บทที่ 171: แกกล้าดียังไงมาเอ่ยถึงพระเจ้า?

“หอกเซราฟ!” สิ้นเสียงตะโกน หอกศักดิ์สิทธิ์นั้นก็เปล่งแสงสีเงิน

แล้วหอกศักดิ์สิทธิ์ก็พุ่งทะยานเข้าหาหลินหยวนเหมือนดาวตกที่พุ่งผ่านท้องฟ้า ขณะที่ปลายหอกแหลมส่องประกายสะท้อนแสงอาทิตย์

“ผู้ใดที่ฝ่าฝืนประสงค์ของพระเจ้าย่อมต้องรับคำพิพากษาของพระองค์!” พลังที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากหอกนั้นช่างบีบคั้นหัวใจเสียเหลือเกิน

หลินหยวนที่เผชิญหน้ากับการโจมตีของโจวเทียนเต้าก็กัดฟันแน่น

แล้วเขาก็ได้ปลดปล่อยพลังสายฟ้าออกมาเต็มที่

ทันใดนั้นอัสนีกัมปนาทก็ก่อตัวขึ้นในมือของเขา

จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าใส่หอกของโจวเทียนเต้าและส่งพลังสายฟ้าในมือออกไป

“คนทรยศอย่างแกกล้าดียังไงมาเอ่ยถึงพระเจ้า? แกมันก็แค่ไอ้คนหลอกลวง!” ท่ามกลางเสียงตะโกนของหลินหยวน ลูกบอลสายฟ้าและหอกศักดิ์สิทธิ์ก็ปะทะกันเสียงดังก้อง

ทันใดนั้นคลื่นระเบิดก็กระจายออกไปทุกทิศทางทำให้ทุกอย่างที่อยู่รอบ ๆ ถูกแรงระเบิดอัดกระเด็นไปทั่ว

ตัวของหลินหยวนเองก็ถูกคลื่นระเบิดพัดปลิวหายไป

ทางด้านโจวเทียนเต้ายังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน

สิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้านั้นทำให้ทหารหัวเซี่ยทุกคนอดไม่ได้ที่จะแสดงความหวาดกลัวออกมา

“ขะ… แข็งแกร่ง”

“แม้แต่ท่านเทพหลินก็เทียบไม่ได้…”

“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ฉันคิดว่าคงไม่มีใครหยุดหมอนั่นได้แล้ว”

“ให้ตายเถอะ ถ้ามันแข็งแกร่งขนาดนั้น ทำไมมันถึงเลือกไปรับใช้เผ่าไททัน?!”

ขณะเดียวกัน เสียงของไททันจิตวิญญาณก็ดังออกมาจากปากโจวเทียนเต้าอีกครั้ง

“มนุษย์เอ๋ย ข้าไม่รู้ว่าเจ้าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน สำหรับข้าแล้ว การฆ่าเจ้ามันเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก ที่ข้ายอมเสียเวลาชวนเจ้าเข้าร่วมกับเผ่าไททันนั้นก็เพราะว่าข้าเห็นคุณค่าในตัวเจ้า แต่ก็อย่าเข้าใจผิดคิดว่าข้าจะมีความอดทนและความเมตตามากพอ ถ้าข้ามีทางเลือก ข้าเองก็อยากจะให้เจ้าตายเร็ว ๆ เหมือนกัน!”

ไม่กี่วินาทีต่อมา ในที่สุดหลินหยวนก็ทรงตัวลุกขึ้นมาได้ เขาจึงตอบกลับอีกฝ่ายว่า “งั้นเหรอ? ฉันก็อยู่นี่แล้วไง มาฆ่าฉันสิ”

“นี่เจ้ากำลังร้องขอความตายจากข้าเองนะ!” เสียงเยาะเย้ยของไททันจิตวิญญาณดังขึ้นอีกครั้ง

จากนั้นความโมโหและความเคียดแค้นที่ฝังลึกอยู่ในตัวก็ถูกปลุกขึ้น

บอกตามตรงว่าในสายตาของไททันจิตวิญญาณตัวนี้ ทั้งหลินหยวนและหลินเทียนเชวี่ยต่างก็เป็นข้อมูลวิจัยที่ล้ำค่ามาก

