บทที่ 164: การโจมตีสุดท้าย อัสนีกัมปนาท!

ท่ามกลางพายุดาบน้ำแข็ง ร่างแยกทั้งหมดของคุโรคาวะ ชินโซทุกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ พอมาอยู่ต่อหน้าหลินหยวน ร่างแยกพวกนี้ก็ไม่ต่างจากกระดาษบาง ๆ ที่จะฉีกกระชากให้ขาดเมื่อไหร่ก็ได้

จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชาแล้วถามว่า “แกกำลังพยายามถ่วงเวลาอยู่เหรอ?”

คำพูดของหลินหยวนเป็นเหมือนมีดคมกริบที่แทงทะลุหัวใจของคุโรคาวะ ชินโซ แล้วเขาก็หรี่ตามองศัตรู

เบื้องหน้าเขาคือเด็กหนุ่มผมดำคนหนึ่ง แต่อีกฝ่ายกลับสามารถมองเขาได้ทะลุปรุโปร่ง

เนื่องจากทั้ง 2 ได้ประมือกันแล้ว ถึงแม้ว่าคุโรคาวะ ชินโซจะโง่มากแค่ไหน แต่เขาก็ควรจะรับรู้ถึงความแตกต่างในด้านพลังระหว่างพวกเขา 2 คน

ถึงสถานการณ์จะเป็นเช่นนี้ แต่ชายหนุ่มก็ยังเลือกที่จะไม่หลบหนีไปไหน และยืนกรานที่จะปะทะกับหลินหยวนต่อไป

คำอธิบายเดียวของการกระทำนี้ก็คือเขาพยายามยื้อเวลา

ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงต้องการถ่วงเวลาเอาไว้ บางทีเขาอาจจะมีไพ่ตายอยู่ในมือ หรือเขาอาจรอกำลังเสริมอยู่ก็ได้

แต่ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลไหน หลินหยวนก็ไม่มีทางปล่อยให้ศัตรูได้ในสิ่งที่ต้องการ

วินาทีถัดมา เด็กหนุ่มหายไปจากจุดที่เคยยืนอยู่

ขณะนี้เขาเลือกใช้พลังเทเลพอร์ตของตัวเอง

ก่อนที่คุโรคาวะ ชินโซจะทันได้ตั้งตัว หลินหยวนก็มายืนอยู่ต่อหน้าเขาแล้ว

“หมัดนี้เป็นการตอบแทนที่แกทำกับนายพลหลี่!” หลินหยวนกำหมัดแน่น ในระหว่างนั้นมีแสงสายฟ้ากระจายอยู่รอบหมัด

ขณะเดียวกัน เขาก็ใช้วิชาจองจำช้างศักดิ์สิทธิ์ภายในร่างแบบเต็มประสิทธิภาพ

ในเวลานี้จะเห็นได้ว่ามีเงาของช้างในตำนานปรากฏขึ้นที่เบื้องหลังเด็กหนุ่ม

บัดนี้เขาสัมผัสได้ถึงพลังของช้างศักดิ์สิทธิ์อย่างชัดเจน!

ปัง!!

หมัดของหลินหยวนกระแทกเข้าที่หน้าอกของคุโรคาวะ ชินโซเต็มแรง และพลังมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของอีกฝ่าย

พร้อมกันนั้นหน้าอกของคนที่ถูกโจมตีก็ยุบตัวลงภายใต้แรงกระแทกอันหนักหน่วง

ชั่วขณะนั้นคุโรคาวะ ชินโซได้แต่เบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าเจ้าเด็กนี่จะมีพลังกายที่น่ากลัวขนาดนี้ด้วย

ก่อนที่เขาจะทันได้เรียกสติกลับมา เสียงที่ฟังดูเย็นชาสุดขั้วหัวใจก็ดังเข้ามาในหู

“หมัดนี้คือการแก้แค้นแทนทหารที่แกฆ่าตาย!”

สิ้นเสียงตะโกน หลินหยวนก็กระแทกหมัดเข้าที่ท้องของคู่ต่อสู้อีกครั้ง

ปัง!

