บทที่ 160: ถ้าจะโทษใคร ก็ควรโทษที่ตัวเองไร้ความสามารถ

“พวกมันน่ารังเกียจมากจริง ๆ” หลี่หวงเหยียนกล่าวพลางมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา

ถ้าเขาคิดไม่ผิด การที่จู่ ๆ ทหารตงหยิงก็เข้าร่วมการต่อสู้ในสนามรบคงจะเป็น 1 ในไพ่ตายของเผ่าไททันแน่นอน

ถึงแม้ว่าจำนวนของอีกฝ่ายจะมีน้อย แต่คนพวกนี้ก็ล้วนเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับสูง ขนาดคนที่อ่อนแอที่สุดก็ยังเป็นผู้มีพลังแรงก์ A

กองกำลังที่ประกอบไปด้วยนักรบที่ทรงพลัง ถ้าหากปล่อยให้คนพวกนี้รอดไปได้ พวกมันก็จะกลายเป็นภัยคุกคามที่ร้ายแรงต่อกองทัพหัวเซี่ย

“พวกมันคิดจะใช้ทหารตงหยิงมาเล่นงานเรา… ไอ้พวกไททันมันฉลาดมากจริง ๆ” หลี่หวงเหยียนถอนหายใจในขณะที่หัวใจของเขาร้อนรุ่ม

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องกำจัดทหารตงหยิงพวกนี้ออกจากสนามรบให้หมดให้ได้

ในระหว่างที่คิดแบบนั้น จู่ ๆ ทหารที่เขาช่วยไว้เมื่อสักครู่ก็เอ่ยขึ้นขัดจังหวะความคิดของเขา “นายพลหลี่ ผมสู้ต่อไปได้ไหมครับ?”

ชายผมแดงเหลือบมองอีกฝ่ายแล้วถามว่า “อาการบาดเจ็บของนายร้ายแรงไหม?”

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมยังไม่ตาย อีกอย่าง ผมก็เตรียมใจไว้นานแล้ว และการตายในสนามรบนั้นก็นับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่ง” จากนั้นเขาก็ยิ้มกว้างเผยรอยยิ้มที่จริงใจออกมา

“นายพลหลี่ ผมชื่นชมคุณมาตลอดเลยครับ คุณคือดาวรุ่งพุ่งแรงที่สุดในกองทัพ และเป็นนายพลที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ ผมหวังว่า… สักวันหนึ่งผมจะเป็นเหมือนคุณ!”

หลี่หวงเหยียนยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วง วันนั้นจะต้องมาถึงแน่”

ในขณะที่เขาเอ่ยประโยคนั้นออกมา แสงดาบสีดำก็วาบขึ้นต่อหน้าเขา

แล้วคราบเลือดแดงฉานก็ปรากฏบนคอของทหารที่กำลังคุยกับเขาคนนั้น!

ทุกสิ่งเบื้องหน้าเกิดขึ้นอย่างกะทันหันจนหลี่หวงเหยียนไม่ทันได้ตั้งตัว

ในขณะนั้นรอยยิ้มของเขาแข็งทื่อแล้วค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นอ้าปากค้าง

“ไม่!!” เสียงตะโกนดังก้องไปทั่วสนามรบ

ชายผมแดงไม่คาดคิดเลยว่าคนที่เขาเพิ่งจะช่วยชีวิตเอาไว้จะมาตายอยู่ต่อหน้าเขา!

วินาทีต่อมา ร่างหนึ่งค่อย ๆ โผล่ออกมาจากด้านหลังของทหารหัวเซี่ยคนนั้น

ในมือของเขาถือมีดสั้นเปื้อนเลือดเอาไว้แน่น เลือดสีแดงเข้มกำลังไหลลงมาจากปลายมีดสู่มือของผู้ถือ

จากนั้นชายชุดดำก็ผลักร่างของทหารหัวเซี่ยเบา ๆ ก่อนจะร่วงกระแทกกับพื้น

ฝีมือการลอบสังหารของเขานั้นยอดเยี่ยมมาก แม้กระทั่งคนที่ถูกลอบสังหารจะตายไปแล้วก็ยังคงมีรอยยิ้มไร้เดียงสาประดับอยู่บนใบหน้าราวกับว่าเขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองตายไปแล้ว