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ความแข็งแกร่งส่วนใหญ่ของโจวเทียนเต้านั้นได้รับมาจากความเข้ากันได้อย่างดีเยี่ยมกับพลังของไททันเซราฟ

แต่สำหรับหลินหยวนกับหลินเทียนเชวี่ยนั้นมันไม่เหมือนกัน พวกเขามีความแข็งแกร่งในระดับปัจจุบันจากพลังของมนุษย์เพียงอย่างเดียวเท่านั้น มันจึงทำให้ไททันจิตวิญญาณรู้สึกสนใจพวกเขาทั้ง 2 คนมาก

เพียงแต่… มันได้เปิดโอกาสให้หลินหยวนได้เลือกทางเลือกของตัวเองแล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมรับ เขาก็จะต้องตายสถานเดียวเท่านั้น

ถึงแม้เด็กหนุ่มจะตายไปแล้ว แต่มันก็จะหาทางจับหลินเทียนเชวี่ยแบบเป็น ๆ มาให้ได้แทน

หลังจากคิดแบบนี้ไททันจิตวิญญาณก็ไม่ลังเลเลยที่จะเข้าไปควบคุมโจวเทียนเต้าสั่งให้เขาพุ่งเข้าหาอีกฝ่าย

ทางด้านหลินหยวนเองก็ทะยานขึ้นไปในอากาศดุจดั่งนกอินทรี ทันใดนั้นรอยยิ้มเยาะก็ปรากฏที่มุมปากของเขา

“ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าแกจะใจร้อนถึงขนาดนี้” สิ้นเสียงของเด็กหนุ่ม เสียงท้องฟ้าก็คำรามลั่น

ชั่ววินาทีต่อมา สายฟ้าก็พุ่งเข้าใส่หลินหยวนจากทุกทิศทาง

สายฟ้าพวกนี้ก่อตัวเป็นคลื่นทะเลล้อมรอบตัวเขา

นี่คือท่าไม้ตายที่หลินหยวนเพิ่งได้รับหลังจากเรียนรู้ชิ้นส่วนเทพสายฟ้า เขตแดนสายฟ้า!

หลังจากใช้สกิลเขตแดนสายฟ้า ทุกสิ่งรอบตัวของเขาก็เปลี่ยนเป็นสายฟ้า ส่วนตัวเขาเปรียบเสมือนเทพสายฟ้าที่ปกครองดินแดนแห่งนี้

“แม้แต่เทพก็ยังเกรงกลัวสายฟ้า เตรียมรับมือได้เลย!” หลินหยวนยกแขนขึ้น ทันใดนั้นสายฟ้าสีน้ำเงินที่ผ่าลงมาอย่างบ้าคลั่งรอบตัวก็เปลี่ยนร่างเป็นมังกรสายฟ้าขนาดมหึมา

มังกรสายฟ้าตัวนี้ถูกสร้างขึ้นจากอัสนีกัมปนาท

มังกรสายฟ้ากัมปนาท!

“กร๊าซซซซ!” มังกรสายฟ้าเงยหน้าคำรามดังก้องไปทั่วฟ้า ก่อนที่มันจะพุ่งตรงเข้าหาศัตรูพร้อมกับแรงกดดันมหาศาล

ทางด้านโจวเทียนเต้าเองก็ยกหอกศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาป้องกันการโจมตีจากมังกรสายฟ้า

ตูม!

ทว่าในชั่วพริบตานั้น พลังของมังกรสายฟ้ากัมปนาทก็ถูกปลดปล่อยออกมาเต็มพิกัด!!

ทำให้บริเวณโดยรอบเหมือนกับว่าโลกใบนี้เต็มไปด้วยสายฟ้า

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

หลังจากที่สายฟ้าจางหายไป ทุกคนถึงจะได้เห็นสภาพที่น่าสังเวชของโจวเทียนเต้า

บัดนี้ปีกเซราฟสีขาวบริสุทธิ์ไหม้เกรียมกลายเป็นสีดำ

ดูเหมือนว่ามังกรสายฟ้าทำลายล้างที่หลินหยวนเรียกออกมานั้นได้สร้างความเสียหายให้เขารุนแรงมาก