คราวนี้ใบหน้าของคุโรคาวะ ชินโซบิดเบี้ยวไปหมดเนื่องจากเขาทนรับการโจมตีนี้ไม่ไหว

ภายในร่างกายของเขาตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนกับว่าอวัยวะต่าง ๆ กำลังเคลื่อนไปจากตำแหน่งเดิม ขณะที่ในหัวของเขามีแต่คำถามว่าทำไม?

ทำไมผู้ชายคนนี้ที่ไม่มีแม้แต่พลังของไททัน ทำไม… มันถึงมีพลังที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ได้กัน?!

เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาได้ทำลายความมั่นใจทั้งหมดที่มีมาทั้งชีวิตของเขาไปอย่างสิ้นเชิง

ก่อนหน้านี้คุโรคาวะ ชินโซเชื่อมาตลอดว่ามีเพียงผู้สืบทอดมรดกของไททันเท่านั้นถึงจะไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของมวลมนุษยชาติได้ แต่การปรากฏตัวของหลินหยวนได้ทำลายความเชื่อนี้ลงในทันที

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าความคิดของเขาก่อนหน้านี้มันคับแคบมากแค่ไหน ถึงแม้ว่าเขาจะมีพลังขั้นกึ่งเทพ แต่เขาก็ไม่สามารถต่อกรกับศัตรูได้เลย เขาทำได้เพียงรอให้อีกฝ่ายดับลมหายใจตนเท่านั้น

“ฉัน… ไม่ยอมรับ!” คุโรคาวะ ชินโซตะโกนออกมาเสียงดัง ในขณะที่ดาบเงาสังหารในมือของเขามีเปลวเพลิงสีดำลุกโชนขึ้นอีกครั้ง

เขากำดาบเอาไว้แน่นพร้อมกับพุ่งเข้าใส่หลินหยวน

วิชานินจา ดับชีพพริบตา!

“แกไม่ยอมรับงั้นเหรอ?” หลินหยวนยกดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนขึ้นมาพลางถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “แล้วแกเคยถามทหารของหัวเซี่ยที่แกฆ่าตายบ้างไหมว่าพวกเขายอมรับสิ่งนั้นหรือเปล่า?”

ตูม!

ดาบเงาสังหารที่ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟสีดำปะทะกับดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนจนเกิดเสียงดังสะท้อนไปทั่ว

คมดาบที่จุดประกายจากพลังชีวิตของคุโรคาวะ ชินโซได้ปลดปล่อยพลังที่น่าตกตะลึงออกมา หากหลินหยวนไม่ได้ถือดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนที่เป็นสิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพเอาไว้ อาวุธของเขาคงจะถูกหลอมละลายสลายไปทันที

แต่ด้วยความได้เปรียบทางด้านอาวุธ เด็กหนุ่มจึงสามารถยื้อเวลาให้ตัวเองได้ไม่กี่วินาที

ก่อนที่คุโรคาวะ ชินโซจะทำการโจมตีครั้งที่ 2 เขาก็ได้ใช้พลังน้ำแข็ง

สกิลพิเศษ สุสานน้ำแข็ง!

หลังจากใช้สกิลนี้ ก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่ก็ห่อหุ้มร่างของคู่ต่อสู้ทันที

ตอนนี้มันเป็นเหมือนโลงน้ำแข็งที่กักขังอีกฝ่ายเอาไว้

“แกไม่มีทางรอดแล้ว!” หลินหยวนมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเฉยเมย

ขณะเดียวกันก็มีพลังสายฟ้าก่อตัวขึ้นบนฝ่ามือ ในที่สุดมันก็บีบอัดกันจนถึงขีดสุดกลายเป็นลูกบอลสายฟ้าขนาดย่อม

ลูกบอลสายฟ้านี้ก็คือสกิลที่เขาได้รับหลังจากการอัปเกรดพลังสายฟ้าจนไปถึงระดับ S

อัสนีกัมปนาท!

“ไม่!!”

ทันทีที่คุโรคาวะ ชินโซสัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างที่แผ่ออกมาจากสายฟ้า เขาก็เบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ในขณะที่เขาตะโกนออกมาอย่างสิ้นหวัง

แต่หลินหยวนไม่ได้สนใจเสียงพูดพร่ำอะไรของเขาเลย

หลังจากควบแน่นสายฟ้าในมือเสร็จแล้ว เขาก็ยัดลูกบอลสายฟ้าเข้าไปในหน้าอกของคุโรคาวะ ชินโซ

ตูม!!

