมีความหวังอยู่”

“ถ้าฉันเดาไม่ผิด แกคงจะมีเพื่อนอยู่ในแนวหลังใช่ไหม? แกกำลังพยายามยื้อเวลาให้พวกมันมาช่วยแกสินะ”

คำพูดของเด็กหนุ่มตรงตามความคิดของไททันมังกรดำ

เพราะนั่นเป็นสิ่งที่มันวางแผนเอาไว้

แต่หลินหยวนที่รู้แผนการของมันทั้งหมดกลับไม่ลงมือทำอะไร แถมยังยื่นข้อเสนอให้กับมันอีก

เขาอนุญาตให้มันถ่วงเวลาได้ตามใจ เพียงแค่ต้องแลกมากับทุกสิ่งที่มันรู้

นี่คือเป้าหมายของหลินหยวน

สุดท้ายแล้วไททันมังกรดำก็ตัดสินใจได้ในทันที

มันกัดฟันพูดว่า “เจ้าอยากถามอะไรข้า?”

“ฉันมีเรื่องที่อยากรู้เยอะเลย อย่างเช่น… มีไททันที่มีระดับสูงกว่าไททันโลกาวินาศอยู่หรือเปล่า?” หลินหยวนเอ่ยถามเสียงเรียบ

เฮยหลงมองหน้าคนถามและนิ่งไปทันทีคล้ายกับว่ามันคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะถามคำถามแบบนี้

อีกทั้งการที่ต้องตอบคำถามนี้ยิ่งเหยียบให้มันจมลงไปในความอัปยศอดสูมากยิ่งขึ้น

ถึงแม้ว่าสภาผู้อาวุโสจะไม่ตัดสินว่ามันเป็นคนทรยศ แต่มันก็คงไม่มีหน้าไปพบใครได้อีกตลอดชีวิต

อย่างไรก็ตาม เพื่อความอยู่รอดไททันมังกรดำจึงไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

หลังจากคิดไตร่ตรองเสร็จแล้ว มันก็ตอบกลับว่า “มี… เหนือกว่าไททันระดับ 9 ก็ยังมีไททันระดับ 10 และยังมีมากกว่า 1 ตัวด้วย”

“แต่ไททันระดับนั้นเจ้าไม่มีทางเอื้อมถึงหรอก!”

“ในสายตาของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ เจ้าไม่มีสิทธิ์แม้จะเงยหน้ามองพระองค์ด้วยซ้ำ!”

“ภัยพิบัติ มหาวิบัติ มหันตภัย โลกาวินาศ ชื่อพวกนี้ล้วนเป็นระดับที่พวกเจ้าใช้เรียกพวกเราทั้งนั้น”

“ถ้าให้ตั้งชื่อตามวิธีที่พวกเจ้าเรียกเรา… ไททันระดับ 10 ก็คงจะถูกเรียกว่าไททันพิภพวายปราณ”

ไททันระดับ 10 ไททันพิภพวายปราณ!

*******************************************

SkySaffron: ตอนนี้ได้ข้อมูลใหม่มาเพียบเลยแฮะ เหมือนดาวเคราะห์ต่าง ๆ มีความนึกคิดเป็นของตัวเองเลย