“ตอนนี้แกยังคิดว่าจะฆ่าฉันได้อยู่หรือเปล่า?” เด็กหนุ่มเอ่ยถามอย่างประชดประชัน วินาทีต่อมาเขาก็เปลี่ยนเป็นสายฟ้าพุ่งเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม

ก่อนที่โจวเทียนเต้าจะทันได้ยกหอกศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา ดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนก็แทงทะลุหน้าอกของเขาไปแล้ว

จากนั้นหลินหยวนก็สะบัดดาบลงเพื่อสะบั้นขั้วหัวใจของอีกฝ่าย

หลังจากที่หัวใจหยุดเต้น พลังชีวิตของโจวเทียนเต้าก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว แต่ดวงตาที่ก่อนหน้านี้ดูมัวหมองกลับดูแจ่มใสมากขึ้น

มันเหมือนกับว่าเขาได้หลุดพ้นจากการควบคุมของไททันจิตวิญญาณเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สายตานั้นมองหลินหยวนในขณะที่เขากระซิบเบา ๆ ว่า “ขอบคุณ...”

หลินหยวนที่ได้ยินคำขอบคุณจากปากโจวเทียนเต้าก็นิ่งเงียบไป เขารู้ว่าทำไมคนคนนี้ถึงพูดขอบคุณเขา

มันเป็นเพราะเด็กหนุ่มฆ่าเขาด้วยมือของตัวเอง ช่วยปลดปล่อยเขาจากการถูกควบคุม

แต่โจวเทียนเต้าทำอะไรผิดหรือเปล่า?

คำตอบคือไม่ผิด!

ช่วงชีวิตครึ่งแรกของเขาหมดไปกับการต่อสู้เพื่อหัวเซี่ย

ส่วนชีวิตครึ่งหลังถูกเผ่าไททันควบคุมจนกลายเป็นอาวุธที่ไททันหยิบมาใช้ทำร้ายพวกเดียวกัน

เขาที่มีชีวิตอยู่ในความสับสนวุ่นวายจนกระทั่งถูกหลินหยวนฆ่าตาย ในที่สุดสติของเขาก็กลับมาเต็มร้อย

สำหรับตัวเขาแล้ว นี่คือชีวิตที่น่าเศร้ามาก

แม้ว่าเขาจะฆ่าทหารหัวเซี่ยไปนับไม่ถ้วน แต่ตอนนั้นมันไม่ใช่เจตนาของเขาเลย มันไม่ใช่ความผิดของเขาด้วยซ้ำ

ไททันจิตวิญญาณที่คอยควบคุมเขาต่างหากคือคนผิด

เผ่าไททันคือฆาตกรที่แท้จริง!

“หลับให้สบายนะครับ” หลินหยวนดึงดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนออกมาพลางพูดว่า “ผมจะแก้แค้นให้คุณเอง”

หลังจากเด็กหนุ่มพูดประโยคนี้จบ โจวเทียนเต้าที่ชีวิตใกล้ดับสูญก็ยิ้มให้เขาอีกครั้ง

ตัวเขานั้นต่อสู้ในสนามรบอย่างองอาจ เขาได้ก้าวไปยืนอยู่จุดสูงสุดของผู้มีพลังบนโลกมนุษย์ สุดท้ายแล้วเขาก็ได้เดินในเส้นทางที่ตนเชื่อมั่นมาตลอด

นับจากนี้ไปมันจะเป็นการเดินทางครั้งสุดท้าย

วินาทีต่อมา ร่างของโจวเทียนเต้าก็ค่อย ๆ มอดไหม้จางหายไปต่อหน้าหลินหยวน

และสิ่งที่หลงเหลืออยู่เพียงอย่างเดียวก็คือขนนก 1 เส้น

นี่คือมรดกของไททันเซราฟ

จากนั้นเด็กหนุ่มก็เอื้อมมือไปหยิบขนนกสีขาวที่มีแสงศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา “จะต้องมีใครสักคนที่สืบทอดพลังของคุณ มนุษยชาติไม่มีทางถูกทำลายง่าย ๆ แน่”

ถัดมา เขาหันกลับไปมองไททันโลกาวินาศทั้ง 2 ที่กำลังต่อสู้กับหลินเทียนเชวี่ย

ไททันมังกรดำ… ไททันจิตวิญญาณ!

