บทที่ 158: เราต่างก็มีศัตรูคนเดียวกัน

“บ้าเอ๊ย นี่มันพลังของไททันมิติ!” ทหารที่ผ่านศึกจนมีประสบการณ์โชกโชนสามารถคาดเดากลยุทธ์ของเผ่าไททันได้อย่างรวดเร็ว

พวกมันกำลังใช้พลังของไททันมิติเพื่อเปิดประตูมิติบุกเข้ามาโจมตีพวกเขาโดยตรง

แต่หลังจากที่ไททันพวกนี้ปรากฏตัว ขบวนทัพของเหล่าทหารก็ยังคงเหมือนเดิมไม่แตกกระจาย

“พี่น้องทั้งหลายโต้กลับ!”

“ฆ่าไททันพวกนี้แล้วบุกผ่านประตูมิติไป!”

“ไอ้พวกสารเลว!”

ในเวลานี้ทหารทุกคนต่างก็ทุ่มสุดกำลัง เพราะครั้งนี้พวกเขากำลังต่อสู้เพื่ออนาคตของประเทศชาติ!!

ถ้าแขนขาด ก็จงใช้เท้าเตะ!

ถ้าขาขาด ก็จงใช้ฟันกัด!

ถ้าฟันหัก ก็จงใช้หน้าผากกระแทก!

พอเพียงแค่คอของพวกเขายังไม่หัก พวกเขาก็จะสู้ต่อไป!!

สู้!! สู้!! สู้!!

ด้วยความคิดนี้ ทหารหัวเซี่ยทั้งหลายก็พุ่งเข้าใส่ไททันที่ใกล้ที่สุดเหมือนหมาบ้า

และมีทหารหนุ่มคนหนึ่งที่รู้ตัวดีว่าตัวเองอ่อนแอได้ติดระเบิดเอาไว้ทั่วตัว

“พี่น้องทั้งหลาย ฉันขอไปก่อนนะ!” ทหารหนุ่มคนนั้นหัวเราะลั่นพร้อมกับกระโดดเข้าไปในปากของไททัน

ตูม!!

วินาทีต่อมา ระเบิดที่ติดอยู่รอบตัวของเขาก็ระเบิดออกอย่างกะทันหันทำให้หัวของไททันตัวนั้นแตกกระจายไปพร้อมร่างกายของเจ้าตัว

สำหรับทหารหัวเซี่ยพวกนี้ การตายในสนามรบนับว่าเป็นเกียรติสูงสุด!

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะต้องตาย แต่พวกเขาก็จะต้องลากไททันร่วมฝังไปกับพวกเขา!

หลังจากที่ทหารหนุ่มสละชีวิตเพื่อประเทศชาติด้วยวิธีนี้ ทหารที่ได้พบเห็นเหตุการณ์ต่างก็หลั่งน้ำตาออกมาอย่างห้ามเอาไว้ไม่ไหว

จากนั้นทุกคนก็เริ่มบ้าคลั่งมากขึ้น ไม่มีใครสนความเป็นตายและพุ่งเข้าใส่ไททันตรงหน้าเต็มกำลัง “ไอ้พวกสารเลว!”

“พวกแกตายซะเถอะ!”

“ตายยยย!!!”

การที่ต้องเผชิญภาพที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ แม้แต่ฝ่ายไททันก็ยังอดรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาไม่ได้

ตามแผนที่วางเอาไว้ พวกมันควรจะเปิดฉากบุกโจมตีทหารหัวเซี่ยแบบกะทันหัน

แต่บัดนี้ทุกอย่างกลับต่างไปจากที่พวกมันจินตนาการเอาไว้มาก ทหารพวกนี้กลับบ้าคลั่งกว่าที่พวกมันคิดเอาไว้เสียอีก

พวกมันไม่เข้าใจเลยว่ามนุษย์ตัวเล็ก ๆ พวกนี้ไปเอาความกล้าบ้าบิ่นมาจากไหนมากมาย

มนุษย์พวกนี้ไม่กลัวตายบ้างเลยเหรอ?

การที่พวกมันไม่เข้าใจความคิดทหารหัวเซี่ยนั้นก็ถูกต้องแล้ว เพราะนี่คือสิ่งที่ปลูกฝังอยู่ในสายเลือดของทหารหัวเซี่ย!