“ไม่ต้องห่วงหรอก คนที่ฉันฆ่ามันจะไม่ได้ตายทรมานนักหรอก” ชายชุดดำยกมีดขึ้นเช็ดกับแขนเสื้อเบา ๆ แล้วพูดแบบไม่สะทกสะท้านว่า “ฉันไม่ได้ฆ่าคนมานานมากแล้ว โชคดีที่วิชายังไม่ขึ้นสนิม”

“ฉันจะฆ่าแก!” หลี่หวงเหยียนจ้องอีกฝ่ายด้วยความโกรธแค้นที่ลุกโชนอยู่ในใจ ตอนนี้ความโกรธของเขาพุ่งทะลุปรอทไปแล้ว

เพราะถึงอย่างไรทหารหัวเซี่ยที่เพิ่งถูกสังหารไปกำลังยิ้มให้เขาอย่างจริงใจที่สุด แต่คนที่สดใสเช่นนี้กลับต้องมาดับสูญต่อหน้าต่อตาเขา

ในตอนนี้หลี่หวงเหยียนคิดเพียงแค่จะต้องแก้แค้นให้อีกฝ่าย

ตูม!

จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นเรียกลูกไฟขนาดใหญ่ 2 ลูกฟาดมันเข้าใส่ชายชุดดำตรงหน้าเต็มแรง

แต่อีกฝ่ายทำเพียงแค่ก้าวถอยหลังไป 1 ก้าวก่อนจะหายไปจากสายตาของเขาอย่างกะทันหัน

“เคยได้ยินคำพูดนี้หรือเปล่า? ถ้าอยากจะโทษใครสักคน ก็โทษที่ตัวเองไร้ความสามารถ” หลังจากชายชุดดำหายตัวไป เสียงของเขาก็ยังดังอยู่รอบตัวชายผมแดง

“ที่แกโกรธ มันเป็นเพราะว่าแกไร้ความสามารถ แกทำได้แค่มองสหายร่วมรบตายไปต่อหน้าต่อตาโดยที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลยใช่หรือเปล่า?”

ชายชุดดำคนนี้ก็คือผู้สืบทอดมรดกไททันเงาสังหาร คุโรคาวะ ชินโซ!

หลังจากที่ทหารตงหยิงเข้าร่วมสนามรบ เขาก็ได้ติดตามทุกคนไปเช่นกัน แน่นอนว่าเป้าหมายหลักของเขาคือการตามหาผู้มีพลังที่ชื่อหลินหยวน

แต่เนื่องจากหลินหยวนยังไม่โผล่หัวออกมา เขาเองก็ไม่อยากหลบซ่อนอยู่ในเงามืดรอให้เป้าหมายปรากฏตัว

สุดท้ายแล้วการสังหารชายคนนั้นเป็นเพียงคำสัญญาระหว่างเขากับไททันมังกรดำเท่านั้น

นอกจากการฆ่าหลินหยวนแล้ว เขายังต้องสร้างผลงานทางการทหารที่โดดเด่นในการต่อสู้ในครั้งนี้เพื่อพิสูจน์คุณค่าของตัวเองต่อเผ่าไททันอีกด้วย

ตามหลักของความเป็นจริง คุโรคาวะ ชินโซไม่เชื่อว่าจะมีทหารหัวเซี่ยคนไหนที่เป็นภัยคุกคามต่อเขานอกจากหลินเทียนเชวี่ย

ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงลงมือสังหารคนต่อหน้าหลี่หวงเหยียนโดยไม่ลังเล

บัดนี้ชายหนุ่มจ้องคุโรคาวะ ชินโซด้วยสายตาวาวโรจน์ “ฉันขอสาบานตรงนี้เลยว่าฉันจะทำให้แกตายอย่างอนาถ!”