หลินหยวนมองไททัน 2 ตัวนั้นด้วยสายตาโกรธแค้น ตอนนี้ในหัวของเขามีความคิดเดียวเท่านั้นก็คือ เขาจะให้ไททันโลกาวินาศทั้ง 2 ตัวร่วมฝังไปพร้อมกับโจวเทียนเต้า!!

แล้วสายตาของเด็กหนุ่มก็เลื่อนจับจ้องไปที่ไททันจิตวิญญาณเป็นอันดับแรก ถ้าหากสายตาของเขาเปลี่ยนเป็นมีดได้ มันคงจะฉีกกระชากร่างของฝ่ายตรงข้ามจนขาดสะบั้น

จากนั้นเขาก็ดึงธนูล่าตะวันออกมา แล้วเขาก็ดึงสายธนูจนตึงพร้อมกับส่งพลังสายฟ้าเข้าไปด้านใน

ไม่นานลูกศรสายฟ้าก็ก่อตัวขึ้นตรงกลาง

เปรี้ยง!

เสียงลูกธนูถูกปล่อยออกจากสายดังราวกับฟ้าร้อง

แล้วพลังสายฟ้าที่บรรจุอยู่ในลูกศรสายฟ้าก็ล้นทะลักออกมาพร้อมที่จะทะลุทะลวงทุกสิ่ง

อย่างไรก็ตาม ไททันจิตวิญญาณได้คาดการณ์การเคลื่อนไหวของหลินหยวนไว้แล้ว นับตั้งแต่ที่โจวเทียนเต้าตาย มันก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายจะต้องหันมาแก้แค้นแทนเขาอย่างแน่นอน

เมื่อไททันจิตวิญญาณเผชิญหน้ากับลูกศรสายฟ้าอันทรงพลังของคู่ต่อสู้ มันก็เหยียดแขนออกไปข้างหน้า

“กำแพงวิญญาณ”

ทันใดนั้นพลังวิญญาณสีน้ำเงินก็พุ่งออกมาจากร่างของมันก่อนจะควบแน่นเป็นกำแพงกั้นเบื้องหน้า

ตูม!

ลูกศรสายฟ้าที่พุ่งตรงมาที่มันด้วยความเร็วสูงก็ปะทะกับกำแพงวิญญาณ

ทว่าในตอนที่กำแพงวิญญาณกระเพื่อม พลังสายฟ้าก็สลายหายไปทั้งหมด!

แล้วเสียงโกรธเกรี้ยวของไททันจิตวิญญาณก็ดังเข้ามาในหูของหลินหยวน “มนุษย์เอ๋ย เจ้าทำลายผลงานชิ้นเอกของข้า เจ้าจะต้องชดใช้!”

การตายของโจวเทียนเต้านับได้ว่าเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับไททันจิตวิญญาณ

เดิมทีถ้าหากโจวเทียนเต้าทำผลงานได้โดดเด่นในการรบครั้งนี้ ผลงานวิจัยที่ตามมาของมันหลังจากนี้จะได้รับการสนับสนุนจากสภาผู้อาวุโส

แต่บัดนี้ทุกสิ่งที่มันเพียรพยายามทำมาหลายปีกลับถูกมนุษย์ที่ชื่อหลินหยวนคนนี้ทำลายไปจนสิ้น!

งานวิจัยที่ทำมาหลายปีของมันสลายไปในอากาศเรียบร้อยแล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้ไททันจิตวิญญาณจะไม่โกรธได้อย่างไร?

ถึงแม้ว่าหลินหยวนจะได้ยินเสียงตะคอกของฝ่ายตรงข้าม แต่สีหน้าของเขาก็ยังไม่เปลี่ยน

สายตาเย็นชาของเขาสบกับสายตาของศัตรูโดยตรงขณะที่เขากล่าวว่า “แกอาจจะไม่รู้อะไร แต่พวกเราชาวหัวเซี่ยมีคำกล่าวที่ว่า ตาต่อตาฟันต่อฟัน”

“ตอนนี้ถึงตาที่แกจะต้องชดใช้บ้างแล้ว”

*******************************************

SkySaffron: คงจะทรมานมานาน ในที่สุดก็ได้พักแล้ว