คลื่นพลังที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดออกทันทีที่สัมผัสกับอกของอีกฝ่าย

สุดท้ายแล้วก็ทิ้งไว้เพียงรูสีแดงขนาดใหญ่บนหน้าอกของคุโรคาวะ ชินโซ

ขณะเดียวกัน ออร่าที่แผ่ออกมาจากตัวของชายหนุ่มก็จางหายไปในพริบตา

ดวงตาที่เคยเบิกกว้างก็หรี่ลง ในดวงตาคู่นั้นฉายแววแห่งความสิ้นหวังและไม่อยากยอมรับความตาย “แกก็จะต้องตายเหมือนกัน… ฉันจะไปรอแกในนรก!”

“จริงเหรอ? ฉันคิดว่าแกคงรอฉันไม่ไหวหรอก” หลินหยวนกระชับดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนแล้วฟันคอชายตรงหน้าจนขาดในดาบเดียว

จากนั้นหัวของคุโรคาวะ ชินโซก็ร่วงลงกับพื้น นี่นับได้ว่าเป็นมนุษย์กึ่งเทพคนแรกที่ตายในน้ำมือของเด็กหนุ่ม

เขาต้องยอมรับเลยว่าคุโรคาวะ ชินโซที่เป็นผู้สืบทอดมรดกไททันเงาสังหารเป็นคนที่ทรงพลังมากคนหนึ่ง

ถ้าหากหลินหยวนคนก่อนหน้านี้ได้เผชิญหน้ากับอีกฝ่าย เขาก็คงจะรู้สึกว่าชายคนนี้มีพลังน่าเกรงขามมากแน่

น่าเสียดายก็ตรงที่หลังจากเขาออกจากดินแดนไททัน พลังของเขาก็พัฒนาขึ้นแบบก้าวกระโดด

ตอนนี้มนุษย์กึ่งเทพที่มีพลังธรรมดาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอีกต่อไปแล้ว

หลังจากที่หลินหยวนเปิดเผยพลังของตัวเองออกมา แม้แต่หลี่หวงเหยียนก็ยังตกตะลึง ตั้งแต่ต้นจนจบการต่อสู้ สายตาของเขาไม่เคยละไปจากเด็กหนุ่มคนนี้เลย

ชายหนุ่มพูดยิ้ม ๆ ว่า “ฉันไม่คิดเลยว่าแค่เราไม่ได้เจอกันไม่กี่วัน หลินหยวนจะมีพลังมากขนาดนี้ ต้องบอกว่าพรสวรรค์ของเขาอาจจะเหนือกว่านายพลหลินเสียด้วยซ้ำ โชคดีจริง ๆ ที่หัวเซี่ยมีเขา”

ฉู่อวี้เองก็ยกยิ้มกับคำพูดของชายผมแดง “ใช่… ในสายตาของฉัน เขาเป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในยุคสมัยที่สิ้นหวังนี้”

หลังจากที่หลินหยวนสังหารคุโรคาวะ ชินโซเรียบร้อยแล้ว ร่างกายของเขาก็สลายเป็นเถ้าถ่านในทันที

แต่ทันใดนั้นก็มีนิ้วสีดำปรากฏต่อหน้าเด็กหนุ่ม!

“นี่มันอะไรกัน?”

หลินหยวนตกใจเล็กน้อยก่อนจะก้าวไปข้างหน้าโดยสัญชาตญาณเพื่อคว้าเศษนิ้วนั้นขึ้นมา

แล้วเขาก็สัมผัสได้ถึงออร่าที่น่าสะพรึงกลัวจากนิ้วสีดำนั้น

ในเวลาเดียวกัน ฉู่อวี้ก็รีบเดินเข้าไปใกล้เด็กหนุ่ม

เธอมองนิ้วสีดำแล้วกระซิบว่า “หลินหยวน ดูเหมือนว่านี่จะเป็น… มรดกของไททันเงาสังหาร”

“มรดกไททัน?” หลินหยวนถาม “เธอแน่ใจเหรอ?”