“จริงเหรอ? งั้นก็เข้ามาสิ” ชายหนุ่มยิ้มเยาะฝ่ายตรงข้าม “แสดงฝีมือหน่อยให้ฉันดูหน่อยสิว่าแกมีพลังที่จะฆ่าฉันได้จริงหรือเปล่า หรือเป็นแค่ไอ้พวกขี้แพ้ที่ปากดีไปวัน ๆ”

หลี่หวงเหยียนที่ถูกศัตรูพูดยั่วยุ ดวงตาของเขาก็เหมือนมีไฟลุกโชนขึ้น

“ตายซะเถอะ!” เขาก้าวออกไปข้างหน้าในขณะที่เปลวเพลิงที่พวยพุ่งออกมาจากร่างก่อตัวเป็นมังกรเพลิงขนาดมหึมาลอยอยู่เหนือศีรษะ

หลังจากที่เปลวเพลิงควบแน่นเป็นร่างมังกรอย่างสมบูรณ์ มันก็คำรามออกมาพร้อมกับปลดปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัวพร้อมที่จะเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้า

มังกรเพลิงพิโรธ!

ถัดมา มังกรเพลิงที่ก่อเกิดจากความโกรธแค้นของหลี่หวงเหยียนก็พุ่งเข้าใส่คุโรคาวะ ชินโซ

“จุ๊ ๆ ดูเหมือนว่าเราจะทำให้มันโกรธจริง ๆ ซะแล้ว” ถึงแม้ว่ามังกรเพลิงตัวใหญ่กำลังจะพุ่งเข้าใส่ชายหนุ่ม แต่สีหน้าของเขากลับไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นประสานอิน

หลังจากประสานอินเสร็จแล้ว ออร่าสีดำแห่งความตายก็รวมตัวกันเป็นวงเวทต่อหน้าเขา

“วิชานินจา วงเวทวิญญาณเงาสังหาร!”

วงเวทนี้มีลวดลายสีดำที่น่าขนลุกพร้อมกับแผ่รังสีที่น่าสะพรึงกลัวออกมา

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวงเวทวิญญาณเงาสังหารเริ่มก่อตัวขึ้น พลังวิญญาณโดยรอบก็แปรเปลี่ยนเป็นกลุ่มพลังงานสีดำพุ่งเข้ามารวมตัวกันที่วงเวท

ทันใดนั้นวงเวทวิญญาณเงาสังหารก็เปล่งม่านแสงสีดำอันทรงพลังออกมา

ในฐานะผู้สืบทอดมรดกไททันเงาสังหาร คุโรคาวะ ชินโซได้ผสานวิชานินจาของเขากับพลังที่สืบทอดมาได้อย่างลงตัว

ด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงก้าวมาอยู่ในจุดจุดนี้

วงเวทวิญญาณเงาสังหารเป็นวิชานินจาที่ชายหนุ่มสร้างขึ้นมารับมือกับสถานการณ์นี้โดยเฉพาะ

หลังจากที่วงเวทก่อตัวขึ้นแล้ว มันจะดูดซับพลังวิญญาณมาเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง ทำให้มันกลายเป็นพลังป้องกันที่น่าทึ่งมากยิ่งขึ้น

ยิ่งบนสนามรบที่เต็มไปด้วยซากศพ มันยิ่งเอื้ออำนวยให้วงเวทวิญญาณเงาสังหารปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาได้

ในขณะนั้นมังกรเพลิงพิโรธของหลี่หวงเหยียนได้ปะทะเข้ากับวงเวทวิญญาณเงาสังหารจนเกิดเสียงคำรามดังกึกก้อง

ตูม!!

พร้อมกับเสียงคำรามดังสนั่น คลื่นพลังงานที่ทรงพลังก็ระเบิดออกไปทุกทิศทาง

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น วงเวทวิญญาณเงาสังหารเบื้องหน้าก็ยังคงไม่สั่นสะเทือนเลยแม้แต่น้อย

ภาพตรงหน้าทำให้สีหน้าของหลี่หวงเหยียนเปลี่ยนไปทันที

เพราะไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เขาก็เป็นถึงผู้มีพลังพิเศษแรงก์ SSS เขาเป็นถึงคนที่ทรงพลังที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของมวลมนุษยชาติ

นอกจากนี้เพื่อที่จะสร้างมังกรเพลิงตัวนี้ขึ้นมา เขาได้เค้นพลังไฟของเขาออกมาจนหมด แต่การโจมตีนี้ก็ยังไม่ส่งผลอะไรกับศัตรูเลยแม้แต่น้อย

แม้ว่าเขาจะต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่อยู่ในระดับเดียวกัน แต่อีกฝ่ายก็ไม่มีทางป้องกันการโจมตีของเขาได้อย่างง่ายดายแบบนี้

เว้นเสียแต่ว่า…

หลี่หวงเหยียนกัดฟันจนได้ยินเสียงกรอดๆ ในขณะที่ความคิดน่าหวาดหวั่นผุดขึ้นมาในหัวของเขา

เว้นเสียแต่ว่าคุโรคาวะ ชินโซไม่ใช่คนที่มีพลังอยู่ในระดับเดียวกับเขา

แต่เหนือจากแรงก์ SSS ขึ้นไป ก็มีเพียงขั้นกึ่งเทพเท่านั้น

หรือว่าแท้จริงแล้ว… ท่ามกลางผู้มีพลังพิเศษของตงหยิงจะมีมนุษย์กึ่งเทพอยู่!

“ทำไมแกถึงไม่โจมตีต่อล่ะ? หรือว่าเริ่มท้อแล้วหลังจากที่ได้เห็นความแตกต่างระหว่างพลังของแกกับฉัน?”

คุโรคาวะ ชินโซยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นฉันขอจบการต่อสู้นี้เลยก็แล้วกัน!”

เขาพูดจบแล้วก็ยกมือประสานอินอีกครั้ง “วิชานินจา ดาบเงาพันเล่ม!”

หลังจากคุโรคาวะ ชินโซประสานอินกระบวนท่าสุดท้าย ดาบนับพันที่สร้างขึ้นจากพลังแห่งความตายก็ก่อตัวขึ้นรอบตัวเขาทันที

จังหวะนั้นก่อนที่หลี่หวงเหยียนจะทันได้ตั้งตัว ดาบเงานับพันก็พุ่งเข้าใส่เขาอย่างกะทันหัน

“บ้าเอ๊ย!” ชายผมแดงหน้าซีดเผือด แล้วเขาก็ใช้พลังของตัวเองตั้งรับการโจมตีที่กำลังถาโถมเข้ามา

ในไม่ช้ากำแพงไฟก็ปะทุขึ้นต่อหน้าเขา เขาพยายามใช้วิชานี้ในการสกัดกั้นการโจมตีของศัตรู

ทว่าคุโรคาวะ ชินโซกลับเผยรอยยิ้มเยาะเย้ยออกมา “หึ โง่จริง!”

ทันทีที่เขาพูดจบ เงาดำนับไม่ถ้วนก็พุ่งทะลุผ่านกำแพงไฟเบื้องหน้า

หลี่หวงเหยียนที่เห็นอาวุธพุ่งผ่านเกราะกำบังของตนก็เบิกตากว้าง จากนั้นเขาก็ไม่ลังเลที่จะกระโดดถอยหลังออกไป

แต่ความเร็วของเงาดำนั้นเร็วกว่าฝีเท้าของเขาอย่างเห็นได้ชัด

ในชั่วพริบตา ดาบคมกริบต้องพุ่งเข้าใส่ตัวเขา

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

เสียงเนื้อหนังฉีกขาดพร้อมกับปรากฏบาดแผลที่ลึกจนเห็นกระดูกบนร่างของหลี่หวงเหยียน

ในไม่ช้าเลือดสีแดงสดก็ค่อย ๆ ไหลซึมผ่านเสื้อผ้าออกมา

ถ้าเขาไม่ใช่ผู้มีพลังแรงก์ SSS ที่มีร่างกายแข็งแรง ป่านนี้เขาคงจะหมดสติไปนานแล้ว

แต่หากไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที บาดแผลฉกรรจ์ขนาดนี้จะทำให้เขาเสียชีวิตจากการที่เสียเลือดมากได้เช่นกัน

ที่จริงแล้วก่อนหน้านี้เพียงไม่กี่นาที หลี่หวงเหยียนก็เพิ่งผ่านประสบการณ์เฉียดตายมาก่อนแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะประสบการณ์การต่อสู้ในสนามรบมานานหลายปีบวกกับปฏิกิริยาการตอบสนองที่ฉับไว เขาคงจะถูกคมดาบเงาสังหารเชือดคอไปแล้ว

*******************************************

SkySaffron: อย่าตายนะหลี่หวงเหยียนนน!!