วันนี้พวกเขาต้องการให้ไททันทุกตัวได้เห็นจิตวิญญาณที่แท้จริงของหัวเซี่ยด้วยตาของตัวเอง

ขณะที่เหล่าทหารหัวเซี่ยกำลังต่อสู้กับฝ่ายไททัน จู่ ๆ ก็มีร่างหนึ่งลอยอยู่บนอากาศ เขามองไปยังประตูมิติเบื้องล่างด้วยสายตาเย็นชา “ไอ้พวกไททันน่ารังเกียจ คิดว่าใช้แผนลอบโจมตีแล้วจะทำสำเร็จงั้นเหรอ?”

ทันทีที่ชายคนนั้นพูดจบ เขาก็ยื่นมือขวาออกไป วินาทีต่อมาสายฟ้าก็ถูกส่งมาจากฟากฟ้าฟาดเข้าใส่ประตูมิติทีละสาย

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

เสียงระเบิดดังขึ้นไม่หยุดหย่อน และสายฟ้าแต่ละสายนั้นก็ได้ทำลายประตูมิติไปทันที

เพียงไม่กี่วินาทีประตูมิติทั้งหมดก็ถูกชายที่เปรียบเสมือนเทพสายฟ้าคนนั้นทำลายจนหมดสิ้น!!

ทางด้านเหล่าไททันต่างหันไปมองร่างที่ยืนอยู่เหนือท้องฟ้าด้วยความหวาดกลัว

เมื่อประตูมิติถูกทำลายจนหมด พวกมันก็จะติดอยู่ที่นี่ ตอนนี้พวกมันเป็นเหมือนต้นไม้ที่ไร้ราก มีเพียงจะถูกโค่นลงเพียงเท่านั้น!

“ในเมื่อพวกแกอยากต่อสู้ชี้ชะตาขนาดนั้น งั้นเราก็มาเริ่มกันเลยเถอะ!” หลินเทียนเชวี่ยเหลือบตามองเบื้องล่างด้วยสายตาเย็นชา “ส่วนแก… พวกแกจงสลายเป็นเถ้าถ่านไปซะ!”

สิ้นเสียงตะโกน ประกายสายฟ้าก็ค่อย ๆ ขยายออกรอบตัวห่อหุ้มเขาจากทุกทิศทาง

ท่ามกลางอาณาเขตสายฟ้าที่โหมกระหน่ำนั้น มันไม่ได้ทำอันตรายทหารหัวเซี่ยเลยแม้แต่คนเดียว แต่มันกลับฉีกกระชากร่างของไททันที่อยู่รอบ ๆ อย่างแม่นยำ

นี่คือพลังที่แท้จริงของผู้ชายคนนี้

มนุษย์กึ่งเทพ หลินเทียนเชวี่ย!

หลังจากหลินเทียนเชวี่ยปรากฏตัว เหล่าทหารหัวเซี่ยก็ยิ่งมีขวัญกำลังใจเต็มเปี่ยม

เพราะในใจของพวกเขา ชายตรงหน้าก็คือธงชัยของหัวเซี่ย!!

ชายคนนี้คือแม่ทัพมังกร หลินเทียนเชวี่ย!

ตัวเขานั้นคือตำนาน!

เวลานี้ไททันตัวแล้วตัวเล่ากำลังร่างแหลกลาญอยู่ภายใต้อาณาเขตสายฟ้าที่โหมกระหน่ำ

ในสนามสายฟ้าที่หลินเทียนเชวี่ยปลดปล่อยออกมานั้น เขาเปรียบเสมือนเทพเจ้า

“แม่ทัพมังกรจงเจริญ!!”

“มนุษย์จงเจริญ! หัวเซี่ยจงเจริญ!”

“ติดตามนายพลหลินไป พวกเราจะสู้ไปด้วยกัน!”

“ในศึกครั้งนี้ พวกเราหัวเซี่ยจะต้องชนะแน่!”

การปรากฏตัวของหลินเทียนเชวี่ยทำให้ขวัญกำลังใจของทหารหัวเซี่ยพุ่งสูงขึ้น

ขณะนี้ทหารทุกคนเปี่ยมล้นไปด้วยความมุ่งมั่นและความกล้าที่จะสละชีวิตเพื่อชาติ

หลินเทียนเชวี่ยที่มองภาพเบื้องล่างก็ยังรู้สึกซาบซึ้งใจไม่น้อย เขาเม้มปากก่อนจะตะโกนว่า “เหล่าวีรบุรุษแห่งหัวเซี่ยจงกล้าหาญ!”

“ทหารกล้าจงเป็นดุจดั่งมังกร!”

ทันทีที่ชายวัยกลางคนพูดจบ ทหารหัวเซี่ยที่อยู่เบื้องล่างก็ตะโกนลั่น “สู้! สู้! สู้!”

บัดนี้เหล่าทหารตะโกนเป็นเสียงเดียว

พวกเขาจะขับไล่เผ่าไททันและปกป้องหัวเซี่ย!!

เพราะพวกเขาต่างก็มีศัตรูคนเดียวกัน!!

หลินเทียนเชวี่ยได้ยินอย่างนั้นก็หัวเราะอย่างมีความสุข “ฮ่า ๆๆ สมแล้วที่พวกนายเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของหัวเซี่ย!!”

“โชคดีที่หัวเซี่ยมีทหารแบบพวกนาย เอาล่ะ ทหารทุกคนจงฟังคำสั่ง ตามฉันมา!!”

สิ้นเสียงพูด ร่างของหลินเทียนเชวี่ยก็เปลี่ยนเป็นสายฟ้าพุ่งออกไปในพริบตา เขาได้นำทัพบุกถล่มแนวหน้าของกองทัพไททันเข้าไปสู่สนามรบเพียงลำพัง

ในใจของทหารหนุ่มที่เข้าร่วมกองทัพไม่ได้นาน การที่ได้สู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่แม่ทัพมังกรนั้นเป็นอะไรที่เหมือนฝันมาก

ขนาดคนระดับนั้นยังพร้อมพลีชีพเพื่อชาติ แล้วพวกเขาล่ะ พวกเขาจะทนอยู่เฉย ๆ ได้ยังไงกัน?

พวกเขาจะต้องฆ่าไททัน ฆ่าพวกมันให้หมด!!

ฆ่าให้หมดจนกว่าพวกมันจะถอยหนี!!

สู้เพื่อหัวเซี่ย เพื่ออนาคตที่รุ่งเรืองของชนรุ่นหลัง!

ศึกในครั้งนี้จะเป็นตัวกำหนดชะตา

ศึกในครั้งนี้จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์!

วินาทีที่หลินเทียนเชวี่ยพุ่งทะยานไปข้างหน้า สายฟ้าหลายสายก็ก่อตัวขึ้นที่ด้านหลังของเขา

1… 10… 100… 1,000… 10,000… 100,000!

บัดนี้แม่ทัพมังกรปลดปล่อยพลังสายฟ้าทั้งหมดในร่างกายออกมา ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที หอกสายฟ้าหลายนับแสนเล่มก็ก่อตัวขึ้นด้านหลังเขา โดยที่หอกสายฟ้าแต่ละเล่มมีออร่าที่น่าสะพรึงกลัวแผ่ขยายออกมา

จากนั้นหลินเทียนเชวี่ยก็จ้องไปยังกองทัพไททันเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นชา

“วันนี้จะเป็นวันตายของพวกแก!”

จากนั้นคลื่นหอกสายฟ้าที่บดบังท้องฟ้าก็พุ่งเข้าใส่กองทัพไททันราวกับห่าฝน

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

หอกสายฟ้าแทบทุกเล่มเจาะทะลุผ่านร่างไททันไปทันที

ท่ามกลางหอกสายฟ้านับแสนเล่ม เหล่าไททันต่างล้มลงเหมือนโดมิโน่ จากนั้นเลื่อนสีแดงฉานก็ไหลนองบนพื้นเปลี่ยนเป็นทะเลสาบขนาดย่อม

นี่คือตัวอย่างของการต่อสู้ที่กำลังของคนคนเดียวก็โค่นล้มไททันได้นับหมื่น!

หลินเทียนเชวี่ยใช้พลังของตัวเองต้านทานการโจมตีของฝ่ายไททันได้ทั้งกองทัพ แต่ทุกคนก็รู้ว่านี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น!

การต่อสู้ชี้ชะตาในครั้งนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น!

ประตูทั้ง 9 ของแนวป้องกันแรกกำลังถูกเผ่าไททันบุกโจมตี ทหารหัวเซี่ยทุกคนต่างต่อสู้กันอย่างสุดกำลังเพื่อป้องกันประตู

แม้จะต้องเผชิญหน้ากับไททันที่ตัวใหญ่กว่าตัวเองหลายเท่า แต่ทหารหัวเซี่ยก็ยังไม่หวั่นไหว

ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!

ในขณะนี้ทุกคนมีเพียงความกระหายเลือด คอยยืนหยัดอยู่บนสนามรบด้วยความมุ่งมั่นแน่วแน่เพื่อปกป้องประเทศชาติ!

…

บนกำแพงในแนวป้องกันแรกของหัวเซี่ย

เฉินหลงเซี่ยงยืนมองดูความโกลาหลในสนามรบเบื้องหน้า

ในเกือบทุกวินาทีจะมีทั้งมนุษย์และไททันล้มตาย

นี่คือสงคราม

ความเหน็ดเหนื่อยหลายปีทำให้ผมข้างขมับของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน แต่ถึงอย่างนั้นแผ่นหลังของชายวัยกลางคนก็ยังตั้งตรง

เพราะเขาก็เหมือนกับทหารพวกนั้นที่ต่อสู้ในสนามรบ เขาเป็นกระดูกสันหลังของหัวเซี่ย!

ไม่ว่าอย่างไร กระดูกสันหลังจะหักไม่ได้เด็ดขาด!

“ถ้าฉันอายุน้อยกว่านี้อีกสัก 20 ปี แล้วไม่ได้นั่งอยู่บนตำแหน่งนี้…” เฉินหลงเซี่ยงมองสนามรบเบื้องหน้าพลางพึมพำกับตัวเองว่า “บางทีฉันอาจจะได้อยู่ในสนามรบต่อสู้เพื่อประเทศชาติเหมือนกับพวกเขา”

แน่นอนว่าเขาเองก็อยากจะหลั่งเลือดอยู่ในสนามรบ กำดาบต่อสู้เพื่อประเทศของตัวเอง

น่าเสียดายที่ตำแหน่งที่เขาอยู่กลับไม่เอื้ออำนวยให้เขาทำแบบนั้น

เขาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพ เขาเป็นผู้กุมบังเหียนของกองทัพ การตัดสินใจของเขานั้นสำคัญมาก

ในขณะที่ทหารหัวเซี่ยจำนวนมากกำลังต่อสู้อยู่ในแนวหน้า นี่คือวิธีเดียวที่เขาจะเอาชนะสงคราม ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ต้องการให้ทหารหัวเซี่ยต้องหลั่งเลือดไปโดยเปล่าประโยชน์

ทุกอย่างจะมีความหมายก็ต่อเมื่อพวกเขาได้รับชัยชนะเท่านั้น!

และนี่ก็คือความหมายของการมีอยู่ของเขา

พอคิดถึงเรื่องนี้ เฉินหลงเซี่ยงก็ถอนหายใจหนัก ๆ แล้วหันกลับไปสั่งเสียงเข้ม “สั่งการลงไป บอกให้นายพลทั้ง 9 กองทัพคอยเฝ้าประตูเมืองเอาไว้ ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตามก็ต้องชนะให้ได้!”

สงครามเพิ่มจะเริ่มต้นขึ้น แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าเผ่าไททันมีไพ่อะไรซ่อนไว้บ้าง

อย่างไรก็ตาม เฉินหลงเซี่ยงรู้ดีว่าหากพวกเขารอให้เผ่าไททันเปิดไพ่ออกมาและเป็นฝ่ายรับอยู่ฝ่ายเดียว มันจะกลายเป็นว่าพวกเขาจะได้รับแรงกดดันมหาศาล

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่อยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้น ด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงเลือกให้ทหารทั้ง 9 กองทัพเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน

มีเพียงต้องกดดันเผ่าไททันให้ได้มากพอเท่านั้นถึงจะบังคับให้พวกมันเผยไพ่ตายออกมาได้!

*******************************************

SkySaffron: พ่ออย่างเดือด!!