“ฉันมั่นใจ” เด็กสาวพยักหน้าตอบกลับไปว่า “เศษนิ้วสีดำนี้น่าจะเหมือนกับศิลาศักดิ์สิทธิ์ ฉันเองก็เป็นผู้สืบทอดมรดกไททันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมันมีลักษณะเป็นก้อนหิน ฉันก็เลยสันนิษฐานว่าเขาที่เป็นผู้สืบทอดมรดกไททันเงาสังหาร รูปร่างของมรดกน่าจะเป็นเศษนิ้วสีดำนี้”

ฉู่อวี้จ้องหลินหยวนครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเรื่องพูด “เอ่อ… ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไม… แต่ฉันรู้สึกว่าตัวเองสามารถดูดซับนิ้วสีดำนี้ได้ด้วย”

“เธอดูดซับมันได้ด้วยเหรอ?” เด็กหนุ่มมีสีหน้าประหลาดใจ “เธอแน่ใจนะ?”

เด็กสาวเม้มปากก่อนจะตอบกลับเสียงขรึม “ฉันอยากจะลองดูก่อน”

“ได้สิ เธอลองเลย” หลินหยวนยื่นนิ้วสีดำให้ฉู่อวี้ทันที “ถ้าเกิดเรื่องอะไร จำเอาไว้ว่าอย่าฝืนตัวเองเด็ดขาด”

“นายไม่ต้องห่วงหรอก”

สิ่งที่เด็กหนุ่มไม่คาดคิดก็คือ หลังจากที่ฉู่อวี้รับนิ้วสีดำนั้นไปแล้ว มันก็เริ่มสั่นเหมือนกับกำลังต่อต้าน

หลี่หวงเหยียนที่เห็นภาพเบื้องหน้าจึงรีบพูดว่า “หลินหยวน รู้สึกเหมือนฉันจะเคยได้ยินมาว่ามรดกบางอย่างจะกลืนกินกันเอง นั่นเลยเป็นเหตุผลที่กองทัพเลือกจะเก็บมรดกแยกกันไว้ให้ห่าง”

เมื่อหลินหยวนได้ยินอย่างนั้น เขาก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “มันมีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอครับ?”

ชายผมแดงตอบอย่างมั่นใจว่า “ฉันว่าที่เขาบอกน่าจะเป็นความจริงนะ ฉันได้ยินมาจากนักวิจัยที่เป็นผู้รับผิดชอบดูแลมรดกไททัน เหตุผลอาจเป็นเพราะมรดกไททันทั้ง 8 นั้นมีค่ามากก็เลยไม่มีใครกล้าทำการวิจัยในเชิงลึกมาก่อน”

พอได้ยินแบบนั้นเด็กหนุ่มก็ขมวดคิ้วแน่น ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะไม่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมาก่อนจึงไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่พลังของฉู่อวี้กลืนกินนิ้วสีดำนี้เข้าไป

แล้วจู่ ๆ ก็มีแสงสีดำมืดพุ่งออกมาจากนิ้วนั้น

ในเวลาเดียวกัน แสงศักดิ์สิทธิ์ก็แผ่ออกมาจากตัวเด็กสาว จากนั้นแสงสีดำและแสงศักดิ์สิทธิ์สีขาวก็โรมรันพันตูปะทะกันแบบไม่มีใครยอมใคร

แต่หลังจากที่คุโรคาวะ ชินโซตายไปแล้ว นิ้วสีดำก็ไม่มีพลังต้นกำเนิด

ในสถานการณ์แบบนี้ แสงสีดำจึงค่อย ๆ ถูกแสงศักดิ์สิทธิ์สีขาวนวลกลืนกินจนกระทั่งนิ้วสีดำซึ่งเคยเป็นมรดกไททันเงาสังหารได้หายไปในไม่ช้า

พอแสงสีขาวกลืนกินนิ้วสีดำไปจนหมด ไม่นานออร่ารอบกายของฉู่อวี้ก็รุนแรงมากขึ้น เพียงไม่กี่วินาทีออร่าของเธอก็เหมือนจะทะลุผ่านขีดจำกัดของแรงก์ SS และก้าวเข้าสู่แรงก์